In deze pijnlijke situatie waarin de moslims leven, zijn er islamitische bewegingen ontstaan die werken aan het veranderen van deze situatie en het vestigen van het goede alternatief, dat in de ogen van alle mensen wordt vertegenwoordigd door het vestigen van de Islamitische Staat. Deze islamitische bewegingen hanteerden twee benaderingen; de eerste vertrouwt op de hervormingsmethode in de oproep tot de islam (Da’wah) om de islamitische samenleving op te bouwen. Zij begonnen te werken aan het herstellen wat was vernietigd en het hervormen van wat corrupt was geworden. De tweede benadering vertrouwde op het pad van verandering en hanteert het standpunt dat er geen nut is in hervorming in een realiteit waarin de corruptie de fundamenten heeft bereikt, waardoor de lappendeken-benadering of loutere hervorming van geen nut meer was.

In this painful situation, in which the Muslims live, Islamic movements have emerged that work to change this situation and establish the good alternative, which is represented in the sight of all people by establishing the Islamic State. These Islamic movements had two approaches; the first relies on the reformist method in the da’wah to establish the Islamic society. So they began to work on restoring what had been destroyed and reforming what had become corrupted. The second approach relied on the path of change and takes the view that there is no benefit in reform in a reality where the corruption has reached the foundations, so the patchwork approach or mere reformation became of no use.

Het verschil in de denkwijze van deze twee benaderingen heeft geleid tot verschillen in de manier waarop zij de werkelijkheid en het werk om deze aan te pakken beschouwen. Als gevolg hiervan zijn de werkwijzen en de methoden van de oproep tot de islam (Da’wah) van elkaar gaan verschillen.

The difference in the way of thinking of these two approaches has led to differences in the way that they view the reality and the work to treat it. As a consequence, the methods of work and ways of da’wah have differed.

Dus wat is de islamitische (Shar’i) regel met betrekking tot dit onderwerp?

So what is the Shar’ee rule regarding this subject?

Om de islamitische (Shar’i) regel te geven, moeten we te werk gaan volgens de methode van het denken in de islam. Dit komt omdat het niet mogelijk zal zijn om kennis te vergaren over de islamitische (Shar’i) regel behalve op basis daarvan.

To give the Shar’ee rule, we must proceed according to the method of thinking in Islam. This is because it will not be possible to gain knowledge of the Shar’ee rule except on its basis.

Het volgen van de islamitische (Shar’i) methode is noodzakelijk voor ons om de realiteit te begrijpen waarin wij wensen te werken, om de islamitische (Shar’i) bewijzen met betrekking tot deze realiteit te produceren, en om deze vervolgens op een wetgevende wijze te begrijpen.

Proceeding on the Shar’ee method is imperative for us to understand the reality in which we wish to work, and to produce the Shar’ee evidences relating to this reality, and then to understand them in a legislative manner.

Het is algemeen bekend dat de Islam, de volledige religie (Deen), de wijze van hervorming aangeeft wanneer de realiteit hervorming noodzakelijk maakt, en de wijze van verandering wanneer de realiteit verandering vereist. Dus wat vereist de Shar’a vandaag de dag?

It is well known that Islam, the complete deen, indicates the manner of reform when the reality necessitates reform, and the manner of change when the reality demands change. So what does the Shar’a require today?

Het oordeel in beide situaties is voor Allah (SWT), en is gebaseerd op de islamitische (Shar’i) bewijzen. Echter, wat het type oproep tot de islam (Da’wah) bepaalt (of het nu hervorming of verandering is), is de realiteit van hetgeen men wenst te veranderen of te hervormen.

The judgement in both situations is for Allah 􀀬, and is based on the Shar’ee evidences. However what defines the type of da’wah (whether it is reform or change) is the reality of the thing one wishes to change or reform.

Wat betreft verandering, of het nu gaat om de verandering van de geest van individuen, of hun toestand, of van samenlevingen, of de verandering van de situatie van volkeren en naties, het moet beginnen bij de basis waarop mensen, samenlevingen en situaties zijn gevestigd. Dat komt omdat alle deelgedachten en concepten die het gedrag van de mens in dit leven bepalen, voortvloeien uit die basis. Het is volgens deze basis, en volgens welke deelgedachten of perifere gedachten er ook aan verbonden zijn, dat het geluk of het ongeluk van de mens voortvloeit, en dat naties herleven of vervallen.

As for change, whether it is the change of the minds of individuals, or their condition, or of societies or the change of the situation of peoples and nations, it should start with the basis on which human beings, societies, and situations are established. That is because, it is from the basis that all the partial thoughts and concepts that define the behaviour of man in this life emanate. It is according to this basis, and whatever partial or peripheral thoughts are linked to it, that man’s happiness or misery results, and nations revive or decline.

De basis waarop de moslim of de islamitische samenleving is gebouwd, is de islamitische geloofsleer (Aqeedah). Geen enkele handeling van de moslim of de islamitische staat mag afwijken van de geloofsleer (Aqeedah) en de vereisten daarvan.

The basis on which the Muslim or the Islamic society is built is the Islamic ‘Aqeedah. Not one action of the Muslim or the Islamic State should deviate from the ‘Aqeedah and its requirements.

Wat betreft islah (hervorming), dit omvat taghyeer (verandering), maar richt zich enkel op de vertakkingen en niet op de basis, vanwege het feit dat de basis deugdelijk is, of het kan zijn om de basis te corrigeren en te zuiveren, uitgaande van het feit dat deze bestaat.

As for islah (reform), it includes taghyeer (change), but deals only with the branches and not the basis, owing to the fact that the basis is sound, or it may be to correct the basis and purify it, assuming that it exists.

Als de basis bestond maar er enige onduidelijkheid overheen kwam, of bepaalde gedachten het beïnvloedden en het werd hierdoor gedomineerd, dan zal het werk hier een kwestie van hervorming zijn en niet van verandering. Het werk zal bestaan uit het terugbrengen van de basis naar haar oorspronkelijke zuiverheid, en haar zo te versterken, zodat het effect ervan zichtbaar wordt in de vertakkingen wanneer deze worden toegepast. Bijvoorbeeld, men moet werken met de moslim die beïnvloed is door de westerse cultuur, om zijn geloof (Iman) te zuiveren en alle gebreken bij hem weg te nemen, om zo zijn richting te corrigeren en zijn gedrag te verbeteren. Men moet ook werken met de moslim die zonden begaat (‘aassi), om het gebied van zijn geloof (Iman) te versterken, om zo de impuls te genereren die hem richting godsvrucht (Taqwa) duwt, en het afschrikwekkende middel dat hem voorkomt en beschermt tegen zonden. Wat geldt voor het individuele moslim, geldt voor de Islamitische Staat. Bijvoorbeeld, wanneer wij een ongelovige (Kafir) willen uitnodigen tot de islam, zal onze oproep tot de islam (Da’wah) een kwestie van verandering zijn. Dit komt doordat de basis, alles wat daarop is gebouwd en wat daaruit voortvloeit, onjuist zijn. Dus moeten we deze vervangen door de juiste basis. Daarom roepen wij een ongelovige (Kafir) niet op tot het gebed, terwijl we de basis van ongeloof (Kufr) waarop hij is gevestigd, laten voortbestaan.

If the basis existed but some obscurity came over it, or some thoughts affected it, and it became dominated by this, then the work here will be of reform and not change. The work will be to return the basis to its original purity, and thus strengthen it, so that its effect appears in the branches when they are applied. For example, one must work with the Muslim affected by the western culture, in order to purify his Imaan and remove all the defects from him, so as to correct his direction and rectify his behaviour. One must also work with the Muslim who commits sins (‘aassi) in order to strengthen the area of his Imaan, so as to generate the impetus that pushes him towards Taqwa, and the deterrent that prevents and protects him from sins.What applies to the Muslim individual applies to the Islamic State. For example, when we wish to invite a Kaafir to Islam, our da’wah will be one of change. This is because the basis, everything established on it and whatever emanates from it, are false. So we must replace it with the correct basis. Therefore we do not call a Kaafir to pray, and leave the kufr basis upon which he is established.

Dit is wat de Boodschapper ﷺ deed, en dit is wat wordt aangegeven door de realiteit van de zaken. Allah (SWT) heeft ons meegedeeld dat Hij geen enkele handeling van de kuffar zal accepteren, hoe goed deze ook mag zijn geweest, en dat geen enkele ongelovige (Kafir) tot het Paradijs (Jannah) zal worden toegelaten vanwege zijn handeling, tenzij deze gebaseerd is op het geloof (Iman) dat de Islam heeft gebracht. Hij (SWT) zei: “En Wij zullen ons wenden tot de daden die zij (ongelovigen, polytheïsten) hebben verricht, en Wij zullen die daden maken als verstrooide stofdeeltjes” [TMQ 25:23].

This is what the Messenger 􀁕 did, and this is what is indicated by the reality of things. Allah 􀀬 informed us that He will not accept any action of the kuffar, however good it may have been, and that no disbeliever will be admitted to Jannah because of his action, unless it is based on the Imaan (belief) that Islam has brought. He 􀀬 said; “And We shall turn to whatever deeds they (disbelievers, polytheists) did, and We shall make such deeds as scattered floating particles of dust” [TMQ 25:23].

Op dezelfde manier zal de moslim die afvalligheid pleegt en zijn geloof (Iman) verlaat, al zijn daden vruchteloos zijn. Daarom moet geloof (Iman) de basis zijn van alle daden.

Similarly, the Muslim who commits apostasy and leaves his Imaan, all his actions will be of no avail. Thus Imaan must be the basis of all actions.

Wat betreft wanneer we een moslim willen uitnodigen, dan zal onze oproep tot de islam (Da’wah) er een van hervorming zijn. Dit komt doordat de basis die hij heeft correct is, maar hij moet worden bevrijd van alle gebreken en alles wat zijn richting en naleving zwak heeft gemaakt. Zolang de basis in de oorsprong aanwezig is, vereist het alles wat het zal ontwikkelen, versterken, productief maken en zuiveren. Wanneer dat gebeurt, zal hij de juiste richting en de gezonde naleving hebben. Als de moslim alcohol drinkt, Zina pleegt, steelt, handelt in Riba (woeker) of nalaat de oproep tot de islam (Da’wah) te verspreiden om de islamitische levenswijze te hervatten, dan zal zijn gebied van geloof (Iman) hem behandelen. Hij wordt herinnerd aan Allah de Schepper, de Bestuurder van alle zaken, Die hij moet aanbidden en gehoorzamen. Hij mag niet kijken naar hoe klein zijn zonde is, maar naar hoe groot de Schepper is. Wanneer de Schepper hem iets gebiedt of iets verbiedt, doet Hij dit niet behalve voor wat het beste is voor hem in dit leven en in het Hiernamaals. Hij wordt ook herinnerd aan de slechte vergelding van zonden, die hem de Brand zal in laten gaan, en de goede vergelding van gehoorzaamheid, die hij op de Dag des Oordeels zal vinden en die hem zal maken tot degenen die recht hebben op de Barmhartigheid van zijn Heer. Men moet zich dus concentreren op het noemen van de angst voor de Dag des Oordeels en de kwelling van Jahannum, en het geluk van het Paradijs (Jannah) bij hem. Op deze manier wordt zijn gebied van geloof (Iman) gewekt, zodat hij vooruitstormt in gehoorzaamheid en zichzelf afhoudt van zonden. De zaken zullen voor de moslim niet worden gecorrigeerd, behalve op deze manier. Daarom moeten we in onze oproep tot de islam (Da’wah) vandaag de dag, naar de moslims als individuen, rekening houden met het feit dat zij moslims zijn, en hun gedachten moeten worden gecorrigeerd en hun gedrag moet worden hervormd.

As for when we want to invite a Muslim, then our da’wah will be one of reform. This is because the basis he has is correct, but he must be made free from all defects and everything that has made his direction and adherence weak. As long as the basis is present in origin, then it requires whatever will develop it, strengthen it, make it productive and purify it. When that happens he will have the correct direction and the sound adherence. If the Muslim drinks alcohol, commits Zina, steals, deals with Riba or neglects to carry the Islamic da’wah to resume the Islamic way of life, treating his area of Imaan will treat him. He is reminded of Allah the Creator, the Governor of affairs, Whom he must worship and obey. He must not look at how small his sin is, but how great the Creator is. When the Creator orders him or prohibits him from something, He 􀀬 does not do this except for what is best for him in this life and the Hereafter. He is also reminded of the bad recompense of sins, which will admit him to the Fire, and the good recompense of obedience, which he will find on the Day of Judgement and which will make him of those deserving the Mercy of his Lord. So, one should concentrate on mentioning the terror of the Day of Judgement and the torment of Jahannum, and the bliss of the Jannah with him. In this manner, his area of Imaan is aroused, so he rushes forward in obedience and deters himself from sins. The matters will not be rectified for the Muslim, except in this manner. That is why in our da’wah today, to the Muslims as individuals, we must take into account that they are Muslims, and their thoughts must be corrected and their behaviour reformed.

Wat betreft de staten waarvan de systemen zijn gebaseerd op grondwetten, hun grondwetten zijn gebaseerd op bronnen, en deze bronnen zijn gebaseerd op een fundament. Deze zaak moet worden onderzocht. Is de Staat gebaseerd op de basis van de islamitische geloofsleer (Aqeedah), en als gevolg daarvan de Kitaab en de profetische traditie (Sunnah), en alles waartoe zij hebben geleid, als de enige bronnen van openbaring genomen? Zijn de regels van de grondwet daaruit afgeleid, zodanig dat geen enkele regel afwijkt van de openbaring? Indien zij dit doet, dan is de Staat in dit geval islamitisch.

As for the states whose systems are established on constitutions, their constitutions are established on sources, and these sources are established on a basis. This matter must be looked into. Is the State established on the basis of the Islamic ‘Aqeedah, and consequently taken the Kitaab and Sunnah, and whatever they have guided to, as the only sources of revelation? Have the rules of the constitution been derived from it such that no rule deviates from the revelation? If it does this, then the State, in this case, is Islamic.

Als het gebeurde dat er in een dergelijke staat veel corruptie en misbruik plaatsvond, dan vereist een dergelijke staat hervorming en geen verandering, zoals het geval was in de tijd van de Islamitische Staat tijdens de latere periode van de Ottomanen. Het vereiste hervorming; het was niet toegestaan om ertegen in opstand te komen en samen te werken met de westerse ongelovigen (Kafir) om het te vernietigen, zoals werd gedaan door de zogenaamde Shareef Hussein.

If it happened that in such a State much corruption and misapplication took place, then such a State requires reform and not change, as was the case in the time of the Islamic State during the latter period of the Ottomans. It required reform, it was not allowed to rebel against it and cooperate with Western Kuffar to destroy it, as was done by the so-called Shareef Hussein.

Wat betreft het geval dat de Staten niet daadwerkelijk zijn gevestigd op de basis van de islamitische geloofsleer (Aqeedah), die de basis vormt van de grondwetten, systemen en wetten, dan is men verplicht deze te veranderen en niet te hervormen, zoals de toestand van de Staten waarin de moslims vandaag de dag leven. Het zijn niet-islamitische staten, omdat hun systemen niet voortkomen uit de islamitische sharia - zelfs als zij zeggen dat de religie van de Staat de islam is - omdat het de toepassing is die ertoe doet en niet de verklaringen; de betekenis en niet de naam.

As for when the States are not actually established on the basis of the Islamic ‘Aqeedah, which is the basis of the constitutions, systems and laws, then one is required to change it and not reform it, as is the condition of the States in which the Muslims live today. They are non- Islamic states, because their systems do not originate from the Islamic Sharee’ah - even if they say the religion of the State is Islam - because what matters is the application and not statements; the meaning and not the name.

Daarom, aangezien de systemen van de staten die vandaag de dag de moslims besturen en hun grondwetten niet uitsluitend zijn gebaseerd op de Kitaab en de profetische traditie (Sunnah), dwingt de realiteit tot het ondernemen van het werk van verandering, dat is gebaseerd op de radicale verandering van de zuilen en fundamenten van het regime. Deze realiteit kan niet worden aangepakt op basis van lappendeken-gedeeltelijke hervorming; in plaats daarvan moet het gebaseerd zijn op de allesomvattende, radicale en revolutionaire verandering. Elke manier om ermee om te gaan op basis van iets anders is absoluut niet toegestaan, omdat het een impliciete erkenning ervan is, en omdat het een niet-Shar’ee eis is met betrekking tot de realiteit, en omdat de realiteit regeert met iets anders dan wat Allah heeft geopenbaard. Daarom zien we dat de groepen die zich tot de bestaande regimes wenden om hen te hervormen, feitelijk met hen samenleven en proberen hun gelederen binnen te dringen, en dat hun benaderingen gedeeltelijk zijn volgens de realiteit die zij willen hervormen, omdat hun programma's gedeeltelijk zijn. Zij werken aan het creëren van gemeenschappelijke intellectuele contactkanalen, die worden beschouwd als startpunten voor dialoog tussen hen en het systeem. Hierdoor veranderen hun benaderingen van kleur afhankelijk van het land waarin zij werken. Zij proberen het land te beschilderen met de islamitische kleur – terwijl zij het afval behouden dat de niet-islamitische essentie in stand houdt – om het in de sluier van de islam te laten verschijnen, maar zonder dat die kleur de essentie ervan bereikt.

Therefore, since the systems of the States that govern the Muslims today and their constitutions are not established solely on the basis of the Kitaab and Sunnah, the reality obliges to undertake the work of change, which is established on the radical change of the pillars and foundations of the regime. This reality cannot be dealt with based on patchwork partial reform; rather it should be based on the comprehensive, radical and revolutionary change. Any way of dealing with it on any other basis is definitely not allowed, because it is an implicit recognition of it, and because it is a non-Shar’ee demand concerning the reality, and because the reality is ruling by other than what Allah 􀀬 has revealed. That is why we find the groups that turn to the existing regimes to reform them actually coexist with them and work to infiltrate their ranks, and their approaches are partial according to the reality that they wish to reform, because their programmes are partial. They work to create common intellectual channels of contact, considered to be starting points for dialogue between them and the system. Hence their approaches change colour according to the country in which they are working. They try to paint the country with the Islamic colour – whilst retaining the trash that keeps its non-Islamic essence - in order to make it appear in the guise of Islam, but without that colour reaching its essence.

We zien ook dat de da'ees van (radicale) verandering in alles, wat betreft hun benaderingen, volledig onderscheiden zijn van de realiteit die zij proberen te veranderen. Dit komt doordat zij hun gedachten koppelen aan de basis waarin zij geloven. Zij verwerpen de bestaande realiteit op basis van die fundamenten. Zolang de basis anders is, wordt alles wat daaruit voortvloeit verworpen vanwege de verwerping van de basis, zelfs als er enige gelijkenis is in enkele van de deelonderwerpen.

We also see the da’ees of (radical) change are completely distinguished in everything, regarding their approaches, from the reality which they are working to change. This is because they link their thoughts with the basis that they believe in. They reject the existing reality in terms of the basis. As long as the basis is different, then whatever emanates from it is rejected due to the rejection of its basis, even if there is some similarity in some of its partial issues.

Daarom leven de voorstanders van deze benadering met het totaalbeeld van het model dat zij naar de mensen willen overbrengen in hun gedachten. Dit model brengt hen terug naar de tijd van de Boodschapper ﷺ en zijn metgezellen (Sahabah). Zij bekritiseren de realiteit waarin zij leven, inclusief de basis ervan.

That is why the advocates of this approach live, whilst having in their minds the overall picture of the model they wish to transfer the people to. This model takes them back to the time of the Messenger 􀁕 and his Sahabah. They criticise the reality in which they live, including its basis.

Daarom is de aanpak van deze groep in elk land hetzelfde, omdat de situaties waarin de ongelovige (Kafir) kolonialist de moslims heeft geplaatst, hetzelfde en vergelijkbaar zijn, en omdat de oplossing voor deze situaties hetzelfde is.

Therefore, the approach of this group is the same in every country, because the situations in which the kaafir colonialist has placed the Muslims in are the same and similar, and because the solution for these situations is the same.

Het Westen heeft vanaf het allereerste begin van zijn kolonisatie van de moslims gewerkt aan het verwijderen van de Kitaab en de profetische traditie (Sunnah) als de enige bron van wetgeving voor ons leven. Het deed dit toen het probeerde de islamitische religie (Deen) te scheiden van de realiteit van ons leven en de organisatie daarvan, en dat is gelukt. Het succes hiervan was een kwaadaardig gevolg voor ons. Het is vandaag de dag vreemd om te zien hoe islamitische bewegingen zich bezighouden met de kunstmatige entiteiten die het Westen naar zijn ontwerp heeft gecreëerd, wanneer zij deze benaderen in termen van hervorming en niet van ontworteling. Voorwaar, lapwerk, hoe groot ook, zal deze realiteit niet rechtzetten. Degene die de realiteit van de zaken niet begrijpt, zal hun regel niet begrijpen, en zal daardoor het juiste werk en de goede navolging van de profetische traditie (Sunnah) verliezen.

The West has worked from the very beginning of its colonisation of the Muslims to remove the Kitaab and Sunnah as the only source of legislation for our life. It did this when it worked to separate the Islamic deen from the reality of our lives and its organisation, and succeeded. Its success was an evil consequence upon us. Today it is strange to see Islamic movements dealing with the artificial entities, which The West created to its design, when they are dealing with them in terms of reform and not uprooting. Indeed, patchwork repair, however much it is, will not rectify this reality. The one who does not comprehend the reality of things will not comprehend their rule, so he will lose the correct work and the good emulation of the Suannah.

Degene die mensen naar Allah ﷻ wil roepen in deze dagen, kan de overlevering (Hadith) van de Boodschapper ﷺ niet vergeten: “...dan zal er een kalifaat (Khilafah) zijn op de weg van het Profentschap.” [Overgeleverd door Imaam Ahmad]. Degene die wenst dat het een Rechtvaardig kalifaat (Khilafah) op de weg van het Profentschap zal zijn, heeft geen andere optie dan de levensgeschiedenis van de Profeet (Seerah) van de beste der mensen na te bootsen, wiens inspanningen door de hulp van Allah ﷻ vrucht hebben gedragen en de beste moslimgemeenschap (Ummah) voortbrachten die voor de mensheid is opgericht. Het is slechts één keten, namelijk het leven van de Profeten en degenen die hun pad volgden. Wij bidden tot Allah ﷻ dat wij een van de schakels daarvan mogen zijn. Zo bootsen wij de levensgeschiedenis van de Profeet (Seerah) van al-Mustafa (de uitverkorene) na, en volgen de mensen ons, en verenigen wij ons op de meest nobele van daden en de meest ware van aanbiddingen.

The one who wishes to call people to Allah 􀀬 these days cannot forget the hadith of the Messenger 􀁕; “...then there will be a Khilafah on the way of the Prophethood.” [Reported by Imaam Ahmad]. The one who wants it to be a Righteous Khilafah on the way of the Prophethood, does not have any option other than to emulate the Sirah of the best amongst men, whose efforts gave fruit by the help of Allah 􀀬 and brought out the best Ummah raised up for mankind. It is but one chain, which is the life of the Prophets and those who followed their path. We pray to Allah 􀀬 that we are one of its links. Thus, we emulate the Sirah of al-Mustafa (the chosen one), and the people follow us and we gather together upon the most noble of actions and the truest of worhips.