Zij citeren als bewijs de overlevering (Hadith) van de “kwade heersers”, tegen wie de Boodschapper van Allah ﷺ heeft bevolen om met wapens in opstand te komen als zij de wet van Allah (SWT) niet vestigen.

They cite as evidence the hadith of “evil rulers” whom the Messenger 􀁕 has ordered to challenge with arms if they did not establish the rule of Allah 􀀬.

Als reactie op dit begrip, waarvan de voorstanders wij respecteren hoewel wij het niet met hen eens zijn in deze mening, zeggen wij: het onderzoek naar de manaat van de hukm (de werkelijkheid waarvoor de regel is geopenbaard om mee om te gaan) onthult het juiste begrip. De hadith (Hadith) gaat over de heerser — de imam in het gebied van de islam (Dar al-Islam) — aan wie een legitieme, islamitische (Shar’i) eed van trouw (Bay’ah) is gegeven. Zo werd hij een imam door de eed van trouw (Bay’ah) van de moslims. Het land dat deze imam regeerde was het gebied van de islam (Dar al-Islam), oftewel het werd geregeerd door de islam, en de veiligheid ervan lag in de handen van de moslims. De moslims worden in dit geval bevolen hem te gehoorzamen. Als de heerser de grenzen overschrijdt met betrekking tot wat Allah ﷺ heeft geopenbaard, en openlijk begint te regeren met wetten van ongeloof (Kufr), zelfs als het om één hukm gaat die niet eens een schijn van een bewijs (shubhat Daleel) heeft, dan worden de moslims bevolen hem met wapens omver te werpen. Overweeg de betekenis van de volgende overlevering (Hadith), die het onderwerp van onze discussie is, en dit zal duidelijk worden. Het is overgeleverd door ‘Awf b. Maalik al-Ashja’i, die zei: “Ik hoorde de Boodschapper (Rasul) van Allah ﷺ zeggen: ‘De beste van jullie leiders zijn degenen van wie jullie houden en die van jullie houden; jullie bidden voor hen en zij bidden voor jullie; en de slechtste van jullie leiders zijn degenen die jullie vervloeken en die jullie vervloeken.’ Zij zeiden: ‘Moeten wij dan niet tegen hen vechten?’ Hij ﷺ zei: ‘Nee; zolang zij het gebed (Salah) onder jullie vestigen.’ ” [Overgeleverd door Muslim]. Wat bedoeld wordt met het vestigen van het gebed (Salah) is de toepassing van de islamitische (Shar’i) regels via “baab tasmiyatul kul bi ismil juz’a” (wat betekent: het geheel noemen door een deel te noemen).

In response to this understanding, whose advocates we respect even though we disagree with them in this opinion, we say; the examination of the manaat of the hukm, (the reality for which the rule was revealed to treat) uncovers the correct understanding. The hadith deals with the ruler - the Imaam in dar al-Islam - who has been given a legitimate Shar’ee, bai’ah. Thus, he became an Imam through the bai’ah of the Muslims. The land that this Imaam ruled was dar al-Islam, ie it was ruled by Islam, and its security was in the hands of the Muslims. The Muslims in this instance are ordered to obey him. If the ruler happened to exceed the bounds with regards to what Allah 􀀬 has revealed, and began to openly rule by kufr laws, even if it is one hukm that has not even a semblance of an evidence (shubhat daleel), then the Muslims are commanded to overthrow him by arms. Contemplate the meaning of the following hadith, which is the subject of our discussion, and this will become clear. It has been narrated by ‘Awf b. Maalik al-Ashja’i who said “I heard the Rasool of Allah 􀁕 say; ‘The best of your leaders are those that you love, and they love you; you pray for them and they pray for you; and the worst of your leaders are those that you curse and they curse you.’ They said; ‘Should not then we fight against them.’ He 􀁕 said; ‘No; as long they establish the Salah amongst you.’” [Reported by Muslim]. What is meant by the establishment of the Salah is the application of the Shar’ee rules by way of “baab tasmiyatul kul bi ismil juz’a” (meaning the whole by mentioning a part).

Wat betreft de heerser van het gebied van het ongeloof (Dar al-Kufr), zijn realiteit is volkomen anders. Hij is niet de imam van de moslims, hoewel hij hun heerser is, en hij is niet op een rechtmatige wijze aangesteld zoals de Shar’a voorschrijft, en hij heeft zich nooit verbonden aan het vestigen van de islamitische regels in hun leven, ook al was dit een plicht voor hem.

As for the ruler of dar al-kufr, his reality is completely different. He is not the Imaam of the Muslims, though he is their ruler, and he has not been appointed in the lawful manner as the Shar’a stipulates, and he never committed himself to establishing the Islamic rules in their life, even though it was an obligation upon him.

Wanneer we ook naar onze realiteit kijken, zien we dat het niet voldoende is om wapens te dragen in het proces van verandering. De kwestie is verder gegaan dan het veranderen van de heerser; het is gegaan naar de kwestie van het regeren volgens de Islam. Dus wie zal de verantwoordelijkheden hiervan op zich nemen? Het vereist staatslieden en een Islamitisch politiek medium.

When we look also at our reality, we find that it is not enough to bear arms in the process of change. The issue has gone beyond the changing of the ruler to the issue of ruling by Islam. So who will undertake its responsibilities? It requires statesmen and an Islamic political medium.

De kwestie van het regeren volgens de islam is niet eenvoudig, zodanig dat elke militaire leider het kan ondernemen, hoe bekwaam hij ook mag zijn op militair gebied, en hoe oprecht hij ook mag zijn tegenover de islam. Het vereist ervaring, begrip, toewijding en een uitmuntend islamitisch (Shar’i) begrip. De methode van de Boodschapper ﷺ waarborgt dit alles:

The issue of ruling by Islam is not easy, such that any military leader can undertake it, however competent he may be militarily, and however sincere he may be to Islam. It requires experiance, understanding, pursuance, and a distinguished Shar’ee understanding. The method of the Messenger 􀁕 ensures all of this:

- Het zorgt ervoor dat de buitengewone moslimpoliticus en leider wordt voortgebracht, die jarenlange ervaring heeft opgedaan met het verspreiden van de oproep tot de islam (Da’wah) vóór de vestiging van de Islamitische Staat. Hij kent de trucs, misleiding en sluwheid van de ongelovige (Kafir) staten, zodat hij niet wordt misleid.

- It ensures that the extraordinary Muslim politician and leader is produced, who has years of experience spent in carrying the da’wah before the establishment of the Islamic State. He knows the tricks and deception, and cunning of the Kaafir states such that he is not deceived.

Hij zal dan in staat zijn de staat te beschermen en de staat te ontwikkelen tot de rol die passend is bij haar positie te midden van de andere staten van de wereld, als een leidende en geleide staat, en een rechtvaardig kalifaat op de weg van het Profentschap.

He will then be able to protect the state and develop the state to the role befitting its position amidst the other states of the world as a guiding and guided state, and a righteous Khilafah on the way of the Prophethood.

- Het zal de productie van oprechte Shabaab waarborgen die de last van de oproep tot de islam (Da’wah) zullen dragen vóór de vestiging van de Staat, zodat zij, samen met anderen van de moslims die betrokken zijn bij de zaken van de oproep tot de islam (Da’wah), het islamitische politieke medium vormen, en uit hen zullen de walis (gouverneurs), de leider (Ameer) van jihad, ambassadeurs en degenen die de oproep tot de islam (Da’wah) naar de mensen in andere staten dragen, voortkomen.

- It will ensure the production of sincere Shabaab who will carry the burden of the da’wah before the establishment of the State, such that they, with others of the Muslims who are concerned about the matters of the da’wah, form the Islamic political medium, and from them will come the walis (governers), Ameer of Jihaad, ambassadors and those who carry the da’wah to the people in other states.

- Het zal de populaire basis genereren, die de Islam en de staat zal omarmen en deze zal beschermen.

- It will generate the popular base, which will embrace Islam and the state and protect it.

- Het zal zorgen voor goed opgeleide machthebbers, wier kracht zal toenemen wanneer het volk aan hun zijde staat en niet tegen hen, vooral wanneer zij beseffen dat de heerser, het bestuurlijke apparaat met hem en de macht waarop hij steunt een kracht voor hen is, die dat onderneemt wat Allah (SWT) hen heeft opgelegd wat betreft het toepassen van de Islam en het versterken van de religie (Deen).

- It will ensure the well trained people of power, whose strength will increase when the people stand by their side and not against them, especially when they realise that the ruler, the ruling apparatus with him and the power which he depends on is a force for them, that undertakes what Allah 􀀬 has imposed on them in terms of applying Islam and strengthening the deen.

Bovendien vereist het gewapende werk geld, wapens en training.

Furthermore, the armed work requires money, weapons and training.

Dit zal de beweging overbelasten, waardoor zij in de verleiding zal worden gebracht om hulp van anderen te zoeken. Dit is de eerste stap naar falen. De moslims hebben dit pad geprobeerd, en het heeft hen veel schade toegebracht. Dat gezegd zij dat de uitdrukking “proberen” op zichzelf al onjuist is.

This will overburden the movement, hence it will be tempted to resort to others for assistance. This is the first step to failure. The Muslims have tried out this path, and it caused them much harm. Not to mention that the expression “try out” is itself erroneous.

Wanneer we zeggen dat het dragen van wapens niet de islamitische (Shar’i) methode van verandering is, is dat niet om de onrechtvaardige heersers te sparen die totaal niet om de moslims geven. Integendeel, het is om enkele van onze oprechte broeders in de religie (Deen) te sparen; wij wensen hun inspanningen te verenigen in het vereiste islamitische (Shar’i) werk. Wij herinneren hen aan het feit dat de Boodschapper ﷺ zijn metgezellen in Makkah verbood om wapens te gebruiken toen hij zei: “Ik ben bevolen om vergeving te verlenen, dus vecht niet.” [Sirah Ibn Hisham]. Bovendien is er de openbaring van Hem (SWT) zeggende: “Heb je niet gezien hen aan wie werd gezegd hun handen in te houden (van het vechten) en het gebed (Salah) te verrichten, en de armenbelasting (Zakah) te geven, maar toen het vechten voor hen werd bepaald...” [TMQ 4:77]. Op deze wijze vinden wij vele ondersteunende islamitische (Shar’i) bewijzen, die het volgen van de methode van de Boodschapper ﷺ in de oproep tot de islam (Da’wah) bevestigen. Elke toevoeging, weglating, verandering, wijziging of aanpassing zal een slecht effect hebben op de oproep tot de islam (Da’wah), de groep en de islamitische moslimgemeenschap (Ummah). Daarom hebben wij aangedrongen op het belang van de juiste studie van de Shar’a en de methode van de Boodschapper ﷺ, om de beste navolging van de Boodschapper ﷺ te bereiken. Het is aan Allah (SWT) om ons de juiste weg te tonen.

When we say that carrying weapons is not the Shar’ee method of change, this is not to spare those unjust rulers who do not care about the Muslims at all. Rather, it is to spare some of our sincere brothers in the deen, we wish to unite their efforts in the required Shar’ee work. We remind them of the fact that the Messenger 􀁕 forbade his companions in Makkah from using weapons when he said; “I have been ordered to forgive, so do not fight.” [Sirah Ibn Hisham]. Furthermore there is the revelation of His 􀀬 saying; “Have you not seen those who were told to hold back their hands (from fighting) and perform the Salah, and give zakah, but when the fighting was ordained for them...” [TMQ 4:77] In this manner, we find many corroborative Shar’ee evidences, which confirms following the method of the Messenger 􀁕 in the da’wah. Any addition, omission, change, alteration, or modification will have a bad effect on the da’wah, group and the Islamic Ummah. Thus, we have insisted on the importance of the proper study of the Shar’a and the method of the Messenger 􀁕, in order to achieve the best emulation of the Messenger 􀁕. It is for Allah 􀀬 to show us the right way.