۷.۱ فلسطین بر نقشه‌های جهان عربی و ونیزی (قرن‌های دوازدهم تا پانزدهم): نقشه‌های محمد الإدریسی (۱۱۵۴)، پیترو ویسکونته، مارینو سانودو و فرا مائورو (۱۴۵۰) - فلسطین: تاریخ چهار هزار ساله | Quran Course

۷.۱ فلسطین بر نقشه‌های جهان عربی و ونیزی (قرن‌های دوازدهم تا پانزدهم): نقشه‌های محمد الإدریسی (۱۱۵۴)، پیترو ویسکونته، مارینو سانودو و فرا مائورو (۱۴۵۰) - فلسطین: تاریخ چهار هزار ساله | Quran Course

یک قرن و نیم پس از تهیه‌ی نقشه‌ی جهان ادریسی، فلسطین بر نقشه‌ی جهان دیگری یافت شد، این بار به دست مارینو سانودو (حدود ۱۲۷۰–۱۳۴۳)، بازرگان ونیزی که چندین بار به فلسطین سفر کرد و نقشه‌هایی بر پایه‌ی سفرهای خود ترسیم نمود. سانودو همچنین شخصیتی عمومی و جغرافی‌دان بود که به سبب تلاش‌های مادام‌العمرش برای احیای جنگ‌های صلیبی لاتین پس از سقوط عکا، آخرین پایتخت پادشاهی لاتین، در سال ۱۲۹۱ شهرت یافت. برای ونیزی‌ها، پول‌سازی، تجارت دریایی و جنگ صلیبی برای سرزمین مقدس دست در دست هم داشتند. ناگهان، با از دست رفتن ثروت هنگفت عکا (و بخش بزرگی از سواحل جلیل و لبنان)، ونیزی‌ها و متحدان اروپاییشان، تجارت سودآور، بندرهای محلی، دارایی‌های مادی قابل توجه، محله‌های مسکونی، کلیساها، صومعه‌ها و نظم‌های مشهور دینی‌نظامی مانند تمپلرها، هospitallerها و شوالیه‌های توتونی در عکا را از دست دادند. تا سال ۱۳۰۷، سانودو کتابی با عنوان Conditiones Terrae Sanctae نوشت که عملاً راهنمایی راهبردی برای طرح‌های جنگ صلیبی و بازپس‌گیری فلسطین به دست اروپاییان بود. نقشه‌ای از عکا در کتاب سانودو گنجانده شد (ادسون ۲۰۰۴: ۱۳۳). همچنین، در بیشتر دست‌نوشته‌های سانودو از آغاز سده‌ی ۱۴ میلادی، نقشه‌ی جهانی دیده می‌شود.

A century and a half after Idrisi’s world map was produced, Palestine was found on another world map, this time by Marino Sanudo (c. 1270– 1343) a Venetian merchant who travelled to Palestine a number of times and drew maps based on his travels. Sanudo was also a public figure and geographer who became widely known for his lifelong attempts to revive the Latin Crusades following the fall of Acre, the last capital of the Latin Kingdom, in 1291. For the Venetians, money-making, maritime trade and crusading for the Holy Land went hand in hand. Suddenly, with the loss of the considerable wealth of Acre (and much of the Galilean and Lebanese coasts), the Venetians, and their European allies, had lost lucrative trade, local harbours, considerable material assets, residential quarters, churches, monasteries and the famous religio-military Orders such as the Templars, Hospitallers and Teutonic Knights in Acre. By 1307 Sanudo had written a book, Conditiones Terrae Sanctae, effectively a strategic manual for crusading schemes and for European reconquest of Palestine. A map of Acre was included in Sanudo’s book (Edson 2004: 133). Also, a world map appeared in most of Sanudo’s manuscripts of the early 14th century.

انقلاب چاپ در اروپای عصر رنسانس و گسترش چاپخانه از اواخر قرن پانزدهم به بعد، دورانی از گردش گستردهٔ اندیشه‌ها را پدید آورد که تأثیر چشمگیری بر بازنمایی همگانی سرزمین مقدس/فلسطین داشت. در دوران رنسانس اروپا و ایتالیا، بازنمایی‌های نقشه‌نگارانه از فلسطین/سرزمین مقدس نیز به شدت افزایش یافت. نقشهٔ «Palestina Moderna et Terra Sancta» حدود سال ۱۴۸۰ در فلورانس منتشر شد و در نسخهٔ گسترده‌شدهٔ کتاب «جغرافیای» بطلمیوس، اثر فرانچسکو برلینگیری، گنجانده شد. برلینگیری، پژوهشگر و دیپلمات ایتالیایی عصر رنسانس، نخستین اروپایی مدرن بود که آثار جغرافیدان یونانی قرن دوم را تفسیر، گسترش و بازنشر کرد. ظاهراً نقشهٔ «Palestina Moderna et Terra Sancta» بر پایهٔ نقشهٔ سانودو‒ونچنته از فلسطین ساخته شده بود؛ نقشه‌ای که پیترو ونچنته (که بین سال‌های ۱۳۱۰ تا ۱۳۳۰ فعال بود) و مارینو سانودو تهیه کردند و نخستین بار حدود سال ۱۳۲۰ در ونیز منتشر شد.۱ ونچنته نقشه‌نگار، جغرافیدان و نقشه‌ساز دریانوردی اهل جنوا بود که در ونیز کار می‌کرد. او همچنین نقشهٔ جهان، اطلس دریانوردی، نقشهٔ فلسطین و طرح عکا و اورشلیم را برای گنجاندن در کتاب «Liber secretorum fidelium cruces super terrae sanctae recuperatione et Conservatione» اثر مارینو سانوتو فراهم کرد؛ کتابی که دربارهٔ مسیرهای تجاری بحث می‌کرد و هدف آن تشویق به یک لشکرکشی صلیبی تازهٔ لاتینی و ارائهٔ راهنمایی برای بازپس‌گیری نظامی سرزمین مقدس بود (ادسون ۲۰۰۴: ۱۳۹؛ باگروف ۲۰۱۰: ۶۹‒۷۰). اگرچه به تدریج ایدهٔ لشکرکشی‌های صلیبی نظامی تازه فروکش کرد، نقشهٔ سانودو‒ونچنته و نقشه‌های «Palestina Moderna et Terra Sancta» سرنوشت آن را داشتند که قدرت اروپا را به نمایش بگذارند و تصاویر بازنمایانهٔ مدرنی از فلسطین را برای اروپاییان تا قرن هجدهم فراهم کنند.

The printing revolution in Renaissance Europe and the spread of the press from the late 15th century onwards introduced an era of mass circulation of ideas with considerable impact on the mass representation of the Holy Land/Palestine. In the European and Italian Renaissance era cartographic representations of Palestine/the Holy Land also increased sharply. The map of ‘Palestina Moderna et Terra Sancta’ was published in Florence around 1480 and was included in Francesco Berlinghieri’s expanded edition of Ptolemy’s Geographia (Geography). Berlinghieri, an Italian Renaissance scholar and diplomat, was the first modern European to interpret, expand upon and republish the works of the 2nd century Greek geographer. Apparently the ‘Palestina Moderna et Terra Sancta’ map was based on the Sanudo‒ Vesconte map of Palestine, a map produced by Pietro Vesconte (who was active between 1310 and 1330) and Marino Sanudo, first published in Venice around 1320.1 Vesconte was a Genoese cartographer, geographer and navigational chart-maker who worked in Venice. He also provided a world map, nautical atlas, a map of Palestine and plan of Acre and Jerusalem for inclusion in Marino Sanuto’s Liber secretorum fidelium cruces super terrae sanctae recuperatione et Conservatione, a work which discusses trade routes and was aimed at encouraging a new Latin crusading campaign, providing a manual for the military reconquest of the Holy Land (Edson 2004: 139; Bagrow 2010: 69‒70). Although gradually ideas of new military crusades began to subside, the Sanudo‒Vesconte map and the maps of ‘Palestina Moderna et Terra Sancta’ were destined to project European power and provide modern representational images of Palestine for the Europeans until the 18th century.