Toen de ongelovige (Kafir) het Westen erin slaagde zijn levenswijze op te leggen als de wijze die mensen zouden moeten volgen, leefden de moslims onder intellectuele, sociale, economische en politieke omstandigheden die door niemand werden begerust. De moslims leefden volgens gedachten die in strijd waren met hun geloofsleer (Aqeedah). Hierdoor verloren zij de juiste oriëntatie en hun persoonlijkheid toen zij probeerden hun gedachten, die voortvloeien uit hun geloofsleer (Aqeedah), te verzoenen met de westerse gedachten over het leven, welke voortvloeien uit een vreemde gedachte die de moslimgemeenschap (Ummah) niet accepteerde. Deze onwaarheid drong hun geest binnen vanwege hun onwetendheid en het onvermogen om zaken vanuit hun fundamenten te benaderen. Zij verzoenden het onverzoenbare, tussen de Islam en datgene wat ermee in strijd was. Zij maakten waargenomen voordeel tot het doel van de sharia. Zij waren tevreden met het accepteren van elke interpretatie en het rechtvaardigen van elke fabricage. Hierdoor werd het economische en sociale leven van de mensen vol tegenstrijdigheden. De politieke krachten waren erop uit om deze vreemde gedachten te concentreren ten koste van de oorspronkelijke gedachte van de moslims.

When the Kaafir West managed to impose its way of life as the way that people should follow, the Muslims lived through intellectual, social, economic and political conditions that were the envy of none. The Muslims lived according to thoughts that contradicted their ‘Aqeedah. Hence, they lost the correct orientation and their personality when they tried to reconcile their thoughts, that emanate from their ‘Aqeedah, with the western thoughts about life, which emanate from a foreign thought that the Ummah did not accept. This falsehood penetrated their minds owing to their ignorance, and inability to take matters from their foundations. They reconciled the irreconcilable, between Islam and that which contradicted it. They made perceived benefit the goal of the Sharee’ah. They were content to accept any interpretation and justify any fabrication. Owing to this, the economic and social life of the people became full of contradictions. The political forces were intent on concentrating these foreign thoughts at the expense of the original thought of the Muslims.

In de schaduw van deze zeer slechte situatie begonnen islamitische groepen en partijen op te komen, om deze hordes van foutieve gedachten en concepten, afwijkende emoties en door de buitenlander gevormde politieke omstandigheden het hoofd te bieden.

It was in the shade of this very bad situation that Islamic groups and parties started to emerge, in order to face these hordes of erroneous thoughts and concepts, deviant emotions, and political circumstances shaped by the foreigner.

De partij of groep had het tegengif of de helende balsem moeten bezitten. Zij hadden de rechte lijn moeten trekken die de mensen onder haar leiding zouden moeten volgen, naast de kromme lijn waarvan het vuur de mensen zal verbranden. Zij hadden tegen de mensen moeten zeggen: “En voorwaar, dit is Mijn rechte pad, volg het dan, en volg niet (andere) paden, want zij zullen jullie van Zijn Pad scheiden.” [TMQ 6:153] De groep of partij had kwaliteiten moeten bezitten die haar in staat zouden stellen het doel te bereiken. Deze kwaliteiten zijn de helderheid van denken, de wil om het doel te bereiken, het voorbereiden van een bewuste verzameling mensen, het voorbereiden van de moslimgemeenschap (Ummah) en de naleving van de regels van de methode.

The party or group was supposed to have the antidote or the healing balm. They were supposed to draw out the straight line that the people should follow under its guidance, alongside the crooked line whose fire will burn the people. They were supposed to say to the people; “And Verily, this is my Straight path, so follow it, and follow not (other) paths, for they will separate you away from His Path.” [TMQ 6:153] The group or party was supposed to have qualities that would enable it to achieve the aim. These qualitites are the clarity of thought, the will to achieve the aim, preparing an aware collection of people, preparing the Ummah and adherence to the rules of the method.

Wat betreft het idee, het is bedoeld om de hoogste positie binnen de groep in te nemen. In de visie van de groep is het idee de waarheid, waartoe alle mensen zich moeten wenden, en het is de leiding die het pad voor de mensheid verlicht. Het is de geschonken barmhartigheid van Allah (SWT) aan Zijn dienaren. Het is het licht dat de mensheid uit de duisternis van begeerte haalt. Het is datgene wat bij de mens past, overeenkomt met zijn natuurlijke aanleg, zijn verstand overtuigt en zijn hart rust geeft. Het is datgene wat geluk aan het leven geeft en hoop creëert. Het bezit de diepgang en veelzijdigheid die het in staat stellen om alle vragen van de mens over het leven dat hij leidt te beantwoorden, en het verbindt hem op de juiste wijze met wat er vóór het leven was en wat er na het leven zal komen. Het verbindt hem correct met zijn Schepper, zodanig dat hij zijn doel begrijpt en het hem geluk brengt tot het einde.

In terms of the idea, it is supposed to assume the highest position in the group. In the view of the group, the idea is the truth, which all the people should turn to, and it is the guidance that lights the path for mankind. It is the gifted mercy from Allah 􀀬 to His servants. It is the light that takes mankind out of the darkness of desire. It is the one that fits man, agrees with his natural disposition, convinces his mind and gives his heart tranquillity. It is the one that gives happiness to life and creates hope. It has the depth and comprehensiveness that makes it capable of answering all of man’s questions about the life that he lives, and links him properly with what is before life and what is to come after it. It links him correctly with his Creator, such that he understands his objective and brings him happiness until the end.

De groep of partij die in dit idee gelooft, gelooft ook dat wanneer het niet wijdverspreid is, het kwaad (Munkar) en onwaarheid vrij zullen verspreiden; grillen zullen worden gevolgd, onderdrukking zal plaatsvinden en duisternis zal zich verspreiden. Een nauw en moeilijk leven zal de mensen rusteloos maken, zodat je hen nooit tevreden zult zien. Noch zal hun natuur op zijn gemak zijn, noch hun geest in een staat van contemplatie.

The group or party that believes in this idea, also believes that when it is not prevalent, that munkar and falsehood will spread freely; whims will be followed, oppression will occur, and darkness will spread. A narrow difficult life will leave the people sleepless, so you will never see them contented. Neither will their nature be at ease or their minds in a state of contemplation.

Het belangrijkste punt waar de groep zich mee bezig moet houden, is het bereiken van de Fikrah (idee), die haar geest en reden van bestaan zal vormen.

The foremost issue that the group must be concerned with is to arrive at the Fikrah (idea), which will form its spirit and reason for its existence.

Het zal er zorg voor dragen, de zuiverheid ervan bewaren en alles verwijderen wat daar niet bij hoort. Het zal niet toestaan dat het vermengd wordt met vreemde gedachten en het zal niet zijn positie bepalen ten opzichte van andere oproepen en ideeën die op een vreemde basis worden voorgesteld. Misschien vereist de zuiverheid van het idee een helderheid van visie voor de groep. De helderheid van visie zal komen door het begrijpen van de islamitische (Shar’i) regel via een correcte deductie, en de regel dient gebaseerd te zijn op de islamitische geloofsleer (Aqeedah).

It will look after it, preserve its purity, and remove anything that is not from it. It will not allow it to be mixed with foreign thoughts and it will not decide its position regarding other calls and ideas proposed on a foreign basis. Perhaps the purity of the idea requires clarity of vision for the group. The clarity of vision will be by understanding the Shar’ee rule via a correct deduction, and the rule should be based on the Islamic ‘Aqeedah.

Wanneer het idee zijn helderheid, zuiverheid, kristallisatie en onderscheidend vermogen verliest, zou het zijn bijzondere karakter verloren hebben, en zal het niet langer het licht, de leiding of de geschonken barmhartigheid zijn. Het zou zijn bestaansreden verloren hebben en als de andere bewegingen zijn geworden; verslagen in het aangezicht van de realiteit, die het zou kunnen beïnvloeden in plaats van dat het de realiteit beïnvloedt, en die het zou kunnen hervormen in plaats van dat het de realiteit hervormt naar wat het zou moeten zijn.

When the idea loses its clarity, purity, crystallisation and distinctness, it would have lost its special character, and it will no longer be the light, guidance or the gifted mercy. It would have lost its reason for existence and become like the other movements; defeated in the face of the reality, which could affect it instead of it affecting the reality, and reshaping it instead of it reshaping the reality into what it should be.

Hoe meer het idee wordt gekristalliseerd in de geesten van de mensen, hoe meer de methode om het praktisch te implementeren wordt gekristalliseerd. De helderheid van het doel komt voort uit de helderheid van het idee. De methode om het doel te bereiken bestaat uit gereguleerde sharia-regels, net als alle andere islamitische (Shar’i) regels.

The more the idea is crystalised in the minds of its people, the more the method of delivering it practically is crystalised. The clarity of the objective comes from the clarity of the idea. The method for achieving the objective consists of regulated Sharee’ah rules, like any other Shar’ee rules.

De ideologische groep of partij houdt in elke situatie vast aan de ideologie. Dat komt doordat de ideologische Fikrah degene die er overtuiging in heeft en er toe oproept, ervan weerhoudt om iets van een andere bron over te nemen, tenzij de Fikrah dit heeft goedgekeurd. Aangezien het een fundamenteel idee is, begint het met het bestuderen van zaken vanuit hun basis en geeft het een onderscheidend antwoord op de betekenis van het menselijk bestaan in dit universum. Elke perifere gedachte wordt uit deze fundamentele gedachte genomen en vloeit eruit voort. Vervolgens zullen de gedachten van de mens over het leven, concepten over zaken en het oordeel over handelingen allemaal van hetzelfde type zijn als de fundamentele gedachte.

The ideological group or party adheres to the ideology in every situation. That is because the ideological Fikrah prevents the one who has conviction in it and calls for it from taking anything from any other source unless the Fikrah approved it. Since it is a fundamental idea, it begins with the study of matters from their basis and it gives a distinct answer to the meaning of man’s existence in this universe. Every peripheral thought is taken from this fundamental thought and emanates from it. Then man’s thoughts about life, concepts about things and judgement on actions will all be of the same type as the fundamental thought.

De structuur van de Islam is compleet en mist niets, zelfs niet één enkele steen. Alles daarin is in volledige harmonie met alles wat er is, omdat het voortvloeit uit één constante intellectuele basis die overeenstemt met de normen van het leven en de aard van de schepping.

The structure of Islam is complete and has nothing missing even if it is a single brick. Everything in it is in complete harmony with everyting else because it emanates from one constant intellectual basis that agrees with the norms of life and nature of creation.

Dus wie in de Islam gelooft, worden het toegestane (Halal) en het verboden (Haram) de criteria voor zijn daden en zijn visie op de zaken, en niet het voordeel.

So whosoever believes in Islam, the halaal and haraam become the criteria of his actions and his viewpoint towards things, and not benefit.

Dit komt doordat het concept van nut in harmonie is met het idee dat de mens degene is die wetgeeft en niet Allah (SWT). Geluk voor de moslim is wanneer hij de welgevalligheid van Allah (SWT) verkrijgt, en niet het grootste genot. Zijn leven wordt een leven van dienstbaarheid aan Allah (SWT) en overgave aan Zijn gebod, en geen leven gebaseerd op het idee van vrijheden, wat hem vrij zou maken van alle beperkingen. Wie de basis accepteert, moet alles accepteren wat daaruit voortvloeit. Wie wil veranderen, moet beginnen bij de basis en de harmonie tussen de perifere gedachten en de basis observeren. Dit is de ideologische Fikrah en de ideologische oproep tot de islam (Da’wah) waarmee de groep moet beginnen. Daarom is het onacceptabel dat de moslims, hun systemen of groepen de islam mengen met iets anders. Evenzo is het onacceptabel dat de huidige regimes de islam tot een van de bronnen van wetgeving maken, naast andere niet-Shar’ee bronnen, zoals gebruiken, of de islam de belangrijkste bron maken tussen anderen. Daarnaast is het onacceptabel dat islamitische groepen een mengelmoes van zaken aannemen, zoals gevestigd zijn op de islam evenals andere westerse gedachten die vreemd zijn aan de islam. Dit is niets minder dan een nederlaag, die Allah (SWT) en Zijn gelovige dienaren niet accepteren.

This is because the concept of benefit is in harmony with the idea that man is the one who legislates and not Allah 􀀬. Happiness for the Muslim is when he attains the Good pleasure of Allah 􀀬, and not the greatest amount of enjoyment. His life becomes one of servitude to Allah 􀀬 and surrender to His command, and not a life based on the idea of freedoms, which would make him free from any constraints. Whoever accepts the basis must accept whatever originates from it. Whoever wishes to change, must start with the basis and observe the harmony between the peripheral thoughts and the basis. This is the ideological Fikrah and ideological da’wah from which the group must start. Hence it is not acceptable that the Muslims, their systems or groups mix Islam with something else. Likewise, it is not acceptable from the current regimes to make Islam one of the sources of legislation, along with other non-Shar’ee sources, such as customs, or to make Islam the main source amongst others. In addition it is not acceptable that Islamic groups take a mixture of things, like being established on Islam as well as other western thoughts that are foreign to Islam. This is nothing short of defeat, which Allah 􀀬 and His believing servants do not accept.

Daarom mogen alle islamitische groepen wier geloofsleer (Aqeedah) is gevestigd op de basis van ‘Laa ilaah illallah muhammadur rasoolullah’ – er is niemand die aanbeden of gehoorzaamd mag worden behalve Allah – niet naar het oosten of westen gaan om hun regels over het leven over te nemen. Men moet ervoor zorgen dat elke gedachte voortvloeit uit de geloofsleer (Aqeedah), en dat deze wordt genomen uit de authentieke islamitische (Shar’i) bronnen, en wordt afgeleid uit hun gedetailleerde bewijzen.

That is why all the Islamic groups whose ‘Aqeedah is established on the basis of ‘Laa ilaah illallah muhammadur rasoolullah’ - there is none worthy of worship or obedience except Allah 􀀬 - are not allowed to go to the east or west to adopt their rules about life. One must ensure that every thought emanates from the ‘Aqeedah, and that it is taken from the authentic Shar’ee sources, and deduced from their detailed evidences.

Hoe kan ‘Laa ilaah illallah muhammadur rasoolullah’ in harmonie zijn met de bewering dat socialisme uit de Islam voortkomt, ook al is het gebaseerd op het idee dat ‘er geen god is, en het leven slechts materie is’? Hoe kan het in harmonie zijn met de bewering dat democratie uit de Islam voortkomt, ook al is het gebaseerd op het idee van ‘scheiding van religie en het leven’, of de visie dat nationalisme en patriottisme uit de Islam voortkomen, ook al zijn ze gebaseerd op tribalisme, waarvan de Islam heeft aangetoond dat het verachtelijk is?

How can ‘Laa ilaah illallah muhammadur rasoolullah’ be in harmony with the statement that socialism is from Islam, even though it is established on the idea that ‘there is no god, and life is just matter’? How can it be in harmony with the statement that Democracy is from Islam, even though it is established on the idea of ‘separation of religion from life’ or the view that nationalism and patriotism are from Islam even though they are based on tribalism, which Islam has shown to be despicable?

Hoe kan ‘Laa ilaah illallah muhammadur rasoolullah’, wat betekent dat de wetgeving alleen voor Allah ﷺ is, in overeenstemming zijn met de visie dat wij met anderen moeten deelnemen, of dat anderen met ons moeten deelnemen, aan de wetgeving?

How can ‘Laa ilaah illallah muhammadur rasoolullah’, which means legislation is only for Allah 􀀬, be in harmony with the view that we should participate with others, or others should participate with us, in legislation?

Hoe kan ‘Laa ilaah illallah muhammadur rasoolullah’, die gebaseerd is op nederigheid, onderwerping en aanbidding aan de Heer der werelden, in harmonie zijn met het idee van vrijheid dat aanwezig is in de westerse systemen, wanneer het de mens de soeverein maakt in alles? Hij onderwerpt zich niet aan een God, behalve voor zover dit overeenkomt met zijn grillen, verlangens en eigenbelang.

How can ‘Laa ilaah illallah muhammadur rasoolullah’, which is established on humility, subservience and worship to the Lord of the worlds, be in harmony with the idea of freedom that is present in the western systems, when it makes man the sovereign in everything? He does not submit to a God, except according to how much this agrees with his whims, desires and benefit.

Het bewaken van de islamitische geloofsleer (Aqeedah) betekent inderdaad het bewaken van alles wat daaruit voortvloeit. Anders zou het karakter van de groep verloren gaan in de greep van verzoening, waarvan Allah (SWT) en Zijn dienaren niet houden.

Indeed, guarding the Islamic ‘Aqeedah means guarding whatever emanates from it. Otherwise, the character of the group would be lost in the grip of reconciliation, which Allah 􀀬 and His servants do not approve of.

Om het idee te behouden in termen van helderheid, zuiverheid, onderscheidbaarheid en kristallisatie, moet het worden weggehouden van de invloed van de realiteit en van het overgeven aan de omstandigheden ervan, en het moet ver weg worden geplaatst van elke vorm van fabricage, wijziging en onderhandeling.

In order to preserve the idea in terms of clarity, purity, distinctness and crystallisation, it must be removed from the effect of the reality, and from surrendering to its circumstances, and it should be placed far away from any fabrication, alteration and bargaining.

Net zoals de drager van de oproep tot de islam (Da’wah) de samenleving wil veranderen volgens zijn visie, heeft de samenleving haar eigen foutieve concepten en gedachten, politieke omstandigheden en sociale orde. Dit zet druk op de drager van de oproep tot de islam (Da’wah) en op de groep waarmee hij samenwerkt voor verandering.

Just as the da’wah carrier wishes to change the society according to his vision, society has its own erroneous concepts and thoughts, political conditions and social order. This puts pressure on the da’wah carrier and on the group that he works with for change.