برای آنکه نسخ واقع شود، سه شرط زیر باید محقق شده باشند:

For naskh to have taken place, the following three conditions must have been fulfilled:

۱. حکمی که نسخ شده باید حکمی الهی بوده باشد. بنابراین تحریم تدریجی شراب نسخ به شمار نمی‌آید، زیرا هر آیهٔ بعدی تنها دایرهٔ تحریم آیهٔ پیشین را گسترش می‌داد. رفتار اولیهٔ مردم این بود که شراب را حلال می‌پنداشتند. آنچه با سه آیهٔ این موضوع به تدریج برچیده شد، همان پندار حلال بودن شراب بود، نه هیچ سخنی پیشین از سوی الله مبنی بر حلال بودن شراب.

1. The law which has been replaced has to have been a divine law. This means that the gradual prohibition of alcohol would not be classified as naskh, because each successive verse only expanded the prohibitive scope of the previous verse. The original behavior of the people was to act as if alcohol was lawful. It was their assumption that alcohol was permissible that was gradually abolished by the three verses on this subject, not any previous statement by Allaah that liquor was permissible.

۲. دلیلی که برای نسخ حکمِ پیشین به کار می‌رود، باید فرمانی الهی باشد که پس از نزولِ حکمِ پیشین نازل شده باشد.

2. The proof used to replace the old law has to be a divine command which was revealed after the revelation of the old law.

۳. حکمی که قرار است نسخ شود، نمی‌تواند از زمان نزول، دارای مدت زمان مشخصی باشد. اگر حکمی مدت زمان محدودی داشته باشد، با پایان یافتن آن مدت، به‌سادگی بی‌اثر می‌شود و چنین فرایندی نسخ محسوب نمی‌شود. برای نمونه، روزه‌داری در ماه رمضان تا غروب آفتاب، هر روز واجب است.

3. The law which is to be replaced cannot have a specific time limit attached to it from the time of its revelation. If it has a limited time period, it simply becomes void when the time period ends, and such a process is not considered as naskh. For instance, fasting is required daily until sunset during Ramadaan.

اجازه خوردن در شب رمضان، یا پس از پایان آن در روز یا شب، مستلزم نسخ نیست۔ ۲۰

The permission to eat at night during Ramadaan or, after it is over, by day or night, doesn’t involve naskh. 20

باید توجه داشت که نسخ تنها در مورد اوامر و نواهی الهی واقع می‌شود. نسخ نمی‌تواند در مورد اخبار و گزاره‌های واقعی رخ دهد، زیرا چنین گزاره‌هایی یا راست‌اند یا دروغ؛ و اگر گفته شود که خبری پیشین نسخ شده است، در حقیقت معنایش این است که آن خبر یا دروغی عمدی بوده یا اشتباهی، و هیچ‌کدام از این‌ها را نمی‌توان به الله نسبت داد.۲۱ بنابراین، توصیف صفات الله، داستان‌های پیامبران پیشین و اقوام ایشان، مثل‌ها و توصیف آخرت همگی از دایره نسخ بیرون‌اند. به همین‌سان، وعده‌ها و وعیدهای الهی نیز مشمول نسخ نمی‌شوند، زیرا الله وعده‌های خود را نمی‌شکند. و اگر الله در آیه‌ای پیشین به مؤمنان وعده باغ‌های بهشتی دهد و در آیه‌ای بعدی وعده دیدار خود را بدهد، این را نمی‌توان نسخ نامید؛ وعده باغ‌ها با وعده دیدار الله جایگزین نشده است، بلکه هر دو تحقق خواهند یافت.۲۲ همچنین باید توجه داشت که اصول بنیادین عبادت و اخلاق در طول اعصار تغییر نکرده‌اند. نماز، روزه، زکات و حج همواره از عبادت‌های ثابت دین الله بوده‌اند، هر پیامبری که پیام را ابلاغ کرده باشد؛ و دروغ، قتل، زنا، فریبکاری و مانند آن را همه پیامبران محکوم کرده‌اند. از این رو، قلمرو نسخ در جزئیات شکل ادای یک عبادت یا در احکام اجتماعی است، نه در اصول بنیادین.

It should be noted that naskh only occurs to divine commands and prohibitions. Naskh cannot occur to statements of fact, because such statements are either true or false, so to say that a previous report has been abrogated really means it was either a deliberate lie or an error, both of which may not be attributed to Allaah.21 Therefore, descriptions of Allaah’s attributes, the stories of the previous prophets and their peoples, parables and descriptions of the hereafter are all excluded from the category of naskh. Likewise, the divine promises and warnings are excluded, because Allaah doesn’t break His promises. Nor could one call it naskh if Allaah promises the believers gardens in paradise in an early verse and in a later verse promises them the pleasure of seeing Him. The promise of gardens has not been replaced by the promise of seeing Allaah; rather, both will happen. 22 It should also be noted that the underlying principles of worship and moral behavior have not changed through the ages. Salaah, fasting, charity and pilgrim-age have been constant practices of Allaah’s religion—no matter which prophet was delivering the message—and lying, murder, adultery, cheating, etc. have been condemned by all the prophets. Therefore, the area in which naskh operates is in details of the format of a religious practice or a social law, not in the core principles.