Kepelbagaian budaya dan identiti pelbagai kaum di Palestin sentiasa berada dalam pertentangan yang ketara dengan anakronisme Zionisme mono-budaya, sebuah gerakan penjajah-peneroka Eropah yang muncul lewat. Sebagai ideologi mono-budayawan yang diilhamkan oleh nasionalisme Eropah abad ke-19 yang berasaskan kaum dan bersifat romantik, Zionisme berasal dari Eropah Tengah dan Timur pada akhir abad ke-19. Oleh itu, tidak hairanlah bahawa sejak permulaannya pada akhir abad ke-19 hingga penubuhan Israel pada 1948, pemimpin dan institusi Zionis sendiri kerap menggunakan istilah Palestin dalam wacana dan penerbitan rasmi mereka. Amalan ini sejajar dengan penamaan rasmi negara itu sebagai Palestin oleh pihak Eropah dan British. Namun, pada tempoh Mandat, kaum Zionis sering menggunakan istilah Palestin seiring dengan konstruk khayalan mereka tentang Eretz Israel, manakala, sebagaimana yang saya tunjukkan dalam karya saya pada 1992, Expulsion of the Palestinians:

The multi-cultural identity and diversity of Palestine was always in sharp contrast to the anachronism of mono-cultural Zionism, a latecomer European settler-colonial movement. A mono-culturalist ideology inspired by racialised and romantic 19th century European nationalism, Zionism originated in Central and Eastern Europe at the end of the 19th century. Therefore, it is hardly surprising that from its beginning in the late 19th century and until the creation of Israel in 1948 the Zionist leadership and institutions themselves frequently used the term Palestine in their official discourse and publications, This practice was in common with European and British official designation of the country as Palestine. However, during the Mandatory period the Zionists often employed this term Palestine in tandem with their imaginary construct of Eretz Israel, while, as I show in my 1992 work Expulsion of the Palestinians:

Konsep Pemindahan dalam Pemikiran Politik Zionis, 1982‒1948, yang serentak merancang untuk membubarkan Palestin dan membersihkan secara etnik rakyat Palestin (Masalha 1992).

The Concept of Transfer in Zionist Political Thought, 1982‒1948, simultaneously planning to dismantle Palestine and ethnically cleanse the Palestinians (Masalha 1992).

Selain itu, strategi "pemindahan" dan pembersihan etnik Zionis serta amalan toponimicid cuba menggantikan kepelbagaian dan ruang campuran Palestin dengan sebuah koloni Eropah yang "tulen", iaitu ruang mono-budaya yang didominasi oleh Ashkenazi di bawah Yishuv Zionis sehingga 1948 (Kimmerling 2003).

Furthermore, the Zionist ‘transfer’ and ethnic cleansing strategies and toponymicidal practices sought to replace the heterogeneity and mixed space of Palestine with a ‘pure’ European colony, an Ashkenazi-dominated, mono-cultural space of the Zionist Yishuv until 1948 (Kimmerling 2003).

Dalam skala mikro dan secara tipikal, kepelbagaian Jaffa yang berusia beribu-ribu tahun telah dibersihkan secara etnik dan dimusnahkan secara budaya pada tahun 1948.

In a microcosmic and typical fashion the heterogeneity of the thousandsof- years-old Jaffa was ethnically cleansed and culturally destroyed in 1948.

Kota Palestin yang bersejarah dan berbudaya campuran ini telah digantikan dan diserap selepas 1948 oleh bandar Yahudi Eropah yang "tulen" di sebelahnya, Tel Aviv, "ibu kota Yishuv"/Koloni sebelum negara itu ditubuhkan. Jaffa purba telah diserap dan dijadikan subordinat di bawah nama Ibrani selepas 1948, iaitu Tel Aviv-Yafo.

This historic, culturally mixed Palestinian city was replaced after 1948 and subsumed by the European ‘pure’ Jewish city of neighbouring Tel Aviv, ‘the capital of the pre-state Yishuv’/Colony, subsumed and subordinated ancient Jaffa under the post-1948 Hebrew designation of Tel Aviv-Yafo.

Projek memorisidal dan toponimisidal Zionis ini dibina secara institusi, kognitif dan emosi dalam sebuah 'gelembung' Yahudi yang eksklusif. Rancangan untuk negara Yahudi yang baharu juga bersifat eksklusif. Negara Yahudi itu dimaksudkan sebagai negara Yahudi semata-mata, dan tiada alat politik serta birokrasi disediakan untuk kemungkinan, yang disebut dalam semua cadangan pembahagian, bahawa minoriti Arab yang besar akan kekal dalam sempadan negara Yahudi itu.

This Zionist memoricidal and toponymicidal project was institutionally, cognitively, and emotionally built within an exclusionary Jewish ‘bubble’. The plans for the new Jewish state were similarly exclusive. The Jewish state was supposed to be purely Jewish and no political and bureaucratic tools were prepared for the possibility, mentioned in all partition proposals, that large Arab minorities would remain within the boundaries of the Jewish state.

(Kimmerling 2003: 22; lihat juga Yiftachel 2006: 54; Shafir 1996a, 1996b, 1999)

(Kimmerling 2003: 22; see also Yiftachel 2006: 54; Shafir 1996a, 1996b, 1999)

Semasa Mandat, pertubuhan-pertubuhan Zionis di Palestin menggunakan pelbagai kaedah penyamaran yang direka untuk menyamakan 'Palestin' dengan 'Eretz Yisrael'. Salah satu contoh penyembunyian dan penyamaran tersebut ialah penyisipan singkatan Ibrani bagi Eretz Yisrael ( א״י ), 'Tanah Israel', selepas perkataan Ibrani bagi Palestin ( פלשתינה ) pada setem kerajaan Mandat yang rasmi. Setem-setem ini pasti dikendalikan oleh puluhan ribu orang Arab di Palestin dan negara-negara jiran, kebanyakan mereka tidak mengetahui bahasa Ibrani dan tidak dapat menguraikan singkatan Ibrani Zionis itu ( .(א״י Walaupun pemimpin-pemimpin Palestin membantah pada tahun 1920-an terhadap kemasukan 'Eretz Yisrael' dalam dokumen rasmi, setem dan mata wang Kerajaan Mandat British di Palestin, sebuah kerajaan yang komited kepada 'janji' pro-Zionis dalam Deklarasi Balfour 1917, mereka tidak berupaya memujuk pihak berkuasa Mandat supaya menghentikan dasar pro-Zionis mereka.

During the Mandatory period the Zionist organisations in Palestine employed a variety of methods of subterfuge designed to conflate ‘Palestine’ with ‘Eretz Yisrael’. One such example of concealment and subterfuge was the insertion of the Hebrew abbreviation of Eretz Yisrael ( א״י ), ‘Land of Israel’, after the Hebrew word for Palestine ( פלשתינה ) on the official Mandatory government stamps – stamps which would have been handled by tens of thousands of Arabs in Palestine and neighbouring countries, most of them not knowing Hebrew and unable to decipher the Zionist Hebrew abbreviation ( .(א״י Although Palestinian leaders protested in the 1920s at this inclusion of ‘Eretz Yisrael’ in the official documents, stamps and currency of the British Mandatory Government of Palestine – a government which was committed to the pro-Zionist ‘promise’ of the 1917 Balfour Declaration – they were incapable of dissuading the Mandatory authorities from pursuing their pro-Zionist policies.

Walau bagaimanapun, penggunaan meluas istilah rasmi Palestin oleh organisasi-organisasi Zionis sehingga tahun 1948 bukanlah sesuatu yang mengejutkan, atas dua sebab utama:

However, the extensive use of the official term Palestine by the Zionist organisations until 1948 is not surprising for two main reasons:

• Semua kerajaan dan jutaan orang di seluruh dunia, terutamanya pembaca bahasa-bahasa Eropah, mengenal pasti negara itu sebagai Palestin atau Tanah Suci – satu-satunya pengecualian ialah para penyokong Yahudi Zionis, yang turut mengenal pasti negara itu sebagai Eretz Yisrael (Tanah Israel):

• All governments and millions of people across the world, and especially readers of European languages, identified the country as Palestine or the Holy Land – the only exceptions were the Zionist Jewish advocates, who also identified the country as Eretz Yisrael (Land of Israel):

Berikutan komitmen Perisytiharan Balfour yang pro-Zionis pada November 1917, koloni penempatan Zionis di Palestin (al-Yishuv)

• Following the pro-Zionist Balfour Declaration commitments of November 1917, the Zionist settler-colony in Palestine (the Yishuv)

berkembang kedua-duanya sebagai ‘penjajahan-pemukim dalam penjajahan British’ dan sebagai ‘koloni-pemukim bersama penjajahan British’. Hal ini membolehkan Yishuv Eropah yang sedang muncul itu menjalankan strategi berganda: (a) membayangi (dan beroperasi ‘dari dalam’) terminologi rasmi sistem Mandat British di Palestin; dan (b) mewujudkan wacana Ibrani Zionis yang berdiri sendiri secara autonomi.

evolved both as ‘settler-colonialism within British colonialism’ and as a ‘settler-colony with British colonialism’. This allowed the emerging European Yishuv to pursue a double strategy of (a) shadowing (and operating ‘from within’) the official terminology of British Mandatory system in Palestine; and (b) of creating a parallel autonomous Zionist Hebrew discourse.

Namun begitu, tipu daya (terhadap Palestin dan Eretz Yisrael), eufemisme ('pemindahan'), fakta alternatif, dan 'fakta di lapangan' yang baharu merupakan unsur utama dalam bahasa baharu dan strategi koloni Zionis ('Yishuv') di Palestin pada zaman sebelum penubuhan negara, dan perkara ini jelas daripada contoh-contoh berikut:

Nonetheless, subterfuge (of Palestine-cum-Eretz Yisrael), euphemism (‘transfer’), alternative facts, and new ‘facts on the ground’ were central to the newspeak and strategies of the Zionist colony (‘Yishuv’) in Palestine during the pre-state period and this is evident from the following examples:

• Persatuan untuk Sokongan Petani dan Tukang Yahudi di Syria dan Palestin ialah sebuah badan Hovevei Tzion yang ditubuhkan pada 1890 dengan sokongan dan galakan rasmi kerajaan Tsar Rusia (Shafir 1996a: 46). Persatuan ini menumpukan perhatian kepada aspek praktikal dalam menubuhkan koloni pertanian Yahudi di Palestin, dan projeknya termasuk bantuan dalam penubuhan koloni Rehovot dan Hadera.

• The Society for the Support of Jewish Farmers and Artisans in Syria and Palestine was a Hovevei Tzion organ established in 1890 with official support and encouragement of the Tsarist Russian government (Shafir 1996a: 46). The Society was dedicated to the practical aspects of establishing Jewish agricultural colonies in Palestine and its projects included help with the founding of the colonies of Rehovot and Hadera.

• Agensi Yahudi untuk Palestin telah ditubuhkan pada tahun 1930, dan memainkan peranan utama dalam penubuhan negara Israel pada tahun 1948; Pengerusi Jawatankuasa Eksekutifnya dari tahun 1935 hingga Mei 1948 ialah David Ben-Gurion. Hanya selepas tahun 1948 ia menukar namanya kepada Agensi Yahudi untuk Israel.

• The Jewish Agency for Palestine was founded in 1930, and played a central role in the founding of the Israeli state in 1948; the Chairman of its Executive Committee from 1935 until May 1948 was David Ben-Gurion. Only after 1948 did it change its name to the Jewish Agency for Israel.

Pejabat Palestin (Jerman: Palästinaamt) ialah nama sebuah agensi Zionis yang ditubuhkan oleh eksekutif Pertubuhan Zionis Sedunia pada tahun 1908

• The Palestine Office (German: Palästinaamt) was the name of a Zionist agency set up by the executive of the World Zionist Organisation in 1908

dengan pejabatnya di Jaffa. Diketuai oleh Arthur Ruppin (lahir di Empayar Jerman; 1876–1943), Pejabat Palestin berfungsi pada zaman Uthmaniyyah sebagai agensi pusat bagi aktiviti penjajahan Zionis di Palestin, termasuk pembelian tanah dan membantu imigresen Yahudi. Selepas Perang Dunia Pertama, nama Zionis 'Pejabat Palestin' mempunyai konotasi yang berbeza dan merujuk kepada misi antarabangsa Zionis yang dipertanggungjawabkan untuk memobilisasi dan menyelaras imigresen Yahudi ke Palestin.

with its office in Jaffa. Headed by Arthur Ruppin (born in the German empire; 1876–1943), the Palestine Office served during the Ottoman period as the central agency for Zionist colonisation activities in Palestine, including land purchases and assisting Jewish immigration. After the First World War the Zionist name ‘Palestine Offices’ had a different connotation and applied to Zionist international missions charged with the mobilisation and organisation of Jewish immigration to Palestine.

Pejabat-pejabat Palestin telah diletakkan di bawah Jabatan Imigresen Eksekutif Zionis, yang bekerjasama dengan Agensi Yahudi untuk Palestin. Pejabat-pejabat Palestin dikendalikan oleh sebuah Suruhanjaya Palestin (Palaestinaamtskommission) yang dianggotai oleh wakil-wakil pelbagai parti Zionis.

The Palestine Offices were subordinated to the Immigration Department of the Zionist Executive, which worked with the Jewish Agency for Palestine. The Palestine Offices were run by a Palestine Commission (Palaestinaamts kommission) composed of representatives of various Zionist parties.

Orkestra Palestin (‘Orkestra Filharmonik Israel’; ditubuhkan di Palestin pada 1936) dan terus dinamakan Orkestra Palestin sehingga 1948.

• The Palestine Orchestra (‘Israel Philharmonic Orchestra’; founded in Palestine 1936) and was continuously called the Palestine Orchestra until 1948.

Bank Anglo-Palestine: Bank Leumi (Bank Nasional), bank terbesar di Israel, pada asalnya ditubuhkan di London sebagai Anglo Palestine Company. Ia merupakan anak syarikat Jewish Colonial Trust, yang diasaskan oleh Kongres Zionis Kedua dan didaftarkan di London pada tahun 1899. Kemudian, ia secara rasmi dikenali sebagai Bank Anglo-Palestine, dan nama ini kekal digunakan sehingga tahun 1948.

• The Anglo-Palestine Bank: Israel’s largest bank, Bank Leumi (National Bank) was originally founded in London as the Anglo Palestine Company. It was a subsidiary of the Jewish Colonial Trust which was founded by the Second Zionist Congress and incorporated in London in 1899. It subsequently became officially known as the Anglo-Palestine Bank and this name continued until 1948.

• Syarikat Elektrik Palestin pada mulanya diasaskan pada tahun 1923 oleh Pihnas Rotenberg sebagai Syarikat Elektrik Jaffa. Kemudian ia diperbadankan di Palestin Mandat sebagai Palestine Electricity, Corporation Limited.

• The Palestine Electric Company was initially founded in 1923 by Pihnas Rotenberg as the Jaffa Electric Company. It was later incorporated in Mandatory Palestine as the Palestine Electricity, Corporation Limited.

Ia hanya menukar namanya kepada nama semasanya, Israel Electric Corporation Limited, pada tahun 1961. Hari ini ia merupakan salah sebuah syarikat perindustrian terbesar di Israel.

It only changed its name to the current one, the Israel Electric Corporation Limited, in 1961. Today it is one of the largest industrial companies in Israel.

The Palestine Post telah ditubuhkan di Baitulmaqdis pada tahun 1932 sebagai sebahagian daripada gerakan Zionis dan hanya menukar namanya pada tahun 1950 kepada Jerusalem Post. Sasaran pembaca akhbar ini ialah pembaca berbahasa Inggeris di Palestin dan negara-negara jiran serta pembaca Yahudi di luar negara, iaitu pegawai Mandat British, orang Yahudi dan Arab tempatan, pelancong dan jemaah haji Kristian. Pertubuhan-pertubuhan Zionis menganggap Jerusalem Post sebagai medium yang berkesan untuk mempengaruhi pihak berkuasa British di Palestin. Pada tahun pertamanya, Palestine Post mencapai edaran harian kira-kira 4000 naskhah, dan menjelang tahun 1944 edarannya mencecah 50,000 naskhah.16

• The Palestine Post was established in Jerusalem in 1932 as part of the Zionist movement and only changed its name in 1950 to the Jerusalem Post. The newspaper’s targeted audiences were English readers in Palestine and neighbouring countries and Jewish readers abroad – British Mandate officials, local Jews and Arabs, tourists and Christian pilgrims. Zionist organisations considered the Jerusalem Post an effective medium for exerting influence on the British authorities in Palestine. During its first year the Palestine Post achieved a daily circulation of about 4000 copies and by 1944 its circulation reached 50,000 copies.16

Persatuan Penerokaan Palestin Yahudi telah ditubuhkan pada tahun 1914 dengan tumpuan kepada Palestin purba; ia dinamakan semula selepas 1948 sebagai Persatuan Penerokaan Israel.

• The Jewish Palestine Exploration Society was founded in 1914 with a focus on ancient Palestine; it was renamed after 1948 as the Israel Exploration Society.

Persatuan Bola Sepak Palestin telah ditubuhkan pada tahun 1928 oleh kelab-kelab bola sepak Yahudi Zionis; selepas tahun 1948 ia dinamakan semula sebagai Persatuan Bola Sepak Israel.

• The Palestine Football Association was established in 1928 by Zionist Jewish football clubs; after 1948 it was renamed the Israel Football Association.

Syarikat Palestine Potash ditubuhkan pada tahun 1930. Pada tahun 1951 syarikat itu dinasionalisasikan oleh kerajaan Israel, dan pada tahun 1953 namanya ditukar kepada Dead Sea Works.

• The Palestine Potash Company was established in 1930. In 1951 the company was nationalised by the Israeli government and in 1953 it was renamed the Dead Sea Works.

• Palestine Citrograph, sebuah jurnal bulanan yang khusus membincangkan industri sitrus di Palestin, diterbitkan di Tel Aviv pada tahun 1930-an dan 1940-an oleh Yishuv Zionis; namanya kemudiannya ditukar kepada Hadar dalam bahasa Ibrani.

• Palestine Citrograph, a monthly journal devoted to the citrus industry in Palestine, was published in Tel Aviv in the 1930s and 1940s by the Zionist Yishuv; the name was later changed to the Hebrew Hadar.

Perbadanan Ekonomi Palestin (kini Perbadanan Ekonomi Israel)

• The Palestine Economic Corporation (now the Israel Economic Corporation)

ditubuhkan oleh pelabur Zionis Amerika pada tahun 1922 sebagai syarikat awam dan diperbadankan di Amerika Syarikat. Pada mulanya ia membuat pelaburan dan beroperasi melalui sebuah lagi organisasi Zionis Amerika, Bank Pusat Institusi Koperasi di Palestin, dan satu siri syarikat anak Zionis "Palestin", termasuk Palestine Mortgage and Credit Bank Ltd dan Palestine Water Company. Palestine Water Company itu sendiri menjadi syarikat anak Palestine Economic Corporation pada tahun 1933, dan pada tahun 1949 ia dinamakan semula sebagai Mekorot, Syarikat Air Israel, sebuah bahagian Histadrut.

was founded by American Zionist investors in 1922 as a public company and incorporated in the US. Initially it invested and operated through another American Zionist organisation, the Central Bank of Cooperative Institutions in Palestine and a string of Zionist ‘Palestine’ subsidiary companies including the Palestine Mortgage and Credit Bank Ltd and the Palestine Water Company. The Palestine Water Company itself became a subsidiary of the Palestine Economic Corporation in 1933 and in 1949 it was renamed Mekorot, the Israeli Water Company, a division of the Histadrut.

Palestine Endowment Funds telah ditubuhkan pada tahun 1922 oleh pemimpin Zionis Amerika bagi membolehkan dana diedarkan kepada pertubuhan Zionis terpilih dan diluluskan di Palestin. Beberapa tahun selepas Israel ditubuhkan, ia dinamakan semula sebagai Israel Endowment Funds. Jumlah geran yang diberikannya kini mencecah lebih daripada $1 bilion.

• Palestine Endowment Funds was created in 1922 by US Zionist leaders to enable the distribution of funds to selected and approved Zionist organisations in Palestine. Many years after Israel was established it was renamed Israel Endowment Funds. Its grants now total over $1 billion.

• Palestine Automobile Corporation Ltd ditubuhkan pada tahun 1934 dan memulakan kegiatannya sebagai dealer Chevrolet untuk Tel Aviv dan Haifa. Pada tahun 1937 syarikat itu mengambil alih pengedaran eksklusif produk Ford, memasarkan kereta dan kenderaan perdagangan Ford yang dikeluarkan di Amerika Syarikat dan di Eropah. Syarikat itu terus beroperasi di bawah nama 'Palestine' selama beberapa tahun selepas penubuhan Israel.

• The Palestine Automobile Corporation Ltd was founded in 1934 and began its activities as a Chevrolet dealer for Tel Aviv and Haifa. In 1937 the company took over the sole distributorship of Ford products, marketing Ford cars and commercial vehicles manufactured in the US and in Europe. The company continued to operate under the ‘Palestine’ name for several years after the establishment of Israel.

Flora Palaestina ialah satu penerbitan oleh Akademi Sains dan Kemanusiaan Israel, pertama kali muncul pada tahun 1966. Ia merangkumi data taksonomi dan floristik tumbuhan Palaestina di kawasan geo-botani antara pantai Mediterranean di barat dan padang pasir Transjordan di timur, pergunungan Lubnan di utara dan padang pasir Sinai di selatan. Versi terkini, Distribution Atlas of Plants in the Flora Palaestina Area oleh A. Danin, telah diterbitkan pada tahun 2004.

• Flora Palaestina is a publication by the Israeli Academy of Sciences and Humanities, first appeared in 1966. It encompasses the Palaestina plant taxonomic and floristic data in the geo-botanical area between the Mediterranean coast in the west and the Transjordan deserts in the east, the mountains of Lebanon in the north and the desert of Sinai in the south. An updated version, Distribution Atlas of Plants in the Flora Palaestina Area by A. Danin, was published in 2004.