هنگامی که جبریل برای نخستین بار بخشی از قرآن را بر پیامبر ﷺ تلاوت کرد، پیامبر ﷺ کوشید آن را کلمه به کلمه پس از او تکرار کند. سپس خداوند به جبریل دستور داد که او را از این کار بازدارد. در عوض، به پیامبر ﷺ فرمان داده شد که به دقت به قرآن گوش فرا دهد. هنگامی که پیامبر ﷺ چنین کرد، خداوند او را توانا ساخت که همه چیز را بدون هیچ تلاشی از سوی خودش به یاد بسپارد. خداوند در قرآن می‌فرماید:

When Jibreel first recited a part of the Qur’aan to the Prophet (ﷺ), the Prophet (ﷺ) tried to repeat it after him, word for word. Allaah later had Jibreel tell him not to do so. He was told instead to listen to the Qur’aan carefully. When the Prophet (r) did that, Allaah caused him to be able to remember everything without any effort on his part. Allaah said in the Qur’aan,

برای پیامبر ﷺ بسیار مهم بود که همه‌ی آنچه بر او نازل می‌شد به یاد بسپارد، زیرا او نه می‌توانست بخواند و نه بنویسد.

It was very important that the Prophet (r) remember all that was revealed to him, because he could neither read nor write.

پیامبر ﷺ پیش از وفات خود تمام قرآن را به یارانش منتقل کرد. ایشان از شیوه‌های گوناگونی استفاده کردند تا اطمینان یابند که یارانشان آن را دقیقاً همان‌گونه که خود فرا گرفته بودند، حفظ کرده و ثبت می‌کنند.

The Prophet (ﷺ) passed on all of the Qur’aan to his companions before he died. He used a number of different ways to make sure that they memorized and recorded it exactly as he learned it.

۱. پیامبر (ﷺ) بخش‌هایی از قرآن را در نمازها (نمازهای جماعت) با صدای بلند تلاوت می‌کردند. بدین‌ترتیب، یاران ایشان هر روز بخش‌هایی از قرآن را می‌شنیدند.69

1. The Prophet (ﷺ) used to recite aloud various parts of the Qur’aan in the salaahs (congregational prayers). In that way, his followers used to hear parts of the Qur’aan daily.69

هر کسی که به اسلام وارد می‌شد، بخش‌هایی از قرآن به او آموزش داده می‌شد که باید در نمازهای روزانه‌اش از آن‌ها استفاده می‌کرد. بدین‌ترتیب، مسلمانان همواره در حال آموختن یا آموزش دادن بخش‌های گوناگون قرآن بودند.

2. Everyone who entered Islaam would be taught parts of the Qur’aan that they would have to use in their daily prayers. Thus, Muslims were always learning or teaching various parts of the Qur’aan.

۳. پیامبر ﷺ به پیروانشان خبر داد که بهترینِ ایشان کسانی هستند که قرآن را یاد می‌گیرند و به دیگران می‌آموزند. این سخن ایشان را برانگیخت تا تلاش بیشتری برای حفظ قرآن و آموزش آن به دیگران به خرج دهند.

3. The Prophet (ﷺ) informed his followers that the best of them were those who learned and taught the Qur’aan. This encouraged them to make even greater efforts to memorize the Qur’aan and teach it to others.

۴. کسانی که توانایی خواندن و نوشتن داشتند، پیامبر (ﷺ) به آنان دستور داد که بخش‌های گوناگون قرآن را هنگام نازل شدن بنویسند. پیامبر (ﷺ) ترتیبی را که آیات باید در آن ثبت شوند، به آنان می‌گفت. البراء بن عازب روایت کرده است که هنگامی که آیه «لَا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ» نازل شد، پیامبر (ﷺ) فرمود: «فلانی را صدا بزنید.» او با یک دوات و یک تخته چوبی یا کتف [استخوان شانه] آمد. پیامبر (ﷺ) فرمود: «بنویس: "مؤمنانی که [در خانه] می‌نشینند، با کسانی که در راه خدا جهاد می‌کنند برابر نیستند..."»70

4. Those who were able to read and write were told by the Prophet (ﷺ) to write down the various sections of the Qur’aan as they were revealed. The Prophet (ﷺ) would tell them the order in which they should record the verses. Al-Baraa’ ibn ‘Aazib stated that when the verse, “Those believers who sit (at home) are not equal with those who strive,” was revealed, the Prophet (ﷺ) said, “Call So-and-so.” He came with an inkpot and a wooden board or a shoulder blade. The Prophet (ﷺ) said, “Write: ‘Those believers who sit (at home) are not equal with those who strive in the cause of Allaah...’ ”70

از آنجا که در آن زمان در عربستان کاغذ وجود نداشت، قرآن بر هر چیزی که در دسترس بود نوشته می‌شد. صحابه آیات قرآن را بر شاخه‌های خرما، سنگ‌های پهن، پوست درختان، چوب، پوست‌های خشک‌شدهٔ حیوانات، و حتی کتف گوسفندان یا شتران می‌نوشتند. بدین‌ترتیب، آیات قرآن در زمان حیات پیامبر ﷺ هم در سینه‌های مسلمانان حفظ می‌شد و هم نوشته می‌گشت. از آنجا که مردم در مراحل مختلف رسالت پیامبر ﷺ به اسلام می‌پیوستند، تنها عده‌ای اندک تمام قرآن را مستقیماً از پیامبر ﷺ شنیده بودند. برخی از صحابه بهتر از دیگران می‌توانستند حفظ کنند. بنابراین، با آنکه همهٔ آنان بخش‌هایی از قرآن را حفظ کرده بودند، تنها عده‌ای اندک در زمان حیات پیامبر ﷺ توانستند تمام قرآن را حفظ کنند.

Because there was no paper in Arabia at that time, the Qur’aan was written down on anything that was available. The companions wrote the verses of the Qur’aan on date palm leaves, flat stones, tree bark, wood, dried animal skins, and even the shoulder blades of sheep or camels. Thus, the verses of the Qur’aan were preserved in the hearts of Muslims, as well as written down, during the lifetime of the Prophet (ﷺ). Since people entered Islaam at various points during the Prophet’s mission, only a few of them heard all of the Qur’aan directly from the Prophet (ﷺ). Some companions were able to memorize better than others. So, even though all of them memorized portions of the Qur’aan, only a few were able to memorize all of the Qur’aan during the Prophet’s lifetime. on date palm leaves, flat stones, tree bark, wood, dried animal skins, and even the shoulder blades of sheep or camels. Thus, the verses of the Qur’aan were preserved in the hearts of Muslims, as well as written down, during the lifetime of the Prophet (ﷺ). Since people entered Islaam at various points during the Prophet’s mission, only a few of them heard all of the Qur’aan directly from the Prophet (ﷺ). Some companions were able to memorize better than others. So, even though all of them memorized portions of the Qur’aan, only a few were able to memorize all of the Qur’aan during the Prophet’s lifetime.

هنگامی که پیامبر (ﷺ) در سال ۶۳۲ میلادی درگذشت، تمام قرآن در یک کتاب کامل نوشته نشده بود. قرآن بر روی قطعات گوناگون مواد نوشتنی ثبت شده بود و نزد پیروان مختلف پیامبر (ﷺ) نگهداری می‌شد. هر یک بخش‌هایی از آن را داشت، اما هیچ‌یک تمام آن را در اختیار نداشت. از آنجا که نزول آیات قرآن تا چند ماه پیش از وفات پیامبر (ﷺ) ادامه داشت، یاران بیش از آنکه به گردآوری آن در یک کتاب بیندیشند، به ثبت و حفظ آن اهمیت می‌دادند. بنابراین، گردآوری قرآن در یک متن واحد در زمان حیات پیامبر (ﷺ) انجام نشد.

When the Prophet (ﷺ) died in the year 632 CE, the whole of the Qur’aan was not written down in one complete book. It was recorded on various pieces of writing material and kept in the possession of different followers of the Prophet (ﷺ). Each had sections, but none of them had all of it. Because of the fact that the verses of the Qur’aan continued to be revealed up until a few months before the Prophet’s death, the companions were more concerned with recording and memorizing than putting it all together in one book. Consequently, the gathering of the Qur’aan into one text was not done during the lifetime of the Prophet (ﷺ).