۳.۱ خصوصي ملکیت - د اسلام اقتصادي نظام | Quran Course

۳.۱ خصوصي ملکیت - د اسلام اقتصادي نظام | Quran Course

0% read · 1 min left

د اسلام اقتصادي نظام Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

۳.۱ خصوصي ملکیت

3.1 Private Ownership

by Taqiuddin an-Nabhani1 min readViewed 85 times

د انسان د طبیعت یوه برخه داده چې کار وکړي ترڅو خپلې اړتیاوې پوره کړي، او د دې اړتیاوو د پوره کولو لپاره مال ولري، او په همدې توګه د دې مال د ترلاسه کولو هڅه وکړي. د انسان اړتیاوې پوره کول یو حتمي امر دی چې انسان له هغه نشي ډډه کولی. د انسان طبیعت برخه ده، نو په دې ترتیب سره د انسان لپاره مال ترلاسه کول هم یو حتمي امر دی. هر هغه هڅه چې انسان د مال درلودو څخه منع کړي، د هغه د طبیعت سره په ټکر کې ده، او هر هغه هڅه چې د هغه مال د یوې ټاکلې اندازې پورې محدود کړي، هغه هم د انساني طبیعت سره ټکر لري. نو په دې ترتیب سره دا غیرطبیعي به وي چې د انسان او د مال د ترلاسه کولو ترمنځ ودرېږو، یا د هغه د دې ترلاسه کولو د هڅو مخه ونیسو.

It is part of man’s nature to work so as to satisfy his needs and to possess property in order to satisfy these needs and accordingly to strive for this possession. Satisfying man’s needs is an inevitable matter that man cannot desist from. In addition to being part of man’s nature, man’s acquisition of wealth is thus an inevitable matter. Any attempt to prevent man from possessing wealth would be contradictory to his nature and any attempt to restrict his possession to a certain quantity would also be contradictory to human nature. It would, therefore, be unnatural to stand between man and his acquisition of wealth, or to stand between Him and his efforts to achieve this acquisition.

دا حصول دې د انسان لپاره پرېښودل نه شي چې هغه یې د خپل خوښې سره ولري، ترلاسه کړي یا یې ولېږدوي، ځکه دا به شر او فساد رامنځته کړي او په پای کې انارشي او بې نظمي به پیدا کړي. دا یو حتمي شی دی، ځکه خلک په خپلو وړتیاوو او د اړتیاوو د پوره کولو په غوښتنو کې سره توپیر لري. که هغوی په خپل حال پرېښودل شي، یوازې پیاوړي به شتمني ترلاسه کړي او ناتوانه به له هغې محروم وي؛ ناروغ او بې وسه به ورک شي، او لالچي به له حده تجاوز وکړي. نو خلکو ته د شتمنۍ د ترلاسه کولو او د هغې د ترلاسه کولو لپاره د هڅې اجازه باید داسې طریقې سره وي چې د ټولو خلکو د بنسټیزو اړتیاوو پوره کېدل تضمین کړي. همدارنګه باید دا تضمین کړي چې خلک د تجملاتو د ترلاسه کولو خواهش هم پوره کولی شي. له همدې امله دا حتمي ده چې دا حصول په یوه ځانګړې طریقه محدود شي، چې په هغې کې سادګی ترلاسه شي، ترڅو د وړتیاوو او اړتیاوو د توپیر سره سره حصول د ټولو خلکو لاس ته رسېدونکی وي. دا طریقه به د انسان د فطرت سره هم سمون ولري، ترڅو بنسټیز اړتیاوې پوره شي او خلک خپل تجملات هم پوره کولی شي. نو دا حتمي ده چې ملکیت په کیفیت سره وټاکل شي او د ملکیت له منځه تللو مخه ونیول شي، ځکه دا د انسان د فطرت سره ټکر کوي. همدارنګه ضروري ده چې د ملکیت محدودول په ځانګړو مقدارونو مخه ونیول شي، ځکه دا د انسان د شتمنۍ د ترلاسه کولو هڅه محدودوي او په دې ډول د هغه د فطرت سره ټکر کوي. د ملکیت ازادي هم باید وازمویل شي، ځکه دا د خلکو په منځ کې د بې نظمه اړیکو سبب کېږي او شر او فساد رامنځته کوي. اسلام د فرد ملکیت جواز ورکوي او د هغه طریقه تعریفوي، نه د هغه مقدار، سره له دې چې دا د انسان د فطرت سره سمون لري. همدارنګه دا د خلکو تر منځ اړیکې تنظیموي او په دې ډول انسان ته امکان ورکوي چې خپلې ټولې اړتیاوې پوره کړي.

This acquisition should not, however, be left to man to achieve, strive for, or dispose of as He wishes, as this would cause evil and corruption resulting in anarchy and disorder. This is inevitable due to the disparity between people in their abilities and in their needs for satisfaction. If they were left to their own devices, only the strong would acquire the wealth and the weak would be deprived of it; the sick and the incapable would perish and the greedy would be excessive. Enabling the people to acquire wealth and strive to achieve it must therefore proceed in a way that guarantees the satisfaction of the basic needs for all the people. It should also guarantee the possibility of people being able to satisfy their desire to acquire luxuries. It would, therefore, be imperative to confine this acquisition to a specific method, in which simplicity is achieved, so as to make the acquisition within reach of all people despite the disparity in their abilities and their needs. This method would also conform to human nature so as to satisfy the basic needs and enable people to fulfil their luxuries. It would thus be imperative for the ownership to be determined in quality and to resist the abolition of ownership, as this contradicts human nature. It is also necessary to resist the confinement of ownership to specific quantities, as this restricts man’s striving to acquire wealth, thus contradicting his nature. The freedom of ownership should also be challenged as it causes evil and corruption resulting in chaotic relationships between people. Islam allows individual ownership and defines its method rather than its quantity, in accordance with human nature. It also organised the relationships between people and thus enabled man to satisfy all of his needs.