۳.۱ انواع ترجمه - اصول التفسیر | Quran Course

۳.۱ انواع ترجمه - اصول التفسیر | Quran Course

تلاش‌هایی که برای دریافتن جذابیت قرآن در ترجمه‌های آزاد و غیرلفظی صورت می‌گیرد، نیز گستاخانه، گمراه‌کننده و محکوم به شکست است. «آن سمفونی بی‌همتا، که خود آواهایش انسان‌ها را به گریه و شور می‌آورد» 26 تنها در زبان عربی وجود دارد.

Attempts to catch the charm of the Qur’aan in loose or free translations are also presumptuous, misleading, and doomed to failure. “The inimitable symphony, the very sounds of which move men to tears and ecstasy” 26 exists only in the Arabic.

هر میزان موفقیتی تنها خوانندگان را به این باور می‌کشاند که در حال تجربه‌ی قرآن هستند، در حالی که در واقع آنان احساسات مترجم و مهارت‌های ادبی او را تجربه می‌کنند. حتی ادعای ترجمه‌ی معانی قرآن نیز نادرست است، زیرا مؤلف چنین ترجمه‌هایی معانی‌ای را برمی‌گزیند که خود آن‌ها را برای واژه‌های عربی دارای بیش از یک معنا و واژه‌هایی که معادل غیرعربی ندارند، مناسب می‌داند. او همچنین میان معنای حقیقی و مجازی انتخاب می‌کند و آن معنایی را که مناسب می‌بیند ترجمه می‌کند. در واقع، همه‌ی ترجمه‌ها تفسیر هستند، که برخی دقیق‌تر از دیگرانند.

Any degree of success will only dupe readers into thinking that they are experiencing the Qur’aan, whereas in reality, they are experiencing the feelings of the translator and his literary skills. Even claims to translations of the Qur’aan’s meanings are false because the author of such translations chooses meanings which he feels are appropriate in the case of Arabic words which have more than one meaning and words which have no non-Arabic equivalent. He also chooses between literal and figurative meanings and translates the one which he considers appropriate. All translations are in fact tafseers, some more accurate than others.

اکثر ترجمه‌ها در پیشگفتار خود فهرستی از تفسیرها و فرهنگ‌های لغت کلاسیکی را می‌آورند که بر آن‌ها تکیه کرده‌اند. این ممکن است نکته‌ای بسیار ظریف به نظر برسد، اما اگر به شکل دیگری بیان شود، شاید تفاوت آشکارتر شود. مفسر به شیوه‌ای توضیحی سخن می‌گوید، گویی می‌گوید: «این چیزی است که من از این آیه می‌فهمم.» اما مترجم چنان سخن می‌گوید که گویی معنای آیه را کاملاً دریافته و آن را ترجمه کرده است، گویی می‌گوید: «این است آنچه آیه معنا می‌دهد.» تفاوت میان این دو رویکرد بسیار بزرگ است. از این رو، مترجمان باید در پیشگفتار و عنوان کتاب‌های خود تأکید کنند که این برداشت شخصی آن‌ها از قرآن کریم است. شاید بهترین شیوه برای مترجم آن باشد که صرفاً متن اصلی تفسیرهای کلاسیک را ترجمه کند و در صورت لزوم، با پاورقی، معانی احتمالی دیگر و بافت متنی بخش‌ها را توضیح دهد.

Most translations list in their forewords the names of the classical tafseers and lexicons on which they relied. This may seem to be a very fine point, but if it were put in another way perhaps the difference would be more obvious. The mufassir speaks in an explanatory way as if to say: “This is what I understand from the verse.” The translator speaks as if he has completely understood the verse’s meaning and translated it as if to say: “This is what the verse means.” The difference between the two approaches is quite vast. Hence, translators should emphasize in their prefaces and titles the fact that this is their personal understanding of the Qur’aan. Perhaps the best approach for a translator would be to simply translate the basic text of the classical tafseers using footnotes to explain other possible meanings and the context of the passages where necessary.

این بدان معنا نیست که ترجمه‌های موجود هیچ ارزشی ندارند و کسانی که عربی نمی‌دانند باید از خواندن آن‌ها دست بکشند. این ترجمه‌ها پیام اصلی قرآن را به کسانی می‌رسانند که نمی‌توانند آن را مستقیماً از خود قرآن دریافت کنند. با این حال، خواننده باید به یاد داشته باشد که آنچه می‌خواند ترجمه قرآن یا تمام معنای آن نیست، بلکه تنها توضیحی است به زبانی دیگر. یادگیری زبان عربی تا حد امکان باید از اهداف همه مسلمانان باشد، تا بتوانند سخنان الله را دقیقاً همان‌گونه که نازل شده است بشنوند.

This is not to say that existing “translations” are of no value whatsoever and that those who do not understand the Arabic should stop reading them. Existing “translations” serve to convey the basic message of the Qur’aan to those who cannot get it from the Qur’aan themselves. However, the reader should bear in mind that what he or she is reading is not a translation of the Qur’aan or all of its meaning, but only an explanation in another language. Learning Arabic to whatever degree possible should be among the goals of all Muslims in order that they may hear Allaah’s words exactly as they were revealed.