دو نوع مفهوم (معنای ضمنی) در ارتباط با حکمی که در معنای منطوق یک عبارت وجود دارد، وجود دارد: مفهوم الموافقہ، که در آن حکم در معنای ضمنی با حکم منطوق موافق است؛ و مفهوم المخالفہ، که در آن حکم در معنای ضمنی نقیض منطوق است.۱۲۳ به این معنا که اگر حکمی به شرط، صفت، عدد و مانند آن مقید شده باشد، می‌توان فرض کرد که حکم در صورت نبودن آن شرط، صفت، عدد و مانند آن اعمال نمی‌شود. برخی از عالمان هر یک از این دو نوع مفهوم را بیشتر تقسیم کرده‌اند؛ با این حال، تفاوت‌ها چنان از نظر زبانی ظریف است که در اینجا ذکر چند مثال از هر یک از دو نوع اصلی کافی خواهد بود.

There are two types of mafhoom (implied) meanings in relationship to the rule contained in the mantooq meaning of a statement: the mafhoom almuwaafaqah, in which the rule in the implied meaning agrees with that of the mantooq; and mafhoom al-mukhaalafah, in which the rule in the implied meaning is the contrapositive of the mantooq.123 That is, if a law is connected to a particular condition, trait, number, etc., one can assume the law doesn’t apply when the condition, trait, number, etc. is missing. Both of these types of mafhoom meanings have been further subdivided by some scholars; however, the differences are so linguistically fine that it will suffice to mention a few examples from each of the two main types here.