4.6 De emigratie (Hijrah) naar Madinah
4.6 The Hijrah (migration) To Madinah
De Hijrah naar Madinah vormde echter een overgang van de Da’wah van de fase van discussie en geduld naar de fase van implementatie na de vestiging van de entiteit, zijnde de Islamitische Staat. Het is een beweging van het gebied van het ongeloof (Dar al-Kufr) naar het gebied van de islam (Dar al-Islam), die de Boodschapper ﷺ vestigde in Madinah. Daar zou hij ﷺ de islam op een volkomen andere wijze overbrengen, wat zou gebeuren via een staat die regeert volgens de islam, deze toepast en er met bewijs en bewijsvoering toe oproept, en deze draagt met de kracht die de Da’wah beschermt tegen de krachten van het kwaad en tirannie.
However the Hijrah to Madinah formed a transition of the da’wah from the stage of discussion and patience, to the stage of implementation after the establishment of the entity, ie the Islamic State. It is movement from dar al-kufr to dar al-Islam, which the Messenger estbalished in Madinah. There he would convey Islam in a completey different manner, which would be done through a State that rules by Islam, applies it and calls for it with evidence and proof, and carries it by the force that protects the da’wah from the forces of evil and tyranny.
Toen de Boodschapper ﷺ in Madinah aankwam, werd hij ontvangen door een groot aantal van haar inwoners. Het eerste wat hij ﷺ deed, was het bouwen van een moskee; de moskee was een plaats voor gebed (Salah) en overleg, en het werd gebruikt om de zaken van de mensen te beheren en geschillen bij te leggen. Hij ﷺ begon de atmosfeer van Madinah voor te bereiden op oorlog; hij ﷺ organiseerde expedities waarvoor hij ﷺ leiders aanstelde en hen buiten Madinah stuurde; hij ﷺ sloot verdragen met de Joden. In het algemeen was de Boodschapper ﷺ in Madinah begonnen met het aannemen van de rol van een heerser; een staatshoofd.
When the Messenger arrived at Madinah he was received by a great number of its people. The first thing he did was to build a mosque; the mosque was a place of salah (prayer) and consultation, and it was used to manage the affairs of the people and settle the disputes. He began to prapare the atmosphere of Madinah for war; he set up expeditions for which he appointed leaders and sent them outside Madinah; he signed treaties with the Jews. In general, the Messenger in Madinah had started to assume the role of a ruler; a head of state.
Dit is wat de Boodschapper van Allah ﷺ deed totdat het gebied van de islam (Dar al-Islam) was gevestigd; dus, wat van zijn handelingen zijn wij verplicht te volgen?
This is what the Messenger did until the dar al-Islam was established; so, from his actions, what are we obliged to follow?
Wij zijn verplicht om het leven van de Boodschapper ﷺ na te bootsen; om te handelen zoals hij handelde. Aangezien het werk om de Islamitische Staat te vestigen een verplichting is, dan heeft het volgen van het pad dat door de Boodschapper ﷺ is bewandeld dezelfde rechtsregel (Hukm). Dit komt doordat de rechtsregel (Hukm) van zijn verklarende handeling dezelfde rechtsregel (Hukm) van verplichting heeft als de verklaarde zaak. Hij ﷺ zei: “Zeg (o Muhammad ﷺ): ‘Dit is mijn weg: ik roep uit naar Allah met zekerheid, ik en degenen die mij volgen.’” [TMQ 12:108] Daarom moeten wij ons werk verdelen in twee rollen of stadia, zoals de Boodschapper ﷺ deed:
We are obliged to emulate the life of the Messenger ; to proceed as he proceeded. Since the work to establish the Islamic State is an obligation, then following the path followed by the Messenger takes the same hukm. This is because the hukm of his explanatory action is of the same hukm of obligation as the explained matter. He said; “Say (O Muhammad ): ‘This is my way: I invite unto Allah with sure knowledge, I and whosoever follows me.’” [TMQ 12:108] Therefore, we must divide our work into two roles or stages, as the Messenger did:
- De fase van cultivering en vestiging.
- The stage of culturing and establishment.
- Fase van interactie en strijd.
- Stage of interaction and struggle.
In de eerste fase zijn wij verplicht om de soort acties te ondernemen die de Boodschapper van Allah ﷺ ondernam. Dit wordt gedaan door het creëren van een geconcentreerde islamitische cultuur, bij degenen die bereid zijn de last van de oproep tot de islam (Da’wah) te dragen, en door in hen een onderscheidende islamitische persoonlijkheid op te bouwen. Dit vindt plaats door het vormen van een verlichte islamitische ‘aqliyyah (mentaliteit) en de goede islamitische nafsiyyah (dispositie). Dit wordt bereikt door middel van de geconcentreerde halaqaat (cirkels).
In the first stage, we are obliged to do the sort of actions the Messenger undertook. This is done by generating the concentrated Islamic culture, in those accepting to carry the burden of the da’wah, and building in them a distinct Islamic personality. This takes place by forming the enlightened Islamic ‘aqliyyah (mentality) and the good Islamic nafsiyyah (disposition). This is achieved through the concentrated halaqaat (circles).
Net zoals de Boodschapper van Allah ﷺ deed, waarbij hij degenen die hij als klaar beschouwde om de oproep tot de islam (Da’wah) te aanvaarden aansprak, ongeacht hun leeftijd, status, geslacht en afkomst, en zij op deze basis in de structuur werden opgenomen.
Just as the Messenger used to do, where he used to call those in whom he felt a readiness to accept the da’wah, regardless of their age, status, gender and origin, and they were brought into the structure on this basis.
Dus we gaan hiermee door totdat het volgende in dit groeiende blok is gerealiseerd:
So we continue to do that until the following become realised in this growing block:
- De volwassenheid in de cultuur, zodanig dat hun mentaliteit en dispositie worden gevormd volgens de Islam. Hierdoor worden zij in staat om de corruptie van de samenleving het hoofd te bieden.
- The maturity in the culture, such that their mentality and disposition are moulded according to Islam. Thus, they become capable of confronting the corruption of society.
- Ze kunnen de oproep tot de islam (Da’wah) niet accepteren zonder erdoor gevangen te blijven. Daarom beginnen ze alles wat ze weten te verspreiden. Ze beginnen hiermee bij degenen in wie zij goedheid vinden, en breiden vervolgens de oproep tot de islam (Da’wah) uit.
- They cannot accept the da’wah to remain trapped within them. Hence they begin to propogate whatever they know. They start this with those in whom they find goodness, and then expand the da’wah.
- Dat de mensen hun oproep tot de islam (Da’wah), aanwezigheid en bijeenkomst opmerken.
- That the people perceive their da’wah, presence and gathering.
Wanneer deze drie zaken aanwezig zijn, zoals zij aanwezig waren bij de eerste metgezellen van de Boodschapper ﷺ, dan kunnen we overgaan naar de tweede fase of stadium.
When these three things exist, as they existed in the first companions of the Messenger , then we can move to the second phase or stage.
In deze fase zijn wij verplicht om de oproep tot de islam (Da’wah) publiekelijk te maken, zoals de Boodschapper ﷺ deed, en wij moeten de bestaande samenlevingen confronteren en hun denkwijzen, tradities en systemen uitdagen, hun corruptie aantonen en de alternatieve ware islamitische denkwijzen, concepten en systemen verduidelijken. Wij zijn verplicht om de mensen op te roepen, zoals de Boodschapper ﷺ de mensen opriep, met oprechtheid, moed en kracht. Wij wijken niet en wij geven ons ook niet over. Wij maken geen vleierij of compromissen, en wij houden geen rekening met de gebruiken, tradities, religies, ideologieën, heersers of de menigte. Wij moeten de oproep tot de islam (Da’wah) voortdragen, zodat de absolute soevereiniteit voor de islamitische ideologie is, ongeacht of de mensen het ermee eens zijn of niet, en of het overeenkwam met hun tradities of hiermee in strijd was, en of de mensen het accepteerden, verwierpen of ertegen weerstand boden. Wij houden ons simpelweg aan de ideologie en hebben geduld, totdat de mensen volgens deze zijn veranderd.
In this stage we are obliged to make the da’wah public, as the Messenger did, and we must confront the existing societies and challenge their thoughts, traditions and systems and demonstrate their corruption and clarify the alternative true Islamic thoughts, concepts and sytems. We are obliged to call the people, as the Messenger called the people, with frankness, courage and force.We do not yield and neither do we surrender.We do not flatter or compromise, and we give no regard for the customs, traditions, religions, ideologies, rulers or the mobs.We must carry the da’wah so that the absolute sovereignty is for the Islamic ideology, regardless of whether the people agree with it or not, and whether it went along with their traditions or contradicted them, and whether the people accepted, rejected or opposed it. We just stick to the ideology and have patience, until the people are changed according to it.
Aangezien de leiders een obstakel zullen vormen voor de oproep tot de islam (Da’wah), net zoals zij dat deden in de tijd van de Boodschapper ﷺ, zal dit noodzakelijk maken dat de groep een politieke strijd tegen hen voert. Dit zal plaatsvinden door hen en hun bewegingen, loyaliteiten en complotten bloot te leggen, en door hen aan te vallen zoals de Boodschapper ﷺ dat in zijn eigen tijd deed. Zie de Qur’an die Abu Lahab bij naam aanvalt wanneer Hij (SWT) zei: “Vergaan de twee handen van Abu Lahab, en vergaan hij! Zijn rijkdom en zijn kinderen zullen hem niet baat! Hij zal worden verbrand in een Vuur van flakkerende vlammen!” [TMQ 111:1-3]. Dit was ondanks zijn eer en status binnen de stam van Bani Hashim.
Since the leaders will stand as an obstacle to the da’wah, just as they did in the time of the Messenger , that will necessitate the group engages in political struggle aginst them. This will take place by exposing them and their moves, loyalties and conspiracies, and by attacking them just as the Messenger did in his own time. See the Qur’an attacking Abu Lahab by name when He said; “Perish the two hands of Abu Lahab, and perish he! His wealth and his children will not benefit him! He will be burnt in a Fire of blazing flames!” [TMQ 111:1- 3]. This was despite his honour and status in the tribe of Bani Hashim.
Op dezelfde manier dreigde de Qur’an het hoofd van Bani Makhzum, al-Waleed b.
Similarly, the Qur’an threatened the chief of Bani Makhzum al-Waleed b.
al-Mughira toen Hij ﷺ zei: “Laat Mij hem (de schepping) met rust die Ik (naakt en) alleen heb geschapen! En daarna heb Ik hem overvloedige middelen geschonken.” [TMQ 74:11-12]. Tot Zijn ﷺ uitspraak: “Binnenkort zal Ik hem in het Hellevuur werpen” [TMQ 74:26]; en wanneer Hij ﷺ over hem sprak in soera Nun: “Gewelddadig (en wreed) tegenover allen die van twijfelachtige afkomst zijn” [TMQ 68:13]; en wanneer Hij ﷺ over Abu Jahl sprak: “Laat hem vrezen! Als hij niet ophoudt, zullen Wij hem bij zijn voorhoofd meeslepen; een leugenachtige, zondige voorhoofd!” [TMQ 96:15-16]. In onze verspreiding van de oproep tot de islam (Da’wah), moet de wens om mensen te leiden zichtbaar zijn, zoals dat vroeger was in de oproep tot de islam (Da’wah) van de Boodschapper ﷺ; waarbij hij in deze fase streefde om de mensen de ideologie van de islam uit te leggen, zodat het hun ideologie zou kunnen worden, en zodat zijn doel hun doel zou kunnen worden. Met andere woorden, wij willen dat de mensen — door middel van overtuiging — aannemen wat wij aan hen overbrengen.
al-Mughira when He said; “Leave Me Alone (to deal) with (the creature) whom I created (bare and) alone! And then granted him resources in abundance.” [TMQ 74:11-12]. Until His saying; “Soon will I cast him into Hell-fire” [TMQ 74:26]; and when He spoke about him in Sura Nun; “Violent (and cruel) with all that of doubtful birth” [TMQ 68:13]; and when He spoke of Abu Jahl; “Let him beware! If he does not desist, We will drag him by the forelock; A lying, sinful forelock!” [TMQ 96:15-16] In our conveying of the da’wah, the desire to guide people must appear as it used to appear in the da’wah of the Messenger ; where he, in this stage strived to explain to the people the ideology of Islam so that it may become their ideology, and so that his aim may become their aim. In other words, we want the people to adopt - through conviction - what we convey to them.
Net zoals de verwerping, obstructie, leugens, verdrijving, propaganda en boycot plaatsvonden bij de Boodschapper ﷺ; zo vinden zij vandaag de dag ook bij ons plaats.
Just as the rejection, obstruction, lies, expulsion, propaganda and boycott happened to the Messenger ; they happen to us today, as well.
Net zoals de metgezellen (Sahabah) de behoefte voelden om wapens te dragen en de Boodschapper van Allah ﷺ vroegen om hen toestemming te geven om te vechten, en hij ﷺ hen verbood door te zeggen: “Ik ben bevolen om vergevensgezind te zijn, dus vecht niet tegen de mensen.” Op dezelfde manier moeten wij ons onthouden van het dragen van wapens en het gebruiken ervan om macht te verkrijgen, voordat we de Nusrah zoeken.
Just as the Sahabah felt the need to carry arms and requested the Messenger to give them permission to fight, and he forbade them by saying; “I have been ordered to be forgiving, so do not fight the people.” In the same way, we must abstain from carrying arms, and using them for the sake of attaining power, before seeking the Nusrah.
Net zoals de Boodschapper ﷺ de Nusrah zocht om naar de derde fase te gaan, namelijk de fase van macht en bestuur; zo zijn wij ook verplicht om de Nusrah (materiële steun) te zoeken om de vestiging van het bestuur daardoor te bereiken, zoals wij begrijpen uit de handeling van de Boodschapper ﷺ.
Just as the Messenger sought the Nusrah to move to the third stage, which is the stage of power and ruling; similarly, we are obliged to seek the Nusrah (material support) to acheive the establishment of the ruling through it, as we understand from the action of the Messenger .