24 Para Birimleri (En-Nukud) - İslam'ın Ekonomik Sistemi | Quran Course

24 Para Birimleri (En-Nukud) - İslam'ın Ekonomik Sistemi | Quran Course

İslam, alım satım ve icarenin kurallarını koyarken, malların, hizmetlerin ve faydaların karşılığının zorunlu olarak hangi bir araçla yapılması gerektiğini belirlememiştir. Bunun yerine İslam, insana, karşılıklı rıza olduğu sürece mübadeleyi dilediği herhangi bir araçla gerçekleştirme seçeneğini tanımıştır. Bu nedenle bir erkeğin bir kadınla, ona Kur'an öğretmek suretiyle evlenmesi caizdir; tıpkı bir kişinin, bir malı sahibinin yanında bir gün çalışarak satın alması veya belli miktarda hurma karşılığında birinin yanında bir gün çalışması gibi. Dolayısıyla mübadele, insanların istediği herhangi bir şeyle yapılabilir. Ancak bir malın belirli bir para birimiyle değiştirilmesi söz konusu olduğunda İslam, mübadelenin hangi para birimiyle yapılacağı konusunda bize yol göstermiştir. Müslümanları belirli bir para türüyle, yani altın ve gümüşle sınırlandırmıştır. İslam, malların veya hizmetlerin sağladığı faydanın ölçüsünün, toplumun dilediği gibi yönetebileceği sabit ya da değişken para birimleriyle toplum tarafından takdir edilmesini topluma bırakmamıştır. Bilakis İslam, toplumun değerleri, yani malların ve hizmetlerin fiyatlarını ifade ettiği bu para birimlerini belirlemiştir.

When Islam decreed the rules of trading and hiring, it did not determine any specific item with which the exchange of goods, services and benefits had to be compulsorily conducted. Islam has rather given the human being the choice to conduct the transactions of exchange with whatever medium He chooses, as long as mutual consent prevailed in the exchange. It is, therefore permitted for a man to marry a woman by teaching her the Qur’an, just as it is permitted for a person to buy a commodity by working for its owner for a day, or to work for someone for a day in exchange for a certain amount of dates etc. The exchange could therefore be conducted with whatever people wished. However, when it comes to exchanging a commodity with a specific monetary unit, Islam has guided us to the monetary unit by which the exchange is to take place. It has restricted the Muslims to a specific type of money, which is gold and silver. Islam has not left it to society to express its own estimation of the measure of benefit drawn out of goods or services, by either fixed or variable monetary units, which society could manage as it wished. Islam has rather specified these monetary units by which society expresses the values i.e. the prices of goods and services.

2. İslam, altın ve gümüşü belirli bir dizi sabit hükme bağlamıştır. Bu nedenle, diyet yani kan parasını belirlediğinde, belirli bir miktar altın tespit etmiştir. Aynı şekilde, hırsızın elinin kesilmesi cezasını koyduğunda, elin kesilmesini gerektiren çalınan altının asgari değerini belirlemiştir. Yemen halkına yazdığı mektupta, Allah'ın Elçisi ﷺ'in, Amr İbn Hazm yoluyla En-Nesai tarafından rivayet edildiğine göre şöyle dediği nakledilmektedir: “Bir can için kan parası 100 devedir... altın sahipleri için ise bu 1000 dinardır.” Buhari ayrıca Aişe (ra) yoluyla Allah'ın Elçisi ﷺ'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: “Dörtte bir dinar ve üzeri bir değerdeki hırsızlık için el kesilir.” Dolayısıyla, dinarın, dirhemin ve miskalin bu şekilde belirli kurallara bağlanması, ağırlığınca altın içeren dinarı ve ağırlığınca gümüş içeren dirhemi, mal ve hizmetlerin değerinin ölçüldüğü bir parasal birim haline getirir. Bu parasal birim, para birimine temel teşkil eden paradır. Bu nedenle, İslam'ın şer'i hükümleri metinle altın ve gümüşe bağlaması, bu hükümler para ile ilgili olduğunda, paranın yalnızca altın ve gümüşle sınırlı olduğuna delildir.

2. Islam has linked gold and silver to a set of fixed rules. Hence, when it imposed the Diyyah i.e. blood money, it specified a fixed amount of gold. Also, when it decreed the penalty of cutting the hand of the thief, it specified the minimum value of gold that is stolen which would entail the cutting of the hand. In his letter to the people of the Yemen, the Messenger of Allah (pbuh) was reported by An-Nisai on the authority of Amru Ibn Hazm to have said: “The blood money for one soul would be 100 camels...and for those who deal in gold it would be 1000 dinars.” Bukhari also reported on the authority of Aisha (ra) that the Messenger of Allah (pbuh) also said: “The hand is cut for the theft of one-quarter dinar and upward.” Therefore, this fixing of certain rules by the Dinar, the dirham and the Mithqal, would make the Dinar with its weight in gold, and the dirham with its weight in silver, a monetary unit by which the values of goods and services are measured. This monetary unit would be the money, which is the basis of the currency. Therefore, the fact that Islam has linked the Shari’ah rules to gold and silver by text, when these rules are related to money, serves as evidence that the currency is solely restricted to gold and silver.

3. Allah'ın Elçisi ﷺ altın ve gümüşün para olarak kullanılmasını belirlemiş, malları ve hizmetleri değerlendirmek için parasal ölçü olarak yalnızca bunları kılmış ve bütün alışverişlerin bunları esas alarak yapılmasını sağlamıştır. Allah'ın Elçisi ﷺ ayrıca bu paranın birimlerini de belirlemiştir; bunlar ons, dirhem, daniq (1 dirhemin 1/6'sına eşit), kırat, mithqal ve dinardır. Bu birimler Allah'ın Elçisi ﷺ'in hayatı boyunca iyi bilinen ve yaygın olan birimlerdi ve bütün insanlar tarafından geniş ölçüde kullanılıyordu. Allah'ın Elçisi ﷺ'in bunları onayladığı da sabit olmuştur. Tüm ticaret ve evlilik işlemleri, para niteliğindeki altın ve gümüşle yapılıyordu ve bu, Sahih hadislerde sabit olmuştur. Allah'ın Elçisi ﷺ, altın ve gümüşün ağırlığını Mekke halkının ağırlığı olan belirli bir ağırlıkla belirlemiştir. Ebu Davud ve Nesai, İbn Ömer'den rivayet etmişlerdir ki Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurmuştur: "Ağırlık, Mekke halkının ağırlığı olmalıdır." İslam'daki parasal ağırlıklar incelendiğinde, yasal onsun 40 dirheme, dirhemin 6 daniqa, dinarın 24 kırata eşit olduğu ve her 10 dirhemin 7 mithqala eşit olduğu sonucuna varırız. Medine'nin ağırlıkları bu düzene göre belirlenmiştir.

3. The Messenger of Allah (pbuh) has determined that gold and silver be used as money, and exclusively made them the monetary measure to evaluate goods and services, and ensured that all transactions be conducted with them as their basis. He (pbuh) also established the units of this money, which are the ounce, Dirham, Daniq (equal to 1/6 Dirham), Carat, Mithqal and Dinar. These units were well known and widespread during the lifetime of the Messenger of Allah (pbuh) and they were widely used by all people. It has also been established that the Messenger of Allah (pbuh) approved of them. All trade and marriage transactions were conducted in gold and silver, in their quality as money, and this has been established in the Sahih Ahadith. The Messenger of Allah (pbuh) has determined the weight of gold and silver with a specific weight, which was the weight of the people of Makkah. Abu Dawud and An-Nisai reported on the authority of Ibn Umar that the Messenger of Allah (pbuh) said: “The weight should be that of the people of Makkah.” When reviewing the monetary weights in Islam, we would conclude that the legal ounce would equal 40 Dirhams, the dirham would be 6 Daniqs, the Dinar would equal 24 Carats and every 10 Dirhams would equal 7 Mithqals. The weights of Madinah were established according to this order.

5. Dinle ilgili olan ve yalnızca parasal işlemler altında sıralanan kurallar yalnızca altın ve gümüşle ilgilidir. Ayrıca İslam'da zikredilen bütün mali işlemlerin altın ve gümüşle yapıldığı rivayet edilmiştir. Döviz (sarf), bir para biriminin başka bir para birimiyle takas edilmesidir. Bu, ya aynı türden bir para biriminin diğeriyle takas edilmesi ya da bir para biriminin farklı bir türle takas edilmesi olabilir. Başka bir deyişle döviz, bir para birimini diğeriyle değiş tokuş etmektir. Saf bir mali işlem olan sarfın, altın ve gümüş aracılığıyla başka hiçbir şeyle değil yalnızca parayla bağlantılı olarak Şeriat tarafından belirlenmiş olması, paranın altın ve gümüş olması gerektiğinin ve başka hiçbir şey olmaması gerektiğinin açık bir delilidir. et-Tirmizî, Allah'ın Resulü ﷺ'in şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: "Altını gümüşle dilediğiniz gibi alıp satın, ancak peşin ve elden ele olarak." Buhârî de Allah'ın Resulü ﷺ'in şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: "Altının gümüşle takası, peşin ve elden ele olmadıkça faizdir." Bu nedenle para, İslam'ın hükümler koyduğu konulardan biridir; görüş ve istişareye tabi bir mesele değildir, ekonomik ve mali hayatın gereklerine de tabi değildir. Paranın belirli bir tür ve para birimi olarak niteliği, bizzat bir Şer'i hükümle belirlenmiştir. Yukarıda zikredilen beş noktaya dikkatle bakılırsa, İslam'da paraya bağlı ve ilişkili pek çok Şer'i hükmün bulunduğu görülür. Dolayısıyla onu biriktirmenin yasaklanması, üzerine zekâtın farz kılınması, onun için sarf hükmünün konulması, Allah'ın Resulü ﷺ'in onunla muamele yapılmasını onaylaması, diyetin ve hırsızlıkta elin kesilmesinin ona bağlanması, bu konudaki görüşü yalnızca Şer'i nassa tabi kılar. Şer'in, yalnızca altın ve gümüşle ilgili olan veya ona bağlı kurallarla ifade ettiği hususlar, paranın altın ve gümüş olması veya altın ve gümüşe dayanması gerektiğinin açık bir delilidir. Bu nedenle, Şeriat hükümlerinin belirlediği para türüne uyulmalıdır. Dolayısıyla İslam'da para altın ve gümüş olmalıdır.

5. The rules of exchange listed under the monetary transactions only, have come in gold and silver alone. Also, all the financial transactions mentioned in Islam were reported to have been conducted in gold and silver. Exchange is the trading of one currency for another. It would be either trading of one currency with the same type, or trading of one currency for another type. In other words, exchange would be the swapping of one currency for another. The fact that Shar’a has determined the exchange, which is purely a financial transaction, linked to nothing else but money by gold and silver serves as a clear evidence that money should be in gold and silver and nothing else. At-Tirmidhi reported that the Messenger of Allah (pbuh) said: “Trade gold for silver as you wish, but hand to hand (without delay).” Bukhari also reported that the Messenger of Allah (pbuh) said: “Gold for silver would be Riba, unless it was hand to hand (without delay).” Therefore, money is considered one of the issues which Islam has laid down rules for and is not an issue subject to opinion and consultation, nor subject to the requirements of economic and financial life. The attribute of money as a specific type and unit of currency, is rather determined by a Shari’ah rule. If one were to ponder over the above mentioned five points, one would find a host of Shariah rules has been related and linked to the money in Islam. Therefore, the prohibition of its hoarding, the obligation of Zakat on it, the decreeing of the rule of exchange for it, the approval of the Messenger of Allah (pbuh) of dealing with it, the linking of the Diyyah (blood money) and the cutting of the hand in theft to it makes the opinion in such a matter subject to the Shari’ah text only. The fact that Shar’a has expressed through rules which are related exclusively to money in gold and silver, or are linked to it, serves as a clear evidence that the currency should be gold and silver, or based on gold and silver. Therefore, the type of currency determined by the Shari’ah rules must be adhered to. Thus, money in Islam should be gold and silver.

Allah'ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem), altın ve gümüşün basılmış olup olmamasına bakmaksızın çeşitli türlerini para olarak kullanmıştır. Kendisi belirli, sabit özelliklere sahip özel bir para basmamıştır; bunun yerine altın ve gümüş birimleri Roma ve Pers sikkeleri, küçük ve büyük sikkeler ile ne basılmış ne de üzerine kazınmış gümüş sikkeler ve Yemen sikkeleri idi. Bütün bu sikkeler istisnasız olarak yaygın biçimde kullanılmaktaydı. Ancak bu sikkeler adetlerine ya da üzerlerinde kazı bulunup bulunmamasına göre değerlendirilmiyor, yalnızca ağırlıklarına göre dikkate alınıyordu. Altın parçası bir yumurta büyüklüğünde olsa bile insanlar onunla alışveriş yapardı. Dolayısıyla tanım, altın ve gümüşün belirtilmesi ve her biri için ağırlığın belirtilmesiyle yapılmıştır. Bu nedenle, zekât gibi Allah'ın (subhanehu ve teala) hakları, borçlar gibi insanların hakları ile mal ve hizmetlerin fiyatları, Dirhem ve Dinarlara, yani ağırlıkla değerlendirilen altın ve gümüşe bağlanmıştır.

The Messenger of Allah (pbuh) made various types of gold and silver as money, regardless of whether these were minted or not. He (pbuh) did not mint a specific money, with specific and fixed features, rather the units of gold and silver were Roman and Persian coins, both small and large coins along with silver coins which were neither minted nor engraved, as well as Yemeni coins. All of these coins were in use widely without exception. However, these coins were not considered by their number or whether they were engraved or not; they were only considered according to their weight. The piece of gold could be the size of an egg, and people would still deal with it. Thus, the definiition was by specifying gold and silver and specifying the weight for each of them. Therefore, the rights of Allah (swt) such as Zakat, the rights of the people such as debts, as well as the prices of goods and services, were related to Dirhams and Dinars i.e. to gold and silver, evaluated by weight.

Bu durum, Allah Resûlü ﷺ'in hayatı boyunca, Dört Halife döneminde ve Emevîler döneminin başlangıcında devam etti; Abdulmelik İbn Mervan'ın gelişine kadar sürdü. Abdulmelik, o dönemde kullanımda olan, basılmış ve basılmamış tüm altın ve gümüşü İslamî bir para birimi ve yazıya dönüştürmeyi uygun gördü; onlara standart ve değişmez bir ağırlık verdi ve böylece ağırlıklarına atıfta bulunma ihtiyacını ortadan kaldırdı. Böylece en büyük ve en küçük paraları toplayıp Mekke ağırlığına göre bastırdı. Abdulmelik, Dirhemleri gümüşten, Dinarları ise altından 75 hicri yılında bastırdı. O zamandan beri İslamî basılmış Dirhemler ve Dinarlar dolaşımda oldu; yani İslam Devleti'nin parası, aynı değişmez özelliğe sahip olarak ayırt edilir hale geldi. Bu nedenle İslam'da parasal standardın temeli altın ve gümüştü. Büyüklük, sikke, şekil ve yazıya gelince, bunların hepsi üslûbun bir parçasıdır. Dolayısıyla, Şeriat terminolojisinde ve değerlendirmesinde altın ve gümüş sözcükleri anıldığında, iki konuya uygulanır: Dolaşımda olan para, bir karşılığı (altın ve gümüşten) olduğu sürece bakır ya da kâğıt para olsun, ve altın ve gümüş olan iki metal. Altın ya da gümüşten olan her para dikkate alınır; altına ya da gümüşe çevrilebilen her kâğıt ya da bakır para veya benzeri de dikkate alınır.

This State of affairs continued throughout the lifetime of the Messenger of Allah (pbuh), that of the four Khulafaa Al-Rashideen, and the beginning of the era of Bani Umayyah, until the arrival of Abdulmalik Ibn Marwan, who deemed it appropriate to transform all the gold and silver that was in use at the time, minted and non minted alike, into an Islamic coinage and inscription, and gave it a standard and invariable weight, thus doing away with the need to make reference to their weight. So, He collected the largest and the smallest of coins and minted them according to the weight of Makkah. Abdulmalik minted the Dirhams in silver and the Dinars in gold in the year 75 AH, and ever since that time, Islamic minted Dirhams and Dinars were in circulation i.e. the currency of the Islamic State became distinguished, having the same invariable feature. Therefore, the basis of the monetary standard in Islam was gold and silver. As for size, coinage, form and inscription, these are all part of the style. Therefore, the words of gold and silver, when mentioned in the Shari’ah terminology and evaluation, would apply to two matters: The money which is in circulation, whether it is copper or paper money as long as it has an equivalent (from gold and silver), and the two metals of gold and silver. Any money that is from gold or silver, would thus be considered, and any paper or copper money or the like, which could be transferred into gold or silver would also be considered.