İhtikâr, şeriatta kesin bir yasağa dayanarak mutlak surette engellenmiş ve haram kılınmıştır. Bu yasak, Hadis'te açıkça gelen kesin nehiy sebebiyledir. Sa'îd bin el-Müseyyeb, Buhârî'de Ma'mer bin Abdullah el-Adevî'den rivayet ettiğine göre Peygamber (ﷺ) şöyle buyurmuştur: "İhtikâr yalnızca hatakâr olan kişi tarafından yapılır." El-Athram, Ebû Umâme'den rivayet etmiştir: "Allah'ın Resûlü (ﷺ), bir gıda maddesinin ihtikâr edilmesini yasakladı." Müslim ise isnadıyla Sa'îd bin el-Müseyyeb'den, onun da Ma'mer'den naklettiğine göre şöyle rivayet etmiştir: "Allah'ın Resûlü (ﷺ) şöyle buyurdu: 'Kim ihtikâr yaparsa o hatakârdır.'" Hadis'teki bu yasak, ihtikârı yapanı hatakâr diye nitelendirerek kınamayı ve ondan sakındırmayı ifade eder. Hatakâr ise günahkâr, itaatsiz demektir. Bu da yasağın kesin olduğunu gösteren bir karine niteliğindedir. Dolayısıyla hadisler, ihtikârın haram olduğuna delalet etmektedir. Muhtekir, fiyatların yükselmesini bekleyerek malları, pahalıya satmak için biriktiren ve vatandaşların bunları satın almakta zorlanacakları hâle getiren kişidir. Muhtekir kelimesinin, fiyatın yükselmesini bekleyerek malı biriktiren kişi anlamında olmasının sebebi şudur: "İhtikâr" kelimesi dilde bir şeyi toplayıp, pahalanana kadar bekletmek ve sonra yüksek fiyata satmak anlamına gelir. Ayrıca "istibdâd" yani malı pahalıya satılması için alıkoymak, tutmak anlamına da gelir. İhtikârın, toplanan malın halk için satın alınmasının güçleşecek bir noktaya ulaşması şartına gelince, bu, ihtikâr fiilinin gerçekleşmesinin ancak böyle bir durumda tasavvur edilebilmesindendir. Eğer insanlar için malı satın almak zorlaşmamış olsaydı, o mal ne toplanır ne de pahalıya satılmak üzere alıkonulurdu. Bu nedenle, tekelin şartı yalnızca malı satın almak değildir; aksine, malı toplamak ve fiyatının yükselmesini beklemek, böylece onu pahalıya satmaktır ki bu da tekel olarak kabul edilir. Bu durum, tekelci malı satın alma yoluyla biriktirmiş olsun ya da bu türden bir ürünü ekme konusunda yalnız kendisi olduğu veya bu tür ürün nadiren ekildiği için geniş arazisinin hasadından toplamış olsun, ya da fabrikalarında tek üretici olarak biriktirmiş olsun, veya bu tür sanayide yetersizlik olduğu için olsun, geçerlidir. Nitekim kapitalist tekellerde olduğu gibi, diğer fabrikaları ortadan kaldırarak belli bir şeyin üretimini tekeline alan ve böylece piyasayı tekeline geçiren kimseler de bu kapsamdadır. Tüm bu biçimlere tekel denir, çünkü hepsi "ihtikâr" kelimesinin dilsel anlamına tam olarak uyar; bu kelime de yine malı satıştan alıkoyup fiyatının yükselmesini bekleyerek onu pahalıya satmak anlamına gelir.

Monopoly is prevented absolutely, and it is forbidden in Shar’a due to the decisive prohibition of it that came explicitly in the Hadith. S’aid ibn Al-Musayyab narrated from Mu’ammar ibn Abdullah Al-‘Adawi in Bukhari that the Prophet (pbuh) said: “No one monopolises except the wrongdoer.” Al-Athram narrated from Abu Umamah, He said: “The Messenger of Allah (pbuh) forbade that a foodstuff be monopolised”. And Muslim narrated through his chain of narrators from S’aid ibn Al- Musayyab that Mu’ammar said: “The Messenger of Allah (pbuh) said: “Whoever monopolised is a wrongdoer.”’ The prohibition in the Hadith indicates the refrain and the dispraising of the monopoliser by describing Him as a wrongdoer, however the wrongdoer means the disobedient. This is a concatenation which indicates that this prohibition is decisive. Thereupon, the Ahadith indicated that monopoly is Haram. The monopoliser is the one who hoards the commodities until the price rises so as to sell them expensively such that it becomes difficult for the citizens to buy them. As for the meaning of the monopoliser (Muhtakir) as being the one who hoards commodities waiting for their price to rise, this is because the word monopolised (Ihtakara) linguistically means to gather something and hold it waiting until it becomes expensive and then sell it for a high price. It also means Istabadda i.e. to hold back (hoarded) the goods so that they are sold expensively. As for the condition of monopoly that it should reach a limit at which it becomes difficult for the citizens to buy the monopolised commodity, this is because the reality of the monopoly is not conceived to happen except in such a situation. If it did not become difficult for the people to buy the commodity then it would not have been gathered nor held back to be sold expensively. Therefore, the condition of the monopoly is not only to purchase the commodity; rather it is gathering it and waiting for its price to rise so as to sell it expensively, which is considered monopoly. This applies whether the monopoliser compiled it through purchase, or from the harvest of his large land because He is the only person to plant such type of harvest or for such type, because of it being rarely planted or He compiled it from his factories, as the sole manufacturer, or because of the shortage in this type of industry as is the case with the capitalist monopolies, who monopolise manufacturing a certain thing by eliminating other factories and thereby monopolise the market. All these forms are called monopoly because they fit exactly to the linguistic meaning of the word monopolised (Ihtakara), which again means holding the commodity from sale and waiting for its price to rise so as to sell it expensively.

Tekelcilik (İhtikâr), insan gıdası veya hayvan gıdası olsun, gıda maddesi olsun ya da olmasın, insanların zorunlu ihtiyaçları veya lüks ihtiyaçları olsun, her türlü şeyde haramdır. Bunun sebebi, "ihtikâr" kelimesinin dilsel anlamının bir şeyi mutlak anlamıyla (herhangi bir sınırlama olmaksızın) biriktirmek olmasıdır. "İhtikâr" kelimesi, gıda maddesini veya insanların zorunlu ihtiyaçlarını biriktirme anlamında değil, bir şeyi biriktirme anlamında gelmiştir; dolayısıyla onun dilsel anlamının dışında bir yere hasredilmemelidir. Ayrıca, tekelcilik konusunda gelen hadislerin açık anlamı, her şeyde tekelciliğin yasaklandığını göstermektedir. Bu açıktır, çünkü hadisler kayıt ve sınırlama olmaksızın mutlak, tahsis edilmeksizin genel olarak gelmiştir; dolayısıyla mutlak ve genel kalmaları gerekir.

Monopoly is prohibited (Haram) in all things without a difference between the human foodstuff or animals foodstuff, a foodstuff or not a foodstuff, and of the people’s necessities or luxuries. This is because the linguistic meaning of the word monopolised (Ihtakara) is to compile a thing in its absolute sense (without specification). The word monopolised did not come in the meaning of compiling the foodstuff or the people’s necessities, rather compiling the thing, so it should not be confined to other than its linguistic meaning. And also because the explicit meaning of the Ahadith that came in the subject of monopoly indicate the prohibition of monopoly in everything. This is clear because the Ahadith came absolute without qualification, general without specification; so they have to stay absolute and general.

Hadislerde gıda maddeleriyle sınırlı olmayan ihtikâra dair bazı rivayetlerde yer alan şu hususa gelince: Resûlullah ﷺ'in "Resûlullah ﷺ gıda maddelerinde ihtikârı yasakladı" hadisi ve diğer rivayetler. Bu bağlamda hadiste gıda maddelerinin zikredilmesi, ihtikârı yalnızca gıda maddeleriyle sınırlı kılmaz. Ayrıca bu konuda, yasağın bazı rivayetlerde mutlak, bazı rivayetlerde ise gıda maddeleriyle kayıtlı olarak geldiğini söylemek doğru değildir. Dolayısıyla mutlak olan rivayet, kayıtlı olana göre açıklanmalıdır denilemez. Çünkü bazı rivayetlerde geçen "gıda" (taam) kelimesi, mutlak rivayetleri kayıtlamaya elverişli değildir; o, mutlak lafzın delalet ettiği fertlerden birinin özel olarak zikredilmesidir. Zira ihtikâr yasağı hükmünden gıda dışındakilerin çıkarılması, lakabın mefhumuna (mefhumu'l-lakab) dayanmaktadır ki bu kullanılan bir yöntem değildir; dolayısıyla lakabın mefhumu ne kayıtlamaya ne de tahsise elverişlidir. Bu nedenle ihtikârı hadislerinde gıdanın zikredilmesi, ihtikâr türlerinden birinin örnek olarak anılmasından ibarettir; gıdaya özgü bir kayıt ya da kullanılması gereken bir sıfat anlamı taşıyan bir tavsif değildir. Aksine belirli bir şeye verilmiş, anlamı kullanılmayan, camid (isim niteliğinde) bir addır. Hükmü kayıtlayabilecek ya da tahsis edebilecek olan, kullanılabilir bir mefhumu bulunan şeydir; bu durum burada geçerli değildir. Bu da gösterir ki ihtikârı yasaklayan rivayetler, gıda maddelerini zikredenler dahil, mutlak ve âmdır; dolayısıyla her şeyde mutlak olarak ihtikârın yasaklanmasını kapsarlar.

With regard to what came in some of the Ahadith narrations concerning limiting the monopoly to foodstuffs only, like the Hadith: “The Messenger of Allah (pbuh) prohibited monopolising the foodstuffs”, and other narrations. In this regard, mentioning of foodstuffs in the Hadith does not make monopoly confined only to foodstuffs. As well, it is not true to say in this matter that prohibition came as unqualified (Mutlaq) in some narrations, and came as qualified (Muqayyad) to foodstuffs in others. So the unqualification (Mutlaq) should be explained according to the qualified (Muqayyad). This is not true because the word foodstuff (Ta’am) mentioned in some narrations is not fit for qualifying the unqualified (Mutlaq) narrations, it is rather a specific mentioning of one of the individual things which the unlimited (Mutlaq) indicates. This is because excluding other than the foodstuffs from the divine rule of prohibiting monopoly is based on using the meaning of the title (Mafhum al-Laqab), a matter which is not applied (i.e is invalid); accordingly, the meaning of the title is not fit for qualification nor for specification. Thus, mentioning the foodstuffs in some narrations of the Ahadith of monopoly is only nominating one of the types of monopoly as an example, not as qualifying monopoly in foodstuffs nor as a description which has a meaning that has to be used; it is rather a rigid (Jamid) name for a specified thing, that is to say it is a title not a description, so its meaning is not used. That which fits to qualify or specify the rule is that which has a meaning (Mafhum) that can be used, a matter which does not apply in this case. This indicates that the narrations which forbid monopoly, even those which mentioned the foodstuffs, are unqualified (Mutlaq) and general (A’am), thus they include the prohibition of the monopoly in everything absolutely.

Tekelci kişinin gerçeği, piyasayı tekeline alması ve malı tek elinde tutarak insanların üzerine istediği fiyatı dayatmasıdır. Böylece insanlar, başka yerden bulunamadığı için o malı yüksek bir fiyatla ondan almak zorunda kalır. Dolayısıyla tekelci, aslında Müslümanlar için fiyatı yükseltmek ister; bu da haramdır. Ma'kal ibn Yesar'dan rivayet edildiğine göre, Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur: "Müslümanların fiyatlarına, onları yükseltmek amacıyla karışan kimseyi, Allah kıyamet gününde büyük bir ateşe atmayı üzerine almıştır."

The reality of the monopoliser is that He monopolises the market; and imposes upon people whatever price He likes by holding the commodity as a monopoly, so people will be forced to buy it from Him at a high price, for it is not available other than to him. Thus the monopoliser in fact wants to increase the price for the Muslims, a matter which is Haram, due to what was narrated from Ma’akal ibn Yasar, that He said that the Messenger of Allah (pbuh) said: “Whosoever was involved in any of the prices of the Muslims, so as to increase it for them it would be due on Allah to place Him in a great fire at the Day of Judgement.”