9.3 Moet het werk gedeeltelijk of allesomvattend en gebalanceerd zijn?

9.3 Moet het werk gedeeltelijk of allesomvattend en gebalanceerd zijn? - De oproep tot de islam (Da’wah) | Quran Course

Volledige Islam kan niet volledig bestaan zonder de aanwezigheid van een kalief. Het feit dat veel van de regels van de religie (Deen) afhankelijk zijn van zijn aanwezigheid, maakt zijn aanwezigheid een verplichting, en het werk om een kalief te vestigen een verplichting. Gevolgelijk is het hebben van een groep die werkt aan het vestigen van de kalief een islamitisch (Shar’i) verplichting. Zo onderneemt de groep alles wat vereist is om de religie (Deen) te vestigen via de vestiging van de staat van het kalifaat (Khilafah). Dit is wat bekend staat als het werk om de islamitische levenswijze te hervatten. Dit is de totaliteit die door de Shar’a vereist wordt, en het is niet de gehele religie (Deen), waarover zij niet kan beschikken, noch is zij belast om dit uit te voeren. Integendeel, het is door de Shar’a verboden om de uitvoering van vele regels op zich te nemen, zoals de vastgestelde straffen (Hudud) bijvoorbeeld. De groep neemt dus niet de rol van de kalief op zich; zij werkt er eerder aan om de kalief te vestigen, zodat hij kan doen wat van hem vereist is; “De leider (Ameer) voor de mensen is een herder en hij is verantwoordelijk voor zijn kudde.” [Overgeleverd door Muslim] “...Voorwaar, Allah zal hen vragen over wat Hij hen heeft toevertrouwd.” [Overgeleverd door Muslim] Hier zouden wij de aandacht willen vestigen op het feit dat de moslim volledig in de Islam gelooft en er in het algemeen toe oproept. Echter, hij neemt in detail over wat hij nodig heeft om te doen wat van hem vereist is door de Shar’a, en wat van hem vereist is vanuit de groep waarmee hij samenwerkt. Hij zal door Allah (SWT) ter verantwoording worden geroepen voor elke tekortkoming in deze details.

Complete Islam cannot exist completely without the presence of a Khaleefah. The fact that many of the rules of the deen depend upon his presence makes his presence an obligation, and the work to establish a Khaleefah an obligation. Consequently having a group that works to establish the Khaleefah is a Shar’ee obligation. Thus, the group undertakes everything required to establish the deen through the establishment of the Khilafah State. This is what is known as the work to resume the Islamic way of life. This is the totality required from it by Shar’a, and it is not the whole of the deen, which it cannot deal with, neither is it entrusted to undertake it. Rather it is prohibited by the Shar’a from undertaking the implementation of many rules, like the Hudood for example. Thus the group does not take up the role of the Khaleefah; it rather works to establish the Khaleefah so that he can undertake what is required of him; “The Ameer for the people is a Shepherd and he is responsible for his flock.” [Reported by Muslim] “...Indeed Allah will ask about what He has entrusted them with.” [Reported by Muslim] Here we would like to draw attention to the fact that the Muslim believes in Islam completely and calls to it in general. However, he adopts in detail what he needs in order to perform what is required of him by the Shar’a, and what is required of him from the group that he works with. He will be accounted for any deficiency in these details by Allah 􀀬.

Nadat de groep heeft gedefinieerd wat er van haar wordt vereist, zal zij het vereiste evenwicht verliezen als zij zichzelf beperkt tot één aspect van wat vereist is, met uitsluiting van een ander aspect, of als zij zich slechts concentreert op één aspect en dit meer aandacht geeft dan het verdient ten koste van een ander aspect, of als zij de prioriteiten in haar werk niet in acht neemt. Wij moeten echter onthouden dat het de Shar’a is en niet het verstand die bepaalt wat de prioriteiten zijn. Zo is het werk van de groep politiek, en het is gebaseerd op een ideologie die zij wil laten implementeren op de moslimgemeenschap (Ummah). De geloofsleer (Aqeedah) neemt de belangrijkste positie in binnen de oproep tot de islam (Da’wah), omdat het de basis is waarop elke tak is gebouwd, en waaraan alle islamitische (Shar’i) regels zijn gerelateerd. De concentratie op de vestiging van het kalifaat moet een brede reikwijdte hebben, omdat veel regels hiervan afhankelijk zijn, en dat is waarom het bekend staat als de ‘Kroon van de Furood (verplichtingen).’ Daarom, als de groep ernaar streeft haar integratie en evenwicht te realiseren buiten dit standpunt om, dan heeft zij zichzelf belast met wat Allah niet aan haar heeft opgelegd. Zij zal blijven klagen over tekortkomingen en onbalans, net zoals zij klaagt over versnippering. Zij zal een groep worden die klaagt en huilt, en haar weg kwijtraakt omdat zij haar kompas voor richting is verloren.

After the group has defined what is required from it, it will lose the required balance if it restricted itself to one aspect of what is required, to the exclusion of another aspect, or it only concentrated on one aspect, and gave it more attention than it deserves at the expense of another aspect, or if it did not consider the priorities in its work. However we must remember that it is the Shar’a and not the mind that decides what the priorities are. Thus the work of the group is political, and it is established on an ideology which it wishes to be implemented upon the Islamic Ummah. The ‘Aqeedah takes the prime position in the da’wah, because it is the basis upon which every branch is established, and to which all the Shar’ee rules are related. Concentrating on the establishment of the Khilafah must have a wide scope, because many rules are dependent on it, and that is why it is known as the ‘Crown of the Furood (obligations).’ Therefore, if the group strives to realise its integration and balance outside this viewpoint, then it has charged itself with what Allah 􀀬 has not charged it with. It will continue to complain of deficiency and inbalance as it complains of plurality. It will become a group that complains and weeps, and loses its way because it has lost its compass of direction.

De groep die werkt aan het herstellen van het regeren met datgene wat Allah heeft geopenbaard, moet datgene vervullen wat noodzakelijk is voor haar, namelijk: zij mag niet de regels van de kalief, of de regels van het individu voor zichzelf nemen, en zij mag zichzelf niet beschouwen als de gehele moslimgemeenschap (Ummah), maar eerder als een groep uit de moslimgemeenschap (Ummah), en zij moet haar doel definiëren als het vestigen van de heerschappij van Allah en het hervatten van de islamitische levenswijze. Zij moet vervolgens alles aannemen wat zij nodig heeft in de arbeid om haar doel te bereiken, dus zij moet de correcte opvatting van de islamitische geloofsleer (Aqeedah) en de gedachten die hiermee verband houden aannemen, en haar shabab naar behoren voorbereiden met de geloofsleer (Aqeedah) die zij aanneemt. Zij moet ook de methode aannemen die haar zal helpen het doel te bereiken, de grondwet waarmee de mensen geregeerd zouden worden, en ook de gedachten die helpen om de dwaling van de valse gedachten die onder moslims heersen duidelijk aan te tonen, en de foutieve concepten te corrigeren. Zij moet ook eisen dat het individu dat met de groep werkt, aan zijn individuele vereisten voldoet om een vrome moslim te worden. Hij moet dus voldoen aan de vereisten in zaken zoals de overtuigingen, aanbidding, maatschappelijke transacties en moraal. Zij moet haar werk richten op het vestigen van de islamitische samenleving, waarvan de relaties gebaseerd zijn op de islam, en beschermd worden door de staat van het kalifaat (Khilafah). Vervolgens moet zij de daden van de heersers en hun meesters monitoren om te weten wat er gepland is voor de moslims. De groep moet dit aan de mensen blootstellen, en in de plaats daarvan moet zij aannemen wat goed is voor de moslimgemeenschap (Ummah); de islamitisch (Shar’i) regels. Zij moet werken aan het praktisch grijpen van de macht van die Taghut die de moslims meedogenloos behandelen. Als dit alles is gedaan, dan zou deze groep datgene vervuld hebben wat noodzakelijk is voor haar.

The group that works to restore the ruling by what Allah 􀀬 has revealed should fulfill what is necessary for it, namely: it should not take the rules of the Khaleefah, or the rules of the individual for itself, and not consider itself to be the whole Muslim community but rather a group from the Muslim community, and define its objective as the establishment of Allah’s 􀀬 rule and the resumption of the Islamic way of life. It should adopt then everything it needs in the work to achieve its objective, so it should adopt the correct understanding of the Islamic ‘Aqeedah and the thoughts that relate to it, and prepare its shabab properly with the ‘Aqeedah it adopts. It should also adopt the method that will help it to achieve the objective, the constitution with which the people would be ruled, and also the thoughts that help to show clearly the fallacy of the false thoughts prevalent amongst Muslims, corrected the erroneous concepts. It should also demand that the individual who works with the group should fulfil his individual requirements so as to become a pious Muslim individual. So he should fulfil the requirements in things such as the beliefs, worships, societal transactions and morals. It should focus its work on establishing the Islamic society, whose relationships are based on Islam, and guarded by the Khilafah State. Then it should monitor the actions of the rulers and their masters so as to know what is planned for the Muslims. The group should expose this to the people, and in its place it should adopt what is good for the Ummah; the Shar’ee rules. It should work to practically seize the power from those Taghut who treat the Muslims ruthlessly. If all this has been done then this group would have fulfilled all that is necessary for it.