Herhangi bir milletin düşünceleri, o millet yeni doğmuşsa hayatında kazanabileceği en büyük servettir; ve eğer millet aydınlanmış düşüncenin derin köklerine sahipse, her nesil bir önceki nesilden alabileceği en büyük armağandır.

Thoughts, in any nation, are the greatest fortune the nation gains in her life if the nation is newly born; and they are the greatest gift that any generation can receive from the preceding generation, provided the nation is deep-rooted in the enlightened thought.

Maddi servet, bilimsel keşifler, endüstriyel buluşlar ve benzeri şeyler, düşüncelerden çok daha düşük bir öneme sahiptir. Hatta bu tür şeylerin elde edilmesi düşüncelere bağlıdır ve bunların korunması da düşüncelere bağlıdır.

With regard to material wealth, scientific discoveries, industrial inventions and the like, all of these are of much lower importance than thoughts. In fact, to gain such matters depends on the thoughts, and preservation of these matters depends on the thoughts as well.

Bir milletin maddi servetleri yok edilse bile, entelektüel servetini koruduğu sürece bu servetin çabuk bir şekilde yeniden kazanılması mümkündür. Ancak entelektüel servet çökerse ve millet yalnızca maddi servetini elinde tutarsa, bu servet kısa sürede küçülecek ve millet yoksulluğa düşecektir. Bir milletin bir zamanlar gerçekleştirdiği bilimsel başarıların çoğu, üretken düşünce biçimini kaybetmediği sürece yeniden elde edilebilir. Oysa üretken düşünce biçimini yitirirse, kısa sürede geriler ve keşiflerini ve icatlarını kaybeder. Bu nedenle önce düşüncelere özen göstermek gerekir. Bu düşüncelere dayanarak ve üretken düşünce biçimine göre maddi servet elde edilir ve bilimsel keşiflerin, endüstriyel icatların ve benzerlerinin gerçekleştirilmesi amaçlanır.

If the material wealth of a nation is destroyed, it is possible for it to be restored quickly as long as the nation preserves its intellectual wealth. However, if the intellectual wealth collapses and the nation retains only its materialistic wealth, this wealth will soon shrink and the nation will fall down into poverty. Most of the scientific achievements which the nation once made can be regained, provided it does not lose its way of thinking. Whereas, if it lost the productive way of thinking, it would soon regress and lose its discoveries and inventions. Therefore, it is necessary to take care of the thoughts first. Based upon these thoughts, and according to the productive way of thinking, material wealth is gained, and the achievement of scientific discoveries, industrial inventions and the like is sought.

Düşünceler ile kastedilen, bir milletin hayat meseleleriyle ilgili düşünme sürecinin o millet içinde var olmasıdır; öyle ki bireylerinin çoğunluğu karşılaştığı olaylar üzerinde hüküm verebilmek için sahip olduğu bilgileri kullanır. Bu, hayatta kullanmak üzere çabalayarak elde ettikleri düşüncelerinin olması demektir; bu düşünceleri sık ve başarılı biçimde kullanmaları sonucunda ise verimli bir düşünme tarzı ortaya çıkar. Bugün İslam Ümmeti düşünceden yoksundur ve bu yüzden doğal olarak verimli düşünme tarzından da mahrumdur. Günümüz nesli, kendinden önceki nesilden ne İslami ne de gayrı İslami hiçbir fikir almamış ve doğal olarak verimli bir düşünme tarzı edinmemiştir. Kendi başına da herhangi bir düşünce ya da verimli bir düşünme tarzı kazanmamıştır. Sonuç olarak, topraklarında maddi kaynaklar bol olmasına rağmen bu neslin yoksulluk içinde görülmesi doğaldır. Aynı şekilde, bu keşif ve icatların teorilerini inceleyip bunlardan haberdar olmasına rağmen bilimsel keşiflerin ve endüstriyel icatların olmaması da doğaldır. Çünkü verimli bir yolla bunlara ulaşmak için acele etmek, ancak verimli bir düşünme tarzına sahip olunmadıkça, yani düşüncelere sahip olunup bu düşünceleri hayatta yaratıcı biçimde kullanılmadıkça mümkün değildir. Bu nedenle Müslümanların kendilerine düşünceler ve verimli bir düşünme tarzı kazandırmaları kaçınılmazdır. Ancak o zaman bunun üzerine inşa ederek maddi servet elde etmeye, bilimsel keşifler ve endüstriyel icatlar yapmaya ilerleyebilirler. Bunu yapmadıkça tek bir adım bile ilerleyemezler; aksine, zihinsel ve bedensel çabalarını tüketerek, tam başladıkları yere geri dönen bir kısır döngü içinde dolanmaya devam ederler.

What is meant by thoughts is the existence, within the nation, of the process of thinking in it’s life affairs, such that the majority of its individuals use the information that they have when facing events, so as to judge on them. This means that they have thoughts which they contrive to use in life, and by using these thoughts frequently and successfully, a productive way of thinking results. Today, the Islamic Ummah is lacking in thoughts, so it is naturally deprived of the productive way of thinking. The present generation did not receive from its preceding generation any ideas, be they Islamic or non-Islamic and naturally; it did not receive a productive way of thinking. Nor did it attain by itself any thoughts or a productive way of thinking. As a result, it is natural for this generation to be seen in poverty, despite the abundance of material resources in its lands. Likewise, it is natural to have no scientific discoveries and industrial inventions even though it studies the theories of these discoveries and inventions and is aware of them. This is because it is impossible to rush to gain them in a productive way, unless it possesses a productive way of thinking i.e. unless it has thoughts and it is creative in using their thoughts in life. Therefore, it is inevitable for the Muslims to establish for themselves thoughts and a productive way of thinking. Thereafter, they will be able to proceed, based on that, to acquire material wealth, make scientific discoveries, and industrial inventions. Unless they do this, they will not proceed a single step; rather they will continue to go around in a vicious circle, exhausting their mental and physical efforts, only to end up exactly where they began.

Bugünkü Müslüman nesil, bizim aralarında kurmayı amaçladığımız İslam ideolojisiyle çelişen temel bir düşünceyi bile benimsememiştir. Eğer böyle bir çelişkiyi benimsemiş olsaydı, kendisine verilen İslam ideolojisini tam olarak kavrayabilirdi; çünkü bu kavrayış, İslam ideolojisi ile bu neslin taşıdığı ideoloji arasındaki bir çatışmadan doğardı ve bu çatışma, Ümmetin İslam ideolojisinin doğruluğunu fark etmesini sağlardı. Oysa bugünkü İslam neslinde hiçbir düşünce ve üretken bir düşünme biçimi yoktur. Bunun yerine, İslami düşünceleri, Yunanlıların Aristoteles ve Platon'un felsefelerini miras almaları gibi, akademik bir felsefe olarak devralmıştır. İslam'ı da, Hristiyanların Hristiyanlığı miras almaları gibi, ibadetler ve dini dogmalar olarak devralmıştır. Aynı zamanda, Kapitalizmin başarılarını gördükten sonra ona hayran olmuş; bunu, düşüncelerinin geçerliliğini kavrayarak değil, kurallarına boyun eğerek yapmıştır. Çözümlerinin Kapitalist hayat görüşünden nasıl çıktığını kavramadan, yalnızca onlara teslim olmuştur. Bu nedenle Ümmet, Kapitalist bir yaşam tarzına göre yaşamasına rağmen, entelektüel olarak Kapitalist düşüncelerden yoksundur. Ümmet, bazı ibadetlerini yerine getirmesine ve İslami düşünceleri incelemesine rağmen, pratikte İslami düşüncelerden de yoksun hale gelmiştir.

The present generation of Muslims has not even adopted a basic thought which contradicts their ideology of Islam, which we aim to establish amongst them. If it had done so, it would have been able to fully comprehend the Islamic ideology given to it, because this comprehension would have resulted from a clash between the Islamic ideology and the one carried by this generation, making the Ummah realise the correctness of the Islamic ideology. Rather, the current Islamic generation is empty of any thought and of any productive way of thinking. Instead, it inherited the Islamic thoughts as an academic philosophy, in the same way that the Greeks inherited the philosophies of Aristotle and Plato. It also inherited Islam as rituals and religious dogma, in the same way the Christians inherited Christianity. At the same time, it became fascinated with Capitalism after witnessing its successes, and not through comprehending the validity of its thoughts; and from its submission to its rules, and not from comprehending how these solutions emanate from the Capitalist viewpoint of life. Therefore, the Ummah is devoid of the Capitalist thoughts intellectually, although it lives according to the Capitalist way of life. The Ummah also became devoid of the Islamic thoughts in practice, although it conducts some of its rituals and studies its thoughts.

Bu neslin Kapitalist fikirlere yönelimi, İslam'ı Kapitalist kanun ve çözümlerle uzlaştırmanın çok ötesine geçti. Artık öyle bir noktaya ulaştı ki, İslam'ın çağdaş hayat problemlerini çözmekte yetersiz olduğu hissi yaygınlaştı ve Batı kanunlarını, onları İslam ile uzlaştırmaya bile gerek duymadan olduğu gibi alma isteği ortaya çıktı. Ümmet, medeni dünyaya ayak uydurmak ve kendilerini ileri görülen Kapitalist ve Sosyalist milletlere yetişmek için İslam hükümlerini bırakıp başkalarını benimsemenin bir sakıncası olmadığını düşünür hale geldi. İslam'a bağlı olanlara gelince, onların da Kapitalist düşüncelere aynı eğilimi vardır, ancak yine de bunları İslam ile uzlaştırmaya çalışırlar. Ancak, İslam'ı başka düşüncelerle uzlaştırmaya çalışanların hayatta bir etkisi yoktur ve toplumda, yani insanlar arasında gerçekleşen fiili ilişkilerde hiçbir yerleri bulunmamaktadır.

The tendency of this generation towards the Capitalist ideas went far beyond just reconciling Islam with the Capitalist laws and solutions. It has now reached such an extent that there is a feeling of Islam being incapable of solving contemporary problems of life, and there is an urge to take Western laws as they are, without even reconciling them with Islam. The Ummah came to see no harm in giving up Islamic rules and adopting others, in order to progress with the civilised world, and catch up with the Capitalist and Socialist nations, considering them as progressed peoples. As for those who adhere to Islam, they have the same tendency towards the Capitalist thoughts, but they still try to reconcile them with Islam. However, those who try to reconcile Islam with other thoughts have no influence in life, nor do they have any presence in society, i.e. in the actual relationships that go on between the people.

Bu nedenle, hayatın sorunlarını çözen İslami düşünceler ve hükümlerin iletilmesi, düşünce ve düşünme biçiminden yoksun akıllarla çarpışmaktadır. Bunun yerine, tüm insanlardan, Kapitalist ve Sosyalist düşüncelere doğru olan eğilimlerle ve bugün Kapitalizm tarafından yönetilen yaşam tarzıyla çatışmaktadır. Dolayısıyla verilen düşünce, kalplerde ve akıllarda bir sarsıntı yaratacak kadar güçlü olmadıkça, insanları harekete geçirmek, hatta dikkatlerini çekmek imkânsızdır. Bu düşünce, donuk ve sığ akılları derin düşünmeye zorlamalı, sapmış eğilimleri ve hastalıklı zevkleri silkip atmalı, böylece İslami düşünce ve hükümlere yönelik sağlam eğilimi kurmalıdır.

Therefore, the delivery of the Islamic thoughts and rules which solve problems of life, collides with minds, empty of thought and a way of thinking. Instead it clashes with inclinations, from all the people, towards the Capitalist and Socialist thoughts, and with the way of life currently governed by Capitalism. So unless the given thought is strong enough to cause a shake-up in the hearts and minds, it will be impossible to move the people, nor even attract their attention to it. This thought has to push the dull shallow minds to think deeply, and it has to shake off the deviated inclinations and the sick tastes, so as to establish the sound inclination towards the Islamic thoughts and rules.

Sonuç olarak, İslami Davet'in taşıyıcısının, Kapitalist çözümlerin üzerine kurulu olduğu temeli açığa çıkarması, bu çözümlerin bâtıllığını göstermesi ve onları fikren yıkması gerekir. Hayatın çeşitli yeni meselelerini ele almalı ve bu meselelere dair İslami çözümleri, uyulması gereken ilâhi hükümler olarak sunmalıdır; çünkü bunlar Kur'an ve Sünnet'ten veya bu iki delilin işaret ettiği şeylerden türetilmiş hükümlerdir, bu zamana uygun olup olmadıkları açısından değil. Yani bu hükümler, fayda görünümüne göre değil, Akîde temelinde alınmalıdır. Bu nedenle her hüküm, türetildiği ilâhi delille birlikte verilmeli veya hükmün ya da nassın getirdiği ilâhi illet (İllet) açıklanmalıdır.

Consequently, it is necessary for the carrier of the Islamic Da’wah to expose the foundation upon which the Capitalist solutions are established, illustrate their falsehood and destroy them intellectually. He has to address the various new issues of life and show the Islamic solutions to these issues as divine rules which must be followed, because they are rules derived from the Qur’an and Sunnah, or from what these two evidences have directed to, and not from the perspective of whether or not they are suitable for this time. That means they have to be taken based on the Aqeedah and not based on their perceived benefit. So each rule has to be given along with the divine evidence from which it was derived, or by explaining the divine reason (Illah) which the rule or the text brought.

Hükümet sistemi ve ekonomiyle ilgili düşünceler, Müslümanları en çok büyüleyen ve hayatlarında en ağır sıkıntıları yaşatan düşüncelerdir. Müslümanlar genel olarak bu düşüncelere hayranlık duymuşlardır; Batı ise bu düşünceleri pratikte uygulamaya çalışmakta ve bunları hayata geçirme çabasında ısrar etmektedir. Ümmet, kâfir sömürgeciler tarafından kasıtlı olarak, Batı sistemini ve sömürgeciliği korumak amacıyla teorik olarak demokrasiyle yönetilmekte olsa da, hayatın tüm ekonomik yönlerinde pratikte Kapitalist ekonomik sistemle yönetilmektedir. Bu nedenle İslami ekonomik düşünceler, İslam dünyasının ekonomik hayatında en büyük etkiyi yapacak olanlardır; öyle ki onu alt üst edecekler ve en çok, kâfir sömürgecinin ajanları ile Batı'ya hayran olanlar, yani karanlıkta yaşamaktan memnun olanlar, yenilmişlik duygusuna kapılanlar ve yöneticiler tarafından karşı çıkılacaklardır.

The thoughts related to the ruling system and economics are the thoughts which most fascinated the Muslims, and made them suffer the severest tribulations in their lives. The Muslims generally admired these thoughts, and the West tries to practically apply these thoughts, and persists in its endeavours to implement them. Although the Ummah is theoretically governed by democracy on purpose by the infidel colonialists, in order to protect the Western system and colonisation, she is governed practically by the Capitalist economic system in all the economic aspects of life. Therefore, the Islamic economic thoughts are those which will have the greatest influence in the economic life of the Islamic world, so much so that they will turn it upside down and they will be most opposed by the agents of the infidel colonialist, and those who are fascinated by the West, namely those who are pleased to live in the darkness, the defeatists and the rulers.

Bu nedenle, Batı'daki siyasal iktisadın üzerine kurulduğu temel düşünceleri sınıflandıran Kapitalist ekonomik sistemin açık bir resmini ortaya koymak gerekir; böylece Batı ekonomik sistemine hayran kalmış olanlar bu sistemin bozukluğunu ve İslam ile çelişkisini görebilsinler. Ardından ekonomik hayatın sorunlarını doğru bir biçimde ele alan İslami ekonomik düşünceleri inceleyecek ve bunları hem genel ilkeleri hem de ayrıntılarıyla Kapitalist yaşama aykırı, kendine özgü bir hayat tarzı olarak sunacaklardır.

Therefore, it is necessary to give a clear picture of the Capitalist economic system, which classifies the basic thoughts upon which the political economy in the West is established, so that those who have become fascinated with the Western economic system can come to see the corruption of this system and its contradiction with Islam. They will then examine the Islamic economic thoughts which address the problems of economic life in the correct manner, and present them as a unique way of life which contradicts the Capitalist life in both its general principles and in its details.

Kapitalist Ekonomik Sistem Kapitalist ekonomik sistemi incelediğimizde, bu sistemin görüşüne göre insanın ihtiyaçlarını ve bu ihtiyaçları karşılama yollarını ele aldığını görürüz. Yalnızca insanın hayatının maddi yanıyla ilgilenir ve üç ilke üzerine kuruludur:

The Capitalist Economic System If we examine the Capitalist economic system we find that, in their view, it deals with man’s needs and the means of satisfying those needs. It only addresses the materialistic side of man’s life and it is established on three principles:

1. İhtiyaçlara kıyasla mal ve hizmetlerde nispi bir kıtlık vardır. Bu, insanın sürekli artan ihtiyaçlarını karşılamak için mal ve hizmetlerin yetersiz olması anlamına gelir. Toplumun bakış açısından bu, toplumun ekonomik sorunudur.

1. There is a relative scarcity of commodities and services in relation to needs. This means the insufficiency of commodities and services to meet the ever-increasing needs of man. This is the society’s economic problem from their viewpoint.

2. Ekonomik araştırma ve incelemelerin çoğunun temelini oluşturan bir ürünün değeri.

2. The value of a product which is the basis of most economic research and study.

3. Fiyat ve üretim, tüketim ve dağıtımdaki rolü. Fiyat, Kapitalist ekonomik sistemin temel taşıdır.

3. The price, and its role in production, consumption, and distribution. The price is the cornerstone of the Capitalist economic system.

Mal ve hizmetlerin göreli kıtlığına gelince, bu durum, mal ve hizmetlerin insanın ihtiyaçlarını karşılamada kullanılan araçlar olmasından kaynaklanır. Denilir ki insanın karşılanması gereken ihtiyaçları vardır, dolayısıyla bunları karşılayacak araçların da var olması gerekir. Bu ihtiyaçlar tamamen maddidir; ya yiyecek ve giyecek ihtiyacı gibi somut olanlardır ya da insanın hissettiği ama somut olmayan ihtiyaçlardır, örneğin doktor ve öğretmen hizmetlerine duyulan ihtiyaç gibi. Gurur ve onur gibi ahlaki ihtiyaçlar ya da Yaratıcı'yı tenzih etmek gibi manevi ihtiyaçlar ise ekonomik açıdan tanınmaz; bu yüzden göz ardı edilirler ve iktisat çalışmalarında yer bulmazlar.

With regard to the relative scarcity of commodities and services, this situation exists because the commodities and services are the means which are used to satisfy man’s needs. They say man has needs that require satisfaction, so there must exist the means to satisfy them. These needs are purely materialistic; they are either tangible, such as the need for food and clothing, or they are needs which are sensed by man but are intangible, such as the need for the services of, for example, doctors and teachers. As for the moral needs such as pride and honour, or spiritual needs such as the sanctification of the Creator, they are not recognised economically, and are therefore disregarded and have no place in economic studies.

Tatmin araçlarına mal ve hizmetler denir. Mallar somut ihtiyaçları karşılamaya yarayan araçlardır, hizmetler ise soyut ihtiyaçları karşılamaya yarayan araçlardır. Ekonomik bakış açısına göre mal ve hizmetleri ihtiyaçları karşılar kılan şey, bu mal ve hizmetlerdeki faydadır. Fayda, bir şeyi bir ihtiyacı karşılamak için arzu edilir kılan bir niteliktir. İhtiyaç ekonomik arzu anlamına geldiğine göre, ekonomik açıdan faydalı olan şey, gerekli olup olmadığına bakılmaksızın arzu edilen her şeydir; bazıları onu faydalı görse de, başkaları zararlı görse de öyledir. Onu arzu eden biri olduğu sürece ekonomik açıdan faydalı sayılır. Bu yüzden kamuoyu bir şeyi faydasız ya da zararlı görse bile, ekonomistler onu ekonomik açıdan faydalı sayarlar. Dolayısıyla şarap ve esrar, onları isteyen insanlar olduğu için ekonomistlere göre faydalı şeylerdir.

The means of satisfaction are called commodities and services. Commodities are the means of satisfying the tangible needs, whereas services are the means of satisfying the intangible needs. What makes commodities and services satisfy the needs, in their viewpoint, is the benefit in these commodities and services. This benefit is an attribute which renders the thing desirable for satisfying a need. Since the need means the economic desire, then the economically beneficial thing is everything desired, whether it is essential or not, and even if some consider it beneficial and others consider it harmful. It is considered economically beneficial as long as there is someone who finds it desirable. This makes them consider things as beneficial from an economic viewpoint even if the public opinion considers them of no benefit, or harmful. Thus wine and hashish are beneficial things to the economists since there are people who want them.

İktisatçı, tatmin araçlarına, yani mal ve hizmetlere, yalnızca bir ihtiyacı karşıladıkları açısından bakar ve başka hiçbir etkeni hesaba katmaz. Böylece ihtiyaçlara ve faydalara olmaları gerektiği gibi değil, oldukları gibi bakar; yani faydayı, başka hiçbir şeyi dikkate almadan, bir ihtiyacı karşılama olarak görür. Dolayısıyla şarabı, bazı insanların ihtiyacını karşıladığı için ekonomik bir değere sahip olma yönüyle ele alır ve şarap üreticisini, bu hizmetin bazı bireylerin ihtiyacını karşıladığı için ekonomik bir değeri olduğunu düşünerek, bir hizmet sunan kişi olarak görür.

The economist looks upon the means of satisfaction, that is, the commodities and services, from the viewpoint that they satisfy a need, without taking any other factor into consideration. Thus, He looks at the needs and the benefits as they are, not as they should be i.e. He looks at benefit as satisfying a need, without taking anything else into consideration. So He would look at wine in its capacity of having an economic value because it satisfies the needs of some people, and He perceives the wine maker as a person who provides a service, considering this service as having an economic value, because it satisfies the need of some individuals.

Bu, Kapitalizm'de ihtiyaçların doğası ve bu ihtiyaçları karşılama araçlarının doğasıdır. Bu nedenle iktisatçı toplumun doğasıyla ilgilenmez, ancak bir ihtiyacı karşıladığı için ekonomik maddi kaynaklarla (ekonomik mallarla) ilgilenir. Bu yüzden iktisatçının görevi, başka hiçbir hususa bakmaksızın, mal ve hizmet sağlamak, yani insanın ihtiyaçlarını karşılamanın araçlarını temin etmektir. Buna göre iktisatçı, tatmin araçlarını elde edilebilir kılmaya çalışır. Tatmin araçları olan mal ve hizmetler sınırlı olduğundan, bu araçlar insanın bütün ihtiyaçlarını karşılamaya yetmez; çünkü bu ihtiyaçlar onların görüşüne göre sınırsız ve sürekli artmaktadır. Bunun nedeni, insanın insan olarak karşılamak zorunda olduğu temel ihtiyaçların bulunması ve insan daha yüksek bir kentleşme düzeyine ilerledikçe sayıca artan ihtiyaçların bulunmasıdır. Bu ihtiyaçlar çoğalır ve artar ve hepsinin tam olarak karşılanmasını gerektirir; mal ve hizmetler ne kadar artarsa artsın bu durum gerçekleşemez. Ekonomik sorunun temeli de buradan doğmuştur: İhtiyaçların aşırı bolluğu ile bunları karşılama araçlarının kıtlığı, yani insanın bütün ihtiyaçlarını tamamen karşılayacak mal ve hizmetlerin yokluğu.

This is the nature of needs in Capitalism and the nature of the means of satisfying these needs. Hence, the economist does not care about the nature of society, but cares about the economic material resources (economic commodities), since they satisfy a need. Therefore, the function of the economist is to supply commodities and services i.e. to provide the means of satisfying man’s needs, irrespective of any other consideration. Accordingly, the economist strives to make available the means of satisfaction. Since the commodities and services, which are the means of satisfaction are limited, they are not sufficient to meet all of man’s needs, because these needs in their view are unlimited and constantly growing. This is because there are basic needs which man as a human must satisfy, and there are needs which increase in number as man proceeds to a higher level of urbanisation. These needs multiply and increase and they all need complete satisfaction, a situation which cannot be fulfilled no matter how much commodities and services increase. From here the basis of the economic problem emerged, which is an overabundance of needs and the shortage of the means of their satisfaction i.e. the lack of commodities and services to completely satisfy all of man’s needs.

Bu bakış açısına göre toplum, bir ekonomik sorunla karşı karşıyadır; bu sorun, mal ve hizmetlerin göreli kıtlığıdır. Bu kıtlığın kaçınılmaz sonucu, bazı ihtiyaçların kısmen karşılanması ya da hiç karşılanmamasıdır. Durum böyle olduğundan, toplum üyelerinin hangi ihtiyaçların karşılanacağına ve hangilerinin karşılanmayacağına karar veren kurallar üzerinde anlaşmaları gerekir. Başka bir ifadeyle, sınırlı kaynakların sınırsız ihtiyaçlara nasıl dağıtılacağını belirleyen bir kural koymak zorunludur. Dolayısıyla bu görüşe göre ele alınması gereken sorun, insan değil, ihtiyaçlar ve kaynaklardır. Sorun, kaynakları ihtiyaçları karşılayacak şekilde sağlamaktır; ancak bu, her bireyin ihtiyaçlarının mutlaka karşılanması anlamına gelmez. Bu nedenle konulan kuralların, kaynak arzının en yüksek düzeye çıkarılması, yani mal ve hizmetlerin bir bütün olarak millete sunulması için, mümkün olan en yüksek üretim düzeyinin elde edilmesini garanti eden kurallar olması gerekir; ancak bu her bireye tek tek sağlanması anlamına gelmez. Dolayısıyla mal ve hizmetlerin dağıtımı sorunu, üretim sorunuyla yakından bağlantılıdır ve ekonomik çalışmaların ve araştırmaların amacı, toplum tarafından tüketilen mal ve hizmetleri artırmaktır. Bu yüzden, milli üretimin büyüklüğünü (GSYH ve GNP) etkileyen faktörlerin incelenmesinin, tüm ekonomik çalışmaların önüne geçmesi şaşırtıcı değildir. Çünkü milli üretimi artırmaya yönelik çalışmalar, ekonomik sorunu, yani ihtiyaçlara kıyasla mal ve hizmetlerin kıtlığını çözmek için en önemli çalışmalardan biridir. Zira bu görüşe göre yoksulluk ve yoksunluk ancak üretimin artırılmasıyla çözülebilir. Bu nedenle toplumun karşı karşıya olduğu ekonomik sorunun çözümü ancak üretimin artırılmasıyla mümkündür.

From this perspective, the society faces an economic problem, which is the relative shortage of commodities and services. The inevitable result of this shortage is that some needs are either partially satisfied or not satisfied at all. Since this is the situation, it is necessary that the members of society agree on rules that decide which needs have to be satisfied and which needs are to be deprived. In other words, it is necessary to set a rule that decides the manner of distributing the limited resources over the unlimited needs. So the problem to address in their view is the needs and resources and not the man. Thus, the problem is to make available the resources so as to satisfy the needs, but not necessarily the needs of every individual. Therefore, it is necessary that the rules which are laid down, be rules which guarantee the achievement of the highest possible level of production, so as to achieve the highest supply of resources i.e. to supply the goods and services to the nation as a whole, but not necessarily to each individual. Therefore, the problem of distributing the goods and services is closely connected to the problem of production, and the objective of economic studies and research is to increase the goods and services which are consumed by the society. It is not surprising therefore, that the study of the factors which affect the size of the national production (GDP and GNP) takes precedence over all economic studies. Because the study of increasing the national production is one of the most important studies to solve the economic problem, that is the scarcity of the commodities and services in relation to the needs. For they believe that poverty and deprivation cannot be solved except by increasing production. Therefore, solving the economic problem facing society is only by increasing production.

Bir ürünün değeri, onun belirli bir kişiye göre ya da başka bir şeye göre sahip olduğu önem derecesi anlamına gelir. Birinci durumda buna "faydanın değeri" denir. İkinci durumda ise "değişim değeri" adı verilir. Bir şeyin faydasının değeri şöyle özetlenebilir: Bir şeyin herhangi bir biriminin fayda değeri, onun marjinal faydasına, yani en zayıf ihtiyacı karşılayan birimin faydasına göre değerlendirilir. Buna "Marjinal Fayda Teorisi" adı verilmiştir. Bu, faydanın yalnızca üreticinin bakış açısına göre, yani üretim maliyetlerine göre değerlendirilmediği anlamına gelir; çünkü bu, talep olmaksızın arzın dikkate alınması demek olurdu. Aynı şekilde, faydanın yalnızca tüketicinin bakış açısına göre, yani faydası ve arzu edilirliği ile birlikte göreli kıtlığına bakılarak değerlendirilmediği de söylenir; çünkü bu da arz olmaksızın talebin dikkate alınması anlamına gelirdi. Aslında onlara göre fayda, arz ve talebin birlikte ele alındığı bakış açısından gözlemlenmelidir. Dolayısıyla bir şeyin faydası, ihtiyacı karşılayan son noktada, yani tatminin en alt noktasında değerlendirilir. Bu nedenle bir somun ekmeğin değeri, açlığın en yüksek noktasında değil, en düşük noktasında ve piyasada ekmek bulunabilir olduğu bir zamanda değerlendirilir; kıtlık olduğu bir zamanda değil.

The value of the product means its degree of importance, whether relative to a particular person or relative to another thing. In the first case, it is called ‘the value of the benefit’. In the second case, it is called the ‘value of exchange’. The value of the benefit of a thing can be summarised as: the value of benefit of any unit of a thing is evaluated by its marginal benefit i.e. by the benefit of the unit that satisfies the weakest need. They called this ‘The Theory of Marginal Utility’. This means that the benefit is not evaluated according to the viewpoint of the producer alone i.e. evaluated by the costs of its production, since this would mean consideration of supply without demand. Nor is it evaluated from the viewpoint of the consumer alone i.e. evaluated by its benefit and desirability, as well as looking at its relative shortage, because this would mean the consideration of demand without supply. In fact, they claim that benefit should be observed from the viewpoint of supply and demand together. Thus the benefit of a thing is assessed at the last point that satisfies the need i.e. at the minimum point of satisfaction. Therefore, the value of a loaf of bread is assessed at the minimum point of hunger not at its maximum, and at a time when there is an availability of bread in the market, not at a time when there is a shortage.

Mübadele değerine gelince, bu, bir şeyi mübadeleye elverişli kılan bir niteliktir. Bir şeyin mübadele gücü bir başkasına göre ölçülür; dolayısıyla buğdayın mübadele değeri mısıra göre, buğdayın bir birimini elde etmek için verilmesi gereken mısır birimleriyle tahmin edilir. Fayda değerini ifade etmek için yalnızca “fayda” terimini, mübadele değerini ifade etmek için ise yalnızca “değer” terimini kullanırlar.

As for the value of exchange, it is an attribute which makes a thing suitable for exchange. The strength of exchange of a thing is measured relative to another, so the value of exchange of wheat relative to corn is estimated by the units of corn which should be conceded to obtain a unit of wheat. They refer to the value of the benefit using the term ‘benefit’ only, and refer to the value of exchange using the term ‘value’ only.

Değişim, değerleri birbirine benzer ya da yakın olan iki mal veya hizmet arasında gerçekleşir. Bu nedenle değer üzerine çalışmak iktisatçılar için zorunluydu; çünkü değişimin temelidir ve ölçülebilen bir faydadır. Mallar ve hizmetler bununla ölçülür ve bununla eylemlerin üretken olup olmadığına karar verilir.

Exchange occurs between two commodities or services which are similar or close in their values. Hence, the study of value was necessary for economists; because it is the basis of exchange, and it is a utility which can be measured; it is a scale with which the commodities and services are measured and by which actions are judged as productive or not.

Üretim, onların görüşüne göre, bir fayda yaratmak ya da mevcut faydayı artırmaktır; bu da emekle gerçekleştirilir. Dolayısıyla işleri üretken olup olmadıklarına göre belirlemek ve hangilerinin daha yüksek verimliliğe sahip olduğunu bilmek için çeşitli ürün ve hizmetlere dair doğru bir ölçek bulunmalıdır. Bu ölçek, ürün ve hizmetlerin toplumsal değeridir. Başka bir deyişle, harcanan emeğin ve sunulan hizmetin toplumsal bir değerlendirmesidir. Böyle bir değerlendirmenin gerekli hale gelmesinin nedeni, modern zamanlarda tüketim için üretimin yerini değişim amaçlı üretimin almış olmasıdır. Artık hemen hemen her insan kendi üretimini başkalarının üretimiyle değiş tokuş eder. Bu değiş tokuş, mal ya da hizmet karşılığında bir bedelin bulunmasıyla gerçekleşir; dolayısıyla malın değiş tokuş edilebilmesi için değerinin bir tahmininin yapılması gerekir. Bu nedenle, değerin ne olduğuna dair bilgi, üretim ve tüketimde temel bir unsurdur; yani bu araçları kullanarak insanın ihtiyaçlarını karşılamasında esas bir etkendir.

Production, in their view, is creating a benefit or increasing it, which is accomplished by work. So, to identify works as being productive or not, and to know which are of greater productivity, there must be an accurate scale for the various products and services. This scale is the societal value of the various products and services. In other words, it is the collective evaluation of the work spent and the service provided. Such an evaluation became necessary, because in the modern time, production for the purpose of exchange has replaced production for consumption. The situation now arises whereby virtually every person exchanges his production with other people’s production. The exchange is achieved by the existence of compensation for the commodity or service, so there must be an estimation of the value of the commodity in order that it can be exchanged. Hence, knowledge of the value in terms of what it is, is an essential factor in production and consumption i.e. an essential factor towards satisfying man’s needs, by using these means.

Modern tarihte, bu değişim değeri, değerlerinden biriyle tanımlanmış ve bu tür değer baskın hale gelmiştir. Gelişmiş toplumlarda, meta değerleri birbirleriyle değil, para denilen belirli bir metayla ilişkilidir. Bir meta veya hizmetin paraya oranına fiyatı denir. Dolayısıyla fiyat, bir meta veya hizmetin paraya göre değişim miktarıdır. Bu nedenle, değişim değeri ile fiyat arasındaki fark şudur: değişim değeri, bir şeyin başka bir şeyle, o şey para, meta veya hizmet olsun, değiş tokuş oranıdır; fiyat ise bir şeyin paraya karşılık değişim değeridir. Bu da şu anlama gelir: tüm malların fiyatlarının aynı anda yükselmesi ve aynı anda düşmesi mümkündür, ancak tüm metaların birbirlerine göre değişim değerlerinin aynı anda yükselmesi veya düşmesi imkânsızdır. Ayrıca metaların fiyatlarının, değişim değerlerinde bir değişikliğe yol açmadan değişmesi de mümkündür. Bu yüzden bir metanın fiyatı, onun değerlerinden biridir; diğer bir ifadeyle, yalnızca paraya göre değeridir. Fiyat değerlerden biri olduğundan, bir şeyin faydalı olup olmadığına ve bu faydanın derecesine karar vermede bir ölçü olarak alınması doğaldır. Bu nedenle, bir meta veya hizmet, toplum onu belirli bir fiyatla değerlendirdiğinde üretken veya faydalı kabul edilir. Bu meta veya hizmetin fayda derecesi, tüketicilerin çoğunluğunun ona sahip olmak veya onu kullanmak için ödemeyi kabul ettiği fiyatla ölçülür; bu metanın tarımsal veya endüstriyel bir ürün olup olmadığı, hizmetin bir tüccarın, nakliye şirketinin, doktorun veya mühendisin hizmeti olup olmadığı fark etmeksizin.

In modern history, this value of exchange has been identified by one of its values, and this type of value has become predominant. In developed communities, the values of commodities are not related to each other but are related to a certain commodity called money. The exchange ratio of a commodity or a service with money is called its price. The price therefore, is the amount of exchange of a commodity or a service relative to money. Hence, the difference between the value of exchange and the price is that the value of exchange is the ratio of an exchange of one thing with another, whether that thing is money, commodities, or services; while the price is the exchange value of a thing with money. This means that it is possible that the prices of all goods rise at any one time, and all fall at any one time, whilst it is impossible that the exchange values of all commodities relative to each other rise or drop at any one time. It is also possible for prices of commodities to change without resulting in a change in their value of exchange. Therefore, the price of a commodity is one of its values; in other words it is the value of a commodity relative to money only. Since the price is one of the values, it is natural for price to be taken as a scale for deciding whether a thing is beneficial or not, and the degree of benefit of that thing. Therefore, the commodity or the service is considered as productive or beneficial if the society evaluates this particular commodity or service by a particular price. The degree of benefit of this commodity or service is measured by the price which the majority of the consumers agree to pay for possessing or utilising it, whether this commodity is an agricultural or industrial product, and whether the service is that of a trader, transportation company, doctor, or engineer.

Üretim, tüketim ve dağıtımda fiyatın oynadığı role gelince, üreticilerden hangilerinin üretim yarışına gireceğini, hangilerinin dışarıda kalacağını belirleyen fiyat mekanizmasıdır. Aynı şekilde fiyat, tüketicilerden hangilerinin ihtiyaçlarını karşılayacağını, hangilerinin bunu yapamayacağını da belirler. Bir malın üretim maliyeti, piyasadaki arzını yöneten temel faktördür; malın faydası ise piyasadaki talebini yöneten temel faktördür ve ikisi de fiyatla ölçülür. Bu nedenle arz ve talebin incelenmesi, Kapitalist ekonomide temel meseledir. Arzdan kastedilen piyasanın arzı, talepten kastedilen ise piyasanın talebidir. Talep fiyattan söz edilmeden tanımlanamadığı gibi, arz da fiyat olmadan değerlendirilemez. Ancak talep, fiyattaki değişimle ters orantılı olarak değişir; yani fiyat yükselirse talep düşer, fiyat düşerse talep artar. Bunun aksine arz, fiyatla doğru orantılı olarak değişir; yani fiyat yükseldikçe arz düzeyi artar, fiyat düştükçe azalır. Her iki durumda da fiyat, arz ve talep üzerinde en büyük etkiye sahiptir; yani üretim ve tüketim üzerinde en büyük etkiyi yapar.

As for the role which the price plays in production, consumption, and distribution, it is the price mechanism that decides which of the producers will enter the production race and which will be excluded. In the same manner, price decides which of the consumers will satisfy their needs and which consumers will not be able to do so. The production cost of a commodity is the principal factor which governs its supply in the market, while the benefit of the commodity is the principal factor which governs the demand in the market for it, and both are measured by the price. Therefore, the study of supply and demand is the fundamental issue in the Capitalist economy.What is meant by the supply is the supply of the market, and what is meant by demand is the demand of the market. As demand cannot be defined without mentioning the price, supply too cannot be evaluated without the price. However, demand changes inversely proportional to the change in price i.e. if price increases, demand decreases, and if price decreases then demand increases. This is contrary to supply which changes directly proportional to the price i.e. the level of supply increases as the price increases and it drops as price decreases. In both cases, price has the greatest effect upon supply and demand, that is, it has the greatest effect upon production and consumption.

Kapitalistlerin görüşüne göre fiyat mekanizması, toplumdaki bireyler arasında mal ve hizmetlerin dağıtılmasının ideal yoludur; çünkü faydalar, insanın harcadığı çabanın sonucudur. Dolayısıyla karşılık, çabaya eşit değilse, üretim düzeyinin düşeceği şüphesizdir. Bu nedenle, bir toplumda mal ve hizmetleri dağıtmanın ideal yolu, mümkün olan en yüksek üretim düzeyini garanti eden yoldur. Bu yöntem, fiyat sistemi veya fiyat mekanizması olarak da adlandırılan fiyat yöntemidir. Onlar, fiyat mekanizmasının ekonomik dengeyi otomatik olarak sağladığını düşünürler; çünkü tüketicilere, toplumun sahip olduğu kaynakların çeşitli ekonomik faaliyetlere dağılımına, bazı mallara olan talepleri ve diğerlerinden yüz çevirmeleriyle kendileri karar verme imkânı tanır. Bu nedenle insanlar, ihtiyaç duydukları veya hoşlandıkları şeyleri satın alarak gelirlerini harcarlar. Böylece şarabı sevmeyen tüketici, onu satın almaktan kaçınır ve gelirini başka şeylere harcar. Eğer şarabı sevmeyen tüketicilerin sayısı artarsa veya hepsi onu sevmemeye başlarsa, azalan talep nedeniyle şarap üretimi karlı olmaktan çıkar. Böylece şarap üretimi doğal olarak durur ve aynı kural diğer mal ve hizmetler için de geçerlidir. Tüketiciler, neyi satın alıp neyi almayacaklarına serbestçe karar vermeleri sayesinde üretimin düzeyini ve türünü kendileri belirlerler. Fiyat aracılığıyla, mal ve hizmetlerin dağıtımı, fiyatın üreticilere ulaşıp ulaşmadığına ve onlara verilip verilmediğine bakılmaksızın gerçekleşir.

The price mechanism in the view of the Capitalists is the ideal method of distribution of commodities and services amongst individuals in society, since the benefits are the result of the efforts which man expends. So, unless the compensation is equal to the effort, then, no doubt, the level of production will drop. Therefore, the ideal method to distribute commodities and services in a society is that which guarantees the highest possible level of production. This method is the price method which is also called the price system or the price mechanism. They consider that the price mechanism produces economic equilibrium automatically, since it gives the consumers the choice to decide for themselves the distribution of the resources owned by the society over the various economic activities, through the consumers demand for some commodities and their turning away from others. Hence they spend their income by buying what they need or what they like. Thus, the consumer who dislikes wine will abstain from buying it and spends his income on other things. If the number of consumers who dislike wine increased, or if all came to dislike it, then the production of wine becomes unprofitable due to decreasing demand. Thus, production of wine would stop naturally, and the same rule applies to other commodities and services. The consumers themselves define the level and kind of production by being left free to decide what to buy and what to leave. Via the price itself, the distribution of commodities and services occurs whether or not the price is available to the producers, and whether or not they give it to the producers.

Fiyat mekanizmi üretimin teşvikidir, dağıtımın düzenleyicisidir ve üretici ile tüketici arasındaki bağlantıdır; yani üretim ile tüketim arasında denge sağlayan araçtır. Fiyat mekanizması üretimin teşvikidir, çünkü insanın herhangi bir üretken çaba veya fedakârlığa girişmesinin temel saiki maddi karşılığıdır. Kapitalist iktisatçılar, insanın çabasını ahlaki veya manevi bir saikle harcama ihtimalini dışlarlar. Ahlaki saik, onu kabul ettikleri durumlarda, maddi bir karşılığa bağlanır. Onlara göre insan çabasını yalnızca maddi ihtiyaç ve isteklerini tatmin etmek için harcar. Bu tatmin ya kendi ürettiği mallara doğrudan tüketim yoluyla ya da başkaları tarafından üretilen mal ve hizmetleri elde etmesini sağlayan parasal bir ödül alarak gerçekleşir. İnsan ihtiyaçlarının çoğunu, hatta hepsini, çabasını başkalarıyla değiş tokuş etmeye bağlı olarak karşıladığı için, ihtiyaçların tatmini çabası karşılığında parasal bir ödül elde etmeye odaklanır. Bu parasal ödül, onun mal ve hizmet edinmesine imkân verir; dolayısıyla o, kendi ürettiği malları elde etmeye değil, parasal ödüle odaklanır. Bu nedenle, fiyat olan parasal ödül, insanın üretmesi için bir saiktir. Demek ki fiyat, üreticileri çabalarını sunmaya motive eden araçtır. Dolayısıyla fiyat üretimin teşvikidir.

The price mechanism is the incentive for production, it is the regulator of distribution, and the link between the producer and the consumer i.e. it is the means which achieves equilibrium between production and consumption. The price mechanism is the incentive for production, because the principal motive for man to undertake any productive effort or sacrifice is his material reward. The Capitalist economists exclude the possibility that man expends effort for a moral or spiritual motive. The moral motive, when they do recognise it, is attributed to a materialist compensation. They consider that man expends his efforts to satisfy his materialistic needs and wishes only. This satisfaction is either through the consumption of commodities which He produces directly, or through receiving a monetary reward that enables Him to obtain the commodities and services produced by others. Since man depends in satisfying most of his needs, if not all of them, on exchanging his efforts with others, then the satisfaction of needs is focused on obtaining a monetary reward for his efforts. This monetary reward allows Him to obtain commodities and services, and accordingly He is not focused on obtaining the commodities which He produces. Therefore, the monetary reward, which is the price, is the motive for man to produce. Hence, the price is the means which motivates the producers to offer their efforts. Thus the price is the incentive for production.

Fiyat, dağıtımı düzenleyen araçtır; çünkü insan tüm ihtiyaçlarını tamamen karşılamayı sever ve bu ihtiyaçları karşılayacak mal ve hizmetleri elde etmek için çaba gösterir. Eğer her insan ihtiyaçlarını karşılama konusunda serbest bırakılsaydı, istediği herhangi bir malı elde etmekten ve tüketmekten geri durmazdı. Her insan bu aynı amacın peşinde olduğundan, herkes ihtiyaçlarını karşılamada, kendi emeğini başkalarının emeğiyle değiştirebileceği sınırda, yani emeğini harcamasının karşılığında aldığı parasal tazminatın sınırında, yani fiyatın sınırında durmak zorundadır. Bu nedenle fiyat, insanın mülkiyet ve tüketimini gelirine orantılı bir düzeyle sınırlandırmak için doğal olarak işleyen bir kısıtlamadır. Dolayısıyla fiyatın varlığı, insanı karşılanması gereken rakip ihtiyaçları arasında düşünmeye, değerlendirmeye ve ayırt etmeye yöneltir; zorunlu bulduğunu alır, daha az önemli bulduğunu bırakır. Böylece fiyat, birey için, önemli saydığı diğer ihtiyaçlarını karşılayabilmek amacıyla bazı ihtiyaçlarını kısmen karşılamakla yetinmesini zorunlu kılar.

The price is the means which regulates distribution, because man likes to satisfy all of his needs completely and He strives to obtain the commodities and services which satisfy these needs. Had every human being been left free to satisfy his needs He would not stop short of possessing and consuming whatever commodity He likes. Since every man strives for this same aim, everybody has to stop in satisfying his needs at the limit at which He can afford to exchange his efforts with others efforts, that is at the limit of the monetary compensation which He receives for expending his effort i.e. at the limit of the price. Therefore, the price is the constraint which acts naturally to restrict man in his possession and consumption to a level which is proportional to his income. So the existence of the price makes man think, evaluate, and differentiate between his competing needs which require satisfaction, and He takes what He finds necessary, and leaves what He finds of less importance. Thus, the price forces the individual to settle for partial satisfaction of some of his needs, so as to be able to satisfy the other needs which He considers no less important.

Dolayısıyla fiyat, bireylerin ihtiyaç duyduğu faydaların dağıtımını düzenleyen araçtır. Fiyat aynı zamanda bu faydalara talep duyan tüketiciler arasında sınırlı faydaların dağıtımını da düzenler. Tüketicilerin gelirleri arasındaki farklılık, her bireyin tüketimini gelirinin izin verdiği ölçüyle sınırlı kılar. Bu durum, bazı malların yalnızca onları karşılayabilecek kişilere özgü kalmasına, diğer malların ise daha düşük fiyatları karşılayabilen insanlar arasında yaygınlaşmasına yol açar. Bu nedenle fiyat, bazı mal ve hizmetlere yüksek, bazılarına düşük fiyat koymak ve ayrıca fiyatın bazı tüketicilere diğerlerinden daha uygun olması yoluyla, faydaların tüketiciler arasında dağıtılmasında düzenleyici hale gelir.

So, the price is the tool which regulates the distribution of utilities required by individuals. The price also regulates the distribution of limited utilities amongst the consumers who demand these utilities. The disparity in income of the consumers makes the consumption of each individual confined to that which his income allows. This makes some commodities confined to only those who can afford them, while the consumption of other commodities would become common amongst people who can afford the lower prices. Therefore, the price will become the regulator in distributing utilities amongst consumers by setting a high price for some commodities and services and a low price for others, and also by the suitability of the price to some consumers more than others.

Fiyat, üretim ile tüketim arasında denge sağlar ve üretici ile tüketici arasındaki bağlantıdır; çünkü tüketicilerin isteklerini karşılayan üretici kârla ödüllendirilir. Öte yandan, ürünleri tüketiciler tarafından kabul görmeyen üretici zarara uğrar. Üreticinin tüketicilerin isteklerini tespit edebildiği yol ise fiyattır. Tüketiciler belirli bir malı talep ederse, onun fiyatı yükselir ve tüketicilerin isteklerini karşılamak üzere o malın üretimi artar. Tüketiciler belirli bir malı satın almaktan vazgeçerse, o malın piyasadaki fiyatı düşer ve böylece bu malın üretimi azalır. Dolayısıyla üretime ayrılan kaynaklar fiyat yükseldikçe artar, fiyat düştükçe azalır. Bu şekilde fiyat, üretim ile tüketim arasında dengeyi sağlayan araçtır ve üretici ile tüketici arasındaki bağlantıdır; bu süreç de otomatik olarak işler. Bu nedenle Kapitalistlerin görüşüne göre ekonominin üzerine kurulduğu temel fiyattır ve onlar için ekonominin köşe taşıdır.

The price achieves equilibrium between production and consumption, and it is the link between the producer and the consumer, because the producer who fulfils the desires of the consumers is rewarded through profits. On the other hand, the producer whose products are not accepted by the consumers, would end up with losses. The method through which the producer can detect the desires of the consumers is the price. If the consumers demand any particular commodity its price will increase, and the production of that commodity will increase, in fulfilment of the consumer’s desires. If consumers turn away from buying a particular commodity, its price will drop in the market, and so production of this commodity will decrease. So, the resources assigned to production increase as the price increases, and decrease as the price decreases. In this way the price is the tool which achieves equilibrium between production and consumption, and it is the link between the producer and the consumer, and this process occurs automatically. Therefore, the price is the basis on which the economy is established in the view of the Capitalists, and it is the cornerstone of the economy to them.

Bu, siyasal iktisat olarak adlandırılan Kapitalist ekonomik sistemin bir özetidir. Bu sistemi kapsamlı biçimde inceleyerek, Kapitalist ekonomik sistemin yanlışlığı birçok yönden gösterilebilir:

This is a summary of the economic system in Capitalism, which is called the political economy. By studying it thoroughly, the falsehood of the Capitalist economic system can be shown from many aspects:

1. Mesleklerin ihtiyaçlar ve bu ihtiyaçların giderilme araçlarıyla karıştırılması Kapitalizmde iktisat, insanın ihtiyaçlarını ve bu ihtiyaçların giderilme araçlarını ele almak anlamına gelir. Bu nedenle, ihtiyaçları karşılamanın araçları olan mal ve hizmetlerin üretimi, bunların dağıtımıyla birlikte tek bir konu olarak görülür. İhtiyaçlar ve bunların giderilme araçları birbiriyle ilişkili kabul edilir; öyle ki tek bir konu oluştururlar, birbirinden ayrılamazlar, sanki biri diğerinin içinde yer alıyormuş gibidirler. Dolayısıyla mal ve hizmetlerin dağıtımı, bu mal ve hizmetlerin üretimi konusunun içine dahil edilir. Bunun sonucunda iktisada, ekonomik malları ve bunların elde edilme yöntemini kapsayan tek bir açıdan bakılır; aralarında bir ayrım yapılmaz ve birini diğerinden ayırt etmeden yaklaşılır. Böylece iktisat bilimi ile iktisadi sistem arasında ayrım gözetmeksizin tek bir bakış açısı benimsenir. Oysa iktisadi sistem ile iktisat bilimi arasında bir fark vardır.

1. Mixing the Needs and the Means of Satisfaction Economy in Capitalism means to address man’s needs and the means of their satisfaction. Hence the production of commodities and services, which are the means of satisfying the needs, together with the distribution of these commodities and services are considered in their view, one subject. The needs and the means of their satisfaction are considered to be interrelated such that they are one subject, inseparable from each other, as if one of them is included within the other. So, the distribution of commodities and services is included in the subject of the production of these commodities and services. Thereupon, they look at the economy from one angle which includes the economic commodities and the method of their possession, without separation between them and without differentiating one of them from the other. Thus, they hold one view towards the economic science and the economic system without differentiating between them. However, there is a difference between the economic system and economic science.