Nadat de werkelijkheid in haar ware staat door middel van het verstand is begrepen, wordt de islamitische (Shar’i) oplossing, afgeleid uit de islamitische (Shar’i) bewijzen, toegepast op de werkelijkheid. Het is niet toegestaan om het verstand te gebruiken als arbiter of als bron bij het afleiden van de oplossing. Hier is de functie van het verstand het begrijpen van de oplossing die aanwezig is in de islamitische (Shar’i) bewijzen.

After understanding the reality in its true state by using the mind, the Shar’ee solution deduced from the Shar’ee evidences is brought to the reality. It is not allowed to use the mind in deducing the solution as an arbitrator or a source. Here, the function of the mind is to understand the solution that is present in the Shar’ee evidences.

Het begrijpen van de Shar’a vereist dat wij kennis hebben van de bronnen waaruit de groep de Shar’a put, en kennis van de juridische principes waarop zij vertrouwt om de Shar’a te begrijpen en waarmee zij de slechte realiteit wil veranderen. Dienovereenkomstig zou het een correct beeld geven van de realiteit waartoe zij de mensen wil leiden, en zou het kennis hebben van de methode die het zal volgen in het proces van zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad), oftewel de methode van deductie.

Understanding the Shar’a requires us to have knowledge about the sources from which the group takes the Shar’a, and knowledge of the juristic principles on which it relies to understand the Shar’a, and with which it wishes to change the bad reality. Accordingly, it would give the correct view of the reality that it wants to take the people to, and it would have knowledge of the method it will follow in the process of Ijtihaad, ie the method of deduction.