Kifungu cha 130
Article 130
Mali ya serikali ni kila utajiri ambao matumizi yake yanaamuliwa kwa maoni na Ijtihad ya Khalifah, kama vile utajiri unaotokana na kodi, kodi ya ardhi na Jizya.
State property is every wealth whose expenditure is determined by the opinion and Ijtihad of the Khalifah, such as the wealth derived from taxes, land tax and Jizya.
Dalili yake ni kwamba dalili za Shari'ah zimeonyesha kuwa maana ya mali ya Dola ni ruhusa ya Mwenye kutoa sheria (SWT) kwa Khalifah kutumia mali hiyo kulingana na maoni yake na Ijtihad yake. Mtume ﷺ alikuwa akitumia mali ya ngawira ya vita kulingana na maoni yake na Ijtihad yake, na vivyo hivyo mali ya Jizya na kodi ya ardhi zilizokusanywa kutoka nchi mbalimbali. Kuna maandishi ya Shari'ah yanayoonyesha kuwa iliachwa kwa Mtume ﷺ kuitumia kwa jinsi alivyoona inafaa, jambo ambalo ni dalili kwamba Imam anaweza kutumia mali hii kulingana na maoni yake na Ijtihad yake, kwa kuwa kitendo cha Mtume ﷺ ni dalili ya Shari'ah, hivyo ni ruhusa kwa Imam kutumia mali hii kwa jinsi anavyoona inafaa kulingana na maoni yake na Ijtihad yake. Kwa hivyo, hiyo ndiyo maana ya mali ya Dola.
Its evidence is that the Shari’ah evidences indicated that the definition of State property is the permission of the Legislator (swt) for the Khalifah to spend the wealth according to his opinion and Ijtihad. The Messenger (pbuh) used to spend the wealth from the war booty according to his opinion and Ijtihad, and likewise the wealth from the Jizya and land taxes which were collected from the different lands. There is a Shari’ah text which shows that it was left to the Messenger (pbuh) to spend it according to how he saw fit, which is an evidence that the Imam can spend this wealth according to his opinion and Ijtihad, since the action of the Messenger (pbuh) is a Shari’ah evidence and so it is a permission for the Imam to spend this wealth as he sees fit according to his opinion and Ijtihad. Therefore, that is the definition of State property.