نظام امپراتوری با نظام حکومتی اسلام کاملاً ناسازگار است. مناطقی که اسلام بر آن‌ها حکومت می‌کند، هرچند از نژادهای گوناگون تشکیل شده و به یک مرکز واحد پیوند خورده‌اند، نه با نظام امپراتوری، بلکه با نظامی که در تضاد با نظام امپراتوری است اداره می‌شوند. نظام امپراتوری نژادها را در مناطق مختلف قلمرو خود به‌طور برابر نمی‌نگرد، بلکه در حکومت، مالیه و اقتصاد، امتیازاتی به مرکز امپراتوری می‌دهد. شیوه حکومت اسلامی، برقراری برابری میان شهروندان در همه مناطق دولت است. اسلام به غیرمسلمانانی که دارای تابعیت‌اند، همان حقوق و وظایفی را می‌دهد که مسلمانان دارند. آنان از همان عدالت مسلمانان بهره‌مندند و همان پاسخ‌گویی را در برابر قانون دارند. افزون بر این، هر شهروند، بدون توجه به آیین خویش، از حقوقی برخوردار است که حتی یک مسلمان ساکن خارج از کشور که تابعیتی ندارد، از آن بهره‌مند نیست. با این برابری، نظام اسلامی کاملاً با نظام امپراتوری متفاوت است. مناطق تحت حاکمیت خود را به مستعمره، کانون بهره‌کشی، یا منبعی از ثروت که به سود منطقه مرکزی به آن‌جا بازگردانده شود، تبدیل نمی‌کند، صرف‌نظر از این‌که این مناطق چقدر از یکدیگر دورند و نژادهایشان چقدر متفاوت است. اسلام هر منطقه را بخشی تفکیک‌ناپذیر از دولت می‌داند و شهروندان آن از همان حقوقی بهره‌مندند که شهروندان منطقه مرکزی دارند. همچنین، مقام حاکم، نظام و قانون‌گذاری آن را در همه مناطق یکسان قرار می‌دهد.

The Imperial system of government is completely inconsistent with the Islamic one. The regions ruled by Islam - although composed of various races and linked to one central place - are not ruled by an Imperial system but by a system contradictory to the Imperial system. The Imperial system does not treat races equally in the various regions of the empire, rather gives privileges, in the ruling, finance and economy to the centre of the empire. The Islamic way of ruling is to establish equality between the subjects in all the regions of the State. Islam grants non-muslims who hold citizenship, the full rights and duties that Muslims have. They enjoy the same fairness as Muslims and are subject to the same accountability as them. Furthermore, every single citizen, regardless of his or her creed, enjoys rights that even a Muslim living abroad who holds no citizenship does not enjoy. With this equality, the Islamic system differs completely from the Imperial one. It does not make the regions under its rule into colonies, areas of exploitation, nor a source of wealth funneled back into the central region for it’s own benefit, no matter how far apart they were, and no matter how different their races were. It considers every single region as an indivisible part of the State and its citizens enjoy the same rights as those in the central region. It also makes the ruling authority, its system and its legislation the same in all the regions.