قرآن در طول بیست و سه سال نبوت پیامبر محمد ﷺ به تدریج و در بخش‌هایی نازل شد. هرگاه مشکلی پیش می‌آمد یا هرگاه خداوند می‌خواست توصیه‌ای ویژه به پیامبر ﷺ و پیروانش بدهد، جبرئیل را با بخشی از قرآن می‌فرستاد و او آن را بر پیامبر ﷺ تلاوت می‌کرد. بدین ترتیب، قرآن برخلاف کتاب‌های وحیانی پیشین، یکجا و به شکل کامل نازل نشد، بلکه در بخش‌هایی و در طول مدتی نازل گردید.

The Qur’aan was revealed to Prophet Muhammad (ﷺ) in sections throughout the twenty-three years of his prophethood. Whenever a problem arose or whenever Allaah wanted to give the Prophet (ﷺ) and his follower’s special advice, Allaah would send angel Jibreel with a part of the Qur’aan, which he would recite to the Prophet (ﷺ). Thus, the Qur’aan was not revealed all at once in its complete form like the earlier books of revelation, but in parts over a period of time.

هنگامی که جبرئیل برای نخستین بار بخشی از قرآن را بر پیامبر ﷺ خواند، پیامبر ﷺ کوشید کلمه به کلمه آن را پس از او تکرار کند. سپس خداوند به جبرئیل فرمان داد که او را از این کار بازدارد. در عوض به پیامبر ﷺ دستور داده شد که قرآن را با دقت گوش دهد. هنگامی که پیامبر ﷺ چنین کرد، خداوند او را توانا ساخت که همه آن را بدون هیچ تلاشی از سوی خودش به یاد بسپارد. خداوند در قرآن می‌فرماید:

When Jibreel first recited a part of the Qur’aan to the Prophet (ﷺ), the Prophet (ﷺ) tried to repeat it after him, word for word. Allaah later had Jibreel tell him not to do so. He was told instead to listen to the Qur’aan carefully. When the Prophet (ﷺ) did that, Allaah caused him to be able to remember everything without any effort on his part. Allaah said in the Qur’aan,

اهمیت بسیار زیادی داشت که پیامبر ﷺ تمام آنچه بر او نازل می‌شد را به خاطر بسپارد، زیرا او نه می‌توانست بخواند و نه می‌توانست بنویسد.

It was very important that the Prophet (ﷺ) remember all that was revealed to him, because he could neither read nor write.

پیامبر ﷺ پیش از وفاتشان تمام قرآن را به یارانشان رساندند. ایشان از روش‌های گوناگونی استفاده کردند تا مطمئن شوند که آنان قرآن را همان‌گونه که خود فرا گرفته بودند، حفظ کرده و ثبت می‌کنند.

The Prophet (ﷺ) passed on all of the Qur’aan to his companions before he died. He used a number of different ways to make sure that they memorized and recorded it exactly as he learned it.

۱. پیامبر (ﷺ) در نمازها (نمازهای جماعت) بخش‌هایی از قرآن را با صدای بلند تلاوت می‌کردند. بدین‌ترتیب، پیروانش هر روز بخش‌هایی از قرآن را می‌شنیدند.69

1. The Prophet (ﷺ) used to recite aloud various parts of the Qur’aan in the salaahs (congregational prayers). In that way, his followers used to hear parts of the Qur’aan daily.69

هر کس که به اسلام می‌پیوست، بخش‌هایی از قرآن به او آموزش داده می‌شد که باید در نمازهای روزانه‌اش از آن‌ها استفاده می‌کرد. بدین ترتیب، مسلمانان همواره در حال آموختن یا آموزش دادن بخش‌های گوناگون قرآن بودند.

2. Everyone who entered Islaam would be taught parts of the Qur’aan that they would have to use in their daily prayers. Thus, Muslims were always learning or teaching various parts of the Qur’aan.

۳. پیامبر (ﷺ) به پیروانش خبر داد که بهترین ایشان کسانی هستند که قرآن را فرا می‌گیرند و به دیگران می‌آموزند. این امر ایشان را برانگیخت تا تلاش بیشتری برای حفظ قرآن و تعلیم آن به دیگران به خرج دهند.

3. The Prophet (ﷺ) informed his followers that the best of them were those who learned and taught the Qur’aan. This encouraged them to make even greater efforts to memorize the Qur’aan and teach it to others.

۴. کسانی که می‌توانستند بخوانند و بنویسند، از سوی پیامبر (r) مأمور شدند که بخش‌های مختلف قرآن را هنگام نزول بنویسند. پیامبر ﷺ ترتیبی را که آیات باید به آن ثبت شوند، به آنان می‌گفت. براء بن عازب نقل کرده است که هنگامی که این آیه نازل شد: «مؤمنانی که [از جهاد] بی‌عذر در خانه‌ها می‌نشینند، با کسانی که در راه خدا جهاد می‌کنند برابر نیستند»، پیامبر ﷺ فرمود: «فلانی را صدا بزنید.» او با دوات و تخته‌ای چوبی یا استخوان کتف [شانه] آمد. پیامبر ﷺ فرمود: «بنویس: "مؤمنانی که [از جهاد] بی‌عذر در خانه‌ها می‌نشینند، با کسانی که در راه خدا جهاد می‌کنند برابر نیستند..."»70

4. Those who were able to read and write were told by the Prophet (r) to write down the various sections of the Qur’aan as they were revealed. The Prophet (ﷺ) would tell them the order in which they should record the verses. Al-Baraa’ ibn ‘Aazib stated that when the verse, “Those believers who sit (at home) are not equal with those who strive,” was revealed, the Prophet (ﷺ) said, “Call So-and-so.” He came with an inkpot and a wooden board or a shoulder blade. The Prophet (ﷺ) said, “Write: ‘Those believers who sit (at home) are not equal with those who strive in the cause of Allaah...’ ”70

از آنجا که در آن زمان در عربستان کاغذ وجود نداشت، قرآن بر هر چیزی که در دسترس بود نوشته می‌شد. یاران پیامبر آیات قرآن را بر برگ‌های درخت خرما، سنگ‌های صاف، پوست درخت، چوب، پوست‌های خشک‌شده حیوانات و حتی استخوان کتف گوسفندان یا شترها می‌نوشتند. بدین‌ترتیب، در زمان حیات پیامبر ﷺ، آیات قرآن هم در سینه‌های مسلمانان حفظ می‌شد و هم نوشته می‌گشت. از آنجا که مردم در مراحل مختلف رسالت پیامبر ﷺ به اسلام می‌پیوستند، تنها عده‌ای اندک تمام قرآن را مستقیماً از پیامبر ﷺ شنیده بودند. برخی از یاران توانایی حفظ بهتری نسبت به دیگران داشتند. بنابراین، با آنکه همه‌ی آنان بخش‌هایی از قرآن را حفظ کرده بودند، تنها چند تن توانستند در زمان حیات پیامبر ﷺ تمام قرآن را حفظ کنند.

Because there was no paper in Arabia at that time, the Qur’aan was written down on anything that was available. The companions wrote the verses of the Qur’aan on date palm leaves, flat stones, tree bark, wood, dried animal skins, and even the shoulder blades of sheep or camels. Thus, the verses of the Qur’aan were preserved in the hearts of Muslims, as well as written down, during the lifetime of the Prophet (ﷺ). Since people entered Islaam at various points during the Prophet’s mission, only a few of them heard all of the Qur’aan directly from the Prophet (ﷺ). Some companions were able to memorize better than others. So, even though all of them memorized portions of the Qur’aan, only a few were able to memorize all of the Qur’aan during the Prophet’s lifetime.

هنگامی که پیامبر (ﷺ) در سال ۶۳۲ میلادی درگذشت، تمام قرآن در یک کتاب کامل نوشته نشده بود. قرآن بر روی قطعات گوناگون مواد نوشتاری ثبت شده بود و نزد پیروان مختلف پیامبر (ﷺ) نگهداری می‌شد. هر یک بخش‌هایی از آن را داشت، اما هیچ‌یک تمام آن را نداشت. از آنجا که نزول آیات قرآن تا چند ماه پیش از درگذشت پیامبر (ﷺ) ادامه داشت، اصحاب بیشتر به ثبت و حفظ کردن آن توجه داشتند تا اینکه آن را در یک کتاب گردآوری کنند. در نتیجه، گردآوری قرآن در یک متن واحد در زمان حیات پیامبر (ﷺ) انجام نشد.

When the Prophet (ﷺ) died in the year 632 CE, the whole of the Qur’aan was not written down in one complete book. It was recorded on various pieces of writing material and kept in the possession of different followers of the Prophet (ﷺ). Each had sections, but none of them had all of it. Because of the fact that the verses of the Qur’aan continued to be revealed up until a few months before the Prophet’s death, the companions were more concerned with recording and memorizing than putting it all together in one book. Consequently, the gathering of the Qur’aan into one text was not done during the lifetime of the Prophet (ﷺ).

سورة القیامة (۷۵): ۱۶-۱۸

68 Soorah al-Qiyaamah (75):16-18.

ام هشام بنت حارثه روایت کرده که او سوره ق را تنها با شنیدن آن از پیامبر ﷺ هنگام تلاوتش در خطبه‌های جمعه حفظ کرد. (صحیح مسلم، ج ۲، ص ۴۱۲، ش ۱۸۹۳-۱۸۹۴.)

69 Umm Hishaam bint Haarithah reported that she memorized Soorah Qaaf simply from hearing the Prophet (r) recite it during the khutbah on Fridays. (Sahih Muslim, vol. 2, p. 412, nos. 1893- 4.)

۷۰ سورۀ النساء (۴): ۹۵۔ این حدیث را البخاری گردآوری کرده است، صحیح البخاری، جلد ۶، صفحه ۹۵، شماره ۱۱۸۔

70 Soorah an-Nisaa’ (4):95. The hadeeth was collected by al-Bukhaaree, Sahih Al-Bukhari, vol. 6, p. 95, no. 118.