6.5.2 Ketenteraan - Pengenalan kepada Sistem Islam | Quran Course

6.5.2 Ketenteraan - Pengenalan kepada Sistem Islam | Quran Course

Tentera dibahagikan kepada dua bahagian. Pertama, ‘tentera tetap’, iaitu mereka yang diambil bekerja sebagai askar tentera Negara dan dibayar gaji daripada belanjawan Negara. Kedua, ‘simpanan’, iaitu semua kaum Muslimin yang mampu berperang, dan mereka digerakkan apabila keperluan terhadap askar memerlukannya.

The army is divided into two sections. Firstly, there are the ‘regulars’, who are employed as soldiers of the State’s army and who are paid salaries from the State’s budget. Secondly, there are the ‘reservists’, who comprise of all the Muslims who are capable of fighting, and are mobilised when the demand for soldiers requires it.

Biasanya Khalifah ialah ketua tentera; dialah yang melantik panglima tertinggi, seorang jeneral bagi setiap briged dan seorang komandan bagi setiap divisyen. Pegawai briged dan komandan melantik pangkat-pangkat tentera yang lain. Anggota kakitangan am dilantik oleh ketua kakitangan am tentera mengikut budaya ketenteraan mereka.

It is generally the Khaleefah who is the leader of the army; he appoints the commander-in-chief, a general for each brigade and a commander for each division. The brigadiers and commanders appoint the remaining ranks of the army. Members of the general staff are appointed according to their military culture by the general chief of staff.

Tentera Khilafah ialah satu tentera, yang ditempatkan di kem-kem tertentu. Sebahagian daripada kem-kem ini mesti ditempatkan di wilayaat (wilayah-wilayah) yang berbeza dan di lokasi-lokasi strategik, dan sebahagian lagi mesti kekal sebagai pasukan tempur yang sentiasa bergerak. Kem-kem ini diatur dalam banyak kumpulan, dan setiap kumpulan diberi nombor yang disertakan dengan namanya, seperti Tentera Pertama, Tentera Ketiga, atau ia boleh dinamakan sempena nama wilayah (wilayah) atau daerah (‘imalah).

The army of the Khilafah is one army, which is located in specific camps. Some of these camps must be located in different provinces (wilayaat) and strategic locations, and some must remain permanently mobile fighting forces. The camps are organised in numerous groups, each one of which is given a number to accompany its name, such as the 1st Army, the 3rd Army, or it can be named after a province (wilayah) or district (‘imala).

Salah satu fungsi tentera, dalam Islam, ialah menunaikan kewajipan Jihad - peperangan fizikal (di medan perang) menentang kafirun (orang-orang kafir), sama ada secara menyerang atau mempertahankan diri, dengan tujuan menjadikan Nama (deen) Allah (swt) berkuasa. Allah (swt) memerintahkan persiapan untuk Jihad dalam ayat:

One of the functions of the army, in Islam, is to fulfil the obligation of Jihad - the physical fighting (in the field of battle) against the kafiroon (disbelievers), be it offensive or defensive, in order to make the Name (deen) of Allah (swt) dominant. Allah (swt) ordered the preparation for Jihad in the ayah:

"Sediakanlah untuk menghadapi mereka (orang-orang kafir) apa sahaja kekuatan yang kamu mampu dan kuda-kuda yang ditambat, untuk menggentarkan musuh Allah dan musuh kamu, dan orang-orang lain selain mereka yang kamu tidak mengetahuinya. Allah mengetahui mereka. Apa sahaja yang kamu infakkan di jalan Allah, ia akan dibalas kepada kamu dengan sepenuhnya, dan kamu tidak akan dizalimi." [TMQ 8:60].

“Make ready for them (the unbelievers) all you can of (armed) force and of horses tethered, that thereby you may strike fear into the hearts of the enemy of Allah and your enemy, and others beside them whom you know not. Allah knows them. Whatsoever you spend in the way of Allah it will be repaid for you in full, and will not be wronged.” [TMQ 8:60].

Nabi ﷺ menzahirkan kekuatan Negara dengan mengarak tentera Islam di dalam Madinah sebelum mereka berangkat ke Tabuk untuk berperang. Tindakan ini menakutkan musuh. Sebagaimana sabda baginda ﷺ, "Aku telah diberikan kemenangan dengan ketakutan yang ditanamkan ke dalam hati musuh-musuhku walaupun dari jarak perjalanan sebulan."

The Prophet (saw) showed the power of the State by marching the Muslim army inside Madinah before they went to Tabuk for war. This action frightened the enemy. As he (saw) said, “I have been given the victory by the terror thrown in the hearts of my enemies even from the distance of one month travelling.”.

Fungsi-fungsi tentera ini semuanya berkaitan dengan memelihara keselamatan luaran Negara.

These functions of the army are all related to maintaining the external security of the State.

Dasar luar negeri Negara Islam ialah menyebarkan Islam ke seluruh dunia. Kaedah yang digunakan oleh Negara untuk menyampaikan Islam ialah melalui dakwah dan Jihad. Oleh itu, oleh kerana Ummah telah memberikan kuasa kepada Imam atau Khalifah untuk melaksanakan Jihad ini, adalah penting bahawa ketua tentera ialah ketua negara. Nabi ﷺ menjalinkan hubungan dengan pihak lain atas dasar menyebarkan Islam. Baginda ﷺ memeterai Perjanjian Hudaybiyah supaya baginda ﷺ mendapat peluang untuk menyebarkan Islam ke seluruh Semenanjung Arab. Nabi ﷺ ialah ketua negara di Madinah dan baginda ﷺ mengarahkan tentera ke semua peperangan yang berlaku pada zaman baginda ﷺ. Selepas itu, Khulafa' Rasyidin juga yang memberikan arahan tentang di mana dan bila tentera harus berperang. Daripada perkara-perkara ini jelas bahawa ketua negara ialah orang yang bertanggungjawab terhadap kepimpinan tentera.

The Islamic State’s foreign policy is to spread Islam throughout the world. The method employed by the State to deliver Islam is through da‘wah and Jihad. Therefore, since the Ummah has given the authority to the Imam or Khaleefah to carry this Jihad, it is important that the leader of the army be the head of state. The Prophet (saw) established relationships with others on the basis of spreading Islam. He formalised the Treaty of Hudaybiyah in order to allow himself the opportunity to spread Islam throughout the Arabian peninsula. The Prophet (saw) was the head of state in Madinah and he (saw) directed the army to all the battles that took place, during his time. After that, the Khulafa‘a Rashidoon also were the ones to give the orders for where and when the army should fight. It becomes clear from these points that the head of state is the person responsible for the leadership of the army.