حدود یک قرن پس از هیرودوت، دانشمند، فیلسوف و مورخ مشهور یونانی ارسطو (Aristotélēs، ۳۸۴–۳۲۲ پیش از میلاد) از «فلسطین» سخن می‌گوید و واژهٔ «کنعان» را به کار نمی‌برد؛ عمدتاً به این دلیل که «فلسطین» به منطقه‌ای تاریخی و واقعی اشاره داشت، در حالی که واژهٔ «کنعان» احتمالاً از روایت دینی-ایدئولوژیک ساخته‌شده‌ای در عهد عتیق گرفته شده است که ارسطو در آن زمان نمی‌توانست با آن آشنا باشد. آثار ارسطو بنیادی است برای علوم تجربی و فلسفهٔ باستان، قرون وسطا و دوران جدید. آثار او نخستین نظام جامع فلسفهٔ غرب را تشکیل داد. به گفتهٔ دایرةالمعارف بریتانیکا، «ارسطو نخستین دانشمند واقعی در تاریخ بود… و هر دانشمندی به او مدیون است».2

Approximately a century after Herodotus, the celebrated Greek scientist, philosopher and historian Aristotle (Aristotélēs, 384–322 BC) talks about ‘Palestine’ and does not mention the term ‘Cana’an’ – primarily because ‘Palestine’ applied to a real historical region, while the term ‘Cana’an’ was probably derived from a subsequently constructed religio-ideological narrative of the Old Testament with which at the time Aristotle could not have been familiar. The work of Aristotle is foundational for ancient, medieval and modern empirical sciences and philosophy. His work constituted the first comprehensive system of Western philosophy. According to the Encyclopaedia Britannica, ‘Aristotle was the first genuine scientist in history ... [and] every scientist is in his debt’.2

در کتاب معروف او، هواشناسی (یونانی: Μετεωρολογικά (۳۴۰ پیش از میلاد)، ارسطو ویژگی‌های خاص آب دریای مرده را توصیف می‌کند:

In his famous work, Meteorology (Greek: Μετεωρολογικά (340 BC), Aristotle describes the special qualities of the Dead Sea water:

و اگر، همان‌طور که افسانه می‌گوید، در فلسطین دریاچه‌ای وجود دارد که اگر مردی یا حیوانی را ببندی و در آن بیندازی شناور می‌ماند و فرو نمی‌رود، این گفته‌ی ما را تأیید می‌کند. می‌گویند این دریاچه چنان تلخ و شور است که هیچ ماهی در آن زندگی نمی‌کند و اگر لباس‌ها را در آن خیس کنی و تکان دهی، پاکشان می‌کند.

Again if, as is fabled, there is a lake in Palestine, such that if you bind a man or beast and throw it in it floats and does not sink, this would bear out what we have said. They say that this lake is so bitter and salt that no fish live in it and that if you soak clothes in it and shake them it cleans them.

این موضوع به‌طور گسترده و منطقی از سوی محققان، اشاره‌ای به دریای مرده تلقی می‌شود (Jacobson 1999: 66‒67)

This is widely and logically understood by scholars to be a reference to the Dead Sea (Jacobson 1999: 66‒67)

اندیشه و اصطلاحات ارسطویی تأثیری عمیق بر تفکر فلسفی اسلامی-عربی، یهودی-عربی و مسیحی در طول قرون وسطی داشت. اصطلاحات و نام‌گذاری‌های ارسطویی نزد دانشمندان و روشنفکران مسلمان قرون وسطی به خوبی شناخته شده بود و علمای مسلمان او را به‌طور گسترده به‌عنوان «معلم اول» ستایش می‌کردند. در طول قرون وسطی، مترجمان، علما و دانشمندان مسلمان با منابع کلاسیک یونانی، از جمله منابع تاریخ، علوم، فلسفه و جغرافیا، آشنایی نزدیک یافتند. یک مجموعه عربی از کتاب «هواشناسی» ارسطو، با عنوان «الآثار العُلویّة»، حدود سال ۸۰۰ میلادی توسط دانشمند مسیحی عرب، یحیی بن البِطریق، تدوین شد و در قرون بعد میان علمای مسلمان به‌طور گسترده دست‌به‌دست شد.

Aristotelian terminology and thought profoundly influenced Arab- Islamic, Arab-Jewish and Christian philosophical thought throughout the Middle Ages. Aristotelian terminology and naming were well known among medieval Muslim intellectuals and scientists and he was widely revered by Muslim scholars as ‘The First Teacher’. Throughout the Middle Ages Muslim translators, scholars and scientists became closely acquainted with classical Greek sources, including sources in history, sciences, philosophy and geography. An Arabic compendium of Aristotle’s Meteorology, called al-ʿAthar al-ʿUlwiyyah was produced c. 800 CE by the Arab Christian scholar Yahya ibn al-Bitriq and was widely circulated among Muslim scholars over the following centuries.