De twijfel die bij sommige mensen opkomt, komt voort uit het feit dat de huidige situatie verschilt van die van de tijd van de Boodschapper ﷺ. In de tijd van de Boodschapper ﷺ was de verdeling van samenlevingen primitief (stammen en clans). Wat betreft vandaag de dag zijn de verdelingen complexer en onderling verbonden. Een stam was vroeger op het niveau van een staat; haar mensen werden in duizendtallen geteld. Tegenwoordig worden ze in miljoenen of tientallen miljoenen geteld. De oproep tot de islam (Da’wah) hield vroeger in dat de kuffar werden uitgenodigd tot het geloof (Iman). Wat betreft vandaag de dag is de oproep tot de islam (Da’wah) aan de moslims in de kern het hervatten van de islamitische levenswijze. In de tijd van de Boodschapper ﷺ grepen grootmachten zoals Rome en Perzië niet in bij de oproep tot de islam (Da’wah) van de Boodschapper ﷺ in Makkah. Tegenwoordig zijn de leiders gebonden aan de politiek van de grootmachten; in feite zijn zij hun marionetten. Het zijn de grootmachten die complotten smeden tegen de islam en de moslim, enzovoort en enzovoort.

The doubt that crops up in some people’s minds stems from the fact that the existing situation now is different to that of the time of the Messenger 􀁕. In the time of the Messenger 􀁕 the division of societies was primitive (tribes and clans). As for today the divisions are more complex and interlinked. A tribe used to be on the level of a state; its people were counted by the thousands. Today, they are counted by the millions or tens of millions. The da’wah used to involve inviting the kuffar to Imaan. As for today, the da’wah to the Muslims in origin is to resume the Islamic way of life. In the time of the Messenger 􀁕, the superpowers such as Rome and Persia did not intervene in the da’wah of the Messenger 􀁕 in Makkah. Today the leaders are tied to the politics of the superpowers; in fact they are their puppets. It is the superpowers that plot against Islam and the Muslim, and so on and so forth.

De mensen die deze twijfels hebben, zeggen het volgende: “Hoe kunnen we de methode van de Boodschapper ﷺ volgen wanneer veel zaken zijn veranderd?”

The people who have these doubts say the following; “How can we adopt the method of the Messenger 􀁕 when many issues have changed?

Dit zou starheid en inflexibiliteit betekenen, en wij zijn niet verplicht om eraan vast te houden. Wat belangrijk is, is het realiseren van de grotere doelstellingen van de oproep tot de islam (Da’wah), namelijk de toepassing van de islam via een islamitische staat en het realiseren van de ‘ubudiyyah (dienstbaarheid) aan Allah. Om het juiste begrip van hoe men naar deze kwestie moet kijken uit te leggen, zeggen wij dat de islamitische (Shar’i) regel altijd wordt geopenbaard in relatie tot een realiteit waarvoor deze islamitische (Shar’i) regel is gekomen. Wanneer de realiteit verandert, dan verandert de islamitische (Shar’i) regel die daarmee verband houdt. Als de realiteit niet verandert, dan blijft de islamitische (Shar’i) regel zoals hij is. Wat men met betrekking tot de realiteit overweegt, zijn de fundamentele kenmerken ervan en niet de uiterlijke vormen.

Doing this would be rigidity and inflexibility, and we are not forced to adhere to it. What is important is to realise the greater objectives of the da’wah, which are the application of Islam via an Islamic state and realising the ‘ubudiyyah (servitude) to Allah 􀀬.” To explain the correct understanding of how to look at this issue, we say that the Shar’ee rule is always revealed relevant to a reality for whose sake this Shar’ee rule has come. When the reality changes, then the Shar’ee rule relating to it changes. If the reality does not change, then the Shar’ee rule stays as it is. Regarding the reality, what one considers is its fundamental attributes and not its outward forms.

De samenleving bestaat uit een groep mensen die geloven in gemeenschappelijke gedachten, waaruit gevoelens van acceptatie en goedkeuring voortvloeien voor alles wat met deze gedachten overeenstemt, en gevoelens van ongenoegen en woede voor datgene wat ertegenin gaat. Vervolgens wordt een systeem gevestigd dat deze gedachten toepast en de schending ervan verbiedt. Zo leiden de mensen het leven waar zij van overtuigd zijn en waar zij tevreden mee zijn.

Society consists of a group of people who believe in common thoughts, from which arise the emotions of acceptance and approval of whatever agrees with these thoughts, and emotions of displeasure and anger for that which goes against them. Then a system is established, which applies these thoughts and forbids their violation. Thus, the people live the life they are convinced of and they are content with.

De realiteit van de samenleving kan verschillende vormen aannemen. Het kan primitief of complex zijn, maar elke groep mensen wordt georganiseerd door gemeenschappelijke gedachten en emoties, die worden geregeerd door een systeem dat voortkomt uit dezelfde aard van deze gedachten, of de mensen nu de vorm van een stam of een moderne staat aannemen, en of zij nu in duizenden of miljoenen worden geteld.

The reality of society may take different forms. It may be primitive or complex, but every group of people is organised by common thoughts and emotions, who are ruled by a system that is from the same nature of these thoughts, whether the people were in the form of a tribe or a modern state, and whether they are counted by the thousands or millions.

Ongeacht deze zaken is het een samenleving, omdat de kenmerken die een samenleving vormen aanwezig zijn en zij niet zijn veranderd.

Irrespective of these, it is a society, because the attributes that make up a society are present and they did not change.

De Boodschapper ﷺ werkte eraan om een islamitische (Shar’i) samenleving te realiseren, en dat gebeurde via de vestiging van islamitische gedachten, emoties en systemen. Hij ﷺ volgde de islamitische (Shar’i) methode die de islamitische (Shar’i) samenleving vestigt. Al zijn handelingen waren erop gericht deze richting op te gaan. In Madinah vormde hij de gelovige individuen, die de meerderheid van de inwoners vormden. In hun geest vestigde hij fundamentele gedachten over de Islam, wat leidde tot een homogene set van emoties. Toen hij naar hen migreerde en het systeem vestigde, werd de islamitische (Shar’i) samenleving gevormd. In het begin nam deze een eenvoudige vorm aan, en daarna veranderde het in een samenleving die organisatie en een (staats)apparaat behoefde.

The Messenger 􀁕 worked to bring about an Islamic society, and that happened via the establishment of Islamic thoughts, emotions and systems. He 􀁕 followed the Shar’ee method that establishes the Islamic society. All his actions used to be focused in this direction. In Madinah he moulded the believer individuals, who formed the majority of its inhabitants. In their minds, he established fundamental thoughts about Islam, which gave rise to a homogenous set of emotions. When he migrated to them and established the system, the Islamic society was formed. It took a simple form in the beginning, and then it changed to a society that needed organisation and a (state) apparatus.

Wat betreft de bewering dat de grootmachten niet ingrepen (in zijn ﷺ tijd)

As for the claim that the superpowers did not intervene (in his 􀁕 time)

en nu grijpen zij in en verhinderen zij de vestiging van de islam. Wij beantwoorden dit door te zeggen dat dit de methode niet verandert, maar het maakt het volgen van de methode moeilijker. Dit vereist extra cultuur en werk in de oproep tot de islam (Da’wah), waarbij rekening wordt gehouden met deze (nieuwe) realiteit.

and now they intervene and prevent the establishment of Islam. We answer this by saying that this does not change the method, but it makes following the method more difficult. This requires additional culture and work in the da’wah, which takes into consideration this (new) reality.

Zo neemt het blok deel aan de internationale politiek, om de beleidslijnen van grootmachten te kennen en te begrijpen wat zij tegen ons plannen en via hun agenten en marionetten uitvoeren, zodat wij dit kunnen bestrijden.

Thus the block engages in international politics, so as to know the policies of superpowers, and understand what they plot against us and implement via their agents and puppets, such that we can counter it.

Wat betreft de bewering dat de Boodschapper ﷺ zich voornamelijk bezighield met het onderwerp van geloof (Iman), en in Mekka slechts enkele regels behandelde, is onze reactie als volgt: het feit dat hij ahkam behandelde, zelfs als deze weinig waren, duidt op de opdracht om je met de islamitische (Shar’i) regels bezig te houden in de oproep tot de islam (Da’wah). Bovendien moeten we opmerken dat het werk in Mekka de oproep aan mensen was om de islam te betreden. Wat betreft vandaag de dag, de oproep tot de islam (Da’wah) is onder de moslims, die de islamitische geloofsleer (Aqeedah) hebben, en de islamitische (Shar’i) regels aan hen allemaal zijn geopenbaard. Zij zijn nu verantwoordelijk, voor Allah (SWT), voor de gehele islam en niet alleen voor het geloof (Iman) alleen. Daarom was de moslim die in Mekka stierf alleen verantwoordelijk voor wat er was geopenbaard tot aan de tijd van zijn dood. Wat betreft degene die vandaag sterft, Allah (SWT) zal hem vragen over de gehele islam. Daarom moet de oproep tot de islam (Da’wah) allesomvattend zijn en moet het oproepen tot de hervatting van de islamitische levenswijze, omdat wij geen nieuwe oproep of een nieuwe religie (Deen) zijn.

As for the claim that the Messenger 􀁕 mainly concerned himself with the subject of Imaan, and dealt with only a few rules in Makkah our response is; the fact that he dealt with ahkam, even if they were few, indicates the order to concern oneself with the Shar’ee rules in the da’wah. Furthermore, we have to observe that the work in Makkah was the call to people to enter into Islam. As for today, the da’wah is amongst the Muslims, who have the Islamic ‘Aqeedah, and the Shar’ee rules have all been revealed to them. They have now become responsible, before Allah 􀀬, for the whole of Islam and not just for the Imaan only. Hence, the Muslim who died in Makkah was only responsible for what was revealed until the time of his death. As for the one who dies today, Allah 􀀬 will ask him about the whole of Islam. That is why the da’wah needs to be comprehesive and it needs to call for the resumption of the Islamic way of life, because we are not a new call or a new deen.

Op dezelfde manier zal degene die de realiteit van de moslims van vandaag bestudeert, zien dat hun probleem niet het verlies van de islamitische geloofsleer (Aqeedah) is, maar het gebrek aan de verbinding tussen de islamitische geloofsleer (Aqeedah) en de levensvisies en wetgevende systemen. Hierdoor heeft de geloofsleer (Aqeedah) haar vitaliteit verloren. Dit alles was te wijten aan de invloed van het westerse denken op de moslims, het denken dat de ongelovige westerse staten bewaken en proberen te behouden en te concentreren, door het implantatie van regimes die aan hen ondergeschikt zijn, het vaststellen van onderwijscurricula en het gebruik van de media om dit denken te verspreiden.

Similarly, the one who studies the reality of the Muslims today, will see that their problem is not the loss of the Islamic ‘Aqeedah, but the lack of the linkage of the Islamic ‘Aqeedah with the thoughts of life and legislative systems. Hence the ‘Aqeedah has lost it vitality. All of this was due to the effect of the western thought on the Muslims, the thought which the disbelieving western states guard and work to maintain and concentrate, through implanting regimes subservient to them, laying down education curricula and utilising the media to spread this thought.

Daarom is het essentieel dat men de Islam correct, volledig en uitgebreid presenteert, zodanig dat het belang van de geloofsleer (Aqeedah) en het geloof (Iman) verschijnt als een fundamentele gedachte waaruit de regels voortvloeien, en waarop het levensbeschouwingspunt wordt bepaald; en vervolgens de gedachten over het leven via deze geloofsleer (Aqeedah) te presenteren. Dat wordt gedaan door het feit te bevestigen dat de Schepper en al-Mudabbir (de Onderhouder van alle zaken) Allah (SWT) is, en dat het oordeel alleen aan Hem toebehoort (SWT) en dat de zaken van de dunyah en het hiernamaals (Akhirah) naar Hem zullen terugkeren. Wanneer het geloof (Iman) en de regels verplicht zijn gesteld voor de moslim, zullen de kracht van de waarheid en haar vitaliteit voor hem duidelijk worden, evenals de kracht van de kutlah (blok) in het begrijpen en oproepen tot de Islam, en haar vermogen om verandering teweeg te brengen.

Therefore, it is imperative that one presents Islam correctly, completely and comprehensively, such that the significance of the ‘Aqeedah and Imaan appears as a fundamental thought from which the rules emanate, and on which the viewpoint about life is determined; and then to present the thoughts about life through this ‘Aqeedah. That is done by asserting the fact that the Creator and al-Mudabbir (Sustainer of all affairs) is Allah 􀀬, and that the judgement only belongs to Him I and to Him will return the affairs of the dunyah and akhirah. When the Imaan and rules have been made incumbent on the Muslim, the power of the truth and its vitality will become clear for him, and also the strength of the kutlah (block) in understanding and calling to Islam, and its ability to generate change.

Daarom is de oproep tot de islam (Da’wah) vandaag de dag een oproep aan moslims om de islamitische levenswijze te hervatten, via de vestiging van de islamitische staat. De basis van deze oproep tot de islam (Da’wah) is de islamitische geloofsleer (Aqeedah), die in haar politieke zin wordt gegeven door haar de controle te geven over alle handelingen, volgens de geboden en verboden van Allah (SWT).

That is why the da’wah today is a call to Muslims to resume the Islamic way of life, via the establishment of the Islamic State. The basis of this da’wah is the Islamic ‘Aqeedah, which is given in its political sense, by making it controller of all the actions, according to the orders and prohibitions of Allah 􀀬.

Zo is het, wat veranderd is, de (uiterlijke) vorm. Wat de essentie betreft, deze is gebleven zoals zij was, en is niet veranderd. Daarom is ook de regel om te werken aan het vestigen van de Islamitische Staat niet veranderd, en evenzo is ook de methode om dit te bereiken niet veranderd.

Thus, what has changed is the (outer) form. As for the esence it has remained as it is, and has not changed. Hence the rule of working to establish the Islamic State has not changed either, and likewise nor has the method to acheive this changed.