قاضی المظالم را خلیفه یا قاضی القضاة منصوب می‌کند. عزل، محاسبه، توبیخ یا انتقال او به دست خلیفه یا دادگاه مظالم انجام می‌شود، اگر خلیفه به آن دادگاه چنین اختیار الزام‌آوری داده باشد. این به آن دلیل است که مظالم ولایتی است که اختصاص به خلیفه دارد. بنابراین، نصب والی مظالم باید به دست خلیفه باشد. افزون بر این، مظالم بخشی از قضاست، زیرا بیان حکم شریعت به شکل الزام‌آور است. قاضی باید به دست خلیفه منصوب شود؛ امری که با اعمال پیامبر ﷺ تأیید می‌شود، چراکه ایشان قاضیان را منصوب می‌کردند. همه این‌ها دلیلی است بر اینکه خلیفه قاضی مظالم را نصب می‌کند، با این حال قاضی القضاة می‌تواند قاضی مظالم را نصب کند، اگر خلیفه در قرارداد نصب خود چنین مقرره‌ای گذاشته باشد.

The Qadhi al-Mazaalim is appointed by the Khaleefah, or by the Qadhi al-Qudhah. His removal, accounting, reprimanding or transfer, is carried out by the Khaleefah, or by the court of Mazaalim - if the Khaleefah gave it such mandatory power. This is because the Mazaalim is wilayah that is exclusive to the Khaleefah. Thus the appointment of the Waali of Mazaalim must be by the Khaleefah. Besides, the Mazaalim are part of the judiciary, for they are the pronouncement of the Shari’ah rule by way of compulsion. The judge must be appointed by the Khaleefah; a matter that is confirmed by the Messenger of Allah’s actions, for He (pbuh) used to appoint the judges. All this serves as evidence that it is the Khaleefah who appoints the judge of Mazaalim, yet the Qadhi al-Qudhah could appoint the Qadhi al-Mazaalim if the Khaleefah made provisions for this in his appointment clause.

عزل قاضی المظالم در اصل باید از حقوق خلیفه باشد، زیرا تعیین او نیز از حق خلیفه است. با این حال، خلیفه حق ندارد او را عزل کند اگر در حال رسیدگی به پرونده‌ای باشد که علیه خود خلیفه، معاون تفویض یا قاضی القضات ثبت شده است. این حکم بر اساس این قاعده است: «وسیلهٔ حرام نیز حرام است». رسول خدا ﷺ خود شخصاً به امر قضاوت مظالم رسیدگی می‌کرد، و روایت نشده است که ایشان هرگز قاضی مظالم را به‌طور عام منصوب کرده باشد و به او ولایت عمومی بر مظالم داده باشد. خلفای راشدین چهارگانه نیز هیچ‌کس را بر مظالم منصوب نکردند. علی ؓ خود شخصاً متصدی مظالم بود و به چند پروندهٔ مظالم رسیدگی کرد. هنگامی که عبدالملک بن مروان به خلافت رسید، روزی معین برای مظالم قرار داد که در آن روز شنیدن شکایات انجام می‌شد، بی‌آنکه خود وارد بررسی پرونده‌ها شود. اگر مشکلی پیش می‌آمد و برای فیصله دادن مظلمه به حکمی لازم‌الاجرا نیاز بود، آن را به قاضی‌اش ابوادریس الازدی ارجاع می‌داد. ابوادریس نیز به سبب قاضی بودن، به مظالمی که خلیفه عبدالملک به او ارجاع می‌داد رسیدگی می‌کرد. هنگامی که امیرالمؤمنین عمر بن عبدالعزیز (رحمه‌الله) به خلافت رسید، خود شخصاً به پرونده‌های مظالم رسیدگی کرد و مظالم بنی‌امیه را متوقف ساخت. در میانهٔ دورهٔ عباسی، خلفا رسیدگی به پرونده‌های مظالم را به قاضی ویژه‌ای واگذار می‌کردند. از آن تاریخ به بعد، قضای مظالم از خلیفه جدا شد، در حالی که پیش از آن همواره خود خلیفه آن را اجرا می‌کرد. بنابراین، خلیفه حق دارد خود به مظالم رسیدگی کند، و مجاز است قاضی مظالم نصب کند، و او را عزل کرده و قاضی دیگری را جایگزین سازد. پس برای خلیفه چنین کاری جایز است، یعنی این عمل از امور مباح است.

The removal of the Qadhi al-Mazaalim should, in principle, be the right of the Khaleefah, as it is He who has the right to appoint him. However, He has no right to remove Him if He was investigating a case submitted against the Khaleefah, the Muawin Tafweedh or the Qadhi al-Qudhah. This is based on the principle of; The Means to Haram is Haram”. The Messenger of Allah (pbuh) used to personally take charge of the judiciary of Mazaalim and it has not been reported that He ever appointed a judge of Mazaalim on a general capacity i.e. giving Him a general Wilayah over the Mazaalim. The four of Khulafaa’ Ar-Rashidoon never appointed anyone over the Mazaalim. Ali used to personally be in charge of the Mazaalim; and He looked into several cases of Mazaalim. When ‘Abdul-Malik Ibnu Marwan became Khaleefah He fixed a particular day for the Mazaalim, where He would hold hearings without going into the investigations. If a problem arose and He needed a binding judgement to settle the Mazlema, He would refer it to his judge Abu Idriss Al-Azadi. Abu Idriss would then be the one who looked into the Mazaalim, for He was a judge and He dealt with the Mazaalim that the Khaleefah ‘Abdul-Malik would refer to him. When the Ameer of the believers ‘Umar Ibnu Abdel-Aziz (Rahim Allah) came, He himself dealt with the cases of Mazaalim, and put a halt to the Mazaalim of Banu Umayyah. Midway through the Abbasi (Abbasid) era, the Khulafaa’ used to delegate the cases of Mazaalim to a special judge. Since that date the judiciary of Mazaalim became separate from the Khaleefah, while before that the Khaleefah himself always carried it out. Therefore, the Khaleefah reserves the right to look into the Mazaalim himself, and He is allowed to appoint a judge of Mazaalim, and to remove Him and replace Him with another judge, thus it is permitted for the Khaleefah to do so i.e. it is a Mubah action.

و این خلیفه است که قاضی المظالم را مورد بازخواست قرار می‌دهد، به‌گونه‌ای که او را توبیخ کرده و برکنار می‌کند. این به آن دلیل است که خلیفه مسئول رسیدگی به مظالم و مسئول قاضی‌ای است که از جانب خودش برای بررسی مظالم تعیین می‌کند. خلیفه می‌تواند به قاضی‌القضاة یا به رئیس قاضی‌های مظالم اختیار دهد که قاضی المظالم را برکنار کند، توبیخ نماید، عزل کند یا او را منتقل سازد. اگر چنین کند، آنان دارای اختیار الزامی برای برکناری، بازخواست و توبیخ قاضی المظالم خواهند بود.

It is also the Khaleefah who holds the judge of Mazaalim accountable, where He reprimands Him and removes him. This is because He is responsible for the Mazaalim and for the judge whom He appoints on his behalf to look into the Mazaalim. The Khaleefah is allowed to give the (head) Qadhi al-Mazaalim or to the Qadhi al-Qudhah the power to remove the Qadhi al-Mazaalim, reprimand, remove or transfer him. If He did so, they would have the mandatory power to remove, account and reprimand the Qadhi al-Mazaalim.

منصب قاضی المظالم به یک نفر محدود نمی‌شود. خلیفه می‌تواند بسته به نیاز، هر تعداد قاضی را برای رسیدگی به مظالم منصوب کند. با این حال، در مقام صدور حکم، تنها یک قاضی می‌تواند حکم صادر کند. با این همه، جایز است که دیگر قاضیان در جریان دادرسی با او بنشینند، اما نقش آنان تنها مشورتی خواهد بود و او موظف نیست نظر ایشان را در نظر بگیرد.

The position of Qadhi al-Mazaalim is not restricted to one person. The Khaleefah is allowed to appoint a number of judges for the Mazaalim according to the need, no matter how many they were. However, when it comes to the judgement, only one judge can pass the judgement. Yet it is permitted for other judges to sit with Him during the court proceedings, but they would only have a consultative role, and He would not be obliged to consider their opinion.

این به آن دلیل است که خلیفه مجاز است یک یا چند معاون تعیین کند تا از جانب او عمل کنند. با این حال، اگر چند قاضی مظالم وجود داشته باشد، اختیار الزامی آنان برای رسیدگی به مظالم را نمی‌توان میان ایشان تقسیم کرد، زیرا هر یک از آنان حق دارد به دعاوی مظالم رسیدگی کند. با این حال، خلیفه می‌تواند قاضی مظالم را به یک ولایت محدود کند یا او را به نوع خاصی از دعاوی محدود سازد، زیرا او حق دارد ولایت عام بر مظالم بدهد، یا در صورت خواست، ولایت خاص. او همچنین می‌تواند ولایت بر تمام دولت را بدهد یا آن را به منطقه یا ولایت مشخصی محدود کند. اما اینکه هنگام رسیدگی قاضی مظالم به یک دعوا، باید خودش به آن رسیدگی کند، به سبب آنچه پیش‌تر گفته شد است: اینکه رسیدگی به یک دعوای مشخص توسط بیش از یک قاضی جایز نیست، در حالی که داشتن بیش از یک قاضی مظالم در یک منطقه جایز است. با این وجود، برای سایر قضات مظالم جایز است که تنها به‌عنوان مشاور با او در دادگاه بنشینند. او ملزم به پذیرش نظر ایشان نیست و این به خودش واگذار است که بخواهد آنان با او بنشینند یا نه، زیرا نباید کسی با قاضی بنشیند و او را از رسیدگی به آنچه به او سپرده شده است منحرف کند. با این حال، پس از برخاستن از دادگاه می‌تواند با ایشان مشورت کند.

This is because the Khaleefah is permitted to appoint one or more deputies to act on his behalf. However, if there were several judges of Mazaalim, their mandatory power to look into the Mazaalim cannot be apportioned, for each one of them would have the right to look into the cases of Mazaalim. The Khaleefah is, however, allowed to confine a judge of Mazaalim to one province, or to confine Him to a certain type of cases, for He has the right to give a general Wilayah over the Mazaalim, or a specific Wilayah if He wished. He can also give a Wilayah over the whole of the State or confine it to a specific area or province. As for the fact that, when the judge of Mazaalim looks into a case, He should look into it on his own, this is because of what was mentioned earlier, that it is forbidden to have more than one judge looking into a particular case, while it is permitted to have more than one judge in the same area. However, it is permitted for other judges of Mazaalim to sit with Him in court in a consultative capacity only. He would not be obliged to consider their opinion, and it would be up to Him whether He wished them to sit with Him or not, for nobody should sit with the judge and distract Him while He looks into what has been confined to him. However, He could consult them once He retires from court.