صاحبِ شریعت (الشارع) اختیار را به امت داده و نصب خلیفه را بر عهدهٔ همهٔ مسلمانان قرار داده است. او (سبحانه و تعالی) آن را به گروهی خاص با حذف گروه دیگر، یا به بخشی ویژه با کنار گذاشتن بخش دیگر محدود نکرده است؛ از این رو بیعت بر همهٔ مسلمانان واجب است:

The Legislator (Ash-Shari’) has given the authority to the Ummah, and made the appointment of the Khaleefah by all Muslims. He (swt) has not confined it to a particular group to the exclusion of another group, nor to a particular section to the exclusion of another section, thus the Bay’ah is an obligation on all Muslims:

«هرکس بمیرد در حالی که بیعتی بر گردن نداشته باشد، به مرگ دوران جاهلیت مرده است.» [روایت مسلم از عبدالله بن عمر] این حکم شامل هر مسلمانی می‌شود. از این رو، بزرگان و سرشناسان تنها کسانی نیستند که حق دارند خلیفه را تعیین کنند و دیگر مسلمانان را از این حق محروم سازند. کسانی که حق تعیین خلیفه را دارند، گروه مشخصی نیستند؛ بلکه این حق به همه مسلمانان بدون استثنا تعلق دارد، حتی به منافقان و فاسقان، تا زمانی که مسلمانانی بالغ باشند. این به آن دلیل است که متون مربوط به این موضوع به شکل عام آمده‌اند و جز رد بیعت کودکی که به سن بلوغ نرسیده، هیچ چیز دیگری در تخصیص آنها روایت نشده است؛ پس عمومیت خود را حفظ می‌کنند.

“Whoever dies while there was no allegiance (Bay’ah) on his neck He dies a death of the days of ignorance (Jahiliyyah).” [Narrated by Muslim from ‘Abdullah Ibn ‘Umar] This applies to every Muslim. It therefore, follows that the prominent figures are not the only people eligible to appoint the Khaleefah to the exclusion of other Muslims. Those eligible to appoint the Khaleefah are not a specific group of people; rather this right belongs to all Muslims without exception, even to the hypocrites (Munafiqeen) and the wrongdoers (Fujjar), so long as they are mature Muslims. This is because the relevant texts came in a general form, nothing else has been reported to specify them except the rejection of the Bay’ah of the child who is under the age of maturity, and therefore they remain general in their scope.