Dalam dunia kita hari ini terdapat ketidakadilan yang melampau dalam pengagihan kekayaan, sama ada di peringkat negara mahupun global. Di Britain, 90% kekayaan dimiliki oleh kira-kira 5% penduduk. Di peringkat global, walaupun sebahagian besar rizab dunia terdapat di kawasan yang dipanggil "Dunia Ketiga", kawasan-kawasan ini merupakan yang paling dilanda kemiskinan. Di satu sudut dunia, kanak-kanak mati kerana kelaparan, manakala di sudut yang lain, gunung mentega dan tasik susu terbentuk akibat lebihan pengeluaran makanan. Dalam menghadapi ketidakseimbangan yang begitu ketara ini, kita diminta membuat keputusan yang meruntunkan hati mengenai perkhidmatan kesihatan dan bantuan makanan.

In our world today there is gross extremism in terms of wealth distribution, whether nationally or globally. In Britain 90% of the wealth is owned by about 5% of the population. Globally, though most of the world’s reserves are in the so-called ‘Third World’, these regions are the most poverty stricken. In one corner of the globe children die of hunger, whereas in another butter mountains and milk lakes are formed due to excess food production. It is in the face of such gross imbalances that we are asked to make heart-wrenching decisions about health services and food aid.