Wat betreft de islamitische (Shar’i) regel met betrekking tot de mukallaf (iemand die juridisch verantwoordelijk is), is elke gezonde en volwassen moslim verplicht om kennis te vergaren in de religie (Deen) met betrekking tot de zaken die voor hem noodzakelijk zijn (om naar te handelen) in het leven. Dit komt doordat hij is bevolen al zijn handelingen uit te voeren volgens de geboden en verboden van Allah ﷻ. Dat is niet mogelijk zonder kennis van de islamitische (Shar’i) regels die betrekking hebben op zijn handelingen. Daarom is het zoeken naar kennis in de religie (Deen) over de regels die voor de moslim noodzakelijk zijn in het leven een fard ‘ayni (individuele verplichting (Fard)) en geen collectieve verplichting. Alles wat meer is dan dat, is mustahab (aanbevolen (Mandub)) in relatie tot hem. Wanneer hij bidt, moet hij weten hoe hij moet bidden. Als zijn vermogen het minimumbedrag (Nisab) bereikt en er een jaar overheen is gegaan, is hij verplicht om armenbelasting (Zakah) te betalen. Het is hem dan noodzakelijk om te weten wat hij moet betalen in overeenstemming met het bedrag dat hij bezit. Als zijn vermogen uit goud of zilver bestaat, dan moet hij leren hoe hij de armenbelasting (Zakah) moet betalen en aan wie deze betaald moet worden. Het brengt hem echter geen schade toe als hij de regels van de armenbelasting (Zakah) met betrekking tot vruchten en vee niet kent. Als hij dergelijke regels kent, dan is hij toegenomen in het goede en heeft hij zijn beloning ontvangen. Als hij de taak op zich neemt om te werken aan het vestigen van de islamitische staat, dan is hij verplicht te leren wat noodzakelijk is om deze staat te vestigen. Zo is elke verplichting verbonden aan zijn verantwoordelijkheid, en is de kennis daarvan dienovereenkomstig ermee verbonden.