امیر جهاد کسی است که خلیفه او را به عنوان امیر بر امور خارجی، امور نظامی، امنیت داخلی و صنعت منصوب می‌کند تا بر آن‌ها نظارت کرده و آن‌ها را اداره کند.

The Ameer of Jihad is the person whom the Khaleefah appoints as an Ameer over matters of foreign affairs, military affairs, internal security and industry in order to supervise and administer.

او را امیر جهاد نامیده می‌شود، هرچند که بر این چهار دایره نظارت دارد، زیرا همهٔ این دایره‌ها به جهاد مرتبط‌اند. از این رو امور خارجی، چه در زمان صلح و چه در زمان جنگ، بر اساس نیازهای جهاد اداره می‌شود. دایرهٔ نظامی به لشکرهایی مرتبط است که جهاد می‌کنند، از حیث تشکیل، آماده‌سازی و تجهیز. امنیت داخلی به حفظ و حراست از دولت و همچنین به حفظ امنیت درون دولت مرتبط است، مثلاً در برخورد با شورشیان و راهزنی در راه‌ها، از طریق به‌کارگیری نیروی پلیس که بخشی از ارتشی است که برای جهاد آماده شده است. دایرهٔ صنعت به تأمین سلاح و تجهیزات برای ارتش به منظور جهاد می‌پردازد. بنابراین، از آنجا که همهٔ این امور به جهاد مرتبط‌اند، به همین سبب او امیر جهاد نامیده شد.

He is named the Ameer of Jihad, although He supervises these four departments, because all these departments are linked to Jihad. Hence foreign affairs, whether at time of peace or war, are run according to the requirements of Jihad. The military department is linked to the armies that fight Jihad, in its formation, preparation and armament. Internal security is linked to the preservation and protection of the state as well as the preservation of security inside the state, e.g. in dealing with rebels, highway robbery through the use of the police force that is part of the army that is prepared for Jihad. The industrial department involves itself in supplying arms and equipment to the army for the purpose of Jihad. Thus since all these issues are linked to Jihad, accordingly He was called Ameer of Jihad.

به او «امیر جهاد» گفته می‌شود، با این‌که او حاکم نیست. این به خاطر دستورهای فراوانی است که صادر می‌کند، که ناشی از گستردگی حوزه مسئولیت اوست. زیرا واژه «امیر» بر وزن «فعیل» است که صیغه مبالغه از اسم فاعل «آمِر» (فرمان‌دهنده) به شمار می‌رود. این به خاطر دستورهای بی‌شماری است که شب و روز صادر می‌کند. این مانند واژه «رحیم» – مهربان است که صیغه مبالغه از اسم فاعل «رَاحِم» است، به خاطر رحمت بی‌پایانی که او (سبحانه و تعالی) عطا می‌کند. دفتر امیر جهاد از چهار بخش تشکیل شده است که عبارت‌اند از:

He is called the Ameer of Jihad, though He is not a ruler. This is due to the frequent orders He issues, because of his wide area of responsibility. For the term Ameer is in the form of ‘Fa’eel’ which is a superlative adjective of the noun participle Aamir (the commander). This is due to the numerous orders, which He issues at day and night. This is similar to the word ‘Raheem’ –merciful, the superlative adjective of noun participle ‘Raahim’, due to the infinite mercy that He (swt) grants. The directorate of the Ameer of Jihad consists of four departments, which are:

امور خارجہ کا شعبہ،

1) Foreign Affairs Department,

بخش جنگ،

2) War Department,

۳) اداره امنیت داخلی،

3) Internal Security Department,

۴) ادارهٔ امور صنعتی،

4) Industrial Affairs Department,

این بخش‌ها توسط امیر جهاد نظارت و اداره می‌شوند.

These departments are supervised and administered by the Ameer of Jihad.

جهاد، روشی است که اسلام برای رساندن پیام اسلام به جهان تعیین کرده است. رساندن دعوت اسلامی، پس از اجرای احکام اسلام در داخل، وظیفهٔ اصلی دولت اسلامی به شمار می‌رود. از این رو، احکام جهاد شامل احکام جنگ، صلح، آتش‌بس و پیمان‌ها می‌شود. همچنین روابط خارجی با دیگر دولت‌ها و نهادها، و نیز احکام ارتش، آمادگی و آموزش آن، و انتخاب فرماندهانش، پرچم‌ها و بیرق‌هایش را دربر می‌گیرد. احکام تجهیزات نظامی ارتش و ضرورت تأمین آن از سوی صنایع نظامی‌محور را نیز شامل می‌شود؛ صنایعی که از طریق آن‌ها آمادگی به گونه‌ای کامل می‌شود که دشمن آشکار و پنهان را مرعوب کند. همچنین احکام اجرای قانون در داخل دولت، جلوگیری از هرگونه شورش علیه دولت، مقابله با قیام‌ها، راهزنی، برهم زدن امنیت داخلی و جنایت علیه شهروندانش را در بر می‌گیرد.

Jihad is the method defined by Islam to convey the Message of Islam to the world. Conveying the Islamic Da’wa is considered the main function of the Islamic state after implementing the rules of Islam internally. Therefore, the rules of Jihad include the rules of war, peace, cease-fire and treaties. They also include foreign relations with other states and entities, as well as the rules of the army, its preparation, and training and choosing its commanders, banners and flags. They also include the weaponry systems of the army and the necessity to be supplied by military-orientated industry through which the preparation would be completed in such a way that it achieves the intimidation of the apparent and hidden enemy. They also include the rules of forcing the law inside the state, as well as the prevention of any rebellion against the state, dealing with revolts, highway robbery, fiddling with the internal security and crimes against her citizens.

پیامبر ﷺ تمام امور جهاد را خودشان اداره می‌کردند و پس از ایشان خلفای ایشان نیز همین روش را دنبال کردند. پیامبر ﷺ و خلفا افرادی را تعیین می‌کردند تا برخی یا همه اقدامات جهاد را انجام دهند، چه آماده‌سازی لشکر، چه انجام خود نبرد، چه انعقاد صلح و آتش‌بس، چه ارتباطات خارجی، یا چه مقابله با شورشیان و مرتدان.

The Messenger (pbuh) used to run all the affairs of Jihad by himself, and after Him his Khulafaa’ followed suit. The Messenger (pbuh) and the Khulafaa’ used to appoint certain people to carry out some or all the actions of Jihad, whether the preparation of the army, carrying out the actual fighting, concluding peace and cease-fires, the foreign communications, or fighting the rebels and apostates.

اثبت پیش‌تر که کارهایی را که خلیفه خود می‌تواند انجام دهد، مجاز است به دیگری واگذار کند تا از جانب او انجام دهد. بنابراین، تعیین امیر جهاد و تأسیس دفتر او نامشروع است.

It has already been established that actions, which the Khaleefah can perform by himself, He is allowed to delegate someone else to perform on his behalf. Therefore the appointment of the Ameer of Jihad and the establishment of his directorate is illegitmate.

از آنجا که اداره‌ی او مربوط به جهاد و احکام آن است، این یعنی امور خارجی باید در آن گنجانده شود، زیرا همه‌ی امور خارجی بر پایه‌ی حمل دعوت اسلامی استوار است. همچنین امور نظامی را نیز شامل می‌شود، زیرا جهاد، کوشش برای برافراشته ساختن کلمه‌ی الله است. تشکیل ارتش برای جنگ، و نیز آماده‌سازی و تعیین فرماندهان، ستاد و سربازان، علاوه بر آموزش، آذوقه و تدارکات، ضروری است.

Since his directorate is related to Jihad and its rules, this means that foreign affairs must be included because all foreign affairs are based on carrying the Islamic call. It also includes military affairs because Jihad is the fight to raise the word of Allah the highest. The formation of an army is required for fighting as well as the preparation and appointment of commanders, staff and soldiers, in addition to training, provisions and supplies.

ارتش به سلاح‌هایی نیاز دارد که خود به وجود صنعت وابسته‌اند. از این‌رو، داشتن صنعت شرط لازم برای ارتش جهاد است. بنابراین همه کارخانه‌های داخل دولت باید بر پایه صنعت جنگی بنا شوند و بر این اساس، صنعت باید از جهاد و امیر جهاد پیروی کند.

The army needs weapons that, in turn, are dependent on the existence of industry. Hence possessing an industry is a requirement for the army of Jihad. Thus all factories within the state should be based upon war industry, and accordingly industry should follow Jihad and the Ameer of Jihad.

همان‌گونه که ارتش جهاد را برای رساندن دعوت به جهان انجام می‌دهد، از دولت نیز پاسداری کرده و آن را حفاظت می‌کند. از این رو، جنگ با شورشیان، راهزنان و سارقان مسلحانه یکی از وظایف ارتش است. بدین‌ترتیب، امنیت داخلی به جهاد، امیر جهاد و اداره‌ی آن وابسته است. این دلیلی است بر اینکه اداره‌ی جهاد باید چهار بخش داشته باشد: امور خارجی، امور نظامی، امنیت داخلی و صنعت.

As the army performs Jihad to carry the Da’wa to the world, it also guards the state and protects it. Therefore, fighting against rebels, outlaws and highway robbers is one of the duties of the army. Thus, internal security depends on Jihad, the Ameer of Jihad and his directorate. This is the proof that the directorate of Jihad should have four departments, which are the foreign affairs, military affairs, internal security and industry.