تحفظی نظریه تقاضا کوي چې دولت باید مداخله وکړي ترڅو په بهرنۍ تجارت کې توازن رامنځته کړي. د تحفظ موخه دا ده چې د تجارت توازن اغیزمن کړي او کسرې (کمښت) سم کړي، ځکه چې د صادراتو او واردتو تر منځ خودبخوده توازن به نه شي کولی توازن رامنځته کړي، نه به یې کولی شي کسر سم کړي. له همدې امله تحفظ ضروري دی، او همدا سبب دی چې ګمرکي محصولات، همدارنګه د صادراتو او واردتو محدودیتونه تطبیق کیږي.

The protectionist theory requires that a State interferes in order to achieve equilibrium in foreign trade. The pupose of protectionism is to influence the balance of trade and redress the deficit, because the spontaneous balance between exports and imports would not be able to achieve equilibrium, nor would it be able to redress a deficit. Therefore, protectionism would be necessary, and that is why custom duties as well as export and import restrictions would be imposed.

دا نظریه لکه څنګه چې دی، محدوده ده، ځکه چې دولت ته د مداخلې واک یوازې د بهرنۍ تجارتي توازن د ترلاسه کولو یا د کسر د جبران لپاره محدودوي. دا غلطه ده، ځکه اسلامي دولت د دې لپاره مداخله کوي چې له نورو دولتونو سره د متقابلیت (معاملې د برابرۍ) پر بنسټ معامله وکړي، د هیواد اړتیاوې پوره کړي، د پیسو او بهرنیو اسعارو د ګټو د رامینځ ته کولو لپاره، او له همه مهمه دا چې د اسلام پیغام ورسوي. نو دا سمه نه ده چې د دولت مداخله یوازې د تجارتي معاملو کې د توازن ساتلو او د کسر د جبران پورې محدوده شي. بلکه د دولت مداخله باید د سیاسي، اقتصادي او تجارتي موخو لپاره وي، او د اسلامي پیغام د رسولو لپاره هم.