Zij citeren als bewijs de overlevering (Hadith) van de “kwade heersers”, tegen wie de Boodschapper van Allah ﷺ heeft bevolen om met wapens in opstand te komen als zij de wet van Allah (SWT) niet vestigen.

They cite as evidence the hadith of “evil rulers” whom the Messenger 􀁕 has ordered to challenge with arms if they did not establish the rule of Allah 􀀬.

Als reactie op dit begrip, waarvan de voorstanders wij respecteren hoewel wij het niet met hen eens zijn in deze mening, zeggen wij: het onderzoek naar de manaat van de hukm (de werkelijkheid waarvoor de regel is geopenbaard om mee om te gaan) onthult het juiste begrip. De hadith (Hadith) gaat over de heerser — de imam in het gebied van de islam (Dar al-Islam) — aan wie een legitieme, islamitische (Shar’i) eed van trouw (Bay’ah) is gegeven. Zo werd hij een imam door de eed van trouw (Bay’ah) van de moslims. Het land dat deze imam regeerde was het gebied van de islam (Dar al-Islam), oftewel het werd geregeerd door de islam, en de veiligheid ervan lag in de handen van de moslims. De moslims worden in dit geval bevolen hem te gehoorzamen. Als de heerser de grenzen overschrijdt met betrekking tot wat Allah ﷺ heeft geopenbaard, en openlijk begint te regeren met wetten van ongeloof (Kufr), zelfs als het om één hukm gaat die niet eens een schijn van een bewijs (shubhat Daleel) heeft, dan worden de moslims bevolen hem met wapens omver te werpen. Overweeg de betekenis van de volgende overlevering (Hadith), die het onderwerp van onze discussie is, en dit zal duidelijk worden. Het is overgeleverd door ‘Awf b. Maalik al-Ashja’i, die zei: “Ik hoorde de Boodschapper (Rasul) van Allah ﷺ zeggen: ‘De beste van jullie leiders zijn degenen van wie jullie houden en die van jullie houden; jullie bidden voor hen en zij bidden voor jullie; en de slechtste van jullie leiders zijn degenen die jullie vervloeken en die jullie vervloeken.’ Zij zeiden: ‘Moeten wij dan niet tegen hen vechten?’ Hij ﷺ zei: ‘Nee; zolang zij het gebed (Salah) onder jullie vestigen.’ ” [Overgeleverd door Muslim]. Wat bedoeld wordt met het vestigen van het gebed (Salah) is de toepassing van de islamitische (Shar’i) regels via “baab tasmiyatul kul bi ismil juz’a” (wat betekent: het geheel noemen door een deel te noemen).

In response to this understanding, whose advocates we respect even though we disagree with them in this opinion, we say; the examination of the manaat of the hukm, (the reality for which the rule was revealed to treat) uncovers the correct understanding. The hadith deals with the ruler - the Imaam in dar al-Islam - who has been given a legitimate Shar’ee, bai’ah. Thus, he became an Imam through the bai’ah of the Muslims. The land that this Imaam ruled was dar al-Islam, ie it was ruled by Islam, and its security was in the hands of the Muslims. The Muslims in this instance are ordered to obey him. If the ruler happened to exceed the bounds with regards to what Allah 􀀬 has revealed, and began to openly rule by kufr laws, even if it is one hukm that has not even a semblance of an evidence (shubhat daleel), then the Muslims are commanded to overthrow him by arms. Contemplate the meaning of the following hadith, which is the subject of our discussion, and this will become clear. It has been narrated by ‘Awf b. Maalik al-Ashja’i who said “I heard the Rasool of Allah 􀁕 say; ‘The best of your leaders are those that you love, and they love you; you pray for them and they pray for you; and the worst of your leaders are those that you curse and they curse you.’ They said; ‘Should not then we fight against them.’ He 􀁕 said; ‘No; as long they establish the Salah amongst you.’” [Reported by Muslim]. What is meant by the establishment of the Salah is the application of the Shar’ee rules by way of “baab tasmiyatul kul bi ismil juz’a” (meaning the whole by mentioning a part).