مقدمه ۱ عربی: مفرد بلد؛ جمع بلاد.

Introduction 1 Arabic: sing. balad; plural bilad.

«بلادنا فلسطین» همچنین اثری مرجعی یازده‌جلدی درباره جغرافیای تاریخی فلسطین است که نویسنده فلسطینی مصطفی مراد الدباغ آن را نوشته است (۱۹۶۵

2 Biladuna Filastin is also an eleven-volume work of reference on the historical geography of Palestine by Palestinian author Mustafa Murad al-Dabbagh (1965

و ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۶). این دایره‌المعارف مهم فلسطین بر اساس منطقه تنظیم شده و شهرها، شهرک‌ها و روستاهای فلسطین را از دیدگاه‌های جغرافیایی، تاریخی، باستان‌شناختی، گیاه‌شناختی و اقتصادی بررسی می‌کند.

and 1972‒1986). This important encyclopaedia of Palestine is arranged by region and surveys the cities, towns and villages of Palestine from geographical, historical, archaeological, botanical and economic perspectives.

۳ برای نمونه، نگاه کنید به غالب محمد سمرین، قریتی قلونیہ: الأرض والجذور:

3 See, for instance, Ghalib Muhammad Samrin, Qaryati Qaluniya: Al-ard wa-aljudhur:

فلسطیننا فی قصة قریة (۱۹۹۳ [عربی])؛ مجلهٔ زیرزمینی فتح که نخستین بار در سال ۱۹۵۹ منتشر شد، «فلسطیننا» نام داشت.

Filastinuna fi qissat qaryah (1993 [Arabic]); Fateh’s underground magazine which first appeared in 1959 was called Filastinuna.

۴ «عزمی بشارہ دربارۂ وجودِ ایک فلسطینی قوم»، در https://www.youtube

4 ‘Azmi Beshara on the existence of a Palestinian People’, at https://www.youtube.

com/watch?v=EOqAGbpoDZc، منتشر شده در ۳۰ آوریل ۲۰۰۹.

com/watch?v=EOqAGbpoDZc, posted 30 April 2009.

5 http://weekly.ahram.org.eg/Archive/1998/1948/378_said.htm ۶ تک‌پرستی (از یونانی: monos به معنای یگانه و latreia به معنای پرستش) باور به وجود خدایان متعدد، اما با پرستش تنها یک خدای برتر بود. نمونه‌ای از تک‌پرستی، فرعون مصر باستان آمنوفیس چهارم بود که خود را به‌عنوان خدای برتر (‘خدای خدایان’) منصوب کرد، نام خود را رسماً به اخناتون تغییر داد و در دوران سلطنتش آتون‌پرستی را معرفی کرد (۱۳۴۸/۱۳۴۶ پیش از میلاد). در زمان جانشینان اخناتون، مصر به چندخدایی سنتی خود بازگشت و خود اخناتون بدعت‌گذار شناخته شد.

5 http://weekly.ahram.org.eg/Archive/1998/1948/378_said.htm 6 Monolatrism (Greek: monos: single and latreia: worship) was belief in the existence of many gods but with the worship of only one supreme deity. An example of monolatrism was the ancient Egyptian Pharaoh Amenhotep IV who installed himself as a supreme divinity (‘God of gods’) and officially changed his name to Akhenaten and introduced Atenism during his reign (1348/1346 BC). Under Akhenaten’s successors, Egypt reverted to its traditional polytheism and Akhenaten himself came to be seen as a heretic.

۷ مصاحبه با ویلیام مونتگامری وات در: http://www.alastairmcintosh.

7 Interview with William Montgomery Watt at: http://www.alastairmcintosh.

com/articles/2000_watt.htm 8 سامریه‌گری یکی از چهار سنت متمایز ابراهیمی در فلسطین است. سنت سامری بر باور به تقدس کوه جَرِزیم (به عربی:

com/articles/2000_watt.htm 8 Samaritanism is one the four distinct Abrahamic traditions of Palestine. The Samaritan tradition centres on the belief in the sanctity of Mount Gerizim (Arabic:

(جبل جَریزیم یا جبل الطور)، یکی از دو کوه واقع در نزدیکی بلافصل شهر نابلس در فلسطین. این کوه که تا امروز مرکز دین سامری‌ها باقی مانده، نزد سامری‌های فلسطینی مقدس است و آنان آن را، و نه اورشلیم، محل قرارگیری معبد مقدس می‌دانند. کتاب مقدس سامری متنی از پنج کتاب است که با الفبای سامری نوشته شده است. حدود ۶۰۰۰

Jabal Jarizim or Jabal al-Tur), one of the two mountains in the immediate vicinity of the Palestine city of Nablus. The mountain, which continues to be the centre of Samaritan religion to this day, is sacred to the Palestinian Samaritans who regard it, not Jerusalem, as having been the location of the holy temple. The Samaritan scripture is a text of five books written in the Samaritan alphabet. Some 6000

تفاوت‌هایی میان تورات سامری و عهد عتیق وجود دارد.

differences exist between the Samaritan Pentateuch and the Old Testament.

۹ عصر باستان کلاسیک اصطلاحی است که در اینجا به دورهای طولانی از تاریخ (بیش از هزار سال) اطلاق میشود که طی آن «فرهنگ کلاسیک» بر منطقه مدیترانه متمرکز بود و تعامل نزدیک تمدنهای یونان باستان و روم باستان با «خاور نزدیک» را دربرمیگرفت. این دورهای است که در آن نفوذ فرهنگی یونانی و رومی نهتنها شکوفا شد، بلکه تأثیر عظیمی نیز در سراسر جنوب اروپا، جنوب شرقی آسیا، «خاور نزدیک» و شمال آفریقا برجای گذاشت.

9 Classical Antiquity is a term broadly applied here to a long period of history (over a millennium) during which ‘Classical culture’ centred on the Mediterranean region and comprised the intimate interaction of the civilisations of Ancient Greece, Ancient Rome with the ‘Near East’. It is a period in which Greek and Roman cultural influences not only flourished but also wielded enormous influence throughout Southern Europe, South-Eastern Asia, the ‘Near East’ and North Africa.

۱۰ آرنولد هیو مارتین جونز، «فلسطین»، دایره‌المعارف بریتانیکا، http://www.

10 Arnold Hugh Martin Jones, ‘Palestine’, Encyclopaedia Britannica, http://www.

یوسفوس (به عبری: یوسف بن متتیاهو) خود را به یونانی «یوسیپوس» (Ιώσηπος)، پسر ماتیاس، می‌نامد.

britannica.com/place/Palestine 11 Josephus (Hebrew: Yosef ben Matityahu).calls himself in Greek as Iōsēpos (Ιώσηπος), son of Matthias.

۱۲ روستای فلسطینی قیساریه در سال ۱۹۴۸ توسط نیروهای یهودی ویران شد.

12 The Palestinian village of Qaysariah was destroyed by Jewish forces in 1948.

فصل ۱

Chapter 1

۱ داستانِ سنوهه یکی از برترین آثار داستانی ادبیاتِ مصرِ باستان به شمار می‌رود. روایتِ آن در پیامدِ مرگِ فرعونِ آمنِمحات یکم رخ می‌دهد که سلسلهٔ دوازدهم را در آغازِ قرنِ بیستمِ پیش از میلاد بنیان نهاد. شهرتِ این داستان از شمارِ بسیارِ قطعاتی که از آن بر جای مانده آشکار است. مصرشناسان دربارهٔ تاریخِ تألیفِ آن اختلافِ نظر دارند؛ در اینجا تاریخِ محافظه‌کارانهٔ قرنِ چهاردهمِ پیش از میلاد را برمی‌گزینیم. ممکن است این اثر پیش‌تر نوشته شده باشد، اما این موضوع معلوم نیست.

1 The Story of Sinuhe is considered one of the finest works of fiction of Ancient Egyptian literature. Its narrative is set in the aftermath of the death of Pharaoh Amenemhat I who founded the 12th Dynasty in the early 20th century BC. The popularity of this story is evident from the many surviving fragments. Egyptologists argue about its composition date; here we take the conservative date of the 14th century BC. It could be earlier, but it is not known to be.

رمسیس دوم مشهورترین فرعون‌هاست؛ او در تخیل عامه و افسانه‌ها به «فرعون موسی» تبدیل شده است.

2 Ramesses II is the most famous of the Pharaohs; in popular legendary imagination he has become the ‘Pharaoh of the Exodus’.

۳ نویسندگان یونان باستان نام لیبی را به آفریقا داده‌اند۔

3 The ancient Greek authors give to Africa the name of Libya.

محتمل‌ترین مکان جَت، تل الصافی است، روستایی فلسطینی در ۳۵ کیلومتری شمال‌غربی الخلیل که در سال ۱۹۴۸ توسط اسرائیلی‌ها ساکنانش آواره شدند.

4 The site most likely of Gath is Tell al-Safi, a Palestinian village 35 kilometres north-west of Hebron, depopulated by Israeli in 1948.

در وادی الصُّرار (عبری مدرن: نحل سوروك).

5 In Wadi al-Surar (modern Hebrew: Nahal Sorek).

اسدود دهکدهٔ بزرگ فلسطینی‌ای بود که در سال ۱۹۴۸ توسط اسرائیل ساکنانش از آن رانده شدند.

6 Isdud was a large Palestinian village depopulated by Israel in 1948.

در سال ۶۷۷/۶۷۶ قبل از میلاد، اسرحدون، پادشاه آشور، صیدا را فتح کرد و در سال ۶۷۵ قبل از میلاد با بعل اول، پادشاه صور، پیمانی منعقد نمود که هدف آن خنثی‌سازی این شهر در نبرد آشوریان با مصریان بود. پیمان اسرحدون با بعل، کتیبه‌ای بر لوح گلی به خط میخی اکدی است که پیمانی میان اسرحدون، پادشاه آشور، و بعل اول، پادشاه صور، را شرح می‌دهد. این لوح در نینوا، در کتابخانه آشوربانیپال کشف شد و قطعاتی از آن اکنون در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود.

7 In 677/676 the Assyrian king Esarhaddon conquered Sidon and in 675 BC concluded a treaty with king Ba’al I of Tyre designed to neutralise the city in the Assyrian struggle with the Egyptians. Esarhaddon’s Treaty with Ba’al is an Assyrian clay tablet inscription in Akkadian cuneiform describing a treaty between the Assyrian king Esarhaddon and King Ba’al I of Tyre. It was discovered in Nineveh in the Library of Ashurbanipal and fragments are currently in the British Museum.

معاهده‌ای که با شماره‌های K 3500 + K 4444 + K 10235 منتشر شده، توسط هوگو وینکلر در کتاب Altorientalische Forschungen, II (پژوهش‌های خاورمیانه باستان) در سال ۱۸۹۸ شناسایی شد.

The treaty, published K 3500 + K 4444 + K 10235, was identified by Hugo Winckler in his Altorientalische Forschungen, II (Ancient Near Eastern Studies) in 1898.

بر اساس شرایط این پیمان، اسرحدون چندین سکونتگاه، از جمله عکا، دور و جبیل را به بعل واگذار کرد. در متن آمده است: «اگر کشتیِ بعل یا مردمِ صور‌ّی [صور] در ساحل سرزمین پی‌لیس‌تی [پیلستو] یا در هر جای مرزهای قلمرو آشور غرق شود، هرآنچه بر کشتی است از آنِ اسرحدون است ... اینها بنادر تجاری و راه‌های تجاری‌ای هستند که اسرحدون، پادشاه آشور، به خدمتگزارش بعل عطا کرد؛ به سوی عکا، دور [دوئری؛ تنتور] و در تمامِ ناحیه‌ی پی‌لیس‌ته [پیلستو]».

Under the terms of the treaty, Esarhaddon entrusted Baal with several settlements, including Acre, Dor and Byblos. The text includes: ‘If a ship of Ba’al or of the people of ṣur-ri [Tyre] is shipwrecked off the coast of the land of pi-lis-ti [Pilistu] or anywhere on the borders of Assyrian territory, everything that is on the ship belongs to Esarhaddon ... These are the ports of trade and the trade roads which Esarhaddon, king of Assyria, granted to his servant Ba’al; toward a-ku [Acre], .du-uʾ-ri [Dor; Tantur], in the entire district of.pi-lis-te [Pilistu]’.

۸ برای بحثی گسترده درباره نکبهٔ فلسطین، نگاه کنید به: مَصالحه (۱۹۹۲، ۱۹۹۷، ۲۰۰۵، ۲۰۱۲) و خالدی، و. (۱۹۹۲).

8 For an extensive discussion of the Palestine Nakba, see Masalha (1992, 1997, 2005, 2012) and Khalidi W. (1992).

فصل ۲

Chapter 2

۱ هیرودوت (۱۸۵۸)، در: https://archive.org/stream/herodotus00herouoft/herodotus00herouoft_ djvu.txt ۲ دایرةالمعارف بریتانیکا، در: https://www.britannica.com/biography/Aristotle/ Political-theory ۳ مورخ یونانی قرن یکم پیش از میلاد، دیودوروس سیکولوس (دیودوروس سیسیلی)، در مجموعهٔ چندجلدی خود با عنوان کتابخانهٔ تاریخی (Bibliotheca Historica) اشاره کرده است که کوئیلهسوریه تا جنوب به یافا (جافا) در فلسطین امتداد داشته است (دیودوروس سیکولوس، کتابخانهٔ تاریخی، XIX، ۹۳؛ XXIX، ۲۹؛ ترجمهٔ چارلز هنری ألدفاتر.

1 Herodotus (1858), at: https://archive.org/stream/herodotus00herouoft/herodotus00herouoft_ djvu.txt 2 Encyclopaedia Britannica, at: https://www.britannica.com/biography/Aristotle/ Political-theory 3 1st century BC Greek historian Diodorus Siculus (Diodorus of Sicily), in his multi-volume work Bibliotheca Historica, indicated that Coele-Syria stretched as far south as Joppa (Jaffa) in Palestine (Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica, XIX, 93; XXIX, 29; translation by Charles Henry Oldfather.

فصل ۳

Chapter 3

۱ برای نمونه، اووید، مسخ‌ها (Metamorphoses)، کتاب چهارم، http://ovid.lib.virginia.edu/trans/Metamorph4.htm ۲ بلسان، نام صمغ معطر درخت بلسان است و از واژه عربی «بلسم» گرفته شده است؛ در لاتین: balsamum؛ یونانی: βάλσαμον؛ عبری: bosem.

1 See for instance, Ovid, Metamorphoses Book IV, http://ovid.lib.virginia.edu/ trans/Metamorph4.htm 2 Balsam, the name of the fragrant gum of the balsam tree, is derived from the Arabic Balasam; in Latin: balsamum; Greek: βάλσαμον; Hebrew: bosem.

ِ۳ آپیان اسکندرانی، «مقدمه تاریخ روم»، Livius.org، http://www.

3 Appian of Alexandria, ‘Preface of the Roman History’, Livius.org, http://www.

livius.org/sources/content/appian/appian-preface-1/؟ همچنین در حدود سال ۱۵۰ میلادی، آریانوس تاریخ‌نگار یونانی‌-رومی اهل نیکومدیا (ایزمیت امروزی، ترکیه)، در کتاب «انابازیس الکساندری» که لشکرکشی‌های اسکندر مقدونی را شرح می‌دهد، می‌نویسد: «در سمت راست دریای سرخ، فراتر از بابل، بخش اصلی عربستان قرار دارد و بخشی از آن تا دریای فنیقیه و سوریه فلسطین امتداد می‌یابد» (Arrian 2006: 89).

livius.org/sources/content/appian/appian-preface-1/? Also in 150 AD Greco- Roman historian Arrianus of Nicomedia (modern Izmit, Turkey), in Anabasis Alexandri, which describes the campaigns of Alexander the Great, writes: ‘On the right side of the Red Sea beyond Babylonia is the chief part of Arabia, and of this a part comes down to the sea of Phoenicia and Palestinian Syria’ (Arrian 2006: 89).

۴ http://www.newadvent.org/fathers/0126.htm ۵ Pliny the Elder, Natural History, Volume 1, Book V: Chapter 13, http://penelope.

4 http://www.newadvent.org/fathers/0126.htm 5 Pliny the Elder, Natural History, Volume 1, Book V: Chapter 13, http://penelope.

uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Pliny_the_Elder/home.html 6 Pomponius Mela, De Chorographia Liber Primus, Thelatinlibrary.com, http:// www.thelatinlibrary.com/pomponius1.html 7 See also ibid.

uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Pliny_the_Elder/home.html 6 Pomponius Mela, De Chorographia Liber Primus, Thelatinlibrary.com, http:// www.thelatinlibrary.com/pomponius1.html 7 See also ibid.

۸ «فیلو یهودیوس»، در دایرةالمعارف بریتانیکا، http://www.britannica.com/biography/Philo-Judaeus ۹ «هر انسان نیکی آزاد است»، XII.75.

8 ‘Philo Judaeus’, in Encyclopaedia Britannica, http://www.britannica.com/ biography/Philo-Judaeus 9 ‘Every Good Man is Free’, XII.75.

۱۰ در مقایسه، جمعیت کل فریسیان، پیشگامان یهودیت خاخامی مدرن، توسط یوسفوس به تعداد ۶۰۰۰ نفر تخمین زده شده است (Flavius 2004).

10 In comparison, the total population of Pharisees, the forerunners of modern Rabbinic Judaism, were estimated by Josephus at 6000 (Flavius 2004).

۱۱ «نوشته‌های یهودیِ آغازین»، http://www.earlyjewishwritings.com/text/philo/book33.

11 ‘Early Jewish Writings’, http://www.earlyjewishwritings.com/text/philo/book33.

html

html.

فصل ۴

Chapter 4

۱ ولایت عربستان، یا عربستان پتریه‌ی رومی، زادگاه «فیلیپ عرب» بود که از سال ۲۴۴ تا ۲۴۹ میلادی امپراتور روم بود. فیلیپ بعدها به چهره‌ای مهم در امپراتوری روم تبدیل شد ([Bowersock 1994: 122]).

1 Provincia Arabia, or the Roman Arabia Petraea, was the birth place of ‘Philip the Arab’, Roman Emperor from 244 to 249 AD. Philip went on to become a major figure in the Roman Empire (Bowersock 1994: 122).

۲ پریا (یونانی: Περαία، به معنای «سرزمین آن سوی»)، سمت شرقی دره رود اردن را در بر می‌گرفت. پس از آن، این اصطلاح با واژه لاتینی «ترانس‌اردن» جایگزین شد.

2 Peraea (Greek: Περαία, ‘the country beyond’), occupied the eastern side of the Jordan River valley. Subsequently the term was replaced by the Latin Transjordan.

۳ رومیان در فلسطین نظام شهرهای مستقل یونانی‌مآب را ترویج کردند. پس از فتح رومی در سال ۶۳ پیش از میلاد، اتحادیه‌ای از ده (یا یازده) شهر یونانی‌شده در شرق فلسطین و سوریه تشکیل شد؛ به‌جز بیسان (اسکیتوپولیس، نام امروزی آن بیت‌شان)، همه‌ی این شهرها در شرق رود اردن قرار داشتند. این اتحادیه تا قرن دوم میلادی دوام آورد.

3 The Romans promoted a regime of autonomous city-states in Palestine. A league of ten (or eleven) Hellenised cities in Eastern Palestine and Syria was formed after the Roman conquest in 63 BC; apart from Scythopolis (modern Beisan), all lay east of the Jordan River. The league survived until the 2nd century AD.

۴ رومیان شبه جزیره عربستان را به سه منطقه تقسیم کردند: عربستان پتره‌آ (Arabia Petraea)، عربستان دِزِرتا (Arabia Deserta) و عربستان فِلیکس (Arabia Felix، یعنی عربستان حاصلخیز) که یمن را نیز در بر می‌گرفت.

4 The Romans divided Arabia into three regions: Arabia Petraea, Arabia Deserta and Arabia Felix (Fertile Arabia), which included the Yemen.

5 یونانی: Καισάρεια؛ روستای امروزی فلسطینی قیصاریه؛ که در سال ۱۹۴۸ توسط اسرائیل تخلیه و ویران شد.

5 Greek: Καισάρεια; the modern Palestinian village of Qaysariah; depopulated and destroyed by Israel in 1948.

۶ پراسس (لاتینی: praesides)، اصطلاحی که در زمان قسطنطین کبیر (حک. ۳۰۶–۳۳۷ میلادی) به کار می‌رفت.

6 Praeses (Latin: praesides), a term used under Constantine the Great (r. 306–337)

برای اشاره به یک طبقه مشخص از فرمانداران ایالتی، که پایین‌ترین رده پس از کنسولارس‌ها و اصلاح‌گران است.

to refer to specific class of provincial governors, the lowest after the consulares and the correctors.

آرنولد هیو مارتین جونز، «فلسطین»، دایرة‌المعارف بریتانیکا، http://www.

7 Arnold Hugh Martin Jones, ‘Palestine’, Encyclopaedia Britannica, http://www.

britannica.com/place/Palestine 8 در مقایسه، جمعیت کل فلسطین در غرب رود اردن در اوج دوران روم از یک میلیون نفر تجاوز نمی‌کرد (Pastor 1997: 6)

britannica.com/place/Palestine 8 In comparison, the total population of Palestine west of the River Jordan at the height of the Roman period did not exceed one million (Pastor 1997: 6)

۹ واقع در تپههای ساحلی، ۱۰ کیلومتر در جنوب شهر غزه؛ بقایای باستانشناختی آنچه در عربی به نام تل ام العمر شناخته میشود؛ ساخته شده توسط سنت هیلاریون (متولد جنوب غزه در سال ۳۲۹ میلادی)، راهبی که این مکان به نام او نامیده شد.

9 Located on coastal dunes 10 kilometres south of Gaza city; the archaeological remains of what is known in Arabic as Tell Umm al-Amr; built by St. Hilarion (born in southern Gaza in 329 AD), the monk after whom it was named.

۱۰ میافیزیت‌ها معتقدند که طبیعت عیسی، الهی و انسانی، در یکی متحد است۔ اگرچه مسیحیت خلقیدونی، میافیزیتیسم را به طور کلی قابل تفسیر ارتدوکسی می‌دانست، با این حال آن را شکلی از مونوفیزیتیسم می‌دانند۔

10 Miaphysites believe that the nature of Jesus, divine and human, are united in one. Although Chalcedonian Christianity considered Miaphysitism in general to be amenable to an orthodox interpretation, they nevertheless perceive it to be a form of Monophysitism.

۱۱ «کاسهٔ قیصریهٔ فلسطین»، http://www.louvre.fr/en/oeuvre-notices/ bowl-caesarea-Palaestinae و http://www.louvre.fr/oeuvre-notices/la-coupede- cesaree-de-palestine ۱۲ «قیصریهٔ فلسطین»، New Advent (دایرةالمعارف کاتولیک)، http://www.newadvent.

11 ‘Bowl from Caesarea Palaestina’, http://www.louvre.fr/en/oeuvre-notices/ bowl-caesarea-Palaestinae and http://www.louvre.fr/oeuvre-notices/la-coupede- cesaree-de-palestine 12 ‘Caesarea Palaestina’, New Advent (Catholic Encyclopaedia), http://www.newadvent.

org/cathen/03134b.htm 13 اصطلاحی برای نسخهای از عهد عتیق در شش ترجمه، مقابلهٔ عظیم واژه به واژه ترجمهٔ یونانی هفتادی با ترجمههای یونانی دیگر.

org/cathen/03134b.htm 13 The term for an edition of the Old Testament in six versions, an immense wordfor- word comparison of the Greek Septuagint with Greek translations.

۱۴ «قیساریه فلسطین»، New Advent (دایره‌المعارف کاتولیک)، در: http://www.

14 ‘Caesarea Palaestina’, New Advent (Catholic Encyclopaedia), at: http://www.

newadvent.org/cathen/03134b.htm 15 http://www.tertullian.org/fathers/eusebius_martyrs.htm. سنت البینا از قیصریه، که در قرن سوم درگذشت، نیز در مارتیرولوژی کاتولیک رومی فهرست شده است.

newadvent.org/cathen/03134b.htm 15 http://www.tertullian.org/fathers/eusebius_martyrs.htm. St Albina of Caesarea, who died in the 3rd century, is also listed in the Roman Catholic Martyrology.

۱۶ http://www.newadvent.org/fathers/2504.html.

16 http://www.newadvent.org/fathers/2504.html.

۱۷ در ابتدا عنوان «کرسی اسمی» به patribus infidelium («در سرزمین‌های کافران») اطلاق می‌شد. در سال ۱۸۸۲، کلیسای کاتولیک که می‌خواست روابط خود را با مسیحیان ارتدوکس بهبود بخشد و از آزردن مسلمانان پرهیز کند، عبارت in partibus infidelium را حذف کرد.

17 Originally the title ‘titular see’ applied to patribus infidelium (‘in the lands of the unbelievers’). In 1882 the Catholic Church, seeking to improve relations with Orthodox Christians and avoid causing offence to Muslims, abolished the expression in partibus infidelium.

۱۸ اسقف انطیوخس نماینده شهر کاپیتولیاس در فلسطین دوم بود، شهری باستانی در شرق رود اردن که با روستای امروزی بیت راس در منطقه اربد یکی دانسته می‌شود.

18 Bishop Antiochus represented the city of Capitolias, in Palaestinae Secunda, an ancient city east of the River Jordan and is identified with the modern village of Beit Ras in the Irbid region.

۱۹ شوراهای هفتگانهٔ جهانی کلیسا، کتابخانهٔ الکترونیک کلاسیک‌های مسیحی، http:// www.ccel.org/ccel/schaff/npnf214.xi.xv.html ۲۰ این اصطلاح از واژهٔ یونانی کلاسیک ἐγκώμιον (enkomion) گرفته شده است

19 The Seven Ecumenical Councils, Christian Classics Ethereal Library, http:// www.ccel.org/ccel/schaff/npnf214.xi.xv.html 20 The expression is derived from the Classical Greek ἐγκώμιον (enkomion)

معنای «ستایش شخص یا چیزی».

meaning ‘the praise of a person or thing’.

۲۱ کشاورزی محلی در منطقه غزه بیشتر به بارش سالانه باران وابسته بود؛ امروز شهر غزه از بارش سالانه ۴۰۰ میلی‌متر برخوردار است، در حالی که منطقه خشک‌تر رفح، که ۲۰ کیلومتر در جنوب آن قرار دارد، تنها ۲۰۰ میلی‌متر باران دریافت می‌کند.

21 Local farming in the Gaza region depended largely on the annual rain fall; today Gaza city enjoys 400 mm of annual rain fall, while the more arid region of Rafah, located 20 kilometres to the south, gets only 200 mm.

۲۲ روث وب، «افسانه‌های بلاغی و نمایشی در خوریکیوس غزه‌ای»، مرکز مطالعات هلنی، دانشگاه هاروارد، http://chs.harvard.edu/CHS/article/ display/3259

22 Ruth Webb, ‘Rhetorical and Theatrical Fictions in Chorikios of Gaza’, Center for Hellenic Studies, Harvard University, http://chs.harvard.edu/CHS/article/ display/3259

۲۳ تیموتی و. سید، «ریشه‌های کتنا در غزه»، http://legacy.earlham.edu/~seidti/ iam/catena.html ۲۴ لا استامپا، ۱۲ مه ۲۰۱۵، http://www.lastampa.it/2015/05/12/esteri/vaticaninsider/ en/when-muslim-politicians-send-their-daughters-to-conventschools- 5xtR7LSxokCjnjuFLHwjAM/pagina.html ۲۵ http://archmemory.blogspot.co.uk/2015/05/forgotten-as-if-you-never-were.html ۲۶ از میان زاهدان برجستهٔ مسیحی این دوره، برسانوفیوس فلسطینی (درگذشته حدود ۵۴۰ میلادی) بود. او که در مصر زاده شده بود، پنجاه سال در صومعه‌ای در فلسطین در انزوای کامل زیست (برسانوفیوس ۲۰۰۶).

23 Timothy W. Seid, ‘Origins of Catena in Gaza’, http://legacy.earlham.edu/~seidti/ iam/catena.html 24 Le Stampa, 12 May 2015, http://www.lastampa.it/2015/05/12/esteri/vaticaninsider/ en/when-muslim-politicians-send-their-daughters-to-conventschools- 5xtR7LSxokCjnjuFLHwjAM/pagina.html 25 http://archmemory.blogspot.co.uk/2015/05/forgotten-as-if-you-never-were.html 26 Among the prominent Christian ascetics of the period was Barsanuphius of Palestine (died c. 540 AD). Born in Egypt, he lived in a Palestinian monastery in absolute seclusion for fifty years (Barsanuphius 2006).

۲۷ سنت آنتونی (۲۵۱–۳۵۶)، راهبی قبطی، هم پدر و هم بنیان‌گذار رهبانیت صحرایی شناخته شد. مادران صحرا کمتر معروف‌اند، زیرا زندگی‌نامه‌های قدیسان نخستین را مردان برای مخاطبان راهب مرد نوشتند (کینگ ۱۹۸۹).

27 St Anthony (251–356), a Coptic monk, became known as both the father and founder of desert monasticism. The Desert Mothers are less well known because the lives of the early saints were written by men for male monastic audiences (King 1989).

۲۸ کوینوبیوم (Coenobium) صومعهای جمعی است که شامل چند بنا میشود و با دیواری احاطه شده است، و راهبان در آن به صورت اشتراکی زندگی میکردند. این واژه از کلمه یونانی koinos به معنای «مشترک» و bios به معنای «زندگی» گرفته شده است.

28 Coenobium is a communal monastery with a number of structures surrounded by a wall and the monks lived in a commune. This term is based on the Greek koinos (common) and bios (life).

در تصوف اسلامی، استعارهٔ «طریقت» یا «راه»، عارف را به سوی حقیقت باطنی رهنمون می‌شود.

29 In Sufi Islam, the tariqah, or ‘path’, metaphor is taken by the mystic towards the inner truth.

۳۰ زندگی‌نامهٔ سبّاس را یکی از شاگردانش، کیریل اهل اسکیتوپولیس (۵۲۵ تا ۵۵۹ میلادی)، نوشت.

30 Sabbas’ Life was written by one of his disciples, Cyril of Scythopolis (525‒559)

(بیسان امروزی) در فلسطین دوم، راهبی مسیحی و تاریخ‌نگار زندگی رهبانی در فلسطین در سال‌های آغازین مسیحیت بود (کازدان ۱۹۹۱). اثر او که در زبان انگلیسی با عنوان The Lives of the Monks of Palestine شناخته می‌شود، یکی از منابع اصلی درباره زندگی رهبانی در فلسطین بیزانسی است.

(modern Beisan) in Palaestinae Secunda, a Christian monk and historian of monastic life in Palestine in the early years of Christianity (Kazhdan 1991). His work known in English as The Lives of the Monks of Palestine is one of the main sources of monastic life in Byzantine Palestine.

دیر مار سابا یکی از سیزده محوطه فلسطینی است که پس از پذیرش فلسطین در این سازمان در سال ۲۰۱۱، در فهرستی که به یونسکو ارائه شد گنجانده شده است.

31 Mar Saba Monastery is one of thirteen Palestinian sites included on the list submitted to UNESCO following the admission of Palestine to this organisation in 2011.

۳۲ الجزیره، ۲۲ فوریه ۲۰۱۰.

32 Al-Jazeera, 22 February 2010.

فصل ۶

Chapter 6

دوره خلفای اموی مروانی با مروان بن الحکم در سال ۶۸۴ آغاز شد.

1 The period of the Umayyad Marwanid Caliphs began with Marwan ibn al-Hakam in 684.

2 http://www.jewishvirtuallibrary.org/jerusalem-architecture-in-the-umayyadperiod 3 این آمیزهٔ سبک‌های اسلامی و رومی‌بیزانسی در «کاخ هشام» / خربة المفجر در اریحا، و نیز در الرمله و طبریه (خربة المنیر) نیز دیده می‌شود. این آمیزه در سکه‌های عرب‌بیزانسی که در شهرهای جند فلسطین در قرن هفتم ضرب شده‌اند نیز یافت می‌شود.

2 http://www.jewishvirtuallibrary.org/jerusalem-architecture-in-the-umayyadperiod 3 This mixture of Islamic and Roman Byzantine styles is also found in the ‘Hisham Palace’/Khirbat al-Mafjar, Jericho, and in al-Ramla and Tiberias (Khirbet al-Minyar). It is also found in the Arab Byzantine coinage minted in the towns of Jund Filastin in the 7th century.

این شهر فلسطینی که ۱۵ کیلومتری جنوب‌غربی الرملہ واقع بود و در سال ۱۹۴۸ جمعیتی برابر ۵۴۲۰ نفر داشت، در همان سال ۱۹۴۸ توسط اسرائیل ویران شد.

4 This Palestinian town, located 15 kilometres south-west of al-Ramla, with a population of 5420 in 1948, was destroyed by Israel in 1948.

«ویا ماریس» نامِ امروزیِ یک راهِ تجاری و راهبردیِ باستانی است که به عصرِ برنزِ آغازین بازمی‌گردد. این راه مصر را به سوریه و هلالِ حاصلخیز پیوند می‌داد و از کرانه‌های فلسطین گذر می‌کرد؛ از شهرهای باستانیِ غزه، عسقلان، اسدود، یافا و تنتور می‌گذشت، سپس به سوی شرق و از طریقِ مجدو و دشتِ اِسدِرالون ادامه می‌یافت تا به طبریه می‌رسید، و از آنجا از راهِ بلندی‌های جولان به دمشق می‌رسید.

5 Via Maris is the modern name for an ancient trade and strategic rout dating from the Early Bronze Age. It connected Egypt with Syria and the Fertile Crescent and followed the coast of Palestine through the ancient cities of Gaza, ‘Asqalan, Isdud, Jaffa and Tantur before turning east through Megiddo and the Esdraelon valley until it reached Tiberias, then through the Golan Heights to Damascus.

ارسوف حدود ۱۶ کیلومتر در شمال یافا و ۳۴ کیلومتر در جنوب قیساریه، در ساحل مدیترانه قرار داشت. در دوران بیزانسی، در سده‌های پنجم و ششم میلادی، این شهر پس از قیساریه دومین شهر بزرگ منطقه ساحلی پالestینای اول بود. ساکنان آن سامری‌ها و مسیحیان بودند و صنعت شیشه‌گری پررونقی داشت که محصولات آن به کشورهای مدیترانه‌ای صادر می‌شد. در دوران صدر اسلام نیز این شهر همچنان رونق داشت و تولید گسترده سفال در آن توسعه یافت (Hütteroth and Abdulfattah 1977: 140).

6 Arsuf was about 16 kilometres north of Jaffa and 34 kilometres south of Caesarea on the Mediterranean coast. Under the Byzantines in the 5th‒6th centuries AD it was the second largest city in the coastal region of Palaestinae Prima, second only to Caesarea. It was populated by Samaritans and Christians and had a prosperous glass industry with products exported to Mediterranean countries. Under early Islam the city continued to prosper and large pottery production was developed (Hütteroth and Abdulfattah 1977: 140).

۷ لو استرنج درباره المقدسی گفت که «توصیف او از فلسطین، و به ویژه از بیت‌المقدس، شهر زادگاهش، یکی از بهترین بخش‌های این اثر است. همه آنچه او نوشته ثمره مشاهدات شخصی خود اوست، و توصیفات او از آداب و رسوم کشورهای گوناگون، نشانِ ذهنی تیزبین و دقیق‌نگر را دارد که با دانش ژرف هم از کتاب‌ها و هم از مردم تقویت شده است» ([Le Strange 1890: 5‒6]).

7 Le Strange commented that al-Maqdisi’s ‘description of Palestine, and especially of Jerusalem, his native city, is one of the best parts of the work. All that he wrote is the fruit of his own observation, and his descriptions of the manners and customs of the various countries, bear the stamp of a shrewd and observant mind, fortified by profound knowledge of both books and men’ (Le Strange 1890: 5‒6).

۸ ‘Legio VI Ferrata’, http://www.livius.org/articles/legion/legio-vi-ferrata/?; Kennedy (1980).

8 ‘Legio VI Ferrata’, http://www.livius.org/articles/legion/legio-vi-ferrata/?; Kennedy (1980).

۹ ‘Coin/Archives’، http://www.coinarchives.com/w/results.php?search=fals+and+ islamic ۱۰ آئلیا کاپیتولینا نام رسمی رومی و بیزانسی بیت‌المقدس بود تا سال ۶۳۸ میلادی، زمانی که اعراب شهر را تصرف کردند و در آغاز بخش نخست نام را به‌صورت «ایلیا» حفظ کردند (المقدسی ۲۰۰۲: ۴۳).

9 ‘Coin/Archives’, http://www.coinarchives.com/w/results.php?search=fals+and+ islamic 10 Aelia Capitolina was the official Roman and Byzantine name of Jerusalem until 638 AD when the Arabs occupied the city and initially kept the first part of the name as ‘Ilya’ (al-Maqdisi 2002: 43).

۱۱ مجموعههای موزه شهرداری اسرائیل در الرمله شامل طیفی از سکههای اسلامی قرون وسطی است، از جمله گنجینهای متشکل از ۳۷۶ دینار طلا و شش شمش طلا که در سال ۱۹۶۴ در نزدیکی مجموعه مسجد سفید کشف شد. نگاه کنید به http:// en.goramla.com/category/ramla-museum-1

11 The collections of the Israeli Municipal Museum of al-Ramla contain a range of medieval Islamic coins including a hoard of 376 gold dinars and six gold bars discovered in 1964 in the vicinity of the White Mosque compound. See http:// en.goramla.com/category/ramla-museum-1

این شهر فلسطینی در سال ۱۹۴۸ توسط اسرائیل تخلیه و ویران شد و شهرک یهودی‌نشین «آزور» اکنون بر زمین‌های این شهر عربی قرار دارد.

12 This Palestinian town was depopulated and destroyed by Israel in 1948 and the Jewish settlement of Azor now stands on the lands of the Arab town.

۱۳ «الیازوری»، دایرة المعارف الاسلام، ویرایش دوم، به کوشش پ. بیرمن، ت.

13 ‘Al-Yazuri’, Encyclopaedia of Islam, second edition, edited by P. Bearman, T.

بیانکی، س. ا. بوزورث، ا. وان دونزل، و. پ. هاینریش (لیدن: بریل آنلاین).

Bianqui, C. E. Bosworth, E. van Donzel, W. P. Heinrichs (Leiden: Brill Online).

فصل ۷

Chapter 7

1 https://www.wdl.org/en/item/2892/ 2 https://truthaholics.wordpress.com/2017/12/11/records-of-jerusalem-deedsfound- in-ottoman-archives-cause-israel-unease/ A similar proportion of waqf properties (20‒25 per cent) also existed in the Palestinian city of Acre during the late Ottoman period (Reiter 2010: 110).

1 https://www.wdl.org/en/item/2892/ 2 https://truthaholics.wordpress.com/2017/12/11/records-of-jerusalem-deedsfound- in-ottoman-archives-cause-israel-unease/ A similar proportion of waqf properties (20‒25 per cent) also existed in the Palestinian city of Acre during the late Ottoman period (Reiter 2010: 110).

کلیسای نئا در جریان فتح ایران این شهر در سال ۶۱۴ ویران شد، اما بقایای آن چند دهه بعد نیز توسط امویان به عنوان منبعی برای مصالح ساختمانی مورد استفاده قرار گرفت (بن‌دوف ۱۹۷۷).

3 The Nea Church was destroyed during the Persian conquest of the city in 614, but its remains were further used as a source of building material by the Umayyads few decades later (Ben-Dov 1977).

۴ در این نمایشگاه همچنین الگوی برجستهٔ «ایلس» از شهر قدیم اورشلیم به نمایش گذاشته شد؛ الگویی که از روی فلز مذاب روی ساخته شده و با دست نقاشی شده است. این اثر میان سال‌های ۱۸۶۴ تا ۱۸۷۳ به دست استفن ایلس، کاتولیک مجارستانی که در فلسطین زندگی می‌کرد، ساخته شد.

4 The fair also exhibited the Illés Relief model of the Old city of Jerusalem, a model hand-crafted from molten zinc and is hand-painted. It was hand-crafted between 1864 and 1873 by Stephen Illés, a Hungarian Catholic who lived in Palestine.

فصل ۸

Chapter 8

۱. «مردم فلسطین اختراعی استعماری است»، در آزمی بشاره درباره وجود مردم فلسطین، https://www.youtube.com/watch?v=EOqAGbpoDZc ، منتشرشده در ۳۰ آوریل ۲۰۰۹.

1 ‘The Palestinian People is a Colonial Invention’, in Azmi Beshara on the existence of a Palestinian People, https://www.youtube.com/watch?v=EOqAGbpoDZc , posted 30 April 2009.

2 https://books.google.co.uk/books?id=lWcChegBF2sC&pg=RA1-PA65&redir_ esc=y#v=onepage&q&f=false 3 یوسف النتشه، «سوق القطانین (بازار پنبه‌فروشان)»، در Discover Islamic Art، Museum With No Frontiers، 2016، http://www.discoverislamicart.

2 https://books.google.co.uk/books?id=lWcChegBF2sC&pg=RA1-PA65&redir_ esc=y#v=onepage&q&f=false 3 Yusuf al-Natsheh, ‘Suq al-Qattanin (Market of the Cotton Merchants)’, in Discover Islamic Art, Museum With No Frontiers, 2016, http://www.discoverislamicart.

org/database_item.php?id=monument;isl;pa;mon01;6;en 4 A Gazetteer of the World. Or Dictionary of Geographical Knowledge. Vol. 1 (Edinburgh and London: A. Fullarton and Co. 1959): 38‒39.

org/database_item.php?id=monument;isl;pa;mon01;6;en 4 A Gazetteer of the World. Or Dictionary of Geographical Knowledge. Vol. 1 (Edinburgh and London: A. Fullarton and Co. 1959): 38‒39.

۵ این سکونتگاه کوچک اولیه در اواخر عصر برنز (قرن چهاردهم پیش از میلاد) بر دامنه‌های کوه کرمل ساخته شد.

5 The original small settlement was built on the slopes of Mount Carmel in in the late Bronze Age (14th century BC).

6 سکّه (سِکوئین) سکهٔ طلایی‌ای بود که جمهوری ونیز از قرن سیزدهم ضرب می‌کرد تا زمان تسلط ناپلئون بر ونیز در سال ۱۷۹۷. به پیروی از الگوی ونیزی، سکه‌های مشابهی برای قرن‌ها در سراسر مدیترانه، در فلسطین و در تمام امپراتوری عثمانی به کار می‌رفت.

6 The sequin was a gold coin minted by the Republic of Venice from the 13th century until the takeover of Venice by Napoleon in 1797. Following the Venetian model, similar coins were used for centuries throughout the Mediterranean, in Palestine and throughout the Ottoman Empire.

فصل ۹

Chapter 9

1 https://arablit.org/2013/01/15/we-have-on-this-earth-what-makes-life-worthliving/ 2 http://www.all-poetry.ru/stih307.html 3 اولین نویسنده روسی که به عنوان زائر به فلسطین رفت، دمیتری داشکف بود، دیپلمات و مشاور دوم سفارت روسیه در استانبول. او مقاله‌ای با عنوان «زائران روسی در اورشلیم. قطعه‌ای از سفر به یونان و فلسطین در سال ۱۸۲۰» نوشت (Merlo 2013).

1 https://arablit.org/2013/01/15/we-have-on-this-earth-what-makes-life-worthliving/ 2 http://www.all-poetry.ru/stih307.html 3 The first Russian writer who went to Palestine as a pilgrim was Dmitrij Daškov, a diplomat and the second counsellor of the Russian Embassy in Istanbul. He wrote an essay entitled ‘Russkie poklonniki v Ierusalime. Otryvok iz putešestvija po Grecii i Palestine v 1820’ (Merlo 2013).

۴ «اورشلیم (پس از ۱۲۹۱)»، New Advent (دایرة‌المعارف کاتولیک)، ۱۹۱۰، http://www.

4 ‘Jerusalem (After 1291)’, New Advent (Catholic Encyclopedia), 1910, http://www.

newadvent.org/cathen/08364a.htm؛ همچنین Hummel and Hummel (1995). دیگر روایت‌ها ارقام را ۱۵٬۰۰۰ در سال ۱۹۱۰ و ۱۲٬۰۰۰ در سال ۱۹۱۳ ذکر می‌کنند: http://www.josephzeitoun.

newadvent.org/cathen/08364a.htm; also Hummel and Hummel (1995). Other accounts put the figures at 15,000 in 1910 and 12,000 in 1913: http://www.josephzeitoun.

5 بنیانگذار دولت اسرائیل دیوید گرون (که بعدها دیوید بن‌گوریون نامیده شد)

com/2015/07/ 5 The founding father of the Israeli state David Grun (later David Ben-Gurion)

او در امپراتوری روسیه به دنیا آمد و در سال ۱۹۰۶ به فلسطین مهاجرت کرد. پس از آغاز جنگ جهانی اول، بن‌گوریون که تبعه روسیه بود، توسط مقامات عثمانی از فلسطین اخراج شد و در سال ۱۹۱۸ همراه با نیروهای اشغالگر بریتانیا به فلسطین بازگشت.

was born in the Russian Empire and immigrated to Palestine 1906. After the First World War broke out, Ben-Gurion, a Russian subject, was deported by the Ottoman authorities from Palestine and he returned to Palestine with occupying British forces in 1918.

۶ ‘اورشلیم (پس از ۱۲۹۱)’، New Advent (دایرۃ المعارف کاتولیک)، ۱۹۱۰، http:// www.newadvent.org/cathen/08364a.htm ۷ http://www.pef.org.uk/Pages/Warren.htm ۸ https://books.google.co.uk/books?id=CydMAAAAYAAJ&pg=PA155&dq=filastin& hl=en&ei=XuBVTa-bEc-EhQfR36C0DA&sa=X&oi=book_result&ct=result& redir_esc=y#v=onepage&q=filastin&f=false ۹ این ایالت در اواخر دهه ۱۸۶۰ میلادی به «ولایت» معروف شد.

6 ‘Jerusalem (After 1291)’, New Advent (Catholic Encyclopedia), 1910, http:// www.newadvent.org/cathen/08364a.htm 7 http://www.pef.org.uk/Pages/Warren.htm 8 https://books.google.co.uk/books?id=CydMAAAAYAAJ&pg=PA155&dq=filastin& hl=en&ei=XuBVTa-bEc-EhQfR36C0DA&sa=X&oi=book_result&ct=result& redir_esc=y#v=onepage&q=filastin&f=false 9 The province became known as vilayet in the late 1860s.

10 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:1913_Ottoman_Geography_Textbook_ Showing_the_Sanjak_of_Jerusalem_and_Palestine.jpeg 11 میخائیل نعیمه (۱۸۸۹‒۱۹۸۸)، نویسنده و شاعر مشهور عرب اهل لبنان، در سال‌های ۱۹۰۲‒۱۹۰۶ در دارالمعلمین روسی ناصره نیز تحصیل کرد.

10 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:1913_Ottoman_Geography_Textbook_ Showing_the_Sanjak_of_Jerusalem_and_Palestine.jpeg 11 Mikhail Nu‘aymah (1889‒1988), a Lebanese author and well-known Arab poet, was also educated at the Russian teachers college in Nazareth in 1902‒1906.

الجمعية الإمبراطورية الأرثوذكسية الفلسطينية ۱۲، http://www.mansaf.org/orth_society

الجمعية الإمبراطورية الأرثوذكسية الفلسطينية 12 , http://www.mansaf.org/orth_society.

ibid. ← این ترجمه نیست؛ مرجع (ibid.) را به فارسی ترجمه کنید: «ibid» به معنای «همان‌جا» یا «همان منبع» است، و «ibid.» در ارجاع‌دهی برای اشاره به همان منبع پیشین به کار می‌رود. Note: The user's request is ambiguous since the instruction says to translate the text only. Here is the direct translation: ibid. ← همان‌جا For example, see: ibid. ببینید برای نمونه: همان‌جا.

htm 13 See for example: ibid.

14 http://www.mansaf.org/orth_society.htm; https://arabic.rt.com/news/586864-130

14 http://www.mansaf.org/orth_society.htm; https://arabic.rt.com/news/586864-130

۱۵ http://www.aljazeera.com/programmes/witness/2012/05/20125915313256768.

15 http://www.aljazeera.com/programmes/witness/2012/05/20125915313256768.

(Masalha 2012) در قالب html

html (Masalha 2012).

۱۶. «سرزمین مقدس: گزارش سفر کاری به فلسطین و کشورهای همجوار آن» [Holy Land: Report on a Business Trip to Palestine and Adjacent Countries] (کیف: آکادمی الهیات کیف، ۱۸۷۵).

16 ‘Святая земля: Отчет по командировке в Палестину и прилегающия к ней страны’ [Holy Land: Report on a Business Trip to Palestine and Adjacent Countries] (Kiev: Kiev Theological Academy, 1875).

17 https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/05/Manual_of_ Palestinean_Arabic%2C_for_self-instruction_1909.png 18 «شدنِ خود» در شعرِ درویش اغلب به عنوان «خودِ دیگر» توصیف می‌شد.

17 https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/05/Manual_of_ Palestinean_Arabic%2C_for_self-instruction_1909.png 18 The ‘becoming of self ’ was often described in Darwish’s poetry as the ‘other self ’.

اما اصطلاح «شدنِ هستی» بر بینشی استوار است که مارتین هایدگر در کتاب «هستی و زمان» (۲۰۱۰) پرورانده است. این مفهوم فرض می‌کند که حقیقت وجودیِ شدنِ هستی (هستی‌در‌جهان؛ اینکه هستی به‌تدریج آشکار و بیان می‌شود) از طریق اندیشه و کنش انسان میانجی‌گری می‌شود.

However the term ‘becoming of being’ is based on the insight Martin Heidegger developed in Being and Time (2010). The conception assumes that the ontological truth of being’s becoming (being in the world, being becomes progressively uncovered and articulated) is mediated by human thinking and action.

در سال ۱۹۱۱ نصار همچنین نخستین کتاب به زبان عربی درباره صهیونیسم را با عنوان «صهیونیسم: تاریخ، هدف و اهمیت آن» منتشر کرد. او در این کتاب صهیونیسم را جنبشی شهرک‌نشین‌گرا توصیف کرد که در پی آوارهٔ اعراب فلسطینی در فلسطین بود ([Beška 2014a]).

19 Nassar also published in 1911 the first book in Arabic on Zionism, entitled Zionism: Its History, Objective and Importance, in which he described Zionism as a settler-colonial movement seeking to displace the Palestinian Arabs in Palestine (Beška 2014a).

۲۰ برای نقد آثار بریسی، نک: بشکا (۲۰۱۲).

20 For a critique of Bracy’s work, see Beška (2012).

۲۱ این نام تاریخی به کل منطقهٔ فلات شرقی دره اردن، از جمله عمّان، اطلاق می‌شود که در آن زمان بخشی از سنجاق نابلس بود.

21 The historic name applies to the entire area of the eastern plateau of the Jordan valley including ‘Amman, then part of the Nablus sanjak.

۲۲ فلسطین، ۳۱ ژانویه ۱۹۱۲، ص. ۱.

22 Falastin, 31 January 1912, p. 1.

23 یانیس میمارس، «کشف نقشه مادبا: اسطوره و واقعیت»، در: http://198.62.75.1/www1/ofm/mad/articles/MeimarisMap.html 24 همچنین نگاه کنید به: خالدی، و. (۱۹۸۸)؛ کاسمیه (۱۹۹۲).

23 Yiannis Meimaris, ‘The Discovery of the Madaba Map: Mythology and Reality’, at: http://198.62.75.1/www1/ofm/mad/articles/MeimarisMap.html 24 See aso Khalidi, W. (1988); Kasmieh (1992).

۲۵ در پاسخ به این نامه، او پاسخی از تئودور هرتزل دریافت کرد (Beška 2007). Note: "Beška 2007" is a reference in parentheses; per the rules, references in square brackets stay Latin, but this one is in round brackets as in the original, so I kept it as is.

25 To this letter, he received a reply from Theodor Herzl (Beška 2007).

۲۶ عماد الدین الاصفهانی، مورخ و مشاور صلاح الدین، در نبرد حطین و لشکرکشی پس از آن برای بیرون راندن صلیبیان از سرزمین مقدس حضور داشت (الاصفهانی ۱۸۸۸).

26 Imad al-Din al-Isfahani, a chronicler and advisor to Saladin, was present at the Battle of Hittin and the subsequent campaign to expel the Crusaders from the Holy Land (al-Isfahani 1888).

۲۷ شکری العسلی، «کتابٌ من صلاح الدین الأیوبی إلی قائد الحملة الحورانیة سامی باشا الفاروقی»، المقتبس، ۵ دسامبر ۱۹۱۰، نقلاً از Beška (2014b).

27 Shukri al-‘Asali, ‘Kitab min Salah al-Din al- Ayyubi ila qa’id al-hamla al-Hawraniyya Sami Basha al-Faruqi’, al-Muqtabas, 5 December 1910, cited in Beška (2014b).

۲۸ برای بحث بیشتر درباره رهبری و اهداف جنبش ملی فلسطین در دوره قیمومیت، نگاه کنید به الحوت (۱۹۸۱).

28 For further discussion on the leadership and goals of the Palestinian national movement during the Mandatory period, see al-Hut (1981).

۲۹ برای نمونه نگاه کنید به: عزمی بشارة، «ملت فلسطین اختراعی استعماری است»، در عزمی بشارة درباره وجود ملت فلسطینی، https://www.youtube.

29 See, for instance, Azmi Beshara, ‘The Palestinian People is a Colonial Invention’, in Azmi Beshara on the existence of a Palestinian People, https://www.youtube.

com/watch?v=EOqAGbpoDZc، منتشر شده در ۳۰ آوریل ۲۰۰۹.

com/watch?v=EOqAGbpoDZc, posted 30 April 2009.

عبدالهادی یکی از اعضای مؤسس جمعیت زیرزمینی «الفتاة» در پاریس بود که در سال ۱۹۰۹ تأسیس شد (جمعیة العربیة الفتاة، یعنی «انجمن جوان عرب»). این سازمان ناسیونالیست عرب بود که به خودمختاری فرهنگی و اداری اعراب و وحدت آنان در چارچوب نظام عثمانی متعهد بود. عبدالهادی همچنین در کنفرانس صلح پاریس در سال ۱۹۱۹ منشی خصوصی امیر فیصل بود.

30 ‘Abd al-Hadi had been a founding member of the 1909 Paris-based underground al-Fatat (Jam’iyat al-’Arabiyah al-Fatat, ‘the Young Arab Society’), an Arab nationalist organisation which was devoted to Arab cultural and administrative autonomy and unity within the Ottoman system. ‘Abd al-Hadi had also served as private secretary of Amir Faisal at the Paris Peace Conference of 1919.

۳۱ آریه دیان، «کمونیست‌هایی که دولت یهودی را نجات دادند»، هاآرتص، ۹

31 Aryeh Dayan, ‘The Communists Who Saved the Jewish State’, Haaretz, 9

مه ۲۰۰۶، http://www.haaretz.com/print-edition/features/the-communistswho- saved-the-jewish-state-1.187221

May 2006, http://www.haaretz.com/print-edition/features/the-communistswho- saved-the-jewish-state-1.187221

۳۲ منتشرشده در الجریدۀ الرسمیۀ اسرائیل، شمارۀ ۱ مورخ ۵ ایار ۵۷۰۸ (۱۴ مه ۱۹۴۸).

32 Published in the Israeli Official Gazette, No. 1 of the 5th Iyar, 5708 (14 May 1948).

فصل ۱۰

Chapter 10

سخنرانی ایراد‌شده در نشست فدراسیون صهیونیست فرانسه، پاریس، ۲۸

1 A speech delivered at a meeting of the French Zionist Federation, Paris, 28

مارس ۱۹۱۴، در لیتویینوف (۱۹۸۳، مقاله ۲۴: ۱۱۵‒۱۱۶).

March 1914, in Litvinoff (1983, paper 24: 115‒116).

۲ پروتکل بیانیه روپین در جلسه هیئت اجرایی آژانس یهود، ۲۰

2 See protocol of Ruppin’s statement at the Jewish Agency Executive’s meeting, 20

مه ۱۹۳۶ (در Heller 1984: 140).

May 1936 (in Heller 1984: 140).

۳ براین کلاگ، «آرتور بالفور دیگر: "حامی یهودیان"»، ۸

3 Brian Klug, ‘The Other Arthur Balfour “PROTECTOR OF THE JEWS”’, 8

جولای ۲۰۱۳، http://www.balfourproject.org/the-other-arthur-balfour-protectorof- the-jews/ 4 به نقل از Ami Isseroff، ‘British Support for Jewish Restoration’، http://www.

July 2013, http://www.balfourproject.org/the-other-arthur-balfour-protectorof- the-jews/ 4 Cited by Ami Isseroff, ‘British Support for Jewish Restoration’, http://www.

mideastweb.org/britzion.htm؛ مسالحه (1992، 1997، 2003).

mideastweb.org/britzion.htm; Masalha (1992, 1997, 2003).

[۵] ج. ن. ډارби، Letters of J. N. Darby, Vol. 2 (London: G. Morrish, n.d.).

5 J. N. Darby, Letters of J. N. Darby, Vol. 2 (London: G. Morrish, n.d.).

۶ سفر اعداد ۳۲:۱؛ سفر پیدایش ۳۱:۲۵؛ سفر پیدایش ۳۷:۲۵.

6 Numbers 32:1; Genesis 31:25; Genesis 37:25.

7 نقل شده از امی ایسروف، «حمایت بریتانیا از بازگشت یهودیان»، http://www.

7 Cited by Ami Isseroff, ‘British Support for Jewish Restoration’, http://www.

mideastweb.org/britzion.htm

mideastweb.org/britzion.htm.

ibid.

8 Ibid.

۹ از همان سال ۱۸۲۱، کلیسای anglican از طریق انجمن تبلیغی کلیسا (Church Missionary Society) و انجمن لندنی یهودیان (London Jews Society) که دقیق‌تر «انجمن ترویج مسیحیت در میان یهودیان» نام داشت و در سال ۱۸۰۸ با هدف تبدیل یهودیان به مسیحیت تأسیس شده بود، به فکر ایجاد یک پست تبلیغی بود. انجمن لندنی یهودیان نخستین ایستگاه تبلیغی دائمی anglican را در اورشلیم در سال ۱۸۳۳ تأسیس کرد، یعنی دو سال پس از بحرانی که با تصرف این شهر توسط محمدعلی پاشا پدید آمد. در سال ۱۸۴۱ یک اسقف‌نشین پروتستان در اورشلیم با سرپرستی مشترک بریتانیا و پروس برپا شد.

9 As early as 1821 the Anglican Church, through its Church Missionary Society and the London Jews Society (more properly, the Society for Promoting Christianity among the Jews, founded in 1808 to convert the Jews to Christianity), was considering the establishment of a post. The London Jews Society established the first permanent Anglican mission station in Jerusalem in 1833, two years after the crisis caused by the capture of the city by Muhammad ‘Ali. In 1841, a Protestant bishopric in Jerusalem was established under joint British and Prussian auspices.

۱۰ علاقهٔ روسیه به سرزمین مقدس به‌ویژه پس از جنگ کریمه افزایش یافت، زیرا روسیه از این فرصت بهره گرفت تا از طریق حمایت از منافع ارتدوکس در امپراتوری عثمانی، منافع سیاسی خود را پیش ببرد.

10 Russian interest in the Holy Land increased particularly after the Crimean War, as Russia availed itself of the opportunity of furthering Russian political concerns through protection of Orthodox interests in the Ottoman Empire.

این امر در اوایل دهه ۱۸۶۰ میلادی با آغاز ساخت کلیسای جامع روسی و مجموعه‌ای وسیع از اقامتگاه‌ها، دفاتر و بیمارستان‌ها برای پذیرایی و مراقبت از زائران روسی به بیت‌المقدس مشاهده شد.

This was witnessed as early 1860 with the commencement of the building of a Russian cathedral and of a vast complex of hostels, offices and hospitals for the care for Russian pilgrims to Jerusalem.

۱۱ نفوذ آلمان در اداره‌ی بیمارستان خواهران دیاکون آلمانی، یتیم‌خانه‌ی پروتستان سوریه، بیمارستان جذامیان در مستعمره‌ی آلمانی‌ها و کلیسای لوتری منجی منعکس می‌شد که توسط کلیسای انجیلی آلمان اداره می‌شد.

11 German influence was reflected in the German Evangelical Church’s administration of the hospital of the German deaconesses, the Syrian Protestant Orphanage, the Leper Hospital in the German colony, and the Lutheran Church of the Redeemer.

۱۲ کلیسای اسکاتلند نیز برای آنکه عقب نماند، مأموریتی تأسیس کرد که افزون بر کلیسای سنت اندرو در بیت‌المقدس، خدمات پزشکی و آموزشی را در چندین مرکز در فلسطین ارائه می‌داد.

12 Not to be outdone, the Church of Scotland mission was established, which, in addition to St Andrew’s in Jerusalem, provided medical and educational services in several centres in Palestine.

۱۳ این شعر معروف در سال ۱۸۹۹ توسط کیپلینگ سروده شد.

13 This famous poem was written by Kipling in 1899.

۱۴ به نقل از ایسروف، «حمایت بریتانیا از بازگشت یهودیان».

14 Cited by Isseroff, ‘British Support for Jewish Restoration’.

۱۵. اینجا سعید از این سخن کارل مارکس استفاده می‌کند: «آنان نمی‌توانند خود را نمایندگی کنند؛ باید که به نمایندگی از ایشان سخن گفته شود» و آن را در سرآغاز کتاب «شرق‌شناسی» می‌آورد.

15 Here Said uses Carl Marx’s adage: ‘they cannot represent themselves; they must be represented’ in an epigraph to Orientalism.

۱۶ http://web.nli.org.il/sites/JPress/English/Pages/Palestine-Post.aspx ۱۷ گزارش‌شده در روزنامه هاآرتص، ۴ آوریل ۱۹۶۹.

16 http://web.nli.org.il/sites/JPress/English/Pages/Palestine-Post.aspx 17 Reported in Haaretz, 4 April 1969.

وادی الحوارث نامِ یک روستای فلسطینی نیز بود که در سال ۱۹۴۸ ساکنانش از آن رانده شدند.

18 Wadi al-Hawarith was also the name of a Palestinian village depopulated in 1948.

۱۹ عالم یهودی ربانی که دیدگاه‌هایشان در میشنا ثبت شده است.

19 Rabbinic sages whose views were recorded in the Mishnah.

بیست عالم یهودی تورات شفاهی

20 Jewish Oral Torah scholars.

۲۱ برای بحث بیشتر درباره ساخته‌شدن قوم یهود، نک: Masalha (2007)

21 For further discussion of the invention of the Jewish people, see Masalha (2007)

و سند (۲۰۰۹).

and Sand (2009).

۲۲ دیگر دلایل کلیدی تأثیر زبان عربی بر عبری مدرن عبارت‌اند از: (۱)

22 Other key reasons behind the influence of Arabic on modern Hebrew include: (1)

تا پیش از تأسیس اسرائیل در سال ۱۹۴۸، اکثریت قریب به اتفاق مردم فلسطین به زبان عربی سخن می‌گفتند؛ (۲) در مراحل نخستین احیای زبان عبری، این زبان به شدت به واژه‌ها و الگوهای سامی تازه نیاز داشت و ناچار بود به زبانی سامی و زنده، مانند عربی، تکیه کند؛ زبانی که عبری مدرن تازه‌ساخته، آن را منبعی غنی و آماده برای بهره‌برداری می‌یافت؛ (3) در میان زبان‌های سامی، عربی به عبری نزدیک‌ترین است ([Shehadeh 1998: 62; Chomsky 1967: 217]).

until the establishment of Israel in 1948 Arabic was spoken by the overwhelming majority of people in Palestine; (2) during the early stages of its revival Hebrew urgently needed new Semitic words and patterns and had to rely on a living Semitic language such as Arabic which the newly invented modern Hebrew found as a readily available rich resource to exploit; (3) Arabic is closest to Hebrew amongst the Semitic languages (Shehadeh 1998: 62; Chomsky 1967: 217).

۲۳ بخش زیادی از پژوهش‌های اسرائیلی بر فراوانی صفت‌های عربی در عامیانه‌ی عبری اسرائیلی و بر تأثیر چشمگیر زبان عربی بر عبری «غیررسمی»، غیراستاندارد و محاوره‌ای تمرکز داشته است (بلانک ۱۹۵۴؛ شهاده ۱۹۹۸).

23 Much of Israeli research has focused on the abundance of Arabic adjectives in Israeli Hebrew slang and on the significant impact of Arabic on the ‘non-official’, non-standard, colloquial Hebrew (Blanc 1954; Shehadeh 1998).

۲۴ با این حال، برخی واژهها جا نیفتادند. برای نمونه، واژهٔ بنیهودا برای «گوجهفرنگی» «بدورا» بود، که نسخهٔ عبری واژهٔ عامیانهٔ عربی فلسطینی «بندوره» است؛ بنیهودا در این نبرد واژگانی شکست خورد و امروزه گویشوران عبری اسرائیلی از واژهٔ «عگوانیا» استفاده میکنند (بالینت ۲۰۰۸) – که از ریشهٔ عبری «عاگاو» به معنای «دوست داشتن، میل داشتن» گرفته شده است. این امر همچنین بازتابی از (و عامیانه) اروپایی است.

24 However, some words did not catch on. For instance, Ben-Yehuda’s word for ‘tomato’ was badora, the Hebrew version of the Palestinian colloquial Arabic bandora; Ben-Yehuda failed to win this logistic battle and today Israeli Hebrew speakers use the word ‘agvania (Balint 2008) – from the Hebrew root ‘agav which means ‘to love, to desire’. This also reflects the European (and vulgar)

«سیب عشق» (ایتالیایی: pomo d’oro؛ فرانسوی: pommes d’amour) نامی است برای میوه‌ای آزتک که در قرن شانزدهم از آمریکای جنوبی به ایتالیا آورده شد و اروپاییان برای آن خواص محرک شهوت قائل بودند.

‘love apple’ (Italian: pomo d’oro; French: pommes d’amour) for the Aztec fruit which was first brought to Italy from South America in the 16th century and to which the Europeans attributed aphrodisiac powers.

۲۵ آویشای مارگالیت، «افسانهٔ اورشلیم»، The New York Review of Books، جلد ۳۸، شمارهٔ ۲۱، ۱۹ دسامبر ۱۹۹۱.

25 Avishai Margalit, ‘The Myth of Jerusalem’, The New York Review of Books 38(21), 19 December 1991.

۲۶ اوری دیویس، «الهستدروت: استمرار و تغییر»، مقاله‌ای که به بخش بین‌الملل فدراسیون اتحادیه‌های کارگری نروژ تسلیم شد، ژانویه ۱۹۹۹.

26 Uri Davis, ‘The Histadrut: Continuity and Change’, paper submitted to the International Department, Norwegian Trade Union Federation, January 1999.

۲۷ شامیر به معنای سنگ چخماق است. تلمود افسانه‌ای را دربردارد که بر اساس آن حضرت سلیمان به‌جای ابزارهای برنده، از شامیر در ساخت معبد نخست استفاده کرد.

27 Shamir means flint. The Talmud contains the myth of King Solomon using Shamir in the construction of the first temple in the place of cutting tools.

۲۸ Don C. Benjamin، «Stories and Stones: Archaeology and the Bible, an introduction with CD Rom»، ۲۰۰۶، http://www.doncbenjamin.com/pav/docs/ archaeology_and_the_bible.pdf، یادداشت ۷۸، ص ۲۵۴.

28 Don C. Benjamin, ‘Stories and Stones: Archaeology and the Bible, an introduction with CD Rom’, 2006, http://www.doncbenjamin.com/pav/docs/ archaeology_and_the_bible.pdf, note 78, p. 254.

۲۹ تقریباً یک چهارم از همه نام‌های جغرافیایی بر اساس شباهت آوایی از نام‌های عربی مشتق شده‌اند.

29 Approximately one-quarter of all geographical names were derived from the Arabic names on the basis of the similarity of sounds.

در سال ۱۸۹۰ میلادی، شهرک صهیونیستی تازه‌تأسیس رحوبوت به نام شهری کتاب‌مقدسی با نامی مشابه، یعنی رحوبوت، نام‌گذاری شد؛ شهری که در محلی کاملاً متفاوت در صحرای نقب قرار داشت.

30 Founded in 1890, the new Zionist settlement/city of Rehovot was named after a biblical town of a similar name, Rehoboth, which stood at a completely different location in the Negev Desert.

۳۱ مقدمهٔ اورن یفتاخل بر کتاب «حذف‌شده از فضا و آگاهی» نوشتهٔ نوگا کادمن (۲۰۰۸)، ص ۸، به نقل از منار مخول، «بازپس‌گیری نکبه»

31 Oren Yiftachel’s Introduction to Noga Kadman’s Erased From Space and Consciousness (2008), p. 8, cited in Manar Makhoul, ‘Un-erasing the Nakba:

هویت فلسطینی در اسرائیل از زمان انتفاضه اول، ۱۳ مارس ۲۰۱۳، http:// mondoweiss.net/2013/03/palestinian-identity-intifada/.

Palestinian Identity in Israel since the First Intifada’, 13 March 2013, http:// mondoweiss.net/2013/03/palestinian-identity-intifada/.

۳۲ جاناتان کوک، «طرح اسرائیل برای پاک‌کردن نام‌های عربی از نقشه»، The Electronic Intifada، ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۹، http://electronicintifada.net/content/israels-plan-wipearabic- names-map/8351

32 Jonathan Cook, ‘Israel’s Plan to Wipe Arabic Names off the Map’, The Electronic Intifada, 17 July 2009, http://electronicintifada.net/content/israels-plan-wipearabic- names-map/8351

همان منبع.

33 Ibid.