Zij zeggen ook dat de Boodschapper ﷺ mensen opriep tot de aanbidding van Allah (SWT) en mensen niet opriep tot de vestiging van een Islamitische Staat; of dat de centrale kwestie de aanbidding van Allah (SWT) is en niet de Islamitische Staat; of dat het niet belangrijk is om een Islamitische Staat te vestigen, maar dat het wel belangrijk is om Allah (SWT) aan tebidden. Dit zijn hun standpunten; of iets van dezelfde aard.

They also say that the Messenger 􀁕 called people to the worship of Allah 􀀬 and did not call people to the establishment of an Islamic State; or that the central issue is the worship of Allah 􀀬 and not the Islamic State; or that it is not important to establish an Islamic State, but it is important to worship Allah 􀀬. These are their views; or something of the same nature.

Om op dit bezwaar te reageren, moeten we de realiteit van aanbidding (Ibadah) definiëren en hoe deze wordt bereikt.

To respond to this objection we must define the reality of ibaadah and how it is acheived.

Allah (SWT) heeft de mensheid geschapen om Hem te aanbidden (Ibadah). Zo is aanbidding (Ibadah) het doel waarvoor Allah (SWT) de menselijke wezens heeft geschapen. De betekenis van “Laa Ilaaha illallah” is het volgende: er is niemand die aanbeden mag worden behalve Allah (SWT), en alles wat hiervan afwijkt is onwaar en moet worden verworpen, en de mens moet hierover getuigen. “Muhammad rasoolullah” betekent dat de aanbidding en gehoorzaamheid enkel volgens moeten zijn wat Muhammad ﷺ, de Boodschapper (Rasul) van Allah, heeft gebracht, en de mens moet hierover getuigen.

Allah 􀀬 created mankind to worship Him. Thus, ibaadah is the objective for which Allah 􀀬 created the human beings. The meaning of, “Laa Ilaaha illallah” is the following: there is none to be worshipped except Allah 􀀬, and anything other than this is false and must be rejected and man must testify to this. “Muhammad rasoolullah”, means that the worship and obedience should be according to what only Muhammad 􀁕, the Rasool of Allah, has brought and man must testify to this.

Zo is aanbidding (Ibadah) slechts voor Allah (SWT) en kan deze niet plaatsvinden, behalve zoals door Allah (SWT) is vastgesteld, namelijk wat enkel door de Boodschapper (Rasul) van Allah ﷺ is gebracht, en dit is een basis die moet worden gerealiseerd in elke handeling of uitspraak in ons leven.

Thus, ‘ibaadah (worship) is only for Allah 􀀬 and it cannot take place, except as legislated by Allah 􀀬 of what was brought only by the Rasool of Allah, and this is an origin that must be realised in every action or statement in our life.

Wanneer de moslim daarom in dit leven een handeling onderneemt om een behoefte voor zichzelf te vervullen of een waarde die in de werkelijkheid van het leven besloten ligt, beweegt hij uitsluitend vanuit de motivatie om zijn behoeften en instincten te bevredigen, hetgeen op meer dan één manier kan worden gedaan.

Hence when the Muslim undertakes an action in this life to achieve a need for himself or a value which is in the reality of life, he moves solely for the motive of satisfying his needs and instincts, which can be satisfied in more than one way.

Het op deze islamitische (Shar’i) wijze bevredigen, jezelf daaraan beperken en dat te koppelen aan het geloof in Allah (SWT), maakt de handeling van de moslim tot een aanbidding.

Satisfying this in the Shar’ee way, and restricting oneself to it, and linking that with the belief in Allah 􀀬, makes the action of the Muslim a worship.

Aangezien achter elke handeling de bevrediging van een verlangen of behoefte schuilt, en de behoeften van de mens verbonden zijn aan vele gebieden, is het natuurlijk dat de handelingen van de mens alle aspecten van het leven zullen beslaan.

Since behind every action there is the satisfaction of a desire or need, and mans needs are related to many areas, it is natural that the actions of man will cover all aspects of life.

Zo is aanbidding (Ibadah) dat de mens zijn handelingen moet richten volgens de geboden en verboden van Allah (SWT), en dit moet uitsluitend worden gedaan op basis van het geloof in Allah (SWT); dit leidt tot de alomvattendheid van aanbidding (Ibadah), die alle handelingen van de mens omvat.

Thus, ‘ibaadah is that man should direct his actions according to the orders and prohibitions of Allah 􀀬, and this must be done based on the belief in Allah 􀀬 only; this leads to the comprehensiveness of ibaadah which encompasses all of man’s actions.

Wanneer je tegen een moslim zegt: "aanbid Allah", dan betekent dit niet dat je hem enkel instrueert om te bidden, armenbelasting (Zakah) te betalen, de hadj te verrichten of zaken te ondernemen die de rechtsgeleerden (Faqih) onder de categorie ‘ibadaat (aanbiddingen) hebben geplaatst.

When you say to a Muslim “worship Allah”, it does not mean that you are only instructing him to pray, pay zakah, make hajj or undertake things the fuqaha (jurists) have placed under the category of ‘ibadaat (worships).

Het betekent dat hij Allah ﷺ moet gehoorzamen in alles wat Hij heeft bevolen en zich moet weerhouden van alles wat Hij heeft verboden.

It means that he should obey Allah 􀀬 in everything He 􀀬 has commanded and refrain from everything He 􀀬 has forbidden.

Zo is het geloof (Iman) in Allah (SWT) de oorsprong van de daden. De aanbidding is bedoeld om alle daden te richten op basis van het geloof in Allah (SWT).

Thus, the Imaan in Allah 􀀬 is the origin of actions. The worship is for the sake of directing all the actions on the basis of belief in Allah 􀀬.

Daarom is de gehele religie (Deen) aanbidding (Ibadah), en aanbidding (Ibadah) betekent overgave.

Therefore, the whole deen is ‘ibaadah, and ‘ibaadah means submission.

De betekenis van het overgeven van onszelf aan Allah (SWT) is om Hem te aanbidden en onszelf te nederig te maken voor het bevel van Allah, de Alwetende en de Aldoorgrondende, en wij geven onszelf aan Hem over met tevredenheid en onderwerping.

The meaning of submitting ourselves to Allah 􀀬 is to worship Him and humble ourselves to the order of Allah, the All-Knowing and All-Aware, and we submit ourselves to Him 􀀬 with contentment and submission.

Daarom is een deel van het aanbidden en gehoorzamen van Hem (SWT), het gebieden van het goede (Ma’ruf) en het verbieden van het kwaad (Munkar), en het bedrijven van jihad in Zijn weg tegen de mensen van ongeloof (Kufr) en nifaaq (hypocrisie), het vestigen van de religie (Deen) van Allah in het leven van de moslims, het verspreiden van de oproep tot de islam (Da’wah) onder alle mensen en het beschermen van de moslims; net zoals het ook aanwezig is in het gebed, de armenbelasting (Zakah) en qiyaam (nachtelijke devotionele gebeden).

That is why part of worshipping and obeying Him 􀀬 is, enjoining the ma’roof and forbidding the munkar, and engaging in Jihaad in His path against the people of kufr and nifaaq (hypocracy), establishing Allah’s deen in the life of the Muslims, spreading the da’wah between all people and protecting the Muslims; just as it is also in the prayer, Zakah and qiyaam (nightly devotional prayers).

Aanbidding van Allah (SWT) omvat alle handelingen van de mens, die de moslim onderneemt volgens de werkelijkheid waarin hij leeft. Als de werkelijkheid is dat de moslim niet bidt, dan is het oproepen tot het gebed een oproep tot aanbidding, en het uitnodigen tot het vasten een uitnodiging tot aanbidding, en het uitnodigen om te kopen en verkopen volgens de islamitische Shar’a is een uitnodiging tot de aanbidding van Allah (SWT). Aangezien geloof (Iman) in Allah (SWT) de oorsprong is van elke aanbidding, moet het oproepen van mensen tot het gebed of het vasten worden voorafgegaan door het aanwakkeren van het geloof (Iman) in de persoon aan wie de oproep tot de islam (Da’wah) wordt gegeven, en dit geloof (Iman) de drijfveer voor toewijding en de controleur van handelingen maken.

Worshipping of Allah 􀀬 includes all actions of man, which the Muslim undertakes according to the reality in which he lives. If the reality is that the Muslim does not pray then calling him to pray is a call to worship, and inviting him to fast is an invitation to worship, and inviting him to buy and sell according to the Islamic Shar’a is an invitation to worship Allah 􀀬. Since Imaan in Allah 􀀬 is the origin of every worship, then calling people to prayer or fasting must be preceded by provoking the Imaan in the person who is given da’wah, and making this Imaan the impetus for commitment and the controller of actions.

Hetzelfde geldt voor het oproepen tot de vestiging van de Islam en het regeren met datgene wat Allah (SWT) heeft geopenbaard, wat behoren tot de geboden van Allah (SWT) en waaraan gehoorzaamd moet worden. Deze worden uitgevoerd door degene die in Allah (SWT) gelooft. De oproep tot deze geboden moet voorafgaan aan de oproep tot het geloven in Allah (SWT). Dit is wat de aanbidding van Allah (SWT) in deze zaak zal verwezenlijken.

Likewise for calling people to the establishment of Islam and ruling by what Allah 􀀬 has revealed, which are from the orders of Allah 􀀬 and they must be obeyed. They are undertaken by the one who believes in Allah 􀀬. The invitation to these orders must be preceded by the invitation to believe in Allah 􀀬. This is what will realise the worship of Allah 􀀬 in this matter.

Aangezien de moslims vandaag de dag leven onder systemen van ongeloof (Kufr) waarvan de regels niet zijn afgeleid van Allah (SWT), en de moslim onder deze systemen geen islamitische levenswijze kan leiden; dan vertegenwoordigt de oproep om de religie (Deen) te vestigen de aanbidding van Allah (SWT), waar de aandacht op gevestigd moet worden en waarvoor inspanningen moeten worden geleverd.

Since the Muslims today live under kufr systems whose rules are not derived from Allah 􀀬, and the Muslim cannot live an Islamic way of life under them; then the call to establish the deen represents worshipping of Allah 􀀬, to which attention should be drawn and efforts spent.

Zo zijn wij verplicht onze oproep tot de aanbidding (Ibadah) van Allah (SWT) te verbinden met de problemen van deze tijd, die allemaal weerspiegeld worden in de oproep om de islamitische levenswijze te hervatten. Dan zal de aanbidding (Ibadah) van Allah (SWT) op de meest volledige wijze worden bereikt. Daarom is de oproep tot de vestiging van de Islamitische Staat een oproep tot de vestiging van de religie (Deen) die aanbidding (Ibadah) is, en is het een oproep tot aanbidding (Ibadah). Dit komt omdat het een gebod is van Allah (SWT) in wie wij geloven; de moslim die dit negeert, is nalatig in de aanbidding (Ibadah) van Allah (SWT).

Thus, we are obliged to link our call to Allah’s 􀀬 worship with the problems of this age, which are all reflected in the call to resume the Islamic way of life. Then the worship of Allah 􀀬 will be achieved in the most complete manner. Therefore, the call for the establishment of the Islamic State is a call for the establishment of the deen which is ‘ibaadah, and is a call for ‘ibaadah. This is because it is an order from Allah 􀀬 in whom we believe; the Muslim who ignores this is complacent in the worship of Allah 􀀬.

Daarom is de wijze waarop dit kwestie door die mensen is gepresenteerd onjuist, omdat het lijkt te impliceren dat het werken aan het vestigen van het kalifaat in strijd is met aanbidding (Ibadah). Het aanhangen van een dergelijke mening is een aanval van een deel van de Qur'an op een ander deel, iets waarvan de moslims verboden zijn dit te doen.

Therefore, the manner in which this issue has been presented by those people is wrong, because it seems to imply that working to establish the Khilafah contradicts with ‘ibaadah. Holding such an opinion is an attack on part of the Qur’an by another part, which the Muslims have been forbidden from doing.