Bilinmelidir ki bu dört fiil ve benzerleri, amelî küfürden değildir. Yalnızca uzuvlarla, dışarıdan görülebildiği için öyle kabul edilirler. Ancak gerçek şu ki, kalbin işleri -yani-

A--- One should know that these four acts and the like are not from among the acts of practical disbelief. They are only regarded as such because they are performed by the organs as apparently noticed. But, the truth is that they do not take place unless deeds of tile heart -i.e.

niyet, samimiyet, tutku ve teslimiyet ortadan kalkmıştır. Bu yüzden bu davranışlar dışarıdan bakıldığında pratik inkâr gibi görünse de, temelde önce itikadi inkârı gerektirir. Sonuç olarak bu fiiller ancak kötü niyetli bir münafık ya da inatçı, kibirli biri tarafından yapılabilir. Tebük Savaşı'nda münafıkların durumu bunu açıklamaktadır. Başlangıçta {Küfür sözünü söylediler, İslam'ı kabul ettikten sonra küfre saptılar ve (Hz. Muhammed ﷺ'ye suikast) planını kurdular, ama bunu gerçekleştiremediler}. (Tevbe, 74) Ama Müslümanlar zafer kazanınca şöyle dediler: {Biz yalnızca laf olsun diye ve eğlenmek için konuşuyorduk}. (Tevbe, 65) Bunun üzerine Allah'ın buyruğu geldi: {De ki: "Allah'a, O'nun ayetlerine ve Resulü'ne ﷺ alay mı ediyordunuz?" Mazeret ileri sürmeyin; inandıktan sonra küfre saptınız}. (Tevbe, 65, 66)

intention, sincerity, passion and submission -are gone. Hence, they apparently look like practical disbelief, but they basically require the dogmatic disbelief first. Consequently, these acts can not be performed but by a malicious hypocrite or a stubborn arrogant. This explains the position of hypocrites in the Battle of Tabuk. In the beginning, {They said the word of disbelief, and they disbelieved after accepting Islam, and they resolved that (plot to murder Prophet Muhammad (Peace be upon him)) which they were unable to carry out}. (AtTaubah, 74) But, when Muslims got victory, they declared, {We were only talking idly and joking}. (At-Taubah, 65) Here, came Allah's Word: {Say: "Was it at Allah (the Almighty), and His Ayat (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations) and His Messenger «Peace be upon him)) that you were mocking?" Make no excuse; you disbelieved after you had believed}. (At-Taubah, 65, 66)

Son olarak, [Al-Kufr Al-Asghar] Küçük Küfrü "Amelî Küfür" ile tanımlamadık; bunun yerine, imanla çelişmeyen, kalbin ikrarıyla ve amelleriyle çatışmayan mutlak bir eylem olarak tanımladık.

Finally, we did not define [Al-Kufr Al-Asghar] Minor Disbelief with "the Practical Disbelief", but with the absolute acting that does not require faith and did not contradict with the utterance of the heart or its deeds.