"Atakayeona miongoni mwenu munkar (uovu), na abadilishe" (imepokewa na Muslim kupitia Abu Sa'id Al-Khudri). Hivyo, lengo si munkar mmoja mahususi, bali ni jenasi (aina) ya munkar, na zipo mifano mingi inayofanana nayo. Hivyo basi, hukumu hiyo inatumika kwa kitengo kimoja kutoka katika jenasi hiyo, na pia kwa vitengo vingi kutoka katika jenasi hiyo. Kwa hiyo inaruhusiwa kuwepo kwa kundi moja ndani ya Ummah, na pia inaruhusiwa kuwepo kwa makundi kadhaa. Lakini kukiwepo kundi moja, wajibu wa kutosheleza (fardhu kifaya) umekwisha timizwa iwapo kundi hilo limetekeleza yale yaliyoamrishwa katika aya. Hata hivyo, hili halizuii kuanzishwa kwa makundi mengine, kwa kuwa kuanzishwa kwa chama cha kisiasa ni wajibu wa kutosheleza kwa Waislamu. Kwa hiyo, ikiwa kundi moja limeanzishwa na wengine wanataka kuanzisha kundi la pili, yaani kutekeleza wajibu huo, hairuhusiwi kuwazuia, kwani hiyo ni kuzuia kutekeleza wajibu, jambo ambalo ni haramu. Kwa msingi huo, hairuhusiwi kuzuia kuanzishwa kwa vyama vingi vya kisiasa. Hili linahusu tu vyama vya kisiasa vilivyoanzishwa kwa msingi wa yale yaliyotajwa katika aya, yaani wito kwa wema, kuamrisha ma'ruf na kukataza munkar, jambo linalojumuisha pia watawala na kuwahoji watawala. Kwa upande wa mambo mengine, ni lazima yachunguzwe: ikiwa kimeanzishwa kutekeleza jambo lililoharamishwa, kama vile wito wa utaifa, au kueneza mawazo yasiyo ya Kiislamu, au yanayofanana na hayo, basi kuanzishwa kwa makundi hayo ni haramu, na Dola itayazuia, huku kila mshiriki akiadhibiwa. Ikiwa hayakuanzishwa kutekeleza jambo lililoharamishwa, bali kutekeleza jambo lililoruhusiwa, basi kilichoanzishwa kwa msingi unaoruhusiwa kitakuwa halali. Hata hivyo, haitazingatiwa kuwa ni kutekeleza wajibu ambao Allah (SWT) ameuwajibisha katika maandishi ya aya hii isipokuwa ikiwa ni chama cha kisiasa chenye sifa zote zilizotajwa katika aya hiyo.
“Whoever from you sees an evil (munkar), let him change it” (reported by Muslim through Abu Sa’id Al-Khudri), so the intention is not a single Munkar rather the genus of Munkar, and there are many similar examples. So it holds true upon the single unit from the genus and also upon multiple units from that genus. It is ,therefore, permitted that a single party could exist in the Ummah, and permitted that several parties could exist, but if a single party is present then the obligation of sufficiency has been met if that party carried out the required actions in the verse. However, this does not prevent the establishment of other parties, since the establishment of the political party is an obligation of sufficiency upon the Muslims, so if one party is established and others want to bring about a second party in other words, to carry out that obligation it is not permitted for them to be prevented, since this is the prevention from carrying out an obligation, which is prohibited. Accordingly, it is not permitted to prevent the establishment of multiple political parties. This only applies to those political parties that are established upon what the verse mentioned; that is the call to the good, the enjoining of the Ma’ruf and the prohibiting of the Munkar which encompasses the rulers and accounting the rulers. As for anything else, then it has to be considered - if it was established to carry out something prohibited such as the call to nationalism, or to spread un-Islamic ideas, or similar, then the establishment of such blocs is prohibited and will be prevented by the State, with each participant being punished. If they were not established to carry out something prohibited, such as to carry out something permitted, then what is established upon a permitted basis would be permitted. However, it would not be considered establishing the obligation that Allah (swt) obligated in the text of this verse unless it was a political party which had all the characteristics mentioned in the verse.