De moslim is verplicht geloof (Iman) te hebben in Allah (SWT), Zijn boodschappers en de gehele islamitische geloofsleer (Aqeedah); dat wil zeggen het geloof in Allah (SWT), Zijn engelen, Boeken, Boodschappers, in de Laatste Dag en al-qadhaa wal-qadar, dat zowel het goede als het slechte van Allah (SWT) komt, en te geloven in wat er op een beslissende wijze in de Kitaab en de profetische traditie (Sunnah) is gekomen.

The Muslim is required to have Imaan in Allah 􀀬, His messengers and the whole of the Islamic ‘Aqeedah; ie the belief in Allah 􀀬, His angels, Books, Messengers, in the Last Day and al-qadhaa wal-qadar, that both good and bad are from Allah 􀀬, and believe in whatever has come in the Kitaab and Sunnah in a decisive manner.

Zo is geloof (Iman) fard ‘ayni (een persoonlijke verplichting) voor elke moslim. Hij is vereist om er in algemene zin in te geloven en hij moet de basis ervan bezitten.

Thus, Imaan is fard ‘ayni (a personal obligation) on every Muslim. He is required to believe in it generally and he must have its foundation.

Zo moet hij geloven in het bestaan van Allah (SWT), de Schepper van alles, en dat er niets is dat aan Hem gelijk is. Degene die de eigenschappen van volmaaktheid bezit en van Wie elke tekortkoming is weggenomen, en dat alles wat in het universum is, en waarop het leven is gebaseerd, en wat de mens nodig heeft, van Allah al-Qadeer is. Niets op de aarde of in de hemel kan aan Hem ontsnappen; niets kan ingaan tegen Zijn Wil en Kennis. Hij (SWT) is de Enige die werkelijk aanbeden moet worden, in Wie alleen de toevlucht wordt gezocht, aan Wie alleen de onderwerping is, en door Zijn Welbehagen alleen rust komt. Wanneer de moslim dit fundament bezit, dan heeft hij het geloof (Iman) in Allah (SWT) verkregen. Hij moet ook geloven dat Muhammad ﷺ de Rasul van Allah is, die is gekomen met de religie (Deen) van de Islam als een openbaring van Allah (SWT) en niet door zijn eigen genialiteit of intelligentie, en dat hij onfeilbaar is in wat hij van zijn Heer heeft overgebracht.

Thus, he is required to believe in the existence of Allah 􀀬, the Creator of everything and that there is none like Him. The One who has the attributes of perfection and from Whom any deficiency is removed, and that whatever is in the universe, and whatever life is established upon, and needed by man is from Allah al-Qadeer. Nothing on the earth or in the sky can escape Him; nothing can go against His Will and Knowledge. He 􀀬 is the only One to be truly worshipped, in Whom alone is the seeking of refuge, to Whom alone is the submission, and with His Pleasure alone comes tranquillity. When the Muslim possesses this foundation then he has obtained the Imaan in Allah 􀀬. He is also required to believe that Muhammad 􀁕 is the Rasool of Allah, who has come with the deen of Islam as a revelation from Allah 􀀬 and not through his genius or intelligence, and that he is infallible in what he conveyed from his Lord.

Hij dient algemeen te geloven in de rest van de Boodschappers van Allah en Zijn Boeken, in de engelen, de Laatste Dag en in al-qadhaa walqadar.

He should believe in the rest of the Messengers of Allah and His Books in a general manner, in the angels, the Last Day and in al-qadhaa walqadar.

Dit zijn de fundamenten van geloof (Iman); wie deze erkent, wordt een gelovige, zelfs als hij sommige details heeft gemist – uiteraard is dit zolang hij niets onderneemt of gelooft dat zijn geloof (Iman) schendt. Dit geloof (Iman) neemt echter toe en af, wat consequent een sterke toewijding en het handhaven van een oprecht gedrag vereist.

These are the foundations of Imaan, whoever acknowledged them becomes a believer, even if he has missed some of the details - of course this is as long as he does not undertake or believe in anything that violates his Imaan. This Imaan, however increases and decreases, consequently this requires strong adherence and maintaining an upright behaviour.

Zo versterkt het geloof in Allah (SWT) en wordt het krachtiger in het leven, wanneer de gelovige meer nadenkt over de universele tekenen en de geopenbaarde verzen van Allah (SWT). Dus hoe meer een moslim nadenkt over de schepping van Allah (SWT) en de precisie van de samenstelling ervan en de kracht van de Schepper, Zijn wijsheid en kennis, hoe meer zijn geloof (Iman) sterker wordt en zijn heiligverklaring aan deze Almachtige Schepper toeneemt.

Thus, the belief in Allah 􀀬 strengthens and becomes more potent in the realm of life, when the believer contemplates more about the universal signs and the revealed verses of Allah 􀀬. So the more a Muslim thinks about the creation of Allah 􀀬 and the precision of its composition and the power of its Creator, His wisdom and knowledge, the more his Imaan strengthens and his sanctification to this Mighty Creator increases.

Hoe meer de mens nadenkt over de zegeningen die Allah (SWT) hem heeft geschonken, en hoe meer hij probeert ze te tellen en zijn waarneming te richten op datgene waar hij onachtzaam in was, des te dichter hij bij deze Nobele Ilaah komt, Hem prijzend, Hem dankend en Hem gehoorzaam. Hoe meer de moslim nadenkt over de tekortkoming in alles behalve de Schepper en over zijn eigen behoeftigheid en zwakte, des te meer haast hij zich naar het aanbidden, gehoorzamen en onderwerpen aan deze Schepper alleen.

The more that man contemplates the bounties that Allah 􀀬 has bestowed upon him, and the more he tries to count them and draw his perception to what he was heedless of, the nearer he draws to this Noble Ilaah, praising Him, thanking Him and obeying Him. The more the Muslim thinks about the deficiency in everything other than the Creator and about his need and weakness, the more he hastens towards worshipping, obeying and submitting to this Creator only.

Evenzo neemt het geloof in de Boodschapper (Rasul) van Allah ﷺ toe en neemt het af.

Likewise the belief in the Rasool of Allah 􀁕 increases and decreases.

Dus hoe meer de kennis van de moslim over de Qur'an toeneemt, hoe meer zijn overtuiging dat deze Qur'an niet van iemand anders dan Allah is, toeneemt, en daarmee neemt ook zijn overtuiging dat Muhammad ﷺ de Boodschapper (Rasul) van Allah is, toe. Evenzo, naarmate hij de levensgeschiedenis van de Profeet (Seerah) van de Boodschapper (Rasul) van Allah ﷺ overdenkt — zijn leven, het lijden dat hij onderging in het Pad van Allah en zijn positie — hoe groter zijn liefde voor de Boodschapper (Rasul) van Allah ﷺ en zijn gehechtheid aan de persoonlijkheid van deze grote Profeet ﷺ wordt.

So the more the Muslim’s knowledge of the Qur’an increases, the more his conviction that this Qur’an is not from anyone other than Allah 􀀬 increases, and hence his conviction that Muhammad 􀁕 is the Messenger of Allah also increases. Similarly, as he contemplates the Sirah of the Rasool of Allah 􀁕, his life, the suffering he underwent in the Path of Allah 􀀬 and his position, the greater his love for the Rasool of Allah 􀁕, and his attachment to the personality of this great Prophet increases.

Gevolgelijker neemt ook zijn inspanning om hem te gehoorzamen en dezelfde zorg te dragen als de Boodschapper (Rasul) van Allah ﷺ gedurende zijn hele leven, toe.

Consequently his endeavour to obey him and carry the same concern the Rasool of Allah 􀁕 carried thoughout his life also increases.

Hetzelfde geldt voor het geloof (Iman) in de Laatste Dag. Wanneer de moslim meer nadenkt over de omstandigheden van de Dag des Oordeels, die kinderen grijs maakt, elke zuigende moeder haar borst doet vergeten, elke zwangere haar last laat vallen, en de mensen eruit laten zien alsof zij dronken zijn van de angst voor wat er plaatsvindt; deze onzichtbare scène waarover Allah (SWT) hem heeft geïnformeerd, beangstigt hem, en als gevolg daarvan wil hij de terreur van die dag vermijden en zo zoekt hij de middelen van veiligheid op die dag. Hoe meer de gelovige nadenkt over de verzen (Ayah) en overleveringen (Hadith) die spreken over het Paradijs (Jannah) en wat Allah (SWT) voor de gelovigen heeft voorbereid in termen van blijvend comfort en eeuwige geluk, des te kleiner het genot van de dunya wordt in zijn ogen en des te groter zijn verlangen naar dat verheven Paradijs (Jannah) wordt. Ook, hoe meer de gelovige nadenkt over de verzen (Ayah) en overleveringen (Hadith) met betrekking tot het Hellevuur en wat Allah (SWT) voor de ongelovigen en zondaars heeft voorbereid aan pijnlijke kwelling en het eeuwige vuur, des te groter wordt zijn angst voor deze straf. Hierdoor neemt de angst voor de straffen en pijnen van het leven in zijn ogen af, zodat hij de redenen begint te vermijden die iemand tot het binnengaan van het Hellevuur leiden, zelfs als dat hem naar de gevangenissen van de zaalimeen (onderdrukkers) zou leiden en zijn rug blootstelt om geslagen te worden door hun zwepen. Zo, wanneer het hart zich vastbindt aan het geloof (Iman), dan reageren de organen van zijn lichaam tot Allah (SWT) in bewuste gehoorzaamheid en sterke toewijding. Hoe prominenter de Aakhira wordt in de ogen van de gelovige, des te onbeduidender lijkt de dunya voor hem. Wanneer het geloof (Iman) sterker wordt, wordt de naleving dienovereenkomstig sterker, en ondersteunt het de gelovige om standvastig te blijven in zijn spraak en handeling, ongeacht de ontberingen en moeilijkheden die hij ondergaat.

The same holds for the belief in the Last Day.When the Muslim thinks more about the conditions of the Day of Judgement, which makes children grey headed, every nursing mother forget her nursing, every pregnant one drop her burden, and the people look as if they are drunk from the fear of what is taking place; this unseen scene which Allah 􀀬 has informed him about terrifies him, and as a consequence he wants to avoid the terror of that day and thus seeks the means of safety on that day. The more the believer contemplates the ayaat and ahadith which talk about Jannah and what Allah 􀀬 has prepared for the believers in terms of the lasting comfort and eternal happiness, then the smaller the delight of the dunya becomes in his eyes and his yearning for that sublime Paradise increases. Also, the more the believer ponders over the ayaat and ahadith regarding the Hellfire and what Allah has prepared for the disbelievers and sinners of painful torment and the eternal fire, the greater becomes his fear of this punishment. Hence fear of life’s punishments and pains diminishes in his eyes, so he starts to avoid the reasons which lead one to enter the Hellfire, even if that led him to the prisons of the zaalimeen (oppressors) and exposed his back to be beaten by theis whips. Thus, when the heart ties itself around Imaan, then the organs of his body respond to Allah 􀀬 in aware obedience and strong commitment. The more the Aakhira becomes prominent in the eyes of the believer, the more the dunya seems immaterial to him. When the Imaan becomes stronger, the adherence consequently becomes stronger, and supports the believer to stay firm in his speech and action, whatever the hardships and difficulties he faces.

Geloof (Iman) in Allah moet gepaard gaan met de verwerping (Kufr) van alle andere rivalen, welke vormen en beelden zij ook mogen aannemen, of het nu afgoden of gedachten zijn. De Qur'an confronteerde de afgodendienaars en de dragers van deze concepten:

Imaan (belief) in Allah needs to be accompanied by rejection (kufr) of all other rivals, whatever forms and images they may take, whether they are idols or thoughts. The Qur’an confronted the idol worshippers, and the carriers of these concepts:

“Hij zei: ‘Aanbeden jullie dat wat jullie zelf uithakken?’ En Allah heeft jullie geschapen en dat wat jullie maken” [TMQ 37:95-96]; Hij ﷺ zei: “Hebben jullie dan al-Laat, al-’Uzza en Manaat overwogen, het andere derde deel?”

“He said: ‘Do you worship that which you (yourselves) carve?’ And Allah has created you and what you make” [TMQ 37:95-96]; He 􀀬 said; “Have you then considered al-Laat and al-’Uzza, and Manaat, the other third?

“Zijn de mannen voor jullie en de vrouwen voor Hem? Dat is inderdaad een zeer onrechtvaardige verdeling!” [TMQ 53:19-22]; en Hij ﷺ zei: “En zij zeggen: ‘Er is niets anders dan ons leven in deze wereld, wij sterven en wij leven en niets vernietigt ons behalve ad-Dahr (de tijd).’ En zij hebben daar geen kennis van, zij speculeren slechts. En wanneer Onze duidelijke verzen aan hen worden voorgelezen, is hun argument niets anders dan dat zij zeggen: ‘Breng onze (overleden) vaderen terug, als jullie de waarheid spreken!’ Zeg (tegen hen): ‘Allah geeft jullie leven, daarna laat Hij jullie sterven, daarna zal Hij jullie verzamelen op de Dag van de Opstanding, waarover geen twijfel bestaat. Maar de meeste mensen weten het niet.’” [TMQ 45:24-26] Dus het geloof (Iman) in iets anders dan Allah ﷺ is vals. Het moet worden verworpen en afgewezen. Net zoals geloof (Iman) denken en contemplatie vereist, zo vereist ongeloof (Kufr) eveneens denken en contemplatie. De voorgaande verzen (Ayah) stimuleren de geest van de mensen om na te denken, en vragen hen om de realiteit van de overtuigingen van de ongelovigen (Kuffar) te overpeinzen, zodat zij de zekerheid verkrijgen dat deze allemaal vals zijn, en zodat zij de Taghut werkelijk kunnen verwerpen. Hij ﷺ zei: “Wie de Taghut ontkent en in Allah gelooft, heeft de meest betrouwbare houvast gegrepen die nooit zal breken. En Allah is de Alluisterende, de Alwetende.” [TMQ 2:256]. Net zoals denken en contemplatie een middel zijn om in Allah ﷺ te geloven, zo is het eveneens een middel om de Taghut te verwerpen. Beiden zijn vereist van de moslim, zodat hij de stevige houvast kan grijpen en de juiste leiding kan verkrijgen.

Is it for you the males and for Him females? That indeed is a division most Unfair!” [TMQ 53:19-22]; and He 􀀬 said; “And they say: ‘There is nothing but our life of this world, we die and we live and nothing destroys us except ad-Dahr (time).’ And they have no knowledge of it, they only conjecture. And when Our Clear Verses are recited to them, their argument is no other than that they say: ‘Bring back our (dead) fathers, if you are truthful!’ Say (to them): ‘Allah gives you life, then causes you to die, then He will assemble you on the Day of Resurrection, about which there is no doubt. But most of mankind know not.’” [TMQ 45:24-26] So the Imaan (belief) in other than Allah 􀀬 is false. It must be discarded and rejected. Just as Imaan requires thought and contemplation, likewise Kufr as well requires thought and contemplation. The previous ayaat motivate the minds of men to think, and ask them to contemplate the reality of the beliefs of the Kuffar so that they gain certainty that these are all false, and so that they can truly reject the Taghut. He 􀀬 said; “Whoever disbelieves in Taghut and believes in Allah, then he has grasped the most trustworthy handhold that will never break. And Allah is All-Hearer, All- Knower.” [TMQ 2:256]. Just as thought and contemplation is a means to believe in Allah 􀀬, likewise it is also a means to reject Taghut. Both are required from the Muslim so that he can grasp the firm handle and obtain the correct guidance.

Dit geloof (Iman), dat van elke moslim wordt vereist, maakt hem eraan verbonden.

This Imaan, required from every Muslim, makes him committed to it.

Wie in Allah gelooft en alles wat onwaar is verwerpt, zal zichzelf neigend vinden naar deze geweldige Ilaah (God), de Schepper, al-Qadeer (de Almachtige). Zo zal hij Hem liefhebben, Hem vrezen, Zijn Barmhartigheid verlangen en Hem aanbidden. Het belang van Imaan bij het overbrengen van de da’wah 41

Whosoever believes in Allah 􀀬 and discards all that is false, will find himself leaning towards this great Ilaah (God), the Creator, al-Qadeer (the All-Able). Thus, he loves Him, fears Him, desires His Mercy, worships T h e i m p o r t a n c e o f I m a a n i n c o n v e y i n g t h e d a ’ w a h u 4 1

Hem en volgt Zijn bevelen. Dit wekt in de moslim de liefde voor wat Allah (SWT) liefheeft en de haat voor wat Allah (SWT) haat. De moslim zou zich in zijn leven dan wenden tot Allah (SWT) om Hem te danken voor wat Hij hem heeft geschonken en de genade die Hij hem heeft gebracht. Waarom zou hij dat niet doen, nu hij heeft beseft dat hij zwak en onbekwaam is, en behoeftig aan Degene die zijn zaken regelt? Als het niet voor Allah (SWT) was, zou hij niet geleid zijn, zou hij niet op het rechte pad zijn, en zouden zijn zaken niet goed zijn geweest. Zo leeft hij, door het bevel van Allah (SWT) op te volgen, een goed leven, en door zich af te keren van het gedenken (Dhikr) van Allah (SWT), leeft hij een ellendig en miserabel leven, en verliest hij deze wereld en het Hiernamaals. Zo drijft geloof (Iman) onvermijdelijk naar gehoorzaamheid en godsvrucht (Taqwa). Dit zorgt ervoor dat elke moslim zich tot de Schepper wendt om Hem te aanbidden en Hem te gehoorzamen, zich te onthouden van alles wat Hem toornig maakt, en hem er naar verlangt om te doen wat Hem zal behagen. Dus wat behaagt Allah (SWT) en wat maakt Hem toornig? Voorwaar, wat Allah (SWT) behaagt is de gehoorzaamheid aan Hem, welke geschiedt via de vele ma’roofaat die de Wetgever heeft bepaald voor de moslims en hen heeft bevolen deze na te leven. Wat Allah (SWT) toornig maakt is ongehoorzaamheid, welke geschiedt via de vele munkaraat die de Wetgever eveneens heeft bepaald en hen heeft bevolen deze na te laten.

Him and follows His orders. This generates in the Muslim the love of what Allah 􀀬 lives, and the hatred of what Allah 􀀬 hates. The Muslim in his life would then turn to Allah 􀀬 to thank Him for what He bestowed upon him, and the grace that He brought upon him. Why would he not do so, having realised that he is weak and incapable, in need of the One who manages his affairs? If it was not for Allah 􀀬, he would not have been guided, he would not have upon the right path, and his affairs would not have been good. Thus, by following the order of Allah 􀀬 he lives a good life, and by turning away from the zikr of Allah 􀀬 he lives a miserable and wretched life, and he loses this world and the Hereafter. Thus, Imaan inevitably drives towards compliance and taqwa. This makes every Muslim turn to the Creator to worship Him and obey Him, abstain from anything which angers Him, and makes him eager to do whatever will please Him. So what pleases Allah 􀀬 and what angers Him? Indeed, what pleases Allah 􀀬 is the obedience to Him, which is through the many ma’roofaat the Legislator determined for the Muslims and ordered them to comply with. What angers Allah 􀀬 is disobedience, which is through the many munkaraat the Legislator also determined, and ordered them to abstain from.