دولت اسلامی همواره در حالت جهاد مستمر است. امت اسلامی می‌داند که جنگ میان آن و دیگر ملت‌ها و کشورها در هر زمانی ممکن است. از این رو، تأسیسات جنگی‌اش، چه صنعتی و چه نظامی، باید در سطحی بالاتر از تأسیسات ملت‌های دیگر باشد. تغییرات در توانایی‌های صنعتی و نظامی آن باید به‌طور مداوم محقق شود. افزون بر این، باید در وضعیت مالی رو به پیشرفت و در حالت آمادگی دائمی قرار داشته باشد.

The Islamic State is in a continous state of Jihad. The Islamic Ummah understands that war between her and other peoples and nations is possible at any time. Therefore, her war installations, whether industrial or the military must be at a level higher than the instillations of the other nations. The changes in its industrial and military capabilities should be realised continuously. Beside that, it should be in progressing financial position and in a constant state of readiness.

دولت اسلامی دولتی است که بر پایه عقیده اسلامی بنا شده و احکام اسلام را پیاده می‌کند. احکام اسلام دولت اسلامی را موظف می‌کند که پس از پیاده‌سازی اسلام در داخل، حمل پیام اسلام به تمام جهان را به عنوان وظیفه اساسی خود برعهده گیرد. این دولت مسئولیتی نسبت به کل جهان دارد و وظیفه اوست که پیام را حمل کرده و در سراسر جهان ابلاغ نماید. این به دلیل آن است که پیام اسلام جهانی است و خطاب آن به تمام بشریت است. الله (سبحانه و تعالی) می‌فرماید: ﴿وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيرًا وَنَذِيرًا﴾ [سوره سبأ: ۲۸] و نیز می‌فرماید:

The Islamic State is the State that is based on the Islamic ‘aqeedah and implements the rules of Islam. The rules of Islam oblige the Islamic State to carry the Islamic Message to the whole world as her fundamental duty after implementing Islam internally. It has responsibility over the whole world, and it is its responsibility to carry the message and to convey it all over the world. This is because the Message of Islam is universal, and it is addressed to all humankind. Allah (swt) says; “And We have not sent you but as a carrier to good tidings and a warner to all mankind.” [TMQ Saba: 28] And He (swt) also says:

«وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ» ﷺ [TMQ Al-Anbiya: 107]

“We have not sent you but as a mercy for all creatures.” [TMQ Al-Anbiya: 107]

و الله (سبحانه و تعالی) نیز می‌فرماید:

And Allah (swt) also says:

بگو: ای مردم، من فرستادهٔ خدا به سوی همهٔ شما هستم. [TMQ Al-A’raf: 158]

“Say: O men I am sent to you all as the Messenger of Allah.” [TMQ Al-A’raf: 158]

فرستادهٔ خدا ﷺ فرمود: «هر پیامبری تنها به سوی قوم خود فرستاده می‌شد، و من به سوی تمام بشریت فرستاده شده‌ام». این حدیث را البخاری و مسلم از جابر بن عبدالله روایت کرده‌اند. بنابراین دولت اسلامی باید این پیام را حمل کند و به تمام بشریت برساند. اسلام جهاد را روش رساندن این پیام قرار داده، و کفر را دلیلی قرار داده است که به خاطر آن با کافران و مشرکان جنگیده می‌شود. خداوند سبحان می‌فرماید: {با کسانی بجنگید که به خدا و روز آخرت ایمان نمی‌آورند، و آنچه را خدا و فرستادهٔ او حرام کرده‌اند حرام نمی‌دانند، و دین حق را نمی‌پذیرند، از میان کسانی که به آنان کتاب داده شده است، تا آنکه با دست خود جزیه بپردازند و خوار شوند}. [TMQ At-Tauba: 29]

The Messenger of Allah (pbuh) said: “Every Messenger was sent to his own people, and I have been sent to all mankind”, Al-Bukhari and Muslim narrate this on the authority of Jabir bin ‘Abdullah. Therefore the Islamic State must carry the Message and convey it to all mankind. Islam has made Jihad the method of carrying the Message, and made disbelief as being the reason for which the disbelievers and the Mushriks are fought. Allah (swt) says; “Fight those who believe not in Allah and the Last Day, nor hold that forbidden which has been forbidden by Allah and His Messenger, nor acknowledge the Deen of truth, from among the people of the Book, until they pay the jizyah with willing submission, and feel themselves subdued.” [TMQ At-Tauba: 29]

و او (سبحانه و تعالی) همچنین می‌فرماید:

And He (swt) also says:

«ای پیامبر! با کافران و منافقان جهاد کن و بر آنان سختگیر باش.» [TMQ At-Tauba: 73]

“O Prophet! Strive hard against the disbelievers and the hypocrites and be firm against them.” [TMQ At-Tauba: 73]

او (سبحانه و تعالى) همچنین می‌فرماید: «پس با دوستان شیطان بجنگید.» [TMQ An-Nisa: 76]

He (swt) also says; “So fight against the friends of Satan.” [TMQ An-Nisa: 76]

او (سبحانه و تعالى) فرماید: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! با کافرانی که به شما نزدیک‌اند بجنگید.» [TMQ At-Tauba: 123]

He (swt) says; “O you who believe! Fight the unbelievers who are near to you.” [TMQ At-Tauba: 123]

و او (سبحانه و تعالی) می‌فرماید: «و با مشرکان بجنگید.» [TMQ At-Tauba: 36]

And He (swt) says; “And fight the Mushrikeen.” [TMQ At-Tauba: 36]

اسلام با دلایلی از قرآن کریم و احادیث، جهاد را واجب کرده است. خداوند (سبحانه و تعالی) می‌فرماید: «جنگ بر شما نوشته شده است.» [قرآن کریم، سورۀ البقرہ: ۲۱۶] و نیز می‌فرماید: «سبک‌بار یا سنگین‌بار بیرون روید و با اموال و جان‌های خود جهاد و کوشش کنید.» [TMQ At-Tauba: 41]

Islam has decreed Jihad as being compulsory by the texts of the Holy Qur’an and the Ahadith. Allah (swt) says; “Fighting has been prescribed upon you.” [TMQ Al-Baqarah: 216] He (swt) also says; “Go you forth, (whether equipped) lightly or heavily, and strive and struggle, with your goods and your persons.” [TMQ At-Tauba: 41]

او (سبحانه و تعالی) همچنین میفرماید: «اې کسانی که ایمان آوردهاید! با کافرانی که به شما نزدیکاند، بجنگید.» [TMQ At- Tauba: 123]

He (swt) also says; “O you who believe! Fight the disbelievers who are near to you.” [TMQ At- Tauba: 123]

او (سبحانه وتعالی) همچنین می‌فرماید: «اگر (برای جهاد) بیرون نروید، شما را به عذابی دردناک مجازات خواهد کرد.» [TMQ At- Tauba: 39]

He (swt) also says; “Unless you go forth, He will punish you with a grievous penalty.” [TMQ At- Tauba: 39]

انس روایت کرده است که رسول الله ﷺ فرمود: «با مال، دست‌ها و زبان‌های خود با مشرکان جهاد کنید.» [Narrated by Abu Dawood]

Anas reported that the Messenger of Allah (pbuh) said; “Perform Jihad against the Mushrikeen with your wealth, hands and tongues.” [Narrated by Abu Dawood]

بنابراین، دولت اسلامی همواره در حالت جهاد مداوم خواهد بود، زیرا وظیفهٔ آن در روی زمین این است که پیوسته پیام را به جهان برساند؛ و این امر جهاد را تا زمانی که اسلام بر تمام جهان چیره شود، ضروری می‌سازد. البخاری و مسلم از عبدالله بن عمر روایت کرده‌اند که رسول خدا ﷺ فرمود: «مأمورم که با مردم بجنگم تا آنگاه که بگویند: "لا إله إلا الله، و محمد رسول الله"، نماز را برپا دارند و زکات دهند. اگر چنین کنند، خون و مالشان را از من حفظ کرده‌اند، مگر به حق اسلام، و حسابشان با خداست.» ابوداوود از انس بن مالک روایت کرده است که گفت: رسول خدا ﷺ فرمود: «و جهاد از آن زمان که خداوند مرا فرستاده است تا آخرین فرد امتم با دجال بجنگد، ادامه دارد»؛ و فرمود: «نه ستم ستمگر و نه عدالت عادل (فرمانروا) آن را لغو نمی‌کند.» همچنین در سخن خداوند (سبحانه و تعالی) آمده است.

Therefore, the Islamic State will always remain in a state of constant Jihad, for its duty, on earth, is to constantly carry the Message to the world; this necessitates Jihad until Islam prevails over the whole world. Al- Bukhari and Muslim narrated on the authority of ‘Abdullah bin ‘Umar that the Messenger of Allah (pbuh) said; “I have been ordered to fight people until they utter ‘there is no God but Allah, and Muhammad is the Messenger of Allah’, establish the prayer and offer the Zakat. If they do so they would protect from me their blood and wealth, except for the right of Islam. And their account is with Allah.” Abu Dawood narrated on the authority of Anas bin Malik He said; The Messenger of Allah (pbuh) said; “‘And the Jihad is continuous from the moment Allah has sent me till the last person of my Ummah fights against the Dajjal;’ and He (pbuh) said ‘neither the oppression of the oppressor, nor the justice of the just (ruler) will abolish it.’” It also came in the saying of Allah (swt)

«و قاتلوهم حتى لا تكون فتنة» [TMQ Al-Baqarah: 193]

“And fight against them until there remains no Fitna.” [TMQ Al-Baqarah: 193]

او (سبحانه وتعالی) همچنین فرمود: «و با تمام مشرکان همه‌جانبه بجنگید، همان‌گونه که آنان همه‌جانبه با شما می‌جنگند.» [TMQ At-Tauba: 36]

He (swt) also said; “And fight the Pagans altogether as they fight you altogether.” [TMQ At-Tauba: 36]

پیامبر خدا ﷺ پس از آن‌که دولت اسلامی را در مدینه بنیان نهاد، عمر خود را در حالت جهادی مداوم گذراند. حتی زمانی که بیمار بود و به مرگ نزدیک می‌شد، یارانش را فرمان داد که سپاه اسامه را که پیش از بیماری‌اش آماده و مجهز کرده بود، به تأخیر نیندازند تا به روم حمله کنند. با این‌همه باید روشن شود که جهاد و جنگ تنها پس از آن رخ می‌دهد که کافران از پیام اسلام آگاه شده باشند و به پذیرش اسلام دعوت شده باشند. اگر نپذیرفتند، از ایشان خواسته می‌شود که تابع اقتدار دولت اسلامی شوند و جزیه را به دولت بپردازند. اگر اسلام را نپذیرفتند و جزیه نپرداختند و تابع اقتدار دولت اسلامی نشدند، آنگاه با ایشان جنگیده می‌شود. در حدیث سلیمان بن بریده از پدرش روایت شده که گفت: «هرگاه پیامبر خدا ﷺ فرمانده‌ای را برای سرپرستی سپاه یا لشکری می‌گماشت، او را به ترس از خدا و نیکی با همراهانش فرمان می‌داد، سپس می‌فرمود: "به نام خدا حمله کنید! با هرکس که به خدا کفر ورزیده بجنگید! حمله کنید اما ستم نکنید، پیمان‌شکنی نکنید، اعضای بدن را مُثله نکنید و هیچ نوزادی را نکشید. اگر با دشمنانتان، یعنی مشرکان، روبه‌رو شدید، ایشان را به سه خصلت یا وضعیت فرا بخوانید؛ هرکدام را که پذیرفتند، از ایشان بپذیرید و با ایشان نجنگید. ایشان را به اسلام دعوت کنید؛ اگر پذیرفتند، آن را از ایشان بپذیرید و از جنگ با ایشان خودداری کنید..." و فرمود: "اگر نپذیرفتند، از ایشان جزیه بخواهید؛ اگر پذیرفتند، آن را از ایشان بگیرید و از جنگ با ایشان خودداری کنید، و اگر نپذیرفتند، از خدا یاری بخواهید و با ایشان بجنگید."» [روایت مسلم] بنابراین دعوت به اسلام باید بر جنگ مقدم باشد، و دعوت به تابعیت از دولت اسلامی و پرداخت جزیه نیز باید بر جنگ مقدم باشد؛ پس جنگ گزینه سوم و پایانی خواهد بود.

The Messenger of Allah (pbuh) spent his life, once He had established the State in Madinah, in a constant state of Jihad. Even when He (pbuh) was ill and nearing his death He urged his companions not to delay the army of Usama which He had prepared and equipped before He fell ill to raid the Romans. It must be made clear, however, that Jihad and fighting would not take place until the disbelievers are informed about the Islamic Message, and until they are invited to embrace Islam. If they refused, they would be asked to submit to the authority of the Islamic State and to pay the jizyah to the State. If they refused to embrace Islam and refused to pay the jizyah and refused to submit to the authority of the Islamic State, then they would be fought. It was reported in the Hadith of Sulayman ibn Burayda on the authority of his father who said; “Whenever the Messenger of Allah (pbuh) appointed an Ameer to head an army or an expedition, He would command Him to fear Allah and be good to those who are with him; then He (pbuh) would say; ‘Raid in the Name of Allah! Fight whoever disbelieved in Allah! Raid but do not abuse, do not betray, do not maim or mutilate and do not kill any newborn. If you encounter your enemies, the mushriks, call them to observe three qualities or dispositions, and whichever of these they accept then accept it from them, and do not fight them. Call them to Islam, and if they accepted it, do accept this from them and refrain from fighting them...’ He (pbuh) went on; ‘If they refused, ask them to pay the jizyah, and if they accepted this, then take it from them and refrain from fighting them, and if they refused, seek the help of Allah and fight them.’” [Narrated by Muslim] Therefore, the call to Islam should precede the fight, and the call to the submitting to the Islamic State and the paying of the jizyah should also precede the fight, thus the fight would come as the third and final option.

بنابراین، دولت اسلامی باید همواره در حال جهاد باشد. امت اسلامی به خوبی درمی‌یابد که الله (سبحانه و تعالی) رسالت رساندن پیام به جهانیان را به او سپرده و نیز مأمور است با کافران به خاطر کفرشان بجنگد و این نبرد را ادامه دهد تا آنان شهادت دهند که معبودی جز الله نیست و محمد ﷺ فرستاده‌ی الله است، یا با خواری جزیه بپردازند. امت همچنین درمی‌یابد که کفر و کافران دشمنان اسلام و امت اسلامی‌اند، و به اسلام و امت اسلامی کینه و دشمنی می‌ورزند، و اگر فرصت یابند با مسلمانان خواهند جنگید. این امر باعث می‌شود امت دریابد که جنگ میان او و ملت‌های کافر در هر لحظه ممکن است.

Therefore, the Islamic State should be in a constant state of Jihad. The Islamic Ummah realises only too well that Allah (swt) has entrusted her with conveying the Message to the world, and with fighting against the disbelievers for their disbelief, and for continuing that fight until they declare that there is no god but Allah and that Muhammad (pbuh) is the Messenger of Allah, or until they pay the jizyah with submission. The Ummah also realises that disbelief and the disbelievers are enemies of Islam and of the Islamic Ummah, and that they carry hatred and animosity towards Islam and the Islamic Ummah, and that they would fight the Muslims if given the opportunity. This would make the Ummah realise that war between her and the disbelieving nations is possible at any moment.

این به دلیل آن است که حمل دعوت، و دشمنی کفار با اسلام و امت اسلامی، وقوع جنگ را اجتناب‌ناپذیر می‌سازد. این به دلیل آن است که دولت اسلامی در حالت جهاد مداوم خواهد بود، و امت اسلامی می‌داند که جنگ میان او و سایر ملت‌ها و کشورها در هر لحظه ممکن است. بنابراین، دولت و امت باید همواره در حالت آماده‌باش باشند و حالت جنگ را شیوه زندگی خود قرار دهند. این همان کاری است که رسول خدا ﷺ، یاران او و خلفایی که پس از او آمدند انجام دادند. از این رو لازم است که همه تأسیسات و صنایع دولت، چه نظامی و چه غیرنظامی، همواره در وضعیتی بهتر از وضعیت کشورها و ابرقدرت‌های دیگر باشند. شمار دانشکده‌های آموزشی باید افزایش یابد تا هزاران مهندس، مخترع، تکنسین و صنعتگر تربیت شوند. پیشرفت و ترقی باید پیوسته باشد، تا آمادگی نیروی رزمی آن قدرتمند شود و دشمن خدا و دشمنان شناخته‌شده و احتمالی آن را هراسان سازد، چنان‌که الله (سبحانه و تعالی) فرموده است:

This is because the carrying of the Da’wah, and the enmity of the kuffar to Islam and the Islamic Ummah makes the outbreak of war inevitable. This is because the Islamic state would be in a state of continuous Jihad, and the Islamic Ummah understands the war between her and other peoples and nations is possible at any moment. Thus, the State and the Ummah must be on alert at all times, and make the state of war their way of life. This is what the Messenger of Allah (pbuh), his companions and the Khulafaa’ who came after Him did. This makes it necessary that all of the State’s installations and industries, be they military or otherwise, should at all times be in a better state than those of other nations and superpowers. The number of academic colleges should multiply in order to educate thousands of engineers, inventors, technicians and industrialists. Advancement and progress must be constant, so that the preparation of its task force becomes formidable, to intimidate the enemy of Allah and its known and potential enemies, as commanded by Allah (swt):

«و آنچه در توان دارید از نیرو و اسبان آماده‌شده برای جنگ فراهم آورید تا با آن دشمن خدا و دشمن خودتان و دیگرانی را که نمی‌شناسید، اما خدا آنان را می‌شناسد، به وحشت اندازید.» [TMQ Al-Anfal: 60]

“Make ready, against them, your strength to the utmost of your power, including steeds of war, to strike terror into (the hearts of) the enemies of Allah and your enemies, and others besides, whom you may not know, but whom Allah does know.” [TMQ Al-Anfal: 60]

این امر از امت می‌خواهد که با اقتصادِ جنگی زندگی کند و وضعیت مالی‌اش همواره رو به بهبود باشد تا منابع مالیِ تلاشِ جنگی را فراهم آورد؛ تلاشی که به آخرین فناوریِ جنگی نیاز دارد، برای دولتی که هدفش این است که دولتِ پیشرو در جهان باشد.

This requires from the Ummah to live with an economy of war, and to have an ever improving financial situation in order to provide the funds for the war effort which requires the latest technology in warfare for a State that aims at being the leading State in the world.