2.5 De belangrijkste verplichtingen van voldoendeheid (fard kifayah)
2.5 The Most Important Obligations Of Sufficiency
Bijvoorbeeld, wanneer wij besluiten dat de vestiging van de Islamitische Staat bovenaan de schaal van prioriteiten staat onder de collectieve plichten, nemen wij deze beslissing op basis van de teksten van de Qur’an en de profetische traditie (Sunnah).
For instance, when we decide that the establishment of the Islamic State comes at the head of the scale of priorities amongst the collective obligations, we take this decision from the texts of the Qur’an and Sunnah.
De verzen die verplichten om te oordelen naar wat Allah heeft geopenbaard zijn talrijk. Hij (SWT) zegt:
The verses that obligate to rule by what Allah has revealed are many. He says:
“…En wie niet oordeelt naar dat wat Allah heeft geopenbaard, zij zijn de Kaafirun (ongelovigen).” [TMQ 5:44] “…En wie niet oordeelt naar dat wat Allah heeft geopenbaard, zij zijn de zaalimun (onrechtvaardigen, onderdrukkers).” [TMQ 5:45] “…En wie niet oordeelt naar dat wat Allah heeft geopenbaard, zij zijn de Faasiqun (overtreeders)” [TMQ 5:47], “Maar nee, bij jouw Heer, zij kunnen geen geloof (Iman) hebben, totdat zij jou (o Muhammad ﷺ) de rechter maken in al het geschil tussen hen…” [TMQ 4:65], “En oordeel dus tussen hen naar dat wat Allah heeft geopenbaard en volg niet hun ijdel verlangen...” [TMQ 5:49], “Zoeken zij dan het oordeel van (de dagen van) Onwetendheid? En wie is beter in het oordelen dan Allah voor een volk dat een standvastig geloof heeft.” [TMQ 5:50] Het handelen naar deze teksten en andere dergelijke teksten die andere vers (Ayah) en overleveringen (Hadith) bevatten, hangt af van het bestaan van de Islamitische Staat die zal regeren naar dat wat Allah heeft geopenbaard.
“…And whosoever does not judge by what Allah has revealed, such are the Kaafirun (disbelievers).” [TMQ 5:44] “…And whosoever does not judge by what Allah has revealed, such are the zaalimun (unjust, oppressors).” [TMQ 5:45] “…And whosoever does not judge by what Allah has revealed, such are the Faasiqun (transgressors)” [TMQ 5:47], “But no, by your Lord, they can have no Imaan, until they make you (O Muhammad) the judge in all disputes between them…” [TMQ 4:65], “And so judge between them by what Allah has revealed and follow not their vain desires...” [TMQ 5:49], “Do they then seek the judgement of (the days of) Ignorance? And who is better in judgement than Allah for a people who have firm belief.” [TMQ 5:50] Acting upon these texts and other such texts containing other ayaat and ahadeeth depends on the existence of the Islamic State which will rule by what Allah has revealed.
De verzen die het instellen van de vastgestelde straffen (Hudud) bevelen zijn talrijk:
The verses that order the establishment of the Hudood (penal code) are many:
“Snijd de hand af van de dief, man of vrouw...” [TMQ 5:38], “De vrouw en de man die schuldig zijn aan buitenechtelijke seks, geef elk van hen honderd zweepslagen...” [TMQ 24:2], “En degenen die kuis geachte vrouwen beschuldigen en geen vier getuigen overleggen, geef hen tachtig zweepslagen...” [TMQ 24:4], “...En wie wordt gedood (opzettelijk met vijandigheid en onderdrukking en niet per ongeluk), Wij hebben aan zijn erfgenaam de autoriteit gegeven (dat wil zeggen om Qisas te eisen, om te vergeven of om bloedgeld te ontvangen)...” [TMQ 17:33], “De vergelding van degenen die oorlog voeren tegen Allah en Zijn Boodschapper en onheil zaaien in het land is niets anders dan dat zij worden gedood of gekruisigd, of dat hun handen en hun voeten worden afgehakt aan de tegenovergestelde zijden, of dat zij uit het land worden verbannen...” [TMQ 5:33] Er zijn vele overleveringen (Hadith) die het geselen van degene die alcohol drinkt vermelden, en het stenen van de overspel pleegende persoon die getrouwd is, tand voor tand, qisas (gelijke vergelding) voor verwondingen, en de arsh (bloedgeld).
“Cut off the hand of the thief, male or female...” [TMQ 5:38], “The woman and the man guilty of illegal intercourse, flog each of them with a hundred stripes...” [TMQ 24:2], “And those who accuse chaste women, and produce not four witnesses, flog them with eighty stripes...” [TMQ 24:4], “…And whoever is killed (intentionally with hostility and oppression and not by mistake), We have given his heir the authority (ie to demand Qisas, to forgive or receive blood money)…” [TMQ 17:33], “The recompense of those who wage war against Allah and His Messenger and do mischief in the land is only that they shall be killed or crucified or their hands and their feet be cut off on the opposite sides, or be exiled from the land…” [TMQ 5:33] There are many ahadeeth which mention the whipping of the one who drinks alcohol, and stoning the fornicator who is married, tooth for a tooth, qisas (equal retribution) for injuries, and the arsh (blood money)
Wanneer qisaas niet plaatsvindt, en de oplegging van ta’zeer (discretionaire straf) waar de Shar’a geen specifieke straf heeft vastgesteld. Het handelen volgens deze regels en de vastgestelde straffen (Hudud), die Allah (SWT) heeft geliciteerd, hangt af van de aanwezigheid van de Islamitische Staat die zal regeren met wat Allah (SWT) heeft geopenbaard.
when qisaas does not take place, and the imposition of the ta’zeer (discretionary punishment) where the Shar’a has not fixed a specific punishment. Acting upon these rules and Hudood, which Allah has legislated, depends on the presence of the Islamic State that will rule by what Allah has revealed.
De verzen die jihad in de weg van Allah ﷺ vermelden, zijn talrijk.
The verses that mention Jihaad in the path of Allah are numerous.
Bijvoorbeeld:
For instance:
“Trek uit, of je nu licht bent of zwaar, en strijd met je bezit en je leven in de weg van Allah...” [TMQ 9:41], “Bevecht degenen die niet geloven in Allah, noch in de Laatste Dag, noch datgene verbieden wat verboden is door Allah en Zijn Boodschapper ﷺ, en die de religie van de waarheid (Islam) niet erkennen onder de mensen van het Boek (Joden en Christenen), totdat zij de hoofdelijke belasting (Jizyah) betalen met onderdanigheid, terwijl zij zichzelf onderworpen voelen” [TMQ 9:29], “...en bevecht de Mushrikeen (polytheïsten, afgodendienaars) gezamenlijk, zoals zij gezamenlijk tegen jullie strijden...” [TMQ 9:36], “En bevecht hen totdat er geen Fitnah (ongeloof en polytheïsme) meer is en de religie (Deen) enkel voor Allah zal zijn...” [TMQ 8:39], “En bereid tegen hen alles wat je kunt aan macht voor, inclusief de strijdpaarden, om de vijand van Allah en jullie vijand, en anderen naast hen, te bedreigen, die jullie niet kennen maar die Allah wel kent...” [TMQ 8:60] Het handelen naar deze teksten en andere dergelijke versen (Ayah) en overleveringen (Hadith) hangt af van het bestaan van de Islamitische Staat die zal regeren met wat Allah heeft geopenbaard. Er zijn overleveringen (Hadith) die vermelden dat jihad zal voortduren tot de Dag des Oordeels, en dat de rechtvaardigheid van een rechtvaardig persoon of de onrechtvaardigheid van een onrechtvaardig persoon dit niet zal beëindigen. Met andere woorden, de moslim is verplicht om deel te nemen aan jihad wanneer hij tot jihad wordt opgeroepen, of de Islamitische Staat nu bestaat of niet, oftewel jihad zal plaatsvinden bij elke leider (Ameer), of hij nu vroom of zondig is.
“March forth, whether you are light or heavy, strive hard with your wealth and your lives in the path of Allah…” [TMQ 9:41], “Fight against those who believe not in Allah, nor in the Last Day, nor forbid that which has been forbidden by Allah and His Messenger and those who acknowledge not the religion of truth (Islam) among the people of the Book (Jews and Christians), until they pay the Jizyah with willing submission, and feel themselves subdued” [TMQ 9:29], “…and fight the Mushrikeen (polytheists, idolaters) collectively, as they fight against you collectively...” [TMQ 9:36], “And fight them until there is no more Fitnah (disbelief and polytheism) and the deen (worship) will be for Allah alone...” [TMQ 8:39], “And make ready against them all you can of power, including the steeds of war to threaten the enemy of Allah and your enemy, and others besides them, you may not know but whom Allah does know...” [TMQ 8:60] Acting upon these texts and other such ayaat and ahadeeth depends on the existence of the Islamic State that will rule by what Allah has revealed. There are ahadeeth, which mention that Jihaad will continue until the Day of Judgement and the justice of a just person or the injustice of an unjust person will not annul it. In other words, the Muslim is obliged to engage in Jihaad when he is called to Jihaad, whether the Islamic State exists or not, ie Jihaad will take place with every Ameer, whether pious or sinful.
De heersers van tegenwoordig bedrijven echter geen jihad, noch bevelen zij jihad in het pad van Allah (SWT). Wanneer zij strijd bevelen, bevelen zij de strijd van moslims onderling. Zij zullen daarmee doorgaan totdat mannen die geloven in Allah (SWT) en de Laatste Dag opstaan en de ongeloof (Kufr) staatjes vernietigen en, in hun plaats, de ene Islamitische Staat vestigen, die zal regeren met wat Allah (SWT) heeft geopenbaard.
However, the rulers today do not engage in Jihaad, nor do they order Jihaad in the path of Allah . When they order fighting they order the fighting of Muslims amongst themselves. They will continue to do that until men who believe in Allah and the Last Day rise up and demolish the kufr statelets and, in their place, establish the one Islamic State, which will rule by what Allah has revealed.
De verzen die de islamitische moslimgemeenschap (Ummah) de opdracht geven de boodschap naar de wereld te dragen, en die de beste moslimgemeenschap (Ummah) onder de andere naties maken, zijn talrijk:
The verses which make the Islamic Ummah carry the message to the world, and the best Ummah among other nations are numerous:
“Jullie zijn de beste van de mensen die voor de mensheid zijn voortgebracht; jullie gebieden het goede (Ma’ruf) en verbieden het kwaad (Munkar), en jullie geloven in Allah...” [TMQ 3:110], “…Maar eer, macht en glorie behoren toe aan Allah, Zijn Boodschapper en aan de gelovigen...” [TMQ 63:8], “…En Allah zal de ongelovigen (Kafir) nooit een weg geven over de gelovigen” [TMQ 4:141], “Zo hebben Wij jullie een rechtvaardige natie gemaakt, opdat jullie getuigen zijn over de mensheid en de Boodschapper ﷺ een getuige over jullie is...” [TMQ 2:143] Hoe kan er enige waardigheid zijn voor de gelovigen, en de ongelovigen (Kafir) geen weg hebben over de gelovigen, terwijl de gelovigen geen Staat hebben? Hoe kunnen zij andere naties gebieden met het goede (Ma’ruf) en hen verbieden van het kwaad (Munkar), terwijl zij in hun eigen huizen niet in staat zijn dit te doen? Dit zal niet mogelijk zijn zonder de aanwezigheid van de Islamitische Staat die regeert met wat Allah (SWT) heeft geopenbaard.
“You are the best of peoples ever raised up for mankind; you enjoin al-ma’roof and forbid al-munkar, and you believe in Allah...” [TMQ 3:110], “…But honour, power and glory belong to Allah, His Messenger, and to the believers...” [TMQ 63:8], “…And never will Allah grant to the disbelievers a way over the believers” [TMQ 4:141], “Thus We have made you a just nation, that you be witnesses over mankind and the Messenger be a witness over you…” [TMQ 2:143] How can there be any dignity for the believers, and the kuffar not have a way over the believers, while the believers have no State? How can they enjoin other nations with the ma’roof and forbid them from the munkar while, in their own homes, they are unable to do this? This will not be possible without the presence of the Islamic State which rules by what Allah has revealed.
Er zijn talrijke overleveringen (Hadith) die de moslims bevelen om één imam te hebben, aan wie zij trouw zullen zweren op basis van het Boek van Allah en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ:
There are numerous ahadeeth which command the Muslims to have one Imam, to whom they will give pledge on the Book of Allah and the Sunnah of His Messenger:
“Wie ook sterft zonder een eed van trouw (Bay’ah) aan een kalief...
“Whosoever dies without having a bai’ah (pledge to a Khaleefah)
“...aan zijn nek, hij sterft de dood van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah).” “De imam is een schild, achter wie de moslims vechten en door wie zij zichzelf beschermen.” “Indien iemand iets in zijn leider (Ameer) ziet dat hem niet bevalt, laat hem dan geduldig blijven, want wie zich zelfs maar een handbreedte verwijdert van de Sultan (autoriteit van de Islam) en daarop sterft, hij zou de dood van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) sterven.” [Deze overleveringen (Hadith) zijn overgeleverd door Muslim]. De metgezellen (Sahabah) moge Allah tevreden met hen zijn.
on his neck, he dies the death of jaahiliyyah.” “The Imaam is a shield, behind whom the Muslims fight and by whom they protect themselves.” “If anyone sees in his Amir something that displeases him, let him remain patient, for he who separates himself from the Sultan (authority of Islam) by even so much as a hand span and dies thereupon, he would die the death of Jahiliyyah.” [These ahadeeth reported by Muslim]. The Sahabah (may Allah be pleased with them)
bereikten een consensus (Ijma’) over de verplichting om een kalief (Khalifah) aan te stellen na de dood van de Boodschapper (Rasul) van Allah ﷺ. Zij stemden er ook mee in om Abu Bakr, daarna ‘Umar, ‘Uthman en ‘Ali als kalief aan te stellen, nadat ieder van hen was overleden (moge Allah tevreden met hen zijn). Alle metgezellen (Sahabah) stemden gedurende hun leven in met de verplichting om een kalief aan te stellen. Hoewel zij van mening verschilden over de persoon die als kalief zou worden aangesteld, waren zij het echter eens over het instellen van een kalief.
held an Ijma’a (consensus) over the obligation to appoint a Khaleefah (successor) to the Rasool of Allah after his death. They also agreed to establish as Khaleefah Abu Bakr, then ‘Umar, ‘Uthman and ‘Ali, after each had passed away (may Allah be pleased with them). All the Sahabah agreed throughout their lives, over the obligation of appointing a Khaleefah. Although they disagreed over the person who would be appointed as Khaleefah, however they did not disagree over establishing a Khaleefah.
Evenzo de zaken die moslims nodig hebben voor het leven in de islamitische samenleving, zoals industrie, geneeskunde, ziekenhuizen, de oprichting van fabrieken, laboratoria, het opbouwen van macht en andere dergelijke collectieve verplichtingen; in al deze zaken delen de moslims de verantwoordelijkheid om deze te waarborgen. Het volledig waarborgen van deze zaken, op een wijze die het welvarende islamitische leven realiseert – wat enerzijds afhangt van de slavernij aan Allah (SWT) en anderzijds van de voorbereiding en macht voor moslims om de oproep tot de islam (Da’wah) over te dragen – kan echter niet worden gedaan behalve via een Staat die zelf het effectief toezien op de uitvoering van deze verplichtingen, en op een wijze die volledig in overeenstemming is met de aard van de islam en haar doelstellingen.
As well, the things Muslims need for life in the Islamic society such as industry, medicine, hospitals, establishment of factories, laboratories, preparing the power and other such collective obligations; in all these matters, the Muslims share the responsibility of securing them. However, securing these matters in a complete way, that achieves the prosperous Islamic life – which depends on its slavery to Allah from one side, and the preparation and power for Muslims so as to convey the da’wah, from another side – cannot be done except through a State that itself supervises the establishment of these obligations effectively, and in a way that complies completely with the nature of Islam and its objectives.
Op dezelfde wijze heeft de Shar’a de heerser de verantwoordelijkheid opgelegd om de mensen te dwingen zich te houden aan wat de Shar’a verplicht heeft gesteld.
Likewise the Shar’a has charged the ruler with the responsibility of compelling the people to adhere to what the Shar’a has made obligatory.
Bij de afwezigheid van de Islamitische Staat worden alle regels die aan de heerser zijn toevertrouwd, opgeschort. Wanneer het volk bovendien de regels verwaarloost die op hen betrekking hebben, zullen zij geen heerser vinden die hen dwingt zich aan deze regels te houden. In dat geval zullen de meeste regels die betrekking hebben op het volk worden opgeschort. Zo zal de aanwezigheid van de Islamitische Staat een van de fundamenten worden waarop het praktische bestaan van de Islam in het leven zal worden gevestigd. Wanneer dit fundament wordt afgeschaft, zullen een groot aantal van de regels van de Islam worden afgeschaft, zullen vele van de teksten van de Islam worden opgeschort, zullen de moslims hun identiteit, waardigheid en macht verliezen, zal hun land worden ingenomen en zal hun vijand de controle over hen hebben, en zullen de munkaraat wijdverspreid raken, zoals het geval vandaag de dag is.
In the absence of the Islamic State, all the rules entrusted with the ruler are suspended. When the people also neglect the rules that pertain to them, they will not find a ruler to make them adhere to these rules. In this case, most of the rules pertaining to the people will be suspended. Thus the presence of the Islamic State will become one of the foundations on which the practical existence of Islam will be established in the realm of life. When this foundation is abolished then a great number of the rules of Islam will be abolished, many of the texts of Islam will be suspended, the Muslims will lose their identity, dignity and power, and their land will be captured and their enemy will have control over them, and the munkaraat will become widespread, as is the case today.