Het gebieden van het goede (Ma’ruf) en het verbieden van het kwaad (Munkar), met betrekking tot groepen, wordt gedefinieerd nadat de taak is gedefinieerd die de Shar’a van de groep vereist. Hier zullen we niet spreken over groepen die zijn opgericht om gedeeltelijke Shar’a-regels te implementeren, zoals de liefdadigheidsverenigingen die zijn opgericht om arme moslims te helpen, of de verenigingen voor geleide en vermaning, of verenigingen voor het bouwen van moskeeën, verenigingen voor het onderwijzen van de Qur’an al-Kareem enzovoort. Onze discussie gaat eerder over het bestaan van groepen die de verantwoordelijkheid dragen voor het vestigen van de gehele religie (Deen). Dat is via de vestiging van het kalifaat, wiens rol het is om de Islam in het leven van de moslims te vestigen. De zorg ervan zal zijn om alle goede (Ma’ruf) zaken te realiseren die de Shar’a heeft geboden en alle kwade (Munkar) zaken te verwijderen die de Shar’a heeft verboden. Het neemt zijn rol in het leven op zich in termen van het volledig toepassen van de Islam binnen de Staat en het naar de wereld dragen ervan.

Indeed, enjoining the ma’roof and forbidding the munkar, relating to groups is defined after defining the work demanded by the Shar’a from the group. Here we will not be talking about groups which are established to establish partial Shar’a rules, such as the charity associations which are founded to help the poor Muslims, or the associations for guidance and admonition, or associations for building mosques, associations for teaching the Qur’an al-Kareem etc. Rather our discussion deals with the existence of groups which shoulder the responsibility of establishing the whole deen. That is via the establishment of the Khilafah, whose role is to establish Islam in the life of the Muslims. Its concern will be to bring into existence all the ma’roofaat that the Shar’a has ordered and remove all the munkaraat that the Shar’a has forbidden. It takes its role in life, in terms of applying Islam completely inside the State and carrying it to the world.

De Islamitische Staat heeft grote taken die de Shar’a aan haar heeft toevertrouwd, welke worden gerealiseerd met het bestaan van de Staat en verdwijnen uit het leven en wegkwijnen met de afwezigheid van de Staat. Zo komt het belang van de groep die wenst te werken aan de vestiging van de Islamitische Staat voort uit het belang van wat zij wil bereiken. Wanneer er in onze tijd geen groep is die werkt aan het hervatten van de Islamitische levenswijze via de vestiging van de Islamitische Staat, dan betekent dit dat de moslims alle verplichtingen hebben verwaarloosd die door Allah (SWT) aan de Islamitische Staat zijn toevertrouwd, welke vele zijn, en consequent is er geen zonde groter dan het achterlaten van deze verplichting.

The Islamic State has great tasks the Shar’a has entrusted it with, which are realised with the State’s existence and disappear from life and dwindle away with the State’s absence. Thus, the importance of the group that wishes to work to establish the Islamic State comes from the importance of what it wants to achieve. When there is no group in our time working to resume the Islamic way of life via the establishment of the Islamic State, that means that the Muslims have neglected all the obligations entrusted by Allah 􀀬 to the Islamic State, which are many, and consequently there is no sin greater than leaving this obligation.

De moslims die niet werken aan het hervatten van de islamitische levenswijze, zullen zondig zijn wanneer een overspelige zina pleegt; een dief steelt; een heerser het volk onderdrukt; vrouwen halfnaakt de straat op gaan; de corruptie toeneemt; jihad stopt; de Kuffar de moslims controleren; kwaad (Munkar) wijdverspreid wordt en het goede (Ma’ruf) beperkt raakt. Dit komt doordat al deze zaken zich verspreiden wanneer de moslims het verplicht (Fard) verwaarlozen dat Allah (SWT) hen heeft opgelegd, namelijk het verplicht (Fard) werken aan het vestigen van het rechtvaardige kalifaat waarmee Allah (SWT) tevreden is. Op zijn beurt plaatst het zaken op hun juiste plek, vestigt het de Shar’a in het leven van de moslims en plant het het geloof (Iman) in hun zielen, waardoor de vruchten van godsvrucht (Taqwa) en ihsan worden gekweekt.

The Muslims who do not work to resume the Islamic way of life, will be sinful when a fornicator commits zina; a thief steals; a ruler oppresses the people; women go out into the streets half-naked; the corruption increases; Jihaad stops; the Kuffar control the Muslims; munkar becomes widespread and the ma’roof becomes limited. This is because all these matters spread when the Muslims neglected the fard Allah 􀀬 obliged on them, which is the fard of working to establish the righteous Khilafah with which Allah 􀀬 is pleased. In its turn, it puts matters in their correct place, establishes the Shar’a in the life of the Muslims and plants the Imaan in their souls and thus cultivates the fruits of taqwa and ihsan.

Daarom is dit collectieve werk een islamitische (Shar’i) plicht, waarop de verandering van de verslechterde situatie en de correctie ervan afhangen. Deze plicht zal de moslimgemeenschap (Ummah) redden uit de diepe afgrond waarin zij is geraakt en haar terugbrengen naar haar voormalige glorie en macht, waarbij zij de hoogste positie onder de naties zal innemen als een geleide en leidende moslimgemeenschap (Ummah).

Hence this collective work is a Shar’ee obligation, on which the change of the deteriorated situation and its correction depends. This obligation will rescue the Ummah from the low depths to which she has reached and return her to her former glory and power, where she would assume the highest position amongst the nations, as a guided and guiding Ummah.

Welke beloning krijgt een moslim vandaag de dag die groter is dan het collectieve werk dat leidt tot het redden van de moslims uit de situatie waarin zij zich vandaag bevinden. Want de Boodschapper ﷺ heeft gezegd: “Dat Allah een man via jou leidt, is beter voor jou dan het bezitten van de rode (beste) kamelen.” [Overgeleverd door al-Bukhari]. Wat is er belonender dan het werk om de situatie van alle moslims te verbeteren en hen te redden van vernietiging, en door deze handeling de poorten van alle kanten te openen, zodat mensen in groepen de religie (Deen) van Allah (SWT) kunnen betreden. Toen de Boodschapper ﷺ tegen degene zei die vroeg of er een handeling was die gelijk was aan jihad in het pad van Allah (SWT); “‘Nee, ik vind niets dat eraan gelijk is.’ Toen vroeg hij ﷺ hem: ‘Wanneer de mujaahid uitgaat voor jihad, ben je dan in staat om je moskee binnen te gaan, qiyaam te doen en niet moe te worden? En te vasten en geen iftaar (niet te verbreken van het vasten) te hebben?’ De man zei: ‘Wie kan dat doen?’” [Overgeleverd door Bukhari]. Heeft de Boodschapper ﷺ niet gezegd: “De beste jihad is het woord van waarheid dat gesproken wordt tegen een tirannieke heerser.” Heeft de Boodschapper ﷺ niet gezegd: “De heer der martelaren is Hamzah, en een man die opstond tegen een tirannieke heerser om het goede (Ma’ruf) te gebieden en het kwaad (Munkar) te verbieden en werd gedood.” [Overgeleverd door al-Haakim]. Is het toegestaan voor de moslim, terwijl hij de situatie van de moslims vandaag de dag kent, om hen hun ondergang te laten vinden? Zal hij dan zijn:

What reward is there that a Muslim gets today that is greater than the collective work which leads to saving the Muslims from the situation they are in today. For the Messenger 􀁕 has said; “That Allah should guide a man through you is better for you than having the red (best) camels.” [Reported by al-Bukhari]. What is more rewardable than the work to rectify the situation of all the Muslims and save them from destruction, and by this action open the gates from all sides so that people may enter the deen of Allah 􀀬 in crowds. When the Messenger 􀁕 said to the one who asked if there was any action that was equal to Jihaad in the path of Allah 􀀬; “‘No, I do not find anything equal to it.’ Then he 􀁕 asked him; ‘When the Mujaahid goes out to Jihaad are you able to enter your mosque, do qiyaam and not become tired? And fast and not have iftaar (not break the fast)?’ The man said; ‘Who can do that?’” [Reported by Bukhari]. Did not the Messenger 􀁕 say; “The best Jihaad is the word of truth spoken to a tyrant ruler.” Did the Messenger 􀁕 not say; “The master of martyrs is Hamzah, and a man who stood up to a tyrant ruler to enjoin (the ma’roof) and forbid (the munkar) and got killed.” [Reported by al-Haakim]. Is it allowed for the Muslim, while knowing the situation of Muslims today, to leave them to perish? Will he then be:

“…zoals het lichaam, waarbij als één deel pijn doet, de rest van het lichaam ertegen reageert met slapeloosheid en koorts.” [Overgeleverd door Muslim]. Zal hij zijn: “…zoals een gebouw, waarbij het ene deel het andere versterkt.”? [Overgeleverd door Muslim]. Dus voordat de moslim handelt, legt hij ofwel een grote beloning, ofwel een duidelijke zonde neer. Dit is de conditie van het verplicht (Fard) in de Islam.

“…like the body which if one part aches then the rest of the body calls out to it in sleeplessness and fever.”? [Reported by Muslim]. Will he be: “…like the building where one part strengthens another.”? [Reported by Muslim]. So before the Muslim lays either a great reward or a manifest sin. This is the condition of the fard in Islam.

Het is zoals de rest van de verplichtingen; degene die het doet wordt beloond en degene die het laat, wordt gestraft.

It is like the rest of the obligations, the one who does it is rewarded and the one who leaves it is punished.

Wij herinneren er opnieuw aan dat we niet spreken over de oproep tot de islam (Da’wah) tot gedeeltelijke collectieve acties, die een deel of twee van de islam vestigen. Integendeel, wij bedoelen het collectieve werk dat gericht is op de vestiging van de islam als geheel via de weg van het werken aan de vestiging van het kalifaat.

We do remind again that we are not talking about the da’wah to partial collective actions, which establish a part or two from Islam. Rather we mean the collective work that aims at the establishment of Islam as a whole via the way of working to establish the Khilafah.