زکات کی رقوم انہی رقوم میں شامل ہیں جو بیت المال میں رکھی جاتی ہیں۔ البتہ زکات اپنی وصولی، اپنی جمع شدہ مقداروں اور اپنے خرچ کے لحاظ سے دوسری رقوم سے مختلف ہے۔ وصولی کے اعتبار سے یہ صرف مسلمانوں کے مال سے لی جاتی ہے، غیر مسلموں کے مال سے نہیں۔ نیز یہ کوئی عام ٹیکس نہیں، بلکہ اسلام کے ارکان میں سے ایک رکن ہے۔ اس کے علاوہ یہ ایسا مال ہے جس کی ادائیگی سے روحانی فضیلت حاصل ہوتی ہے، جیسے نماز، روزہ اور حج، اور یہ ہر مسلمان پر عائد ہونے والا انفرادی فریضہ ہے جسے مسلمان خود ادا کرتا ہے۔

Zakat funds are one of the funds that are placed in the Treasury. Zakat is different from the other funds in regards with its collection, in regards of with its collected amounts and in regards with its spending. In regards with its collection, it is collected from the properties of the muslims only and not from the non-muslims. It is, as well, not a general tax, rather one of the pillars of Islam. Besides that, it is a property, paying of which achieves a spiritual value, like the prayer, fasting and the hajj, and it is an individual obligation paid by the Muslim.

لیکن زکات وصولول د دولت د ضرورتونو سره سم او نه د ټولنې د ګټو سره سم کېږي، لکه څنګه چې د امت نورې ټولې ډولې مالي وجوهات وصولېږي. بلکه دا یو ځانګړی ډول مال دی چې باید بیت المال ته ورکړل شي، که څه هم د هغې ضرورت وي یا نه. مسلمان د زکات د ورکولو له فریضې څخه نه آزادیږي کله چې د هغه په مال باندې واجب شي. د هغه مسلمان په اړه چې د نصاب (د زکات د وړ کمترین اندازه) مالک وي، د هغه د پور او خپلو اړتیاوو له کمولو وروسته، د ورکولو فرضیت ثابت دی. زکات په کافر باندې فرض نه دی. مګر دا په بالغ نه شوي ماشوم او دیوانه باندې فرض دی، ځکه چې امام ترمذي د عبدالله بن عمرو په روایت سره روایت کړی چې رسول الله ﷺ فرمایلي: «څوک چې د یتیم سرپرست وي چې مال لري، نو هغه باید په هغه مال سوداګري وکړي او هغه پرېنږدي نه تر دې چې صدقه (زکات) یې وخوري»، یعنې باید دې ته اجازه ورنکړي چې په زکات ورکولو سره تر ټولو ختمه شي. څرنګه چې زکات د فرد په مال باندې واجب دی، نو دا یوه مالي عبادت دی، نه بدني عبادت.