Al-Alfaazh (Maneno/Misemo) Katika Kitabu na Sunnah
Al-alfaazh (worded Expressions/wordings) In The Kitaab And The Sunnah
Utangulizi:
Introduction:
Kupata hukumu za Kishari'a (Ahkaam Ash-Shar'iyah) kutoka katika Qur-aan Tukufu na Sunnah ya Mtume (Sunnah An-Nabawiyah) kunategemea ujuzi wa lugha ya Kiarabu, ujuzi wa taaluma zake (fani zake) na Dalaalaat zake (maana na viashiria vyake). Hii ni kwa sababu Qur-aan na Hadithi zimekuja kwa lugha ya Kiarabu. Qur-aan yote ni ya Kiarabu, na hakuna neno lolote ndani yake ambalo si la Kiarabu. Hilo limethibitishwa na andiko lenye uhakika (Qat'iy) la Qur-aan. Allah (SWT) amesema:
Deducing the Ahkaam Ash-Shar’iyah from the Qur’aan Al-Kareem and the Sunnah An-Nabawiyah rests upon knowledge of the Arabic language, knowledge of its categories (disciplines) and its Dalaalaat (implications and indications). That is because the Qur’aan and the Hadeeth have come in the Arabic language. The Qur’aan is Arabic in its entirety and there is no word in it which is not Arabic. That has been established by the Qat’iy (definite) text of the Qur’aan. Allah (swt) said:
Hakika Sisi tumeifanya kuwa Qur'aani ya Kiarabu ili mpate kufahamu.
Verily, We have made it and Arabic Qur’aan so that may understand (Az-Zukhruf 3)
Na:
And:
Kwa lugha wazi ya Kiarabu (Ash-Shu’araa 195).
In a clear Arabic tongue (language) (Ash-Shu’araa 195).
Na Allah Ta'aalaa alisema:
And Allah Ta’Aalaa said:
Ni Qur'ani ya Kiarabu, bila upotovu wowote ili wapate kuwa wacha Mungu.
[It is] an Arabic Qur'an, without any crookedness so that they might become righteous. (Az-Zumar 28).
Kuhusu Qur'ani kuwa na maneno (alfaazh) yaliyotoka katika lugha nyingine, maneno hayo yamekuwa ya Kiarabu (yamearabishwa), na Waarabu walikuwa wakiyatumia kabla ya kushuka kwa Qur'ani. Miongoni mwa maneno hayo ni: المشكاة, السجيل, القسطاص, القرطاس, na mengineyo. Maneno haya na mengine yanayofanana nayo yamekuwa Kiarabu baada ya Waarabu kuyaarabisha, yaani baada ya kuyapa umbo kulingana na kanuni za lugha ya Kiarabu na herufi zake. Kisha yalitumiwa na baadhi ya washairi wao kabla ya kushushwa Qur'ani Tukufu. Kwa mfano, Tarfah bin Al-'Abd alitumia neno 'Qirtaas' (القرطاس) kumweleza farasi wake katika mstari mmoja wa shairi, ilhali neno hilo lina asili ya Kigiriki, 'Kuartees', lenye maana ya karatasi au majani.
As for the Qur’aan containing Alfaazh (worded expressions) from other languages, then these Alfaazh have been arabized and they were used by the Arabs before the descent of the Qur’aan. These include words like: المشكاة, السجيل, القسطاص, القرطاس amongst others These Alfaazh and those similar to them became Arabic after the Arabs arabized them i.e. after they framed them in accordance to the workings of the Arabic language and its letters. They were then used by some of their poets before the revelation of the Qur’aan Al-Kareem. For example Tarfah Bin Al-‘Abd used the word ‘Qirtaas’ (القرطاس (to describe his horse in a line of poetry in the case where the word is of Greek orgin ‘Kuartees’ with the meaning of paper or leaves.
Kwa hiyo ni muhimu kwa Usuul ul-Fiqh kujumuisha ndani yake baadhi ya mafunzo yanayohusiana na lugha ya Kiarabu, vitengo vyake au taaluma zake, hasa yale yanayohusiana moja kwa moja na Istinbaat (kutoa hukumu) za Ahkaam Ash-Shar'iyyah kutoka katika maandiko ya Kitabu na Sunnah. Kuhusu sehemu nyingine za masomo ya Kiarabu zinazoingia katika somo hili kwa urefu, kina na maelezo mapana, hizo ni jukumu na eneo la utaalamu wa wanazuoni wa lugha, kama vile 'Ulamaa wa An-Nahw (sarufi) na Al-Balaaghah (ufasaha na matumizi ya kimafumbo), pamoja na Fuqahaa' wa lugha.
It is therefore essential for Usool ul-Fiqh to include within it some of the studies related to the Arabic language and its categories or disciplines and particularly in regards to that which is directly related to the Istinbaat (deduction) of the Ahkaam Ash-Shar’iyah from the texts of the Kitaab and the Sunnah. As for the remainder of the areas of Arabic study that go into the subject at length, in depth and great detail, then these are the remit and area of speciality of the scholars of language like the ‘Ulamaa of An-Nahw (grammar) and Al-Balaaghah (eloquence/metaphorical usage) in addition to the Fuqahaa’ of the language.
Katika sura hii tutajaribu kuwasilisha maeneo ya masomo ya lugha ya Kiarabu ambayo vitabu vya zamani au vya kawaida vya Usool ul-Fiqh vilivyotaja na kuyashughulikia kama yalivyo. Kisha, baada ya hapo, tutawasilisha maoni yetu na kueleza yale tunayoamini kuwa sahihi kuhusu jambo hili. Pia tumeongeza eneo la somo linalohusiana na maeneo ya lugha ya Kiarabu kwa wale wanaotaka kulichunguza na kulitafakari zaidi ili wanufaike zaidi.