خلیفه باید برای آنکه واجد شرایط پست خلافت شود و بیعتِ خلافت به او به شکل مشروع انجام گیرد، هفت شرط قراردادی را برآورده کند. این هفت شرط ضروری‌اند. اگر حتی یک شرط رعایت نشود، قرارداد خلافت منعقد نشده و باطل و بی‌اعتبار محسوب می‌شود.

The Khaleefah must satisfy seven contractual conditions in order to qualify for the Khilafah post and for the Bay’ah of Khilafah to him to take place legitimately. These seven conditions are necessary. If just one condition is not observed the Khilafah contract would not have taken place and it would be considered null and void.

شرایط عقد عبارت‌اند از:

The contracting conditions are:

اولاً. خلیفه باید مسلمان باشد؛ منصب خلافت هرگز برای کافر جایز نیست، و اطاعت از او نیز جایز نیست. زیرا الله (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

Firstly. The Khaleefah must be Muslim; the post of Khilafah is never allowed for the unbeliever, nor is it allowed to obey him. Because Allah (swt) says:

«و هرگز خداوند برای کافران هیچ راهی (از سلطه) بر مؤمنان قرار نخواهد داد.» [TMQ An-Nisa: 141]

“And Allah will never (lan) give the unbelievers any way (of authority) against the believers.” [TMQ An-Nisa: 141]

حکمرانی قوی‌ترین شیوهٔ سلطه‌ی حاکم بر محکوم است؛ از این رو واژهٔ «لن» (هرگز) به معنای منع قطعی کافر از احراز مقام ولایت بر مسلمانان است، خواه خلافت باشد یا هر مقام ولایت دیگر. و این خود، مسلمانان را از پذیرش حکومت کافر بر خویش بازمی‌دارد.

Ruling is the strongest way for the ruler over the ruled, hence the term ‘lan’ (never) means the categorical prohibition of the unbeliever (Kafir) from taking a post of authority over the Muslims, be it the Khilafah or any other post of authority. This in turn forbids the Muslims from accepting the Kafir to rule over them.

علاوه بر این، خلیفه همان شخص صاحب اقتدار است، و الله (سبحانه و تعالی) مقرر فرموده است که کسی که مسئول امور مسلمانان است باید مسلمان باشد. الله (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

Besides, the Khaleefah is the person in authority and Allah (swt) has decreed that the person in charge of the affairs of the Muslims should be Muslim. Allah (swt) says:

«ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از خدا اطاعت کنید و از پیامبر و از صاحبان امر (اولی‌الامر) از میان خودتان فرمان برید.» [TMQ An-Nisa: 59]

“O you who believe, obey Allah and obey the Messenger and those in authority (Ulil-Amr) from amongst you.” [TMQ An-Nisa: 59]

او (سبحانه و تعالى) همچنین می‌فرماید:

He (swt) also says:

«وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِّنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ ۖ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَىٰ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ». [TMQ; An-Nisa: 83]

“When there comes to them some matter touching public safety or fear they divulge it .If they had only referred it to the Messenger or to the people of authority (Ulil- Amr) from among them.”[TMQ; An-Nisa: 83]

عبارت «اولی الامر» همواره در ارتباط با مسلمانان ذکر شده است؛ در هیچ بافتی جز برای نشان دادن این‌که افراد مورد نظر مسلمان‌اند، یاد نشده است. این امر ثابت می‌کند که ایشان باید مسلمان باشند. از آن‌جا که خلیفه صاحب اقتدار است و اوست که کسانی را به مناصب اقتدار می‌گمارد، مانند معاونان (مُعاوِنون)، والیان (ولاة) و عاملان (عُمّال)، پس خود او نیز باید مسلمان باشد.

The phrase “Ulil-Amr” has always been mentioned in connection with the Muslims, it has not been mentioned in any other context other than to indicate that the people concerned are Muslims. This proves that they must be Muslims. Since the Khaleefah is the person in authority and it is He who appoints people in positions of authority such as his Mu’awinoon (assistants), Wulah and ‘ummal, He himself must, therefore, be Muslim.

ثانیاً: خلیفه باید مرد باشد. برای زن جایز نیست که خلیفه باشد، یعنی خلیفه باید مردی باشد، نه زنی. بخاری از ابوبکره روایت کرده است که او گفت: خداوند در ایام جمل (شتر) کلمه‌ای را که از رسول خدا ﷺ شنیده بودم، به من عطا فرمود، زمانی که می‌خواستم به مردم جمل بپیوندم و با آنان بجنگم: چون رسول خدا ﷺ شنید که مردم فارس دختر کسری را به پادشاهی برگزیده‌اند، فرمود:

Secondly. The Khaleefah must be male. It is forbidden for a female to be Khaleefah, i.e. the Khaleefah must be a man, not a woman. Al-Bukhari reported on the authority of Abi Bakra that He said: Allah has given me the privilege of a word which I heard from the Messenger of Allah during the days of Al-Jamal (the camel), when I was about to join the people of Al-Jamal and fight with them: When the Messenger of Allah heard that the people of Persia had appointed the daughter of Chosroes (Kisra), He said:

«مَنْ يُوَلُّونَ أَمْرَهُمُ امْرَأَةً لَنْ يُفْلِحَ» — «کسانی که کار خود را به زنی واگذار کنند هرگز رستگار نخواهند شد.» اگر پیامبر خدا ﷺ عدم رستگاری را برای کسانی که اداره امور خود را به زنی می‌سپارند خبر داده است، این نشانه‌ی نهی است. زیرا این سخن به صورت سرزنش کسانی آمده که اختیار خود را به زنی می‌سپارند، و با نفی رستگاری ایشان همراه شده است؛ و این خود دلالت قطعی بر حرمت دارد. پس نهی از واگذاری مقام ولایت به زن با قرینه‌ای همراه است که بر قطعی بودن نهی دلالت می‌کند. بنابراین، تصدی حکومت توسط زن حرام است. منظور از واگذاری مقام ولایت به زن، نصب او به خلافت و هر مقام دیگری است که به حکومت مربوط باشد. این حدیث به مسئله‌ی حکومت مربوط است و به واگذاری حکومت دختر خسرو به پادشاهی اختصاص ندارد. همچنین این حدیث عام نیست که همه چیز را دربر گیرد، بلکه تنها به امور حکومت و ولایت مربوط است، و بنابراین بر مقام‌هایی غیر از مناصب حکومتی اطلاق نمی‌شود.

“People who appoint (Wallaow) a women as their leader will never succeed.” If the Messenger of Allah (pbuh) foretold the failure to those who assign the running of their affairs to a woman this indicates a prohibition. This is because it came in the form of reproach to those who give authority over themselves to a woman by negating their success thus indicative of definite prohibition. So the prohibition of appointing a woman to a position of authority came linked with a connotation (Qareenah) that indicates that the prohibition is decisive. Therefore, appointing a woman as a ruler is forbidden (Haram). Appointing a woman to a position of authority in this case means appointing her as Khaleefah and any other post connected with ruling. This is because this Hadith is related to the issue of ruling not specific to the appointment of Chosroes’s daughter as queen. The Hadith is not also general to cover everything but related only to matters regarding ruling and authority, so it does not apply to other than ruling positions.

سوم: خلیفه باید بالغ باشد؛ تعیین نوجوان (نابالغ) به خلافت حرام است. ابوداوود از علی بن ابی طالب روایت کرده که پیامبر خدا ﷺ فرمود:

Thirdly. The Khaleefah must be mature; it is forbidden to appoint a youth (pre-pubescent). Abu Dawoud narrated from ‘Ali Ibnu Abi Talib that the Messenger of Allah (pbuh) said:

«تکلیف شرعی از سه گروه برداشته شده است: خفته تا آنکه بیدار شود، کودک (نوجوان) تا آنکه به بلوغ برسد، و دیوانه تا آنکه عقلش بازگردد.» و در روایتی دیگر از علی آمده است: «قلم [تکلیف] از سه کس برداشته شده است: دیوانه‌ای که عقلش را بازیابد، خفته‌ای که بیدار شود، و نوجوانی که به بلوغ برسد.» بنابراین، کسی که قلم تکلیف از او برداشته شده، نمی‌تواند مسئولیت خویش را بر عهده گیرد و از نظر شرع هیچ تکلیفی بر او نیست؛ از این رو برای او جایز نیست که خلیفه شود یا هیچ منصب اقتداری بپذیرد، زیرا او مسئول اعمال خویش نیست. دلیل دیگر نیز این است که عقیل، زهرة بن معبد از پدربزرگش عبدالله بن هشام—که زمان پیامبر ﷺ را درک کرده بود—روایت می‌کند که مادرش زینب دختر حمیر او را نزد رسول خدا ﷺ برد و گفت: «ای رسول خدا! از او بیعت بگیر.» پیامبر ﷺ...

“Accountability is lifted off three persons: The dormant until He awakes, the boy (adolescent) until He reaches maturity and the deranged until He regains his mind.” In another narration from ‘Ali “The pen has been raised off three persons: The deranged in his mind till He restores his mind, the dormant till He wakes up and the adolescent till He reaches maturity.” Therefore, the person for whom the pen is raised is not able to be responsible for himself, and He is not under any liability by Shar’a, so it is unlawful for him to become Khaleefah or to hold any post of authority for He is not responsible for his own actions. Evidence is also derived from the fact that the Messenger Aqeel, Zahra ibn Ma’abed from his grandfather ‘Abdullah Ibnu Hisham who reached the time of the Prophet (pbuh) and his mother Zainab bint Humair took him to the Messenger of Allah (pbuh) and said: ‘O Messenger of Allah! Take his Bay’ah’. The Prophet (pbuh):

«او هنوز کودکی کوچک است»، پس دست بر سر او کشید و برایش دعا کرد. بنابراین، اگر بیعت کودک معتبر نباشد و او نتواند به خلیفه بیعت دهد، آشکارا نمی‌تواند خودش خلیفه باشد.

“He is still a little boy”, so He stroked his head and prayed for him. Therefore, if the Bay’ah of the little boy is not valid, and He cannot give a Bay’ah to a Khaleefah, He evidently cannot be Khaleefah himself.

چهارم: خلیفه باید عاقل باشد؛ برای خلیفه جایز نیست که دیوانه باشد، زیرا پیامبر خدا ﷺ فرمود:

Fourthly. The Khaleefah must be sane; it is unlawful for a Khaleefah to be insane because the Messenger of Allah (pbuh) said:

«قلم از سه کس برداشته شده است: دیوانه‌ای که عقلش را بازیابد، خفته‌ای که بیدار شود، و نوجوانی که به بلوغ برسد.» کسی که قلم از او برداشته شده، مکلَّف نیست. همچنین عقل شرط تکلیف و شرط صحت اعمال است. خلیفه قوانین را اجرا می‌کند و همه تکالیف شرعی را به انجام می‌رساند؛ از این رو داشتن خلیفه‌ای دیوانه ناروا است، زیرا دیوانه نمی‌تواند از خود مراقبت کند و مسئول اعمال خویش نیز نیست، پس به طریق اولی نمی‌تواند امور مردم را سرپرستی کند (بابِ اَولی).

“The pen has been raised off three persons: The deranged in his mind till He restores his mind, the dormant till He wakes up and the adolescent till He reaches maturity.” The person off whom the pen is raised is not under obligation. Also the mind is the condition for responsibility and for the validity of actions. The Khaleefah enacts the rules and executes all the legal duties, it is therefore unlawful to have an insane Khaleefah because the insane cannot look after himself, nor is He responsible for his own actions, thus He cannot look after the affairs of the people by greater reason (Bab Awla).

پنجم: خلیفه باید عادل باشد؛ جایز نیست که فاسق (نافرمان و تبهکار) باشد. عدالت، شرطی لازم برای انعقاد خلافت و برای ادامه آن است. زیرا الله (سبحانه و تعالی) عادل بودن شاهد را شرط قرار داده است. Allah (swt) می‌فرماید:

Fifthly. The Khaleefah must be just (‘Adl); it is not allowed for him to be a ‘Fasiq’ (rebel). Justice is an obligatory foundation for contracting the Khilafah and for its continuity. This is because Allah (swt) has stipulated that the witness must be just. He (swt) says:

«و استشهدوا شهیدین من رجالکم» [TMQ At-Talaq: 2]

“And seek the witness of two just men from amongst you.” [TMQ At-Talaq: 2]

پس اگر شاهد باید عادل باشد، آنگاه خلیفه‌ای که مقامی بالاتر دارد و بر خود شاهد حکومت می‌کند، به طریق اولیٰ باید عادل باشد. زیرا اگر عدالت در شاهد شرط شده است، وجود آن در خلیفه به طریق اولیٰ لازم است (باب اولیٰ).

So if the witness must be just, then the Khaleefah who holds a higher post and rules over the witness himself should, by greater reason, be just. For if justice was stipulated in the witness, its presence in the Khaleefah must exist by greater reason (Bab Awla).

ششم: خلیفہ کا آزاد مرد ہونا ضروری ہے؛ کیونکہ غلام اپنے آقا کے اقتدار کے تحت ہوتا ہے، اس لیے وہ اپنے امور خود نہیں چلا سکتا، لہٰذا اسے دوسروں کے امور چلانے اور ان پر حکمران بننے کا کوئی اختیار حاصل نہیں۔

Sixthly. The Khaleefah must be a freeman; since the slave is under his master’s sovereignty, so he cannot run his own affairs, therefore he has no power to run other people’s affairs and be a ruler over them.

هفتم: خلیفه باید توانا و ماهر در انجام وظایف خلافت باشد؛ این امر جزء لاینفک بیعت است. کسی که از انجام آن ناتوان باشد، نمی‌تواند وظیفه‌ی اداره‌ی امور مردم را بر اساس کتاب و سنت، که بر آن‌ها بیعت گرفته است، به انجام برساند.

Seventhly. The Khaleefah must be able and skilled in carrying out the task of the Khilafah; this is an integral part of the Bay’ah. One who is unable to do so cannot perform the duty of running the people’s affairs by the Book and the Sunnah upon which he took the pledge of allegiance (Bay’ah).