Özetle, ücret, onunla ilgili her türlü belirsizliği ortadan kaldıracak şekilde tanımlanmalıdır; böylece tartışmaya yer bırakmadan layıkıyla yerine getirilebilsin, çünkü bütün akitler temelde insanlar arasındaki anlaşmazlıkları gidermek için konulmuştur. İşe başlamadan önce ücret üzerinde anlaşmaya varılmalıdır ve ücreti üzerinde anlaşılmadan bir işçi çalıştırmak mekruhtur. Bir iş için kiralama akdedilmişse, işçi ücreti akdin gereği olarak hak eder; ancak iş bitene kadar ücreti kendisine teslim etmek zorunlu değildir. Bundan sonra ise, Peygamber ﷺ'in şu sözü gereğince, ücret hemen kendisine teslim edilmelidir: "Kıyamet günü karşısında davacı olacağım üç kişi vardır: Benim adımla söz verip sonra aldatan adam, hür bir insanı satıp parasını yiyen adam ve bir işçi kiralayıp ondan işi tam olarak alan ama ücretini vermeyen adam." Bu hadisi Buhari, Ebû Hureyre'den rivayet etmiştir. Ancak ücretin ertelenmesi şart koşulmuşsa, ücret belirlenen zamana kadar ertelenmelidir. Şart, ücretin günlük, aylık ya da daha kısa ya da daha uzun taksitlerle ödeneceğini belirtiyorsa, belirlenen süre iki tarafın üzerinde anlaştığı süredir. İşverenin hizmetten tam olarak yararlanmış olması gerekli değildir; işçinin kendisini kullanılmaya hazır tutması yeterlidir ve bu sayede ücret işveren üzerinde hak olarak doğar. Dolayısıyla bir kimse evinde kendisine hizmet etmesi için özel bir işçi kiralar ve işçi evlerine gelip kendisini işverenin emrine verirse, işverenin onu kullanabileceği sürenin sonunda ücreti hak eder. Akdin konusu olan hizmet işveren tarafından tam olarak alınmamış olsa bile, işverenin bunu alabilecek durumda olması, işçinin ücreti hak etmesi için yeterlidir. Çünkü eksiklik işçinin değil, işverenin tarafındandır. Ancak sıradan bir işçi için durum farklıdır: Eğer belirli bir iş için çalıştırılmışsa, ya işi kendi yetkisi altında tutulan bir yerde yapar, tıpkı kendi dükkânında boyayan boyacı ve kendi dükkânında çalışan terzi gibi. Bu durumda işi yapma sorumluluğu, işi müşteriye teslim edene kadar sona ermez ve tamamlandıktan sonra teslim etmedikçe ücretini hak etmez. Çünkü sözleşmeye konu olan şey onun yetkisi altındadır ve müşteriye teslim etmedikçe sorumluluktan kurtulmaz.
Aynı şekilde iş, işverenin alanı içinde yapılacak şekilde de sözleşmeleştirilebilir. Örneğin işveren, terziyi veya boyacıyı dikmesi ya da boyaması için evine getirmişse, işçi işi bitirdiğinde sorumluluktan kurtulur ve ücretini hak eder; çünkü işçi işverenin yetkisi altındaydı ve iş böylece hemen teslim edilmiş olur.
In short, the wage should be defined in a manner that removes any ignorance about it, so that it can be duly fulfilled without dispute, because all contracts are originally laid down to remove disputes among people. Before starting the work, the wage has to be agreed upon, and it is disliked (Makruh) to use a worker before agreeing with Him over his wage. If the hiring over a work was contracted, the worker is appropriated the wage by the force of the contract, but it is not obligatory to hand it over to Him until the work is finished. Thereafter, it should be immediately handed over to him, due to the saying of the Prophet (pbuh) (pbuh): “There are three persons of whom I am their opponent on the Day of Judgement: A man who gave (a word) in my name then He deceived, a man who sold a free person and devoured his price, and a man who hired a worker where He received (the work) from Him in full and did not give Him his wage”, narrated by Bukhari from Abu Hurairah. But if there was a condition to delay the wage, then it should be delayed to its fixed time. If the condition states that the wage is in instalments daily, monthly, or less, or more than that, then the fixed time is that which the two parties agreed upon. It is not necessary that the employer actually receives the benefit in full, rather it is enough that the worker makes himself available to be used, so that the wage becomes due from the employer. So, if a person hired a private worker to serve Him in his house, and the worker came to their house and put himself at his disposal, then He deserves the wage by the end of the time period in which He could have been used by the employer. Even though the contract is for a service which may not have been fully received by the employer, enabling the employer to receive it even if He did not, this is enough for the worker to deserve the wage. This is because the shortcoming is from the side of the employer rather than the employee. However, for the common employee, if He was employed to work on a certain thing, then He would either do it while it is kept under his authority, like the painter who paints in his own shop, and the tailor who works in his own shop. So his responsibility to do the work will not finish until He has handed it back to the client, and He does not deserve his wage until He has handed it over after completion. This is because the thing contracted upon is under his authority, and He would not be cleared of responsibility until He hands it over to the client. Likewise, the work may be contracted to be done within the domain of the employer, for example if the employer brought the tailor or the painter to his house to sew or paint for him, then the employee would be cleared of the responsibility of the work and deserve his wage once He had finished it, because He was under the authority of the employer, and thus the work was handed over immediately.