Er zijn collectieve plichten, en wat vereist is, is dat deze plichten moeten worden vervuld, ongeacht wie van de moslims ze heeft op zich genomen. Ze zijn niet van elke individuele persoon afzonderlijk vereist.

There are collective obligations, and what is required is that these obligations must be performed, irrespective of who has undertaken them from the Muslims.They are not required from every individual by himself.

Wat vereist is, is dat zij worden uitgevoerd. Zij kunnen worden uitgevoerd via een enkeling of via velen. Indien zij niet worden uitgevoerd, dan zullen alle moslims zondig zijn totdat zij worden uitgevoerd. Anders zal de zonde slechts worden weggenomen van degenen die hebben gestreden en zich hebben ingezet om hen te vestigen, en die serieus betrokken waren bij deze strijd. Laat niemand aannemen dat omdat de moslims de zonde met hem delen, dit de zonde voor hem zal verlichten, en hij daardoor nalatig is in de collectieve verplichtingen. Dit is niet waar, want hij zal alleen verschijnen op de Dag des Oordeels, terwijl hij de zonde op zijn eigen naam draagt. Hij ﷺ zei:

Rather what is required is that they are enacted. They may be enacted via a few or via many. If they are not enacted, then all the Muslims will be sinful until they are enacted. Otherwise, the sin will be removed only from those who struggled and endeavoured to establish them, and who were involved in this struggle seriously. Let no one assume that because the Muslims share the sin with him, that this will lighten the sin for him, and so he is negligent of the collective obligations. This is not true, because he will come alone on the Day of Judgement, carrying the sin on his own. He 􀀬 said:

“En eenieder van hen zal alleen tot Hem komen op de Dag der Opstanding (zonder enige helper of beschermer).” [TMQ 19:95]. Het feit dat de moslimgemeenschap (Ummah) met hem samen in de zonde vervalt, mag hem troost bieden in deze wereld, maar dit zal het voor hem niet verlichten in het Hiernamaals. Laat daarom eenieder die nalatig is geweest in de collectieve plichten die niet zijn gevestigd, zich spoedig ernstig inzetten voor het werk om deze te vestigen, om zo zijn geweten te zuiveren voor Allah (SWT), voordat die Dag komt waarop de harten en de blikken zullen worden omgekeerd. Zo zal de moslim die gelooft in Allah (SWT) en Zijn waarschuwing vreest en Zijn Belofte wenst, bezorgd zijn om Allah (SWT) te behagen, om het Paradijs te winnen en zichzelf te redden van het Vuur. Een dergelijke moslim beschouwt de collectieve verplichting als een plicht die moet worden ondernomen. Zolang deze niet is ondernomen, zal de zonde hem bereiken als hij niet heeft gewerkt om deze te vestigen. Echter, als de verplichting is vervuld, dan zal er geen verwijt op hem rusten zolang sommige mensen deze hebben gevestigd. Dus om de moslim zijn geweten te laten zuiveren voor Allah (SWT), moet hij bezorgd zijn over de collectieve verplichtingen, net zoals zijn bezorgdheid over de individuele verplichtingen. Bijvoorbeeld: regeren met wat Allah (SWT) heeft geopenbaard, jihad in het pad van Allah (SWT), zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad), het gebieden van het goede (Ma’ruf) en het verbieden van het kwaad (Munkar). Al deze zaken zijn collectieve verplichtingen, waarvoor de moslims moeten werken om ze te vestigen, anders zullen zij zondig zijn. Als zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) bijvoorbeeld afwezig is in de moslimgemeenschap (Ummah), dan is iedereen zondig, behalve degene die werkt om zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) teweeg te brengen. De aanwezigheid van mensen die werken om zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) teweeg te brengen, zal de zonde van anderen niet wegnemen, zolang zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) nog steeds niet bestaat. Wanneer zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) tot stand komt, dan wordt de zonde van iedereen weggenomen. Dit is ook het geval met betrekking tot het vestigen van de Islamitische Staat. Elk individu dat eraan onthoudt om het werk voor de vestiging ervan te verrichten, zal een zondaar zijn voor Allah (SWT), en de aanwezigheid van mensen die werken voor de vestiging ervan zal de zonde van degenen die zich ervan onthouden niet wegnemen, zolang de staat nog niet is gevestigd. Het volgende werd vermeld in het boek getiteld, “Al-Fikrul Islami” (The Islamic Thought) onder de kop, “De verplichting van voldoendeheid is een verplichting voor elke moslim.” De tekst stelt het volgende; “De verplichting wordt in geen enkel geval opgeheven, tenzij het werk dat verplicht was, is ondernomen. Degene die de verplichting verwaarloost, zal gestraft worden voor het achterlaten ervan. Hij zal een zondaar blijven totdat hij het onderneemt. Er is in dit opzicht geen verschil tussen de individuele verplichting en de verplichting van voldoendeheid (d.w.z. de collectieve verplichting). Zij zijn allen een verplichting voor alle moslims. Zoals Zijn (SWT) uitspraak:

“Trek uit, of je nu licht bent of zwaar...” [TMQ 9:41], is een collectieve plicht (fard kifayah). In al deze (plichten) is de handeling beslist gevraagd (talban jaaziman). Daarom is het proberen om onderscheid te maken tussen de individuele plicht en de collectieve plicht in hun hoedanigheid als plichten een zonde voor Allah ﷻ; het telt als het afkeren van het pad van Allah ﷻ en als misleiding om laksheid te veroorzaken bij het nakomen van de plichten van Allah ﷻ. Wat betreft het wegnemen van de plicht bij degene op wie deze verplicht was, ook hier is er geen verschil tussen de individuele plicht en de collectieve plicht. De plicht wordt niet weggenomen totdat de handeling die door Ash-Shaari’ (de Wetgever) is gevraagd, is verricht, of de vraag nu aan elke moslim was, zoals de vijf dagelijkse gebeden, of de vraag voor alle moslims was, zoals de eed van trouw (Bay’ah) aan de kalief. Geen van deze plichten zal worden weggenomen totdat de handeling is verricht, dat wil zeggen totdat het gebed is verricht en de kalief is aangesteld en de eed van trouw (Bay’ah) aan hem is gegeven.

“March forth, whether you are light or heavy...” [TMQ 9:41], is an obligation of sufficiency. In all of these (obligations), the action has been requested decisively (talban jaaziman). Hence, trying to differentiate between the individual obligation and the obligation of sufficiency in their capacity as obligations is a sin before Allah 􀀬; it counts as turning away from the path of Allah 􀀬 and deception to cause complacency in undertaking the obligations of Allah 􀀬. As for removing the duty from the one on whom it was obligatory, here as well there is no difference between the individual obligation and the obligation of sufficiency. The duty is not removed until the action requested by Ash-Shaari’ (the Legislator) has been established, whether the request was to every Muslim such as the five daily prayers or the request was for all the Muslims such as the bai’ah (pledge) to the Khaleefah. None of these obligations will be removed until the action has been established, ie until the prayer has been established and the Khaleefah has been appointed and given the bai’ah.

Zo zal de collectieve plicht (fard kifayah) niet van een van de moslims worden weggenomen wanneer sommigen de handeling ondernemen die deze vestigt, totdat deze is voltooid. Zo blijft elke moslim zondig zolang de handeling niet is voltooid. Daarom is het onjuist om te zeggen dat de collectieve plicht de plicht is waarbij, indien sommigen deze ondernemen, de rest wordt vrijgesteld van de zonde. Integendeel, de collectieve plicht is de plicht waarbij, indien sommigen deze hebben voltooid, de rest wordt vrijgesteld van de zonde. Het wegnemen van de zonde zal iets reëels zijn, omdat de handeling die is bevolen reeds is ondernomen en bestaat, waardoor er geen plaats is voor de zonde om te blijven bestaan.

Thus, the obligation of sufficiency will not be removed from anyone of the Muslims, when some of them undertake the action that will establish it, until it has been established. Thus, every Muslim will remain sinful as long as the action has not been completed. Therefore, it is incorrect to say that the obligation of sufficiency is the obligation which, if some undertook it, then the rest are absolved from the sin. Rather, the obligation of sufficiency is the obligation which if some have established it, then the rest are absolved of the sin. The removal of the sin will be something real, because the action which has been ordered has already been undertaken and it exists, so there is no place for the sin to remain.

Dit is de collectieve plicht (fard kifayah), die vergelijkbaar is met de individuele plicht (fard 'ayn).

This is the obligation of sufficiency, which is like the individual obligation.

Derhal is de vestiging van de Islamitische Staat een verplichting voor alle moslims; dat wil zeggen, het is verplicht (Fard) voor iedere individuele moslim. Deze verplichting wordt van geen enkele moslim weggenomen totdat de Islamitische Staat is gevestigd. Indien sommigen de handelingen ondernemen die de Islamitische Staat zullen vestigen, wordt de verplichting niet van iedere individuele moslim weggenomen zolang de Islamitische Staat niet is gevestigd. De verplichting zal op iedere moslim rusten, en de zonde zal op iedere moslim rusten totdat de vestiging van de Staat heeft plaatsgevonden. De zonde zal niet van iedere individuele moslim worden weggenomen totdat hij de handeling nastreeft die de Staat zal vestigen, en voortgaat met deze handeling totdat de Staat is gevestigd. Zo zal elke collectieve verplichting een verplichting blijven voor iedere moslim, en zal deze niet worden weggenomen totdat de vereiste handeling is ondernomen.” Zodra de individuele verplichtingen en de collectieve verplichtingen voor ons duidelijk zijn geworden, wordt het voor ons duidelijk dat het voor de moslim, om zijn geweten voor zijn Schepper en zijn Heer te verlossen, hem toekomt om de individuele verplichtingen te ondernemen en met anderen deel te nemen aan het vestigen van de collectieve verplichtingen.

Hence, the establishment of the Islamic State is an obligation on all Muslims; ie it is fard on every single Muslim. This obligation is not removed from any single Muslim until the Islamic State is established. If some undertook the actions that will establish the Islamic State, the obligation is not removed from any single Muslim as long as the Islamic state has not been established. The obligation will remain on every Muslim, and the sin will remain on every Muslim until the establishment of the State. The sin will not be removed from any single Muslim until he pursues the action that will establish the State, and continues on this action until the State is established. Thus, every obligation of sufficiency will remain an obligation on every Muslim, and will not be removed until the requested action has been undertaken.” Once the individual obligations and the obligations of sufficiency became clear to us, it becomes clear to us that for the Muslim to relieve his conscience before his Creator and his Lord, it is incumbent on him to undertake the individual obligations and participate with others in establishing the obligations of sufficiency.