خلیفہ لشکر کا سربراہ ہوتا ہے، وہی چیف آف سٹاف کا تقرر کرتا ہے اور ہر بریگیڈ کے لیے امیر، اور ہر ڈویژن کے لیے کمانڈر مقرر کرتا ہے۔ فوج کے دیگر عہدوں پر تقرر بریگیڈ کے کمانڈرز کرتے ہیں۔ کسی شخص کو عملے میں تعینات کرنا اس کی عسکری صلاحیت کے مطابق ہونا چاہیے، اور چیف آف سٹاف اس کا تقرر کرتا ہے۔

The Khaleefah is the leader of the army and he is the one who appoints the Chief of Staff and an Ameer to every brigade, and a commander to every division. With regards to the other posts in the army the commanders of the brigades appoint them. Appointing a person to the staff has to be according to his military culture and the Chief of Staff appoints him.

این به این دلیل است که خلافت، رهبری عمومی همه مسلمانان در جهان است. وظیفهٔ آن برپایی احکام شرع و ابلاغ پیام به جهانیان است. روش ابلاغ پیام به جهان، جهاد است. از این رو خلیفه باید متولی جهاد شود، زیرا عقد خلافت تنها بر عهدهٔ او نهاده شده است.

This is because the Khilafah is the general leadership for all the Muslims in the world. It is responsible for establishing the Shar’a rules and for conveying the Message to the world. The way of conveying the Message to the world is Jihad. Therefore the Khaleefah should take charge of the Jihad because the Khilafah contract has been convened upon him alone,

این که هیچ شخص دیگری غیر از او حق انجام دادن آن را ندارد.

so it is not allowed for any other person to carry it out other than him.

بدین ترتیب، خلیفه خودش مسئولیت جهاد را بر عهده می‌گیرد. جایز نیست که غیر از او کسی آن را بر عهده گیرد، هرچند هر مسلمانی جهاد می‌کند. از این رو، انجام دادن جهاد امری است و بر عهده گرفتن مسئولیت آن امری دیگر. جهاد بر هر مسلمانی واجب است، اما مسئولیت آن تنها برای خلیفه است. اما اینکه خلیفه می‌تواند کسی را به نمایندگی از خود برای انجام وظیفه‌اش تعیین کند، این جایز است، به شرط آنکه زیر نظارت و سرپرستی خود او باشد، و جایز نیست که این شخص مستقل باشد، بلکه باید زیر نظارت و سرپرستی خلیفه قرار داشته باشد. این نوع واگذاری با کار دستیار خلیفه یکسان نیست. گزارش دادن به خلیفه در این بافت به این معناست که کسی که از جانب او جهاد می‌کند باید زیر سرپرستی او باشد. فرماندهی ارتش با این قید، یعنی زیر نظارت و سرپرستی خلیفه، می‌تواند به هرکس که خواست واگذار شود. اما اداره ارتش بدون نظارت و سرپرستی او، به‌گونه‌ای که خلیفه تنها نقش تشریفاتی داشته باشد، جایز نیست. این به سبب آن است که قرارداد خلافت بر او منعقد شده است، پس باید مسئولیت امور جهاد را بر عهده گیرد. بنابراین، آنچه در نظام‌های غیراسلامی معمولاً گفته می‌شود که رئیس دولت عالی‌ترین فرمانده ارتش است،

Thus the Khaleefah takes responsibility for Jihad himself. It is not allowed for anyone other than him to undertake it, although every Muslim carries out Jihad. Hence carrying out Jihad is one matter and holding of its responsibility is another. Jihad is a duty upon every Muslim, but holding of its responsibility is only for the Khaleefah. Regarding the fact that the Khaleefah may appoint another person on his behalf to carry out his duty, this is allowed under his own observation and supervision and it is not allowed for this person to be independent, rather under the Khaleefah’s observation and supervision. This type of delegation is not the same as the work of an assistant to the Khaleefah. Reporting to the Khaleefah in this context means that the one who carries out Jihad on his behalf should be under his supervision. Leadership of the army with this restriction i.e. under the Khaleefah’s observation and supervision, is allowed to be given to whomever he wishes. However, to take charge of the army without his observation and supervision, leaving the Khaleefah only as a figurehead, is not allowed. This is because the Khilafah contract has been convened upon him, so he has to take the responsibility for the matters of Jihad. Therefore, what is usually said in the non-Islamic systems that the Head of State is the supreme leader of the army,

یعنی اگر کسی تنها رهبری رسمی داشته باشد، در حالی که رهبر دیگری به طور مستقل فرماندهی ارتش را برعهده داشته باشد، این از نظر اسلام نادرست شمرده می‌شود. این امری است که با شرع سازگار نیست. با این حال، در دیگر مسائل رهبری، مانند امور اداری و فنی، خلیفه می‌تواند کسی را از جانب خود تعیین کند تا این امور را مستقلانه انجام دهد، همان‌گونه که والیان را تعیین می‌کند که لزوماً تحت نظارت یا مراقبت او نیستند. پیامبر ﷺ نیز خود رهبری ارتش را برعهده می‌گرفت و فرماندهی نبردها را شخصاً به دست می‌گرفت، و همچنین فرماندهان گروه‌هایی از ارتش را تعیین می‌کرد که بدون حضور ایشان برای جنگ اعزام می‌شدند، یعنی سریه‌ها. برای هر سریه فرماندهی تعیین می‌کرد و در برخی موارد احتیاط می‌کرد و مشخص می‌ساخت چه کسی پس از فرمانده، در صورت کشته شدن او، جانشین وی باشد، چنان‌که در سریه‌ی موته چنین شد.

meaning he is a formal leader only, while another leader runs the army independently, this is considered invalid in the view of Islam. It is a matter which does not agree with the Shar’a. However, for other types of leadership issues like the administrative and technical matters, the Khaleefah is allowed to appoint someone on his behalf to carry them out independently as he appoints the Governors who do not necessarily have to be under his supervision or observation. The Messenger (pbuh) also used to undertake the leadership of the army himself, undertake the leadership of the battles and he also appointed leaders of the divisions of the army which went out for fighting without him, namely the expeditions. For every expedition he used to appoint a commander and in some cases he used to take the precaution of naming who should succeed the commander in case he was killed as happened in the expedition of Mu’ta.

البخاری از عبدالله بن عمر روایت کرده که گفت: «رسول خدا ﷺ زید بن حارثه را در جنگ موته به امارت گمارد و فرمود: "اگر زید کشته شود، جعفر امیر باشد، و اگر جعفر کشته شود، عبدالله بن رواحه امیر باشد."» پس خلیفه کسی است که فرماندهان لشکرها و سرداران آن‌ها را منصوب می‌کند، برای ایشان پرچم می‌بندد و سرپرستان دسته‌ها را تعیین می‌کند. لشکری که به شام فرستاده شد، مانند لشکر موته و لشکر اسامه، یک لواء بود، زیرا دلیل آن این است که پیامبر ﷺ پرچم را به اسامه بست. لشکرهایی که در شبه جزیرهٔ عربستان جنگیدند و سپس به مدینه بازگشتند، مانند سریهٔ سعد بن ابی وقاص که او (رضی الله عنه) به سوی مکه فرستاد، همگی به صورت دسته‌ها بودند. این نشان می‌دهد که امیران لواءها و فرماندهان دسته‌ها توسط خلیفه منصوب می‌شوند.

Al-Bukhari narrated on the authority of ‘Abdullah bin ‘Umar who said; “The Messenger of Allah (pbuh) appointed Zaid bin Harith as an A meer in the battle of Mu’ta. The Messenger of Allah (pbuh) said; ‘If Zaid is killed, then it will be Ja’afar (as the A meer) and if Ja’afar is killed then it will be ‘Abdullah bin Rawaha (as the A meer).”’ So the Khaleefah is the one who appoints the leaders of the armies, its commanders, and ties for them the flags and appoints the leaders of the divisions. The army that was sent to Syria like the Army of Mu’ta and the army of Usama was one brigade because the evidence for this is that the Prophet (pbuh) had tied the flag to Usama. The expeditions that fought in the Arabian Peninsula and returned back to Madinah, such as the expedition of Sa’d bin Waqqas that he (raw) sent towards Makkah, were all in the form of divisions. This indicates that the Ameers of the brigades and the commanders of the divisions are appointed by the Khaleefah.

این موضوع از آنجا روشن می‌شود که پیامبر ﷺ در لشکرکشی‌های خود همواره با فرماندهان گروه‌ها و سرداران در ارتباط نزدیک بود و از طریق آنان از وضعیت لشکر، یعنی سربازان، آگاه می‌شد. همچنین ثابت نشده است که پیامبر ﷺ جز رهبران لشکرها و فرماندهان سریه‌ها کسی دیگر را به کاری گماشته باشد.

This was indicated by the fact that the Prophet (pbuh) used to remain in close contact with the sergeants and commanders in his expeditions and he used to know the conditions of the army i.e. the soldiers through their sergeants and captains. The Prophet (pbuh) was not proved to have appointed other than leaders of the armies and the commanders of the expeditions.

این امر نشان می‌دهد که تعیین آنان در غزوات به رهبرانشان واگذار شده بود. اما رئیس ستاد که مسئول امور فنی است، از جهت آنکه توسط خلیفه منصوب می‌شود، همانند فرمانده لشکر است؛ و می‌تواند مستقل باشد و وظایف خود را بدون نظارت مستقیم خلیفه انجام دهد، هرچند باید تحت فرمان او باشد.

This indicates that their appointment in the Ghazawat was left to their leaders. As regards the Chief of Staff who is responsible for the technical matters, he is like the army leader in terms of being appointed by the Khaleefah and he can be made independent and carry out his duties without being directly supervised by the Khaleefah, although he has to be under his command.