2.2 Fard ‘ayni (de persoonlijke verplichting (Fard)) en Fard Kifaa’i (de collectieve verplichting (Fard))
2.2 Fard ‘ayni (the Personal Obligation) And Fard Kifaa’i (the Obligation Of Sufficiency)
Voorwaar, degene die de goddelijke verplichtingen onderzoekt, zal ontdekken dat sommige ervan individueel zijn en sommige collectief. De fard ‘ayni (individuele verplichting) is de verplichting die door elke mukallaf (juridisch verantwoordelijk persoon) persoonlijk moet worden uitgevoerd. Als een moslim deze verplichting verzaakt, dan zal hij niet vrij zijn van de zonde, zelfs niet als alle moslims deze hadden uitgevoerd. Als hij de verplichting uitvoert terwijl alle moslims deze verwaarlozen, dan zal hij vrij zijn van de zonde en verwijt voor Allah ﷺ. Dit betekent dat het elke moslim toekomt om onderzoek te doen naar de individuele verplichtingen en zich eraan te houden, om zo vrijgesproken te worden van schuld, en om zijn geweten te verlichten voor de Schepper van de verplichtingen. Hetzelfde geldt voor de verboden, zolang deze betrekking hebben op het individu, als wat er over de individuele verplichtingen is gezegd. Dit betekent dat de moslim het gebed (Salah) moet verrichten, vast moet tijdens de ramadan, de bedevaart naar het Heilige Huis moet maken wanneer hij kan, de armenbelasting (Zakah) moet betalen wanneer zijn vermogen het minimumbedrag (Nisab) bereikt (het minimumbedrag waarover armenbelasting (Zakah) verschuldigd is), voor zijn ouders moet zorgen, het toegestane (Halal) en goede moet eten; zich moet onthouden van het eten van het kwade en verboden (Haram) en zich moet onthouden van zina (overspel), liegen en achterklap, en andere dergelijke zaken, waarover de moslim zich moet informeren. Zo zal hij elke handeling ondernemen als het goede (Ma’ruf) is en zich onthouden als het kwaad (Munkar) is.
Indeed, the one who examines the divine obligations will find that some of them are individual and some are collective. The fard ‘ayni (individual obligation) is the obligation which must be undertaken by every mukallaf (legally responsible person) by himself. If a Muslim abandons this obligation, then he would not be free of the sin, even if all the Muslims had undertaken it. If he undertook the obligation while all the Muslims neglected it, then he would be free of the sin and blame before Allah . This means that it is incumbent on every Muslim to search for the individual obligations and adhere to them, so as to be absolved from guilt, and to relieve his conscience before the Creator of obligations. Likewise, what has been said about the individual obligations is also the case regarding the prohibitions, as long as they relate to the individual. This means that the Muslim has to perform the salah, fast in Ramadan, make pilgrimage to the Sacred House when he can, pay the zakah when his wealth reaches the nisaab (the minimum amount above which zakah is due), look after his parents, eat the halaal and good; abstain from eating the evil and haraam and abstain from zina (adultery), lying and backbiting, and other such things, which the Muslim must inquire about. Thus he will undertake any action if it is ma’roof and abstain if it is munkar.