İslam, para dolaşımının tüm vatandaşlar arasında gerçekleşmesini bir yükümlülük kılmış ve bu dolaşımın belirli bir grup insanla sınırlandırılıp diğerlerinin dışarıda bırakılmasını yasaklamıştır. Allah (SWT) şöyle buyurmaktadır:

Islam has made the circulation of currency between all citizens an obligation, and it has forbidden the restriction of such circulation to a certain group of people to the exclusion of others. Allah (swt) says:

"Öyle ki bu, yalnızca aranızdaki zenginler arasında dolaşan bir şey olmasın diye." [Al-Hashr: 7]

“Lest it circulates solely among the wealthy from amongst you.” [Al-Hashr: 7]

Toplumdaki bireyler arasında ihtiyaçların karşılanması konusunda aşırı bir uçurum olsaydı ve toplumun yeniden inşa edilmesi gerekseydi ya da bu uçurum İslam hükümlerinin uygulanmasındaki ihmal veya kayıtsızlıktan kaynaklanıyorsa, Devlet ihtiyaç sahiplerine, temel ihtiyaçları karşılanana ve dağılımda bir denge sağlanana kadar mali yardım yaparak durumu düzeltmekle yükümlü olurdu. Devlet hem taşınır hem de taşınmaz mallar sağlamaya çalışmalıdır, çünkü amacı yalnızca bir kişinin ihtiyaçlarını geçici olarak karşılamak değil, aynı zamanda bireyin uzun vadede kendi ihtiyaçlarını karşılama çabasında ona yardımcı olacak araçları sağlamak olmalıdır. Devletin mali kaynakları yetersiz olsaydı ve gelirleri toplumda böyle bir denge oluşturmaya yetmeseydi, bu dengeyi sağlamak amacıyla vatandaşlarına vergi koyması yanlış olurdu, çünkü bu mesele bütün Müslümanların görevi değildir; bunun yerine dengeyi sağlamak için ganimetler ve kamu malları gibi vergi dışı kaynaklardan gelir elde etmeye çalışmalıdır. Bu nedenle Devlet, toplumdaki ekonomik dengede bir uçurum olduğunu hissettiğinde, ganimet ve kamu mallarından elde edilen gelirler mevcut olduğu sürece, bu uçurumu hazineden ihtiyaç sahiplerine mali yardım yaparak gidermelidir.

If there were an excessive disparity between individuals within society in terms of securing the needs, and if society needed to be rebuilt anew, or if this disparity was caused by neglect of or the indifference in the implementation of the Islamic rules, the State would be under obligation to redress the situation by handing out financial assistance to those in need, until these basic needs were satisfied, and until a balance in distribution was struck. The State should endeavour to provide both movable and immovable commodities, for its aim should not only be to temporarily fulfil one’s needs, but also to provide the means which would assist the individual in his quest to fulfil his own needs over the long term. If the State were short of funds, and if its revenues were insufficient to generate such a balance within society, it would be wrong for it to impose taxes on its citizens for the sake of bringing about such balance, for this matter is not the duty of all the Muslims; it should rather endeavour to generate funds from sources other than taxes, such as the war booties and public properties in order to bring about the balance. Therefore, whenever the State feels that there is a disparity in the economic balance within society, it should address this disparity by handing out financial assistance from the treasury to those in need, provided funds gained from booties and public properties were available.

Allah'ın Elçisi (sav), Muhacirler ile Ensar arasında servet bakımından bir eşitsizlik olduğunu fark ettiğinde, ekonomik dengeyi sağlamak amacıyla Benî Nadîr'den elde edilen ganimeti yalnızca Muhacirler arasında taksim etti. Rivayet edildiğine göre, Allah'ın Elçisi (sav) Benî Nadîr'i barışçıl yollarla fethedip Yahudileri oradan sürgün ettiğinde, Müslümanlar Allah'ın Elçisi'nden (sav) ganimeti kendi aralarında taksim etmesini istediler; bunun üzerine Allah (c.c.) şu ayetleri indirdi:

When the Messenger of Allah (pbuh) realised that there had been a disparity in wealth between the Muhajireen and the Ansar, He (pbuh) divided the booty gained from Bani Nadheer exclusively among the Muhajireen, in order to generate an economic balance. It has been reported ‘that when the Messenger of Allah (pbuh) peacefully conquered Bani Nadheer and then expelled the Jews from it, the Muslims asked the Messenger of Allah (pbuh) to divide the booty among them; so Allah (swt) revealed the following verses:

“Allah'ın Elçisine onlardan verdiği ganimet için, siz ona karşılık ne bir at ne de bir deve sürdünüz.” [Al-Hashr: 6]

“What Allah has bestowed on His Messenger from them, for this you have madeno expedition” [Al-Hashr: 6]

Allah (c.c.) Bani Nadîr'den elde edilen ganimetin, Allah'ın dilediği şekilde harcanması için yalnızca Allah'ın Elçisi'ne (ﷺ) tahsis ettiğini bildirir. Allah'ın Elçisi (ﷺ) bu malı Muhâcirler arasında paylaştırdı ve Ensâr'dan yalnızca o dönemde Muhâcirler gibi yoksul olan Ebû Dücâne Simâk İbn Hareşe ile Sehl İbn Hanîf dışında hiçbirine vermedi. İbn Abbâs'tan rivayet edildiğine göre Allah'ın Elçisi (ﷺ) Ensâr'a şöyle dedi: "Dilerseniz evlerinizi ve mallarınızı Muhâcirlerle paylaşmanızı isteyebilirim ve bu ganimeti aranızda taksim ederim; dilerseniz evlerinizi ve mallarınızı kendinizde tutarsınız, ben de bu ganimetten size hiçbir şey vermem." Bunun üzerine Ensâr şöyle dedi: "Evlerimizi ve mallarımızı kardeşlerimizle paylaşmayı, ganimeti de onların almasını tercih ederiz." Bunun üzerine Allah (c.c.) şu âyeti indirdi:

So Allah (swt) had placed the wealth gained from Bani Nadheer exclusively at the disposal of the Messenger of Allah (pbuh), to spend in whichever way He deemed fit. The Messenger of Allah (pbuh) divided it among the Muhajireen and did not give any of it to the Ansar except to Abu Dajana Sammak ibn Kharsha and Sahl ibn Haneef who both were at that time poor just like the Muhajireen.’ It has been reported on the authority of Ibn Abbas that the Messenger of Allah (pbuh) said to the Ansar: “If you wish I could ask you to share your homes and your wealth with the Muhajireen and divide among you this booty, or if you wish you could keep your homes and your wealth and I shall not have to give you anything from this booty.” Upon this the Ansar said: ‘We would rather share our homes and wealth with our brothers and let them have the booty as well.’ Allah (swt) then revealed:

"Ancak kendileri yoksulluk içinde oldukları halde onları kendilerine tercih ederler" [Haşr: 9]. Bu nedenle Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

“But they give them preference over themselves even though poverty was their own lot” [Al-Hashr: 9] Therefore, Allah (swt) saying:

"Öyle ki bu, yalnızca aranızdaki zenginler arasında dolaşan bir şey olmasın diye." [Al-Hashr: 7]

“Lest it circulates solely among the wealthy from amongst you.” [Al-Hashr: 7]

Bu, zenginler arasında dolaşmasın diye demektir. Arapça "Doola" kelimesi, insanlar arasında dolaşan veya el değiştiren şeyi ifade eder; ayrıca dolaşan serveti de kasteder. Bu da şu anlama gelir: Hakkı olarak yoksullara, geçimlerini sağlamaları için verilmesi gereken ganimet, yalnızca zenginler arasında dolaşmamalıdır.

means lest it circulates only amongst the rich. The Arabic word “Doola” means the object that circulates or changes hands amongst people; it also refers to the circulated wealth; this means that the booty which by right should be granted to the poor to help them secure a living, should not be exclusively circulated among the rich.

Benî Nadîr'in ganimeti, tüm Müslümanlara ait olan Beytülmal'in gelirlerinden bir kısmıdır; toplumda temel ihtiyaçların karşılanmasında bir denge sağlamak amacıyla yalnızca fakirler arasında paylaştırılmış, zenginler ise bundan dışlanmıştır. Hazineden mali yardım dağıtımı, bu fonların Müslümanlardan toplanmamış, aksine savaş ganimetlerinden ve kamu mallarının gelirlerinden elde edilmiş olması şartıyla Devlet tarafından yerine getirilir. Eğer fonlar Müslümanlardan toplanmışsa, bu tür bir dengeyi sağlamak için harcanmamalıdır. Bu yaklaşım her zaman izlenmelidir; çünkü hüküm, illetin özelliğinde değil, ifadenin genelliğindedir. Bu nedenle Halife, tüm Müslümanlara ait olan hazine fonlarından yalnızca fakirlere mali yardım dağıtarak ekonomik dengenin sağlanmasını temin etmelidir. Ancak bu, hazinenin sabit harcamalarının bir parçası sayılmaz; belirli bir durum için, belirli fonlardan yapılan bir çare niteliğindedir.

The booty of Bani Nadheer, which is part of the funds of the Bait ul- Mal that belonging to all the Muslims, was exclusively shared among the poor while the rich were excluded, in order to strike a balance in the provision of the basic needs within the society. Handing out financial aid from the treasury is performed by the State, provided these funds have not been collected from the Muslims, but rather from the war booties and the public properties revenues. If the funds have been collected from the Muslims, it should not be spent on generating such a balance. This approach should be followed at all times, for the precept lies in the generality of expression not in the particularity of the cause. Therefore, the Khalifah must ensure that the economic balance is established by handing out financial assistance exclusively to the poor from the treasury’s funds, which belong to all the Muslims, thereby ensuring that economic balance is maintained. However, this is not considered to be part of the fixed expenditure of the treasury, but rather a remedy for a specific situation from specific funds.