همان‌گونه که وحی به شیوه‌ها (مستقیم و غیرمستقیم) و صورت‌های گوناگون (رؤیا و کلام) ابلاغ می‌شد، در انواع وحیِ ابلاغ‌شده نیز تفاوت‌هایی وجود داشت: قرآن، حدیث قدسی، و احادیث پیامبر ﷺ.

Just as the wahy was conveyed by different methods (direct and indirect) and forms (visions and speech), there were variations in the types of revelation which were conveyed: the Qur’aan, hadeeth qudsee, and hadeeths of the Prophet (ﷺ).

وحی در قالب قرآن به این صورت تعریف می‌شود: کلام خداوند که به زبان عربی بر پیامبر محمد ﷺ نازل شده است، که سبک و ساختار آن معجزه‌آسا و همتاناپذیر است و تلاوت آن خود نوعی عبادت است.۲۳ از سوی دیگر، وحی در قالب حدیث قدسی به سادگی این‌گونه تعریف می‌شود: کلام خداوند که به زبان عربی بر پیامبر محمد ﷺ وحی شده است. این‌گونه احادیث، احادیثی هستند که در آن‌ها پیامبر ﷺ سخنانی را مستقیماً به خداوند نسبت می‌دهد، مانند این‌که بگوید: «خداوند فرمود...» یا «پروردگارت فرمود...»، یا صحابی بگوید: «پیامبر ﷺ از پروردگارش روایت کرد...»24

Wahy in the form of the Qur’aan is defined as Allaah’s word revealed to Prophet Muhammad (ﷺ) in Arabic, whose style and construction is miraculously inimitable and whose recitation is a form of worship.23 On the other hand, wahy in the form of hadeeth qudsee is defined simply as Allaah’s word revealed in Arabic to Prophet Muhammad (ﷺ). Such hadeeths are those in which the Prophet (ﷺ) attributes statements directly to Allaah, saying, for example, “Allaah said...” or “Your Lord said....” or the sahabee says, “The Prophet (ﷺ) reported from his Lord...”24

در مورد احادیث پیامبر ﷺ، آنها را می‌توان به دو دستهٔ اصلی تقسیم کرد. دستهٔ اول، سخنان پیامبر ﷺ است که بر پایهٔ اجتهاد خود ایشان بیان شده است. چنین سخنانی وحی به شمار نمی‌آیند. با این حال، حتی این دسته نیز به‌طور غیرمستقیم با وحی پیوند دارد، زیرا اگر سخن ایشان نادرست بود با وحی اصلاح می‌شد، و اگر درست بود با نازل نشدن وحی تأیید می‌گردید.۲۵ دستهٔ دوم، سخنان پیامبر ﷺ است که معانی آنها از طریق وحی نازل شده، اما الفاظ آنها از خود ایشان بوده است. تنها این بخش از احادیث پیامبر ﷺ است که به درستی می‌توان آن را وحی دانست.

As for the hadeeths of the Prophet (ﷺ), they can be divided into two main categories. The first consists of statements of the Prophet (ﷺ) based on his own reasoning (ijtihaad). Such statements are not considered to be wahy. However, even this category is indirectly connected with wahy, because his statements were either corrected by revelation if incorrect, or approved by the absence of revelation if correct.25 The second category is prophetic statements whose meanings were revealed (wahy), but whose expressions were in the Prophet’s own words. This is the only part of the hadeeths of the Prophet (ﷺ) that can rightly be considered wahy.