«مَحْكَمَةُ المَظَالِمِ» به تنهایی تعیین می‌کند که آیا وضعیت خلیفه چنان تغییر کرده که او را از منصب خلافت خارج کند یا نه. این تنها نهادی است که قدرت الزام‌آور برای برکنارسازی یا تنبیه او دارد.

‘Mahkamat ul-Mazalim’ alone decides whether the situation of the Khaleefah had changed in a way which had taken him out of the post of Khilafah or not. It is the only body with mandatory power to remove or caution him.

هر امری که به سبب آن خلیفه باید برکنار شود یا برکناری او ضروری گردد، «مَظلِمَه» (یعنی ستم یا تخلّف) نامیده می‌شود و باید رفع گردد. با این حال، آن امر باید بررسی شود و دلیل آن ارائه گردد، زیرا مَظلِمَه باید پیش از آنکه نزد قاضی ثابت شود.

Any matter for which the Khaleefah has to be removed or his removal becomes necessary is known as a Mazlema (an act of injustice) and it should be removed. The matter, however, should be investigated and evidence provided as the Mazlema must be proved before a judge.

دادگاه مظالم (محکمۀ رسیدگی به ستم‌ها) نهادی است که بر هر شکایتی که (مظالم) دریافت می‌شود، حکم می‌راند. قاضی آن کسی است که صلاحیت دارد وقوع آن را اثبات کند و درباره‌اش تصمیم بگیرد. با این حال، اگر چنین وضعیتی پیش می‌آمد و در نتیجه خلیفه کناره‌گیری می‌کرد، این امر پایان ماجرا بود. اما اگر مسلمانان بر این باور بودند که باید او را برکنار کنند و خلیفه با آنان مخالفت می‌کرد، این موضوع برای حل‌وفصل به دستگاه قضایی ارجاع می‌شد، زیرا خداوند (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

The court of unjust acts (Mahkamat ul-Mazalim) is the body that rules over any complaints (Mazalim) received. Its judge is the person entitled to prove its occurrence and to decide upon it. However, if such a situation did arise and as a result the Khaleefah stepped down, this would be the end of the matter. If, however, the Muslims thought that He should be removed and the Khaleefah disputed with them, the matter would be referred to the judiciary to be settled, for Allah (swt) says:

«اگر درباره هیچ امری با یکدیگر اختلاف کردید، آن را به خدا و پیامبر او ارجاع دهید.» [TMQ An-Nisa: 59]

“If you dispute together about any matter, refer it to Allah and His Messenger.” [TMQ An-Nisa: 59]

به عبارت دیگر، اگر امت با اولی‌الامر نزاع می‌کرد، این نزاع میان حاکم و امت خواهد بود. ارجاع نزاع به الله و رسول، به معنای ارجاع آن به قوه‌ی قضاییه است، یعنی به دادگاه اعمال ناحق.

In other words, if the Ummah disputed with those in authority, this dispute would be between the ruler and the Ummah. Referring the dispute to Allah and the Messenger, means referring it to the judiciary, that is to the court of unjust acts.