یو مالک هیڅکله دا حق نلري چې خپله ځمکه د کرهڼې لپاره اجاره ورکړي، که هغه د ځمکې څښتن وي او که یوازې د هغې د ګټې څښتن وي، که ځمکه د عشري ځمکه وي یا د خراجي ځمکه، او که اجاره پیسې وي یا بله شی. همدارنګه ده ته روا نه ده چې ځمکه د هغې د حاصل یوه برخې په بدل کې یا د خوراکي توکو پرته بل شي په بدل کې اجاره کړي، یا د هغه هر هغه شي په بدل کې چې ځمکه یې حاصلوي، ځکه دا هم اجاره ده، او د کرهڼې لپاره د ځمکې اجاره بیخي ناروا ده۔ امام بخاري روایت کړی چې د الله رسول ﷺ وفرمایل: «څوک چې ځمکه لري، هغه باید په کې کرنه وکړي یا خپل ورور ته یې ورکړي. که هغه انکار وکړي، نو باید خپله ځمکه وساتي.» مسلم هم روایت کړی چې د الله رسول ﷺ د ځمکې لپاره د کرایې یا د برخې اخیستل منع کړي دي۔ د نسائي سنن کې راغلي دي: «د الله رسول ﷺ د ځمکې اجاره منع کړې ده۔» موږ وویل: «ای د الله رسوله ﷺ، ایا موږ دې د غنمو د یوې برخې په بدل کې اجاره کړو؟» ده وفرمایل: «نه.» موږ وویل: «موږ به یې د پوښې (وچې ډډې) په بدل کې اجاره کوله.» ده ﷺ وفرمایل: «نه.» موږ وویل: «موږ به یې د هغه ربیعې (د اوبو د کوڅې) په بدل کې اجاره کوله چې اوبه ورته ورکول کیږي.» ده ﷺ وفرمایل: «نه، کرنه یې وکړه یا خپل ورور ته یې ورکړه۔» د «ربیعه» څخه مراد وړوکی جوی دی، یعنې دا چې هغه ځمکه په بدل کې اجاره شي چې د اوبو په غاړه وي۔ په صحیح ډول روایت شوي چې د الله رسول ﷺ د ځمکې لپاره د کرایې یا برخې اخیستل منع کړي دي، او همدارنګه د دې منع کړي چې ځمکه د حاصل د دریمې یا څلورمې برخې لپاره اجاره شي۔ ابو داود د رافع بن خدیج څخه روایت کړی چې نبي ﷺ وفرمایل: «څوک چې ځمکه لري، هغه باید په کې کرنه وکړي یا خپل ورور ته یې کرنه ورکړي، او دا روا نه ده چې هغه د دریمې یا څلورمې برخې یا د یو ټاکلي خوراکي شي په بدل کې اجاره کړي۔» بخاري د نافع څخه روایت کړی، هغه وویل: «عبدالله بن عمر ته د رافع بن خدیج له لارې خبر ورکړل شو چې هغه ویلي وو چې د الله رسول ﷺ د ځمکې اجاره منع کړې ده۔» عبدالله بن عمر رافع ته ولاړ، او زه هم د هغه سره لاړم ترڅو له رافع څخه وپوښتم، هغه وویل: رسول الله ﷺ د ځمکې په اجاره ورکولو منع کړی وه. نافع دا هم یادونه وکړه چې عبدالله بن عمر د ځمکې اجاره ورکول پریښودل.