De religie (Deen) is vervolmaakt en de gunst is voltooid.

The deen has been perfected and the favour has been completed.

Hij ﷺ zei: “En het Woord van jouw Heer is vervuld in waarheid en in rechtvaardigheid. Niemand kan Zijn Woorden veranderen. En Hij is de Al-Hoorende, de Al-Wetende.” [TMQ 6:115].

He 􀀬 said; “And the Word of your Lord has been fulfilled in truth and in justice. None can change His Words. And He is the All-Hearer, the All-Knower.” [TMQ 6:115].

Voorwaar, het is een gunst van Allah (SWT) aan Zijn dienaren dat Hij hun religie (Deen) heeft vervolmaakt en Zijn gunst aan hen heeft voltooid. Hij (SWT) heeft de Qur'an bewaard en het beschermd tegen verandering en afwijking. Hij (SWT) zei: “Voorwaar, zonder enige twijfel is het Wij die het gedenken (Dhikr) (namelijk de Qur'an) hebben neergezonden en zeker, Wij zullen het bewaren (tegen corruptie).” [TMQ 15:9]. Hij (SWT) heeft het bewaard zodat het een bewijs is voor de mensheid tot de Dag des Oordeels.

Indeed, it is a favour of Allah 􀀬 on His servants that He has perfected their deen and completed His favour upon them. He 􀀬 has guarded the Qur’an and protected it from change and alteration. He 􀀬 said; “Verily without a doubt it is We Who sent down the Dhikr (ie the Qur’an) and surely, We will guard it (from corruption).” [TMQ 15:9]. He 􀀬 preserved it so that it is a proof for mankind until the Day of Judgement.

Aangezien de Boodschapper ﷺ het goede oor was dat de laatste openbaring van de hemelen naar de aarde ontving, zijn de moslims verplicht om de verantwoordelijkheid van het profetenschap op de beste wijze op zich te nemen; door zich vast te klampen aan de Qur’an en de profetische traditie (Sunnah) met hun tanden vast te bijten, zoals hen is bevolen.

Since the Messenger 􀁕 was the good ear that received the last revelation from the heavens to the earth, then the Muslims are obliged to take charge of the prophethood in the best manner; holding onto the Qur’an and biting onto the Sunnah with their teeth, as they have been ordered.

Dan zullen zij zijn op datgene waarop de Boodschapper ﷺ en zijn metgezellen (Sahabah) waren.

Then they will be on what the Messenger 􀁕 and his Sahabah were on.

Talrijke bewijzen zijn geleverd die dit punt bevestigen.

Numerous evidences have come proving this point.

Sinds de moslims, door het verspreiden van de oproep tot de islam (Da’wah), in contact kwamen met andere naties aan wie zij de zuivere religie (Deen) aanboden, de religie (Deen) van rede en fitrah (natuur), boden die andere naties als reactie, zelfs indien enkel uit zelfverdediging, hun eigen religie aan de moslims aan.

Since the Muslims, through the conveying of the da’wah, came into contact with the other nations to whom they offered the pure deen, the deen of ration and fitrah (nature), the other nations used to offer in response, even if only in defence, their religion to the Muslims.

Soms werden sommige moslims beïnvloed door hun ideeën zonder het te beseffen. Dit had een negatief effect op hun begrip en op de oproep tot de islam (Da’wah). Na verloop van tijd begonnen de geleerden (Ulama) echter de moslims te waarschuwen; die geleerden (Ulama), die Allah heeft gemaakt als minaretten en mijlpalen, waaraan de waarheid wordt herkend. Zo verwijderden zij uit de religie (Deen) datgene wat ermee vermengd was geraakt en oorspronkelijk geen deel ervan uitmaakte. Zij voorkwamen fabricage en maakten misleiding ongeldig, zodat de religie (Deen) weer stralend terugkeerde. De moslims bewogen zich tussen goed en kwaad, tot het kwaad van onze huidige tijd. Hoe kunnen wij onszelf hieruit redden?

Sometimes some Muslims used to be affected by their ideas without realising. This used to have a negative effect on their understanding and on the da’wah. However, after a while the Ulama’ began to alert the Muslims; those Ulama’, whom Allah 􀀬 has made as minarets and milestones, by which the truth is recognised. Hence they removed from the deen that which had become mixed with it, and was not originally part of it. They prevented fabrication and invalidated deception, so the deen returned shining. So the Muslims were moving between good and bad, until the evil of our times today. So how do we rescue ourselves from this?

Onze situatie vandaag vereist dat we terugkeren naar de oorzaken van de goedheid van het begin van de zaak, zodat we de Islam kunnen terugbrengen naar haar oorspronkelijke koers.

Our situation today demands that we return to the causes at the goodness of the beginning of the matter, so that we can return Islam to its first course.

Zodat we de islam kunnen zuiveren van alles wat twijfelachtig is, elke fabricage kunnen verwerpen en elke misleiding kunnen ongeldig maken, moeten we onszelf eerst bevrijden van deze corrupte mentaliteit die we van het Westen hebben geërfd. Die mentaliteit, die ons de zaken van de oproep tot de islam (Da’wah) laat meten aan de criteria van nut, grillen en begeerten; waarbij we alles wat overeenkomt met onze grillen en begeerten aannemen, en alles wat hiermee in strijd is, achterlaten.

So that we can purify Islam from every doubtful thing, reject every fabrication and invalidate any deception, we must first free ourselves from this corrupt mentality that we have inherited from The West. That mentality, which makes us measure the affairs of the da’wah with the criteria of benefit, whims and desires; where whatever agrees with our whims and desires, we take, and whatever conflicts with them, we leave.

Vervolgens interpreteren we de islamitische (Shar’i) teksten op een wijze die overeenkomt met onze eigen opvattingen. Daarna citeren we teksten om de juistheid van de visie die wij hebben ingenomen aan te tonen. De juiste islamitische mentaliteit is gebaseerd op het feit dat het gebod uitsluitend voor Allah (SWT) is. Het is niet toegestaan om bij het proberen te begrijpen van de regel van Allah (SWT) onze eigen smaak of neigingen in dat proces te betrekken.

Then we interpret the Shar’ee texts in a manner that agrees with our views. After that we quote texts to show the correctness of the view we have taken. The correct Islamic mentality is based on the fact that the command is only for Allah 􀀬. It is not allowed when trying to understand the rule of Allah 􀀬, to involve our tastes or inclinations in that process.

Eveneens mogen we niet toestaan dat onze begeerten het domineren. Net zoals we niet bang moeten zijn voor onze vijanden, de vervreemding van de mensen, de afwijzing van de religie (Deen) door de heersers, en de omstandigheden en de omgeving. Het is ook vergelijkbaar met het gebruiken van het ontbreken van voordeel als rechtvaardiging voor de dragers van de oproep tot de islam (Da’wah) om de last te verlichten en zaken voor de moslims te vergemakkelijken. Allah (SWT) is de Alwetende, de Al-Informant. Hij weet de aard van de mensheid en wat zij nodig hebben, en wat zij in staat zijn te doen, de realiteit waarin zij leven, wie de vijanden zijn en hoe met hen moet worden omgegaan, en meer dan dat alles.

Nor should we allow our desires to dominate it. Just as we should not be fearful of our enemies, the people’s alienation, the rulers’ rejection of the deen, and the circumstances and surrounding conditions. It is also like using the absence of benefit as a justification for the da’wah carriers to lighten the conveyance and ease matters for the Muslims. Allah 􀀬 is the All-Knowing, All-Informed. He knows the nature of mankind and what they need, and what they are able to do, the reality in which they live, who the enemies are and how they should be dealt with, and more than all that.

De enige correcte methode van zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad), zoals we eerder hebben uitgelegd, is gebaseerd op eerst het begrijpen van de werkelijkheid die men wil behandelen, en vervolgens het probleem op te lossen met de islamitische (Shar’i) teksten volgens hun aanwijzingen.

The only correct method of Ijtihaad, as we have explained previously, is based on first understanding the reality that one wants to treat, and then solving the problem with the Shar’ee texts according to their indications.

Dit leidt tot het verkrijgen van kennis over de wet van Allah, puur op basis van deze realiteit.

This leads to gaining knowledge of Allah’s 􀀬 rule, purely on this reality.

Met andere woorden, wanneer we volgens deze methode te werk gaan, is het alsof we zeggen dat dit de rechtsregel (Hukm) is voor de werkelijkheid waarin we leven, inclusief de omringende omstandigheden en situaties, moeilijkheid en ontbering, en het belang dat we daarin beogen te bereiken. Wat deze zaak betreft, zegt Allah (SWT): “O jullie die geloven! Loop niet voor Allah en Zijn Boodschapper uit, en wees vrees voor Allah. Voorwaar, Allah is Al-Hoor, Al-Wetend.” [TMQ 49:1] Hij (SWT) zegt: “Het is niet (passend) voor een gelovige, man of vrouw, wanneer Allah en Zijn Boodschapper ﷺ een zaak hebben beslist, dat zij enige keuze hebben in hun beslissing. En wie Allah en Zijn Boodschapper ﷺ ongehoorzaam is, die is inderdaad in een duidelijke dwaalweg geraakt.” [TMQ 33:36] Het verschil tussen deze twee mentaliteiten is wat leidde tot dit grote verschil in het begrijpen van de regels, waarmee de moslims wensten dat hun situaties zouden worden opgelost.

In other words, when we proceed according to this method it is like saying this is the hukm for the reality in which we live, includings its surrounding conditions and circumstances, difficulty and hardship, and the interest that we aimed to achieve in it. Regarding this matter, Allah 􀀬 says; “O you who believe! Do not put (yourselves) forward before Allah and His Messenger, and fear Allah. Verily! Allah is All-Hearing, All -Knowing.” [TMQ 49:1] He 􀀬 says; “It is not (fitting) for a believer, man or woman, when Allah and His Messenger have decreed a matter that they should have any option in their decision. And whoever disobeys Allah and His Messenger, he has indeed strayed in a plain error.” [TMQ 33:36] The difference between those two mentalities is what led to this wide difference in understanding the rules, by which the Muslims wished their situations to be solved.

De mentaliteit die beïnvloed is door het westerse denken, is echter verantwoordelijk geweest voor het opschorten van bepaalde definitieve teksten en het verlaten ervan ten gunste van andere waarvoor geen bewijs bestaat, onder het voorwendsel van de omstandigheden, de heersende condities, het behalen van voordeel en het voorkomen van schade. De regel met betrekking tot rente (riba) is bijvoorbeeld een definitief verbod met een expliciete formulering die niet vatbaar is voor interpretatie en vrij is van enige ta’leel (redenering). De realiteit, de omstandigheden, de heersende condities en de ideeën over het verkrijgen van voordelen en het afweren van schade, zijn hun denken gaan beïnvloeden en hebben ertoe geleid dat zij met verschillende regels kwamen met betrekking tot de toelaatbaarheid van handelen met rente.

However, the mentality that has been influenced by the western thought, has been responsible for the suspension of some definite texts, and their abandonment for the sake of others for which there is no evidence, under the pretext of the circumstances, surrounding conditions, benefit and preventing the harm. The rule regarding usury for example, is a definite prohibition with an explicit expression that is not open to interpretation and devoid of any ta’leel (reasoning). The reality, circumstances, surrounding conditions, and the ideas of acquiring benefits, and repelling harms, have come to affect their thinking and made them come out with different rules regarding the permissibility of dealing with interest.

Sommige groepen zijn op deze mentaliteit gebouwd en hebben regels naar voren gebracht die geen steun vinden in de Shar’a. Integendeel, zij spreken de Shar’a op ernstige wijze tegen. Daarom beweerden zij dat democratie uit de Islam voortkomt, terwijl het het tegenovergestelde is, zoals we eerder hebben uitgelegd. Zij beweerden ook dat deelname aan Jaahili-regimes is toegestaan volgens de Shar’a, en dat dit de enige beschikbare weg is voor de Islamitische beweging die werkt aan het vestigen van de Heerschappij van Allah (SWT). Hoewel dit de verzen van de Qur’an en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ volledig tegenspreekt.

Some groups have been established on this mentality, and they have come out with rules that have no support in the Shar’a. Rather they contradict the Shar’a in a severe way. That is why they claimed that Democracy was from Islam, while it is the opposite of that as we have explained previously. They also claimed that participating in Jaahili regimes is permitted according to the Shar’a, and it is the only path available to the Islamic movement working to establish the Rule of Allah 􀀬. Even though this completely contradicts the verses of the Qur’an and the Sunnah of His Messenger 􀁕.

Toen we het corrupte idee van geleidelijkheid bij het toepassen van de Islam, of het oproepen ertoe, uitlegden, legden we tegelijkertijd de corruptie uit van de gedachten die hiermee verband houden, zoals deelname aan een systeem van ongeloof (Kufr).

When we explained the corrupt idea of gradualism in applying Islam, or calling for it, we actually explained at the same time the corruption of the thoughts that relate to it, such as participation in a kufr ruling system.

Echter, wij worden gedwongen om hier even stil te staan om de twijfels met betrekking tot dit onderwerp te weerleggen, zodat er geen excuus overblijft voor degene die dergelijke ideeën bepleit.

However, we are forced to pause here a little to refute the doubts related to this issue, so that no excuse remains for the one who advocates such ideas.

We weten ook dat zolang de mentaliteit van deze groepen in het begrijpen van de Shar’a niet wordt gecorrigeerd, advies geen nut zal hebben.

We also know, that as long as the mentality of these groups in understanding the Shar’a is not rectified, then advice will be of no use.

Dit komt doordat als we hen zouden kunnen overtuigen van de corruptie van machtsdeling, en zij nog steeds deze mentaliteit zouden hebben, we zullen zien dat zij met deze mentaliteit naar een alternatief hiervoor zullen zoeken. Daarom moeten we zeer voorzichtig zijn met dit type mentaliteit waar de Shar’a geen goedkeuring aan geeft.

This is because if we were able to convince them of the corruption of power sharing, and they still had this mentality, we will see them searching for an alternative to it using this mentality. Therefore, we must be very careful with this type of mentality that the Shar’a does not approve of.

Dit soort mentaliteit is de bodem waarin deze misleidende gedachten groeien.

This kind of mentality is the soil in which these misguided thoughts grow.

Wat betekent machtsdeling vandaag de dag, en welke rechtvaardigingen worden gepresenteerd door de voorstanders ervan?

Today, what does power sharing mean, and what are the justifications presented by its advocates?

Delen betekent dat de moslims deelnemen aan een bestuur dat niet op de basis van de Islam is, en regeren met andere dan de regels van de Islam. Dit gebeurt door het spel van de Democratie te spelen en het parlement binnen te gaan met als doel henzelf en hun mening aan de macht te brengen, om na verloop van tijd de macht exclusief over te nemen. Dit zal gebeuren via geleidelijkheid of fasen, waarvan zij menen dat de Islam deze goedkeurt.

Sharing means that the Muslims participate in ruling that is not on the basis of Islam, and rule with other than the rules of Islam. That is done by playing the game of Democracy and entering parliament for the sake of carrying them and their opinion into power, and with time assume the power exclusively. This will be through gradualism or stages, which according to their view, Islam approves of.

De rechtvaardigingen die machtsdeling volgens hun visie toestaan, zijn rationeel en volgens de Shar’a. Wat betreft de rationele rechtvaardigingen, deze zijn als volgt:

The justifications that permit power-sharing in their view, are rational and by Shar’a. As for the rational justifications they are as follows:

* Het historische beeld van de Islam die de macht overneemt, lijkt vandaag de dag niet mogelijk te zijn. Dit komt doordat alle regio's van de islamitische wereld onder de controle staan van machtige centrale autoriteiten, gesteund door diverse internationale machten die beschikken over ontzagwekkende materiële en immateriële krachten (respect, invloed, etc.). Zij houden de bewegingen in de gaten van degenen die voor de Islam werken, en proberen hen in te dammen en hun succes te voorkomen. Dat is de reden waarom, naar hun visie, het trekken van een analogie met het verleden niet bestaat.

* The historical picture of Islam assuming power does not seem to be possible today. This is because all the regions of the Islamic world are under the control of powerful central authorities, supported by various international powers that possess awesome material and non-material forces (respect, influence etc). They are monitoring the movements of those who are working for Islam, and attempting to contain them and prevent their success. That is why, in their view, making analogy to the past is non-existent.

De islamitische oproep tot de islam (Da’wah) was voorheen georganiseerd om alle moslims te omvatten; het was de gemeenschap van de moslims, terwijl de huidige jama’ah slechts een groep van de moslims omvat. Dit is wat de huidige jama’ah in een moeilijke positie plaatst, aangezien er een brede basis van moslims is die niet onderworpen is aan haar leiderschap. De Jahili-regimes halen hier vele diverse voordelen uit. Daarom plaatst de moderne islamitische beweging zichzelf op het pad van de partij, gevolgd door moderne partijen, indien zij de macht wil bereiken.

*The Islamic da’wah used to be organised to include all the Muslims, it used to be the community of the Muslims, while the current jama’ah only includes a group from the Muslims. This is what places the current jama’ah in a difficult position, since there is a broad base of Muslims who are not subject to its leadership. The Jahili regimes derive many diverse benefits from this. That is why the modern Islamic movement places itself on the party path, followed by modern parties, if it wants to reach power.

De methodologie van de moderne politieke partijen is gebaseerd op stijlen waarmee zij de macht bereiken. Deze stijlen verlopen ofwel via het democratische spel, of via de militaire staatsgreep, of via een volksopstand met wapens.

The methodology of the modern political parties is based on styles through which they reach power. These styles are either through the democratic game or via the military coup or a popular armed revolt.

De deuren zijn gesloten voor de moderne islamitische beweging, zodanig dat zij geen militaire macht kan verkrijgen vanuit de legers van hun landen die het haar in staat stelt een militaire staatsgreep te plegen. De deur van de volksopstand is eveneens gesloten onder de schaduw van de huidige despotische regimes. Het is slechts de derde optie die overblijft voor de moderne islamitische beweging, namelijk het pad van het politieke partijwerk, wat leidt tot deelname aan een niet-islamitisch bestuur.

The doors have been closed in the face of the modern Islamic movement such that it cannot obtain a military force from within the armies of their countries that enables it to stage a military coup. The door of popular revolt has also been shut under the shadow of the current despotic regimes. It is only the third option that remains for the modern Islamic movement, which is the path of the political party work, which leads to participation in non-Islamic ruling.

Zij voegen toe: In het proces van het bereiken van dit grote doel, waarvoor de islamitische beweging is opgericht, is het niet mogelijk om tegen het doel te argumenteren met behulp van partiële zaken die hiermee (het doel) in strijd zijn. Dit komt doordat in het geval er een conflict bestaat tussen het *juz’i* (partiële) en het *kulli* (gehele), het *kulli* zwaarder weegt. De flexibiliteit van de islamitische sharia, samen met de praktische uitvoerbaarheid ervan, zou niet mogelijk zijn als de realisatie van de grote doelen zou worden verhinderd vanwege partiële conflicten. Evenzo is het niet juist om de moslims in moeilijkheid te brengen en hen te beperken tot het verwerven van macht via slechts één route, zelfs wanneer deze route in sommige omstandigheden en situaties onmogelijk is. Indien het onhaalbaar is om de eerste weg toe te passen, is het mogelijk om over te stappen op de tweede, derde of vierde weg. Het kan zelfs goed zijn (in het belang (Maslahah)), in een bepaalde fase, om deze vier wegen parallel te volgen, totdat er uiteindelijk wordt besloten dat één van hen beter is.

They add: In the process of achieving this great objective, which the Islamic movement was established to achieve, it is not possible to argue against the objective using partial matters that conflict with it (the objective). This is because in case there is a conflict between the juz’i (partial) with the kulli (whole), then the kulli is weightier. The flexibility of the Islamic Sharee’ah together with its practicability, would not be possible if the realisation of the great objectives was prevented because of partial conflicts. Likewise, it is not right to get the Muslims into difficulty, and restrict them to assuming the power only through one route, even though this route is impossible in some circumstances and situations. In case it was unfeasible to apply the first way, it is possible to move to the second, third, or fourth one. It may even be good (in the maslahah), at some stage, to proceed along these four ways in parallel, until at the end one of them is decided to be better.