Het belang (Maslahah) is het verkrijgen van een voordeel of het afweren van een nadeel. Het wordt ofwel bepaald door het verstand, ofwel door de Shar’a. Als het aan het verstand wordt gelaten om te beslissen, dan zullen de mensen het moeilijk vinden om het ware belang vast te stellen, omdat het verstand beperkt is. Het verstand is niet in staat om de essentie van de mens en zijn realiteit te omvatten, dus kan het niet beslissen wat een belang voor hem is, omdat het de realiteit niet kan vatten om te weten of iets voordelig of schadelijk is. Niemand kan de realiteit van de mens begrijpen behalve zijn Schepper. Niemand kan beslissen wat in het belang van de mens is op een bepaalde wijze, behalve zijn Schepper, die Allah (SWT) is. Ja, het is voor de mens mogelijk om iets als voordelig of schadelijk te beschouwen, maar hij kan niet definitief zijn. Daarom zal het overlaten aan het verstand om te beslissen wat voordelig is, gebaseerd op speculatie, leiden tot gevaar en tot de ondergang van de mens. Want hij kan denken dat iets schadelijk is en dan blijkt het voordelig te zijn, waardoor hij het goede van zichzelf afhoudt. Hij kan denken dat iets voordelig is, maar later blijkt het schadelijk te zijn, en zo brengt hij schade over zichzelf af. Vandaag kan het verstand oordelen dat iets schadelijk is, maar morgen oordeelt het dat het voordelig is. Vandaag kan iets als schadelijk worden beoordeeld, terwijl het gisteren als voordelig werd beoordeeld. Het toekennen van dergelijke (tegenstrijdige)

The maslahah is an acquisition of a benefit or repulsing of a harm. It is either decided by the mind, or by the Shar’a. If it is left to the mind to decide, then the people will find it difficult to determine the true interest, because the mind is limited. The mind is not able to encompass the essence of man and his reality, so it cannot decide what is an interest for him, because it cannot grasp the reality in order to know whether something is beneficial or harmful. Nobody can comprehend the reality of man except his Creator. No one can decide what is in man’s interest in a certain manner, except his Creator, who is Allah 􀀬. Yes, it is possible for man to consider something as beneficial or harmful, but he cannot be definite. That is why leaving the mind to decide what is beneficial, based on speculation will lead to danger and to man’s peril. For he may think something is harmful and then it appears to be beneficial, hence he keeps the good away from himself. He may think something is beneficial, but later it appears to be harmful, and so he brings harm upon himself. Today the mind may judge upon something to be harmful, but tomorrow it judges upon it to be beneficial. Today something may be judged harmful, while yesterday it was judged beneficial. Giving such (contradictory)

Oordelen is niet toegestaan. Dit is iets waar seculiere systemen om bekend staan. Hun menselijke wetgevers wensen goed te doen voor de mensen, vanuit zichzelf. We zien hen voortdurend de wetten veranderen en aanpassen totdat de ontwikkeling van het systeem een vereiste wordt voor het oplossen van problemen. Dit komt doordat zij in werkelijkheid niet in staat zijn om tot het juiste oordeel over zaken en handelingen te komen; een oordeel dat correct en definitief is. Daarom beschuldigen zij mensen wiens systeem zich niet ontwikkelt van starheid en stilstand. Gevolgelijk zien we dat de moslims in dit opzicht worden beïnvloed door de Kuffar. Ter verdediging van zichzelf en hun religie (Deen), en omdat zij ver verwijderd zijn van het correct begrijpen van de aard van de Islam, zien we hen afdwalen naar hun vijanden door deze manier van denken over te nemen.

judgements is not allowed. This is something for which secular systems are well known. Their human legislators wish to bring good for the people, from themselves. We see them constantly changing and altering the laws until the development of the system becomes a requirement for solving problems. This is because in reality, they are not able to arrive at the correct judgement on things and actions; a judgement that is correct and final. That is why they accuse people whose system does not develop as being rigid and static. Consequently we see the Muslims being affected, in this aspect, by the Kuffar. In defence of their own selves and their deen, and because they are far away from correctly understanding the nature of Islam, we see them drifting towards their enemies by adopting this way of thinking.

De Schepper is de enige Die de zaken van de mens kan regelen en de problemen oplost die voortvloeien uit zijn organische behoeften en instincten, en hem in staat stelt deze op een correcte wijze te bevredigen. Wat vereist is, is de juiste oplossing voor de realiteit die behandeld moet worden. Aangezien de realiteit van menselijke wezens vaststaat en niet verandert, zouden zijn oplossingen constant moeten zijn en niet mogen veranderen. De mens, als mens volgens zijn oorspronkelijke natuur, heeft de behoefte om zijn neiging naar vrouwen te bevredigen. Aangezien mannen en vrouwen in hun essentiële realiteit niet veranderen, is de relatie in principe constant. Het is onaanvaardbaar dat we een systeem vaststellen om de relatie tussen een man en een vrouw te definiëren, om vervolgens na een bepaalde periode het systeem te wijzigen onder het voorwendsel van ontwikkeling, ook al zijn hun realiteiten niet veranderd.

The Creator is the only one Who can manage the affairs of man and solves the problems that arise from his organic needs and instincts, and enable him to satisfy them in a correct manner. What is required is the correct solution for the reality that is to be treated. Since the reality of human beings is fixed and does not change then his solutions should be constant and not change. The man, as a man according to his original nature, needs to satisfy his inclination towards women. Since men and women in their essential reality do not change, then the relationship, in principle, is constant. It is not acceptable that we set down a system to define the relationship of a man with a woman, and then go back and change the system after a certain period of time under the pretext of development, even though their realities have not changed.

Alcohol is als realiteit hetzelfde gebleven en is niet veranderd. Wat is dan de reden voor het veranderen van de regel ervan?

Alcohol, as a reality, is the same and has not changed. So what is the reason for changing its rule?

Gokken is als realiteit hetzelfde en verandert niet. Wat is dan de reden om de regel ervan voortdurend te veranderen? En er zijn nog veel meer voorbeelden dan deze.

Gambling, as a reality, is the same and does not change. So what is the reason to change its rule all the time? And there are many more examples than these.

Daarom zijn “ontwikkeling”, “flexibiliteit” en “modernisering” kenmerken van door de mens gemaakte systemen, die niet tot de waarheid leiden. Zij zullen voortgaan in een proces van verandering, wat de onmacht van de mens uitdrukt om zichzelf naar het juiste systeem te leiden. Dit proces van verandering drukt hun onvermogen uit, maar zij gebruiken mooie woorden zoals “evolutie”. Het is vanuit dit standpunt dat men het principe moet verwerpen dat mensen beweren uit de Shar’a te komen: ‘Het is niet ondenkbaar dat regels veranderen naar aanleiding van de verandering van tijd en plaats.’ Integendeel, men moet dit principe verwerpen.

That is why “development”, “flexibility” and “modernisation” are features of man-made systems, which do not lead to the truth. They will continue in a process of change, which expresses man’s inability to guide himself to the correct system. This process of changing expresses their inability, but they use beautiful words such as “evolution”. It is from this standpoint that one must reject the principle that people claim to be from the Shar’a: ‘It is not renounced that rules change according to the change of the time and place.’ Rather, one should reject this principle.

Daarom is de rechtsregel (Hukm) van Allah (SWT) over een enkel onderwerp één en kan deze niet meer dan één zijn. Als de werkelijkheid ervan verandert, dan verandert de rechtsregel (Hukm) volgens de verandering van de werkelijkheid. Zo vallen druiven onder de regel van toelaatbaarheid, maar wanneer de werkelijkheid ervan verandert en het alcohol wordt, dan verandert de rechtsregel (Hukm) en wordt het verboden. Wanneer de alcohol verandert in azijn, dan heeft het een andere regel nodig, welke ook een van toelaatbaarheid is. Daarom is er geen rekening gehouden met tijd en plaats. Zo is iets niet verboden op de ene plaats en toegestaan op een andere; evenmin is iets toegestaan op de ene tijd en verboden op een andere. Tijd en plaats hebben geen effect op de islamitische (Shar’i) regel.

Therefore, the hukm of Allah 􀀬 on a single issue is one and cannot be more than one. If its reality changes, then the hukm changes according to the change of the reality. Thus, grapes take the rule of permissibility, but when its reality changes and it becomes alcohol, then the ruling changes and it becomes prohibited.When the alcohol changes to vinegar, then it needs another rule, which is also one of permissibility. Hence there is no consideration for the time and place. Thus something is not prohibited in one place, and allowed in another; neither is something allowed in one time and prohibited in another. Time and place have no effect on the Shar’ee rule.

De islamitische sharia bevat de regels voor alle gebeurtenissen uit het verleden, alle huidige problemen en de gebeurtenissen die zich kunnen voordoen. Geen enkele gebeurtenis vindt plaats, geen enkel probleem doet zich voor en geen enkele gebeurtenis vindt plaats zonder dat daar een regel voor bestaat. De islamitische sharia heeft alle handelingen van menselijke wezens op een volledige en allesomvattende wijze omvat. Hij ﷺ zei:

The Islamic Sharee’ah contains the rules for all past incidents, all the current problems and the incidents that may occur. No incident happens, no problem occurs and no event takes place without there being a rule for it. The Islamic Sharee’ah has encompassed all the actions of human beings in a complete and comprehensive manner. He 􀀬 said:

“En Wij hebben u het Boek (de Qur’an) neergezonden als een uiteenzetting (tibyaan)

“And We have sent down to you the Book (the Qur’an) as an exposition (tibyaan)

“...of alles.” [TMQ 16:89]. De sharia presenteert dus ofwel een bewijs uit de Qur’an en overlevering (Hadith) met betrekking tot de handeling of het object, ofwel zij geeft de goddelijke reden voor de wetgeving ervan. Dit vereist het vermelden van een grondreden (Illah), zoals aangegeven door de tekst, zijnde de ‘illah shar’iyyah (islamitische (Shar’i) reden) en niet ‘illah ‘aqliyyah (rationele reden). Hier moeten we het verschil verduidelijken tussen de rationele analogie en de islamitische (Shar’i) analogie.

of everything.” [TMQ 16:89]. So the Sharee’ah either presents an evidence from the Qur’an and hadith regarding the action or thing, or gives the divine reason for its legislation. This requires the mention of an ‘illah, indicated by the text, ie the ‘illah shar’iyyah (Shar’ee reason) and not ‘illah ‘aqliyyah (rational reason). Here we need to clarify the difference between the rational analogy and the Shar’ee analogy.