بازاندیشی هم در تاریخ‌نگاری صهیونیستی درباره گذشته یهودی و هم درباره ملت‌گرایی یهودی مدرن، و نیز شکل‌گیری آگاهی ملی‌گرایانه عبری مدرن، مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است (Myers 1995؛ Ram 1995: 91–124؛ Piterberg 2001؛ Raz-Krakotzkin 1993, 1994). پروژه‌های نام‌گذاری مکان‌ها و بازترسیم نقشه نیز به‌طور گسترده و ویرانگرانه‌ای از سوی قدرت‌های استعماری اروپایی و جنبش‌های اروپایی مهاجرنشین‌گر به کار گرفته شد. در فلسطین، پروژه‌های تغییر نام به زبان عبری صهیونیستی برای قومی‌سازی یهودیان اروپایی و ملی‌سازی کتاب مقدس عبری نقشی حیاتی داشتند.

The reinvention of both the Jewish past and modern Jewish nationhood in Zionist historiography and the creation of a modern Hebrew nationalist consciousness have received some scholarly attention (Myers 1995; Ram 1995: 91–124; Piterberg 2001; Raz-Krakotzkin 1993, 1994). Toponymic and remapping projects were also deployed extensively and destructively by the European colonial powers and European settler-colonial movements. In Palestine, the Zionist Hebrew renaming projects were critical to the ethnocisation of the European Jews and nationalisation of the Hebrew Bible.